Áhrif stýrðrar kennslu og fimiþjálfunar á tvo drengi með lestrarörðugleika

Í þessari rannsókn var markmiðið að kanna hvort kennsluaðferðin Direct Instruction, sem kallast stýrð kennsla á íslensku, virki fyrir grunnskólanema með lestrarörðugleika. Tveir drengir, annar í 3. bekk í grunnskóla og hinn í 8. bekk fengu lestrarkennslu með aðferðum stýrðrar kennslu og fimiþjálfunar (e. fluency training). Báðir þátttakendur voru langt á eftir sínum samnemendum í lestrarfærni. Markmið þjálfunar var að auka lestrarhraða og draga úr villum í lestri. Notast var við breytilegt viðmiðssnið þar sem gerðar voru grunnskeiðsmælingar og inngripsmælingar til að meta áhrif kennslunnar. Niðurstöður rannsóknarinnar leiddu í ljós að eftir að þjálfun hófst með þessum tveimur aðferðum fækkaði villum hjá þátttakendum og lestrarfærni jókst til muna. Rannsóknin er hluti af stærra verkefni meistaranema við sálfræðideild Háskóla Íslands.

Authors dc:creator

• Magnús Norðfjörð 1990-
• Bergþóra Ragnarsdóttir 1991-
• Guðmundur Ingi Björnsson 1983-
• Ingvar Eysteinsson 1990-

Contributors dc:contributor

• Háskóli Íslands

• Sálfræði
• Lestrarörðugleikar
• Kennsluaðferðir
• Lestrarkennsla

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/18529

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/18529