Oξυγόνωση των μυών των κάτω ακρών κατά την βάδιση σε ανωφέρεια και κατωφέρεια με και χωρίς μεταφορά φορτιού

Ο έλεγχος της μυϊκής οξυγόνωσης με την χρήση της τεχνικής της εγγύς υπέρυθρης φασματοσκοπίας (NIRS), μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για την λειτουργία και τον οξειδωτικό μεταβολισμό των μυών σε πραγματικό χρόνο στην άσκηση ή στην προπονητική παρέμβαση έχοντας ευρεία εφαρμογή σε υγιή και ασθενεί άτομα. Η βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις και η μεταφορά φορτίου αποτελεί συνήθη πρακτική σε πολλές επαγγελματικές (στρατιώτες, ομάδες διάσωσης) και αθλητικές δραστ-ριότητες (πεζοπόροι, ορειβάτες) όπου η φυσική κατάσταση, η αντοχή και η διατήρηση της οξυγόνωσης των μυών είναι καίρια για την απόδοση και την αποφυγή τραυματισμών. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η προσθήκη φορτίου και η αλλαγή της κλίσης κατά τη βάδιση επηρεάζουν την μυϊκή οξυγόνωση των μυών του κάτω άκρου, ειδικά σε συνθήκες αυξημένης κλίσης ή επιβάρυνσης με εξωτερικό φορτίο, όπως ένα σακίδιο πλάτης. Η έρευνα θα προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για επαγγελματίες και αθλητές που υπόκεινται σε ανάλογες απαιτήσεις μεταφοράς φορτίου σε κεκλιμένα εδάφη, και σε άτομα που δεν έχουν πρόσβαση σε φυσικό περιβάλλον και θέλουν να ασκηθούν σε εσωτερικό χώρο. Στην μελέτη συμμετείχαν 15 υγιείς ασκούμενοι χωρίς επώδυνα μυοσκελετικά σύνδρομα, νευρολογικές παθήσεις και έντονες ανατομικές αποκλίσεις. Κάθε δοκιμαζόμενος/η θα κληθεί να βαδίσει για 5 λεπτά σε επίπεδη επιφάνεια (0%, 5 km/h), ανωφέρεια (+10% και +20%, 3.5 και 2.5 km/h, αντίστοιχα) και κατωφέρεια (-10% και -20%, 5 και 3.5 km/h) σε μηχανοκίνητο διάδρομο με κυλιόμενο ιμάντα, με και χωρίς μεταφορά βάρους 12 και 24% του σωματικού βάρους. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το μικτό γραμμικό μοντέλο με δύο κύριους σταθερούς παράγοντες: φορτίο με τρία επίπεδα, 0%, 12% και 24% του σωματικού βάρους, και κλίση με πέντε επίπεδα, −20%, −10%, 0%, +10% και +20%. Εξετάστηκε επίσης η αλληλεπίδραση φορτίο × κλίση Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι η μυϊκή οξυγόνωση μεταβάλλεται κατά τη βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις εδάφους. Συγκεκριμένα, κατά τη βάδιση σε ανωφέρεια, τόσο σε 10% όσο και σε 20% κλίση, διαπιστώθηκε μεγαλύτερη μείωση του TSI και της HbDiff, καθώς και αύξηση της HHb, συγκριτικά με την κατωφέρεια, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένη μυϊκή εξαγωγή οξυγόνου και μεγαλύτερη μεταβολική απαίτηση. Το φορτίο επηρέασε σημαντικά την τοπική μυϊκή οξυγόνωση στην έσω κεφαλή του γαστροκνημίου, κυρίως στις παραμέτρους TSI, O₂Hb, HHb και HbDiff, καθώς και στον έξω πλατύ μηριαίο, κυρίως στις παραμέτρους TSI, HHb, tHb και HbDiff. Οι διαφοροποιήσεις εμφανίστηκαν κυρίως μεταξύ της συνθήκης χωρίς φορτίο και των συνθηκών μεταφοράς φορτίου 12% και 24% του σωματικού βάρους. Η αλληλεπίδραση μεταξύ μεταφερόμενου φορτίου και κλίσης του εδάφους ήταν μη στατιστικά σημαντική. Επομένως, η κλίση φαίνεται να αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα που διαμορφώνει την τοπική μυϊκή οξυγόνωση κατά τη βάδιση, ενώ το φορτίο λειτουργεί ως πρόσθετος επιβαρυντικός παράγοντας. Τα αποτελέσματα μπορούν να αξιοποιηθούν για την αύξηση της συνολικής λειτουργικής και καρδιοαναπνευστικής απαίτησης σε προγράμματα άσκησης, αποκατάστασης και πρόληψης τραυματισμών.

Authors dc:creator

• ΚΑΦΕΤΖΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
• KAFETZAKIS IOANNIS

• Εκπαίδευση – Αθλητισμός
• Education - Sport science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5424525

OAI record oai:identifier

https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5424525