Abstract
dc:description.abstractÍ greinargerð þessari er leitast við að svara því hvernig túlka beri 36. gr. a.-d. laga nr. 7/1936 um samningsgerð umboð og ógilda löggerninga til samræmis við skyldur íslenska ríkisins vegna EES samningsins. Til að varpa ljósi á viðfangsefnið er í gerð grein fyrir tilskipun 93/13/EBE um óréttmæta skilmála í neytendasamningum en 36. gr. a.-d. samningalaga byggja á ákvæðum tilskipunarinnar. Þá er setning laga nr. 14/1995 rakin en með þeim lögum var einkaréttarlegur hluti tilskipunarinnar leiddur í íslensk lög. Þá eru raktir dómar Evrópudómstólsins sem túlka tilskipunina og þeir íslensku dómar sem fallið hafa þar sem reynt hefur á ákvæði 36. gr. a.-d. Að endingu er svo dregin sú ályktun að þótt að innleiðing tilskipunarinnar árið 1995 hafi verið í fullu samræmi við efni tilskipunarinnar sé þess varla að sjá merki hjá íslenskum dómstólum að hún hafi verið innleidd.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Author dc:creator
-
- Aðalsteinn Sigurðsson 1978-
- Contributors dc:contributor
-
- Háskólinn á Bifröst
Subjects
dc:subject × 4Rights
- Language dc:language.iso
- is
Identifiers
dc:identifier.*- Handle dc:identifier.uri
- http://hdl.handle.net/1946/10025
- OAI identifier oai:identifier
- oai:skemman.is:1946/10025