{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424525"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5424525","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Oξυγόνωση των μυών των κάτω ακρών κατά την βάδιση σε ανωφέρεια και κατωφέρεια με και χωρίς μεταφορά φορτιού","abstract":"Ο έλεγχος της μυϊκής οξυγόνωσης με την χρήση της τεχνικής της εγγύς υπέρυθρης φασματοσκοπίας (NIRS), μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για την λειτουργία και τον οξειδωτικό μεταβολισμό των μυών σε πραγματικό χρόνο στην άσκηση ή στην προπονητική παρέμβαση έχοντας ευρεία εφαρμογή σε υγιή και ασθενεί άτομα. Η βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις και η μεταφορά φορτίου αποτελεί συνήθη πρακτική σε πολλές επαγγελματικές (στρατιώτες, ομάδες διάσωσης) και αθλητικές δραστ-ριότητες (πεζοπόροι, ορειβάτες) όπου η φυσική κατάσταση, η αντοχή και η διατήρηση της οξυγόνωσης των μυών είναι καίρια για την απόδοση και την αποφυγή τραυματισμών. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η προσθήκη φορτίου και η αλλαγή της κλίσης κατά τη βάδιση επηρεάζουν την μυϊκή οξυγόνωση των μυών του κάτω άκρου, ειδικά σε συνθήκες αυξημένης κλίσης ή επιβάρυνσης με εξωτερικό φορτίο, όπως ένα σακίδιο πλάτης. Η έρευνα θα προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για επαγγελματίες και αθλητές που υπόκεινται σε ανάλογες απαιτήσεις μεταφοράς φορτίου σε κεκλιμένα εδάφη, και σε άτομα που δεν έχουν πρόσβαση σε φυσικό περιβάλλον και θέλουν να ασκηθούν σε εσωτερικό χώρο. Στην μελέτη συμμετείχαν 15 υγιείς ασκούμενοι χωρίς επώδυνα μυοσκελετικά σύνδρομα, νευρολογικές παθήσεις και έντονες ανατομικές αποκλίσεις. Κάθε δοκιμαζόμενος/η θα κληθεί να βαδίσει για 5 λεπτά σε επίπεδη επιφάνεια (0%, 5 km/h), ανωφέρεια (+10% και +20%, 3.5 και 2.5 km/h, αντίστοιχα) και κατωφέρεια (-10% και -20%, 5 και 3.5 km/h) σε μηχανοκίνητο διάδρομο με κυλιόμενο ιμάντα, με και χωρίς μεταφορά βάρους 12 και 24% του σωματικού βάρους. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το μικτό γραμμικό μοντέλο με δύο κύριους σταθερούς παράγοντες: φορτίο με τρία επίπεδα, 0%, 12% και 24% του σωματικού βάρους, και κλίση με πέντε επίπεδα, −20%, −10%, 0%, +10% και +20%. Εξετάστηκε επίσης η αλληλεπίδραση φορτίο × κλίση Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι η μυϊκή οξυγόνωση μεταβάλλεται κατά τη βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις εδάφους. Συγκεκριμένα, κατά τη βάδιση σε ανωφέρεια, τόσο σε 10% όσο και σε 20% κλίση, διαπιστώθηκε μεγαλύτερη μείωση του TSI και της HbDiff, καθώς και αύξηση της HHb, συγκριτικά με την κατωφέρεια, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένη μυϊκή εξαγωγή οξυγόνου και μεγαλύτερη μεταβολική απαίτηση. Το φορτίο επηρέασε σημαντικά την τοπική μυϊκή οξυγόνωση στην έσω κεφαλή του γαστροκνημίου, κυρίως στις παραμέτρους TSI, O₂Hb, HHb και HbDiff, καθώς και στον έξω πλατύ μηριαίο, κυρίως στις παραμέτρους TSI, HHb, tHb και HbDiff. Οι διαφοροποιήσεις εμφανίστηκαν κυρίως μεταξύ της συνθήκης χωρίς φορτίο και των συνθηκών μεταφοράς φορτίου 12% και 24% του σωματικού βάρους. Η αλληλεπίδραση μεταξύ μεταφερόμενου φορτίου και κλίσης του εδάφους ήταν μη στατιστικά σημαντική. Επομένως, η κλίση φαίνεται να αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα που διαμορφώνει την τοπική μυϊκή οξυγόνωση κατά τη βάδιση, ενώ το φορτίο λειτουργεί ως πρόσθετος επιβαρυντικός παράγοντας. Τα αποτελέσματα μπορούν να αξιοποιηθούν για την αύξηση της συνολικής λειτουργικής και καρδιοαναπνευστικής απαίτησης σε προγράμματα άσκησης, αποκατάστασης και πρόληψης τραυματισμών.","abstract_html":"Ο έλεγχος της μυϊκής οξυγόνωσης με την χρήση της τεχνικής της εγγύς υπέρυθρης φασματοσκοπίας (NIRS), μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για την λειτουργία και τον οξειδωτικό μεταβολισμό των μυών σε πραγματικό χρόνο στην άσκηση ή στην προπονητική παρέμβαση έχοντας ευρεία εφαρμογή σε υγιή και ασθενεί άτομα. Η βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις και η μεταφορά φορτίου αποτελεί συνήθη πρακτική σε πολλές επαγγελματικές (στρατιώτες, ομάδες διάσωσης) και αθλητικές δραστ-ριότητες (πεζοπόροι, ορειβάτες) όπου η φυσική κατάσταση, η αντοχή και η διατήρηση της οξυγόνωσης των μυών είναι καίρια για την απόδοση και την αποφυγή τραυματισμών. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η προσθήκη φορτίου και η αλλαγή της κλίσης κατά τη βάδιση επηρεάζουν την μυϊκή οξυγόνωση των μυών του κάτω άκρου, ειδικά σε συνθήκες αυξημένης κλίσης ή επιβάρυνσης με εξωτερικό φορτίο, όπως ένα σακίδιο πλάτης. Η έρευνα θα προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για επαγγελματίες και αθλητές που υπόκεινται σε ανάλογες απαιτήσεις μεταφοράς φορτίου σε κεκλιμένα εδάφη, και σε άτομα που δεν έχουν πρόσβαση σε φυσικό περιβάλλον και θέλουν να ασκηθούν σε εσωτερικό χώρο. Στην μελέτη συμμετείχαν 15 υγιείς ασκούμενοι χωρίς επώδυνα μυοσκελετικά σύνδρομα, νευρολογικές παθήσεις και έντονες ανατομικές αποκλίσεις. Κάθε δοκιμαζόμενος/η θα κληθεί να βαδίσει για 5 λεπτά σε επίπεδη επιφάνεια (0%, 5 km/h), ανωφέρεια (+10% και +20%, 3.5 και 2.5 km/h, αντίστοιχα) και κατωφέρεια (-10% και -20%, 5 και 3.5 km/h) σε μηχανοκίνητο διάδρομο με κυλιόμενο ιμάντα, με και χωρίς μεταφορά βάρους 12 και 24% του σωματικού βάρους. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το μικτό γραμμικό μοντέλο με δύο κύριους σταθερούς παράγοντες: φορτίο με τρία επίπεδα, 0%, 12% και 24% του σωματικού βάρους, και κλίση με πέντε επίπεδα, −20%, −10%, 0%, +10% και +20%. Εξετάστηκε επίσης η αλληλεπίδραση φορτίο × κλίση Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι η μυϊκή οξυγόνωση μεταβάλλεται κατά τη βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις εδάφους. Συγκεκριμένα, κατά τη βάδιση σε ανωφέρεια, τόσο σε 10% όσο και σε 20% κλίση, διαπιστώθηκε μεγαλύτερη μείωση του TSI και της HbDiff, καθώς και αύξηση της HHb, συγκριτικά με την κατωφέρεια, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένη μυϊκή εξαγωγή οξυγόνου και μεγαλύτερη μεταβολική απαίτηση. Το φορτίο επηρέασε σημαντικά την τοπική μυϊκή οξυγόνωση στην έσω κεφαλή του γαστροκνημίου, κυρίως στις παραμέτρους TSI, O₂Hb, HHb και HbDiff, καθώς και στον έξω πλατύ μηριαίο, κυρίως στις παραμέτρους TSI, HHb, tHb και HbDiff. Οι διαφοροποιήσεις εμφανίστηκαν κυρίως μεταξύ της συνθήκης χωρίς φορτίο και των συνθηκών μεταφοράς φορτίου 12% και 24% του σωματικού βάρους. Η αλληλεπίδραση μεταξύ μεταφερόμενου φορτίου και κλίσης του εδάφους ήταν μη στατιστικά σημαντική. Επομένως, η κλίση φαίνεται να αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα που διαμορφώνει την τοπική μυϊκή οξυγόνωση κατά τη βάδιση, ενώ το φορτίο λειτουργεί ως πρόσθετος επιβαρυντικός παράγοντας. Τα αποτελέσματα μπορούν να αξιοποιηθούν για την αύξηση της συνολικής λειτουργικής και καρδιοαναπνευστικής απαίτησης σε προγράμματα άσκησης, αποκατάστασης και πρόληψης τραυματισμών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΑΦΕΤΖΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ","KAFETZAKIS IOANNIS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-08-21T16:41:56Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424525"],"render_values":[{"text":"uoadl:5424525","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424525","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5424525","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΑΦΕΤΖΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ","KAFETZAKIS IOANNIS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5424525","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424525"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο έλεγχος της μυϊκής οξυγόνωσης με την χρήση της τεχνικής της εγγύς υπέρυθρης φασματοσκοπίας (NIRS), μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για την λειτουργία και τον οξειδωτικό μεταβολισμό των μυών σε πραγματικό χρόνο στην άσκηση ή στην προπονητική παρέμβαση έχοντας ευρεία εφαρμογή σε υγιή και ασθενεί άτομα. Η βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις και η μεταφορά φορτίου αποτελεί συνήθη πρακτική σε πολλές επαγγελματικές (στρατιώτες, ομάδες διάσωσης) και αθλητικές δραστ-ριότητες (πεζοπόροι, ορειβάτες) όπου η φυσική κατάσταση, η αντοχή και η διατήρηση της οξυγόνωσης των μυών είναι καίρια για την απόδοση και την αποφυγή τραυματισμών. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η προσθήκη φορτίου και η αλλαγή της κλίσης κατά τη βάδιση επηρεάζουν την μυϊκή οξυγόνωση των μυών του κάτω άκρου, ειδικά σε συνθήκες αυξημένης κλίσης ή επιβάρυνσης με εξωτερικό φορτίο, όπως ένα σακίδιο πλάτης. Η έρευνα θα προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για επαγγελματίες και αθλητές που υπόκεινται σε ανάλογες απαιτήσεις μεταφοράς φορτίου σε κεκλιμένα εδάφη, και σε άτομα που δεν έχουν πρόσβαση σε φυσικό περιβάλλον και θέλουν να ασκηθούν σε εσωτερικό χώρο. Στην μελέτη συμμετείχαν 15 υγιείς ασκούμενοι χωρίς επώδυνα μυοσκελετικά σύνδρομα, νευρολογικές παθήσεις και έντονες ανατομικές αποκλίσεις. Κάθε δοκιμαζόμενος/η θα κληθεί να βαδίσει για 5 λεπτά σε επίπεδη επιφάνεια (0%, 5 km/h), ανωφέρεια (+10% και +20%, 3.5 και 2.5 km/h, αντίστοιχα) και κατωφέρεια (-10% και -20%, 5 και 3.5 km/h) σε μηχανοκίνητο διάδρομο με κυλιόμενο ιμάντα, με και χωρίς μεταφορά βάρους 12 και 24% του σωματικού βάρους. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το μικτό γραμμικό μοντέλο με δύο κύριους σταθερούς παράγοντες: φορτίο με τρία επίπεδα, 0%, 12% και 24% του σωματικού βάρους, και κλίση με πέντε επίπεδα, −20%, −10%, 0%, +10% και +20%. Εξετάστηκε επίσης η αλληλεπίδραση φορτίο × κλίση Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι η μυϊκή οξυγόνωση μεταβάλλεται κατά τη βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις εδάφους. Συγκεκριμένα, κατά τη βάδιση σε ανωφέρεια, τόσο σε 10% όσο και σε 20% κλίση, διαπιστώθηκε μεγαλύτερη μείωση του TSI και της HbDiff, καθώς και αύξηση της HHb, συγκριτικά με την κατωφέρεια, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένη μυϊκή εξαγωγή οξυγόνου και μεγαλύτερη μεταβολική απαίτηση. Το φορτίο επηρέασε σημαντικά την τοπική μυϊκή οξυγόνωση στην έσω κεφαλή του γαστροκνημίου, κυρίως στις παραμέτρους TSI, O₂Hb, HHb και HbDiff, καθώς και στον έξω πλατύ μηριαίο, κυρίως στις παραμέτρους TSI, HHb, tHb και HbDiff. Οι διαφοροποιήσεις εμφανίστηκαν κυρίως μεταξύ της συνθήκης χωρίς φορτίο και των συνθηκών μεταφοράς φορτίου 12% και 24% του σωματικού βάρους. Η αλληλεπίδραση μεταξύ μεταφερόμενου φορτίου και κλίσης του εδάφους ήταν μη στατιστικά σημαντική. Επομένως, η κλίση φαίνεται να αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα που διαμορφώνει την τοπική μυϊκή οξυγόνωση κατά τη βάδιση, ενώ το φορτίο λειτουργεί ως πρόσθετος επιβαρυντικός παράγοντας. Τα αποτελέσματα μπορούν να αξιοποιηθούν για την αύξηση της συνολικής λειτουργικής και καρδιοαναπνευστικής απαίτησης σε προγράμματα άσκησης, αποκατάστασης και πρόληψης τραυματισμών.","The assessment of muscle oxygenation using near-infrared spectroscopy (NIRS) can provide important real-time information regarding muscle function and oxidative metabolism during exercise or training interventions, with broad applications in both healthy and clinical populations. Walking on different gradients and carrying external loads are common demands in many occupational settings, such as military personnel and rescue teams, as well as in athletic and recreational activities, such as hiking and mountaineering, where physical fitness, endurance, and the maintenance of muscle oxygenation are crucial for performance and injury prevention. The purpose of the present study was to investigate whether the addition of backpack load and changes in walking gradient affect lower-limb muscle oxygenation, particularly under conditions of increased slope or external loading, such as carrying a backpack. The findings may provide valuable information for professionals and athletes who are exposed to similar demands involving load carriage on inclined terrain, as well as for individuals who do not have access to outdoor environments and wish to exercise indoors. Fifteen healthy physically active participants, without musculoskeletal syndromes, neurological disorders, and marked anatomical deviations, took part in the study. Each participant performed 5-minute walking trials on a motorized treadmill under different gradient conditions: level walking (0%, 5 km/h), uphill walking (+10% and +20%, at 3.5 and 2.5 km/h, respectively), and downhill walking (-10% and -20%, at 5 and 3.5 km/h, respectively). These trials were performed with no external load and while carrying loads corresponding to 12% and 24% of body mass. Statistical analysis was performed using a linear mixed model with two main fixed factors: load, with three levels corresponding to 0%, 12%, and 24% of body mass and gradient, with five levels corresponding to −20%, −10%, 0%, +10%, and +20%. The load × gradient interaction was also examined. The results of the present study showed that muscle oxygenation changes during walking on different gradients. Specifically, during uphill walking at both +10% and +20% gradients, a greater reduction in TSI and HbDiff, together with an increase in HHb, was observed compared with downhill walking. This indicates increased muscle oxygen extraction and greater metabolic demand during uphill walking. External load also had a significant effect on local muscle oxygenation in the medial gastrocnemius, mainly in the parameters TSI, O₂Hb, HHb, and HbDiff, as well as in the vastus lateralis, mainly in TSI, HHb, tHb, and HbDiff. These differences were observed primarily between the unloaded condition and the load carriage conditions corresponding to 12% and 24% of body mass. The interaction between backpack load and walking gradient was not statistically significant. Therefore, walking gradient appears to be the primary factor influencing local muscle oxygenation during walking, whereas external load acts as an additional loading factor. These findings may be applied to exercise, rehabilitation, and injury-prevention programs aimed at increasing overall functional and cardiorespiratory demand."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Oξυγόνωση των μυών των κάτω ακρών κατά την βάδιση σε ανωφέρεια και κατωφέρεια με και χωρίς μεταφορά φορτιού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΑΦΕΤΖΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ","KAFETZAKIS IOANNIS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο έλεγχος της μυϊκής οξυγόνωσης με την χρήση της τεχνικής της εγγύς υπέρυθρης φασματοσκοπίας (NIRS), μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για την λειτουργία και τον οξειδωτικό μεταβολισμό των μυών σε πραγματικό χρόνο στην άσκηση ή στην προπονητική παρέμβαση έχοντας ευρεία εφαρμογή σε υγιή και ασθενεί άτομα. Η βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις και η μεταφορά φορτίου αποτελεί συνήθη πρακτική σε πολλές επαγγελματικές (στρατιώτες, ομάδες διάσωσης) και αθλητικές δραστ-ριότητες (πεζοπόροι, ορειβάτες) όπου η φυσική κατάσταση, η αντοχή και η διατήρηση της οξυγόνωσης των μυών είναι καίρια για την απόδοση και την αποφυγή τραυματισμών. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η προσθήκη φορτίου και η αλλαγή της κλίσης κατά τη βάδιση επηρεάζουν την μυϊκή οξυγόνωση των μυών του κάτω άκρου, ειδικά σε συνθήκες αυξημένης κλίσης ή επιβάρυνσης με εξωτερικό φορτίο, όπως ένα σακίδιο πλάτης. Η έρευνα θα προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για επαγγελματίες και αθλητές που υπόκεινται σε ανάλογες απαιτήσεις μεταφοράς φορτίου σε κεκλιμένα εδάφη, και σε άτομα που δεν έχουν πρόσβαση σε φυσικό περιβάλλον και θέλουν να ασκηθούν σε εσωτερικό χώρο. Στην μελέτη συμμετείχαν 15 υγιείς ασκούμενοι χωρίς επώδυνα μυοσκελετικά σύνδρομα, νευρολογικές παθήσεις και έντονες ανατομικές αποκλίσεις. Κάθε δοκιμαζόμενος/η θα κληθεί να βαδίσει για 5 λεπτά σε επίπεδη επιφάνεια (0%, 5 km/h), ανωφέρεια (+10% και +20%, 3.5 και 2.5 km/h, αντίστοιχα) και κατωφέρεια (-10% και -20%, 5 και 3.5 km/h) σε μηχανοκίνητο διάδρομο με κυλιόμενο ιμάντα, με και χωρίς μεταφορά βάρους 12 και 24% του σωματικού βάρους. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το μικτό γραμμικό μοντέλο με δύο κύριους σταθερούς παράγοντες: φορτίο με τρία επίπεδα, 0%, 12% και 24% του σωματικού βάρους, και κλίση με πέντε επίπεδα, −20%, −10%, 0%, +10% και +20%. Εξετάστηκε επίσης η αλληλεπίδραση φορτίο × κλίση Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι η μυϊκή οξυγόνωση μεταβάλλεται κατά τη βάδιση σε διαφορετικές κλίσεις εδάφους. Συγκεκριμένα, κατά τη βάδιση σε ανωφέρεια, τόσο σε 10% όσο και σε 20% κλίση, διαπιστώθηκε μεγαλύτερη μείωση του TSI και της HbDiff, καθώς και αύξηση της HHb, συγκριτικά με την κατωφέρεια, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένη μυϊκή εξαγωγή οξυγόνου και μεγαλύτερη μεταβολική απαίτηση. Το φορτίο επηρέασε σημαντικά την τοπική μυϊκή οξυγόνωση στην έσω κεφαλή του γαστροκνημίου, κυρίως στις παραμέτρους TSI, O₂Hb, HHb και HbDiff, καθώς και στον έξω πλατύ μηριαίο, κυρίως στις παραμέτρους TSI, HHb, tHb και HbDiff. Οι διαφοροποιήσεις εμφανίστηκαν κυρίως μεταξύ της συνθήκης χωρίς φορτίο και των συνθηκών μεταφοράς φορτίου 12% και 24% του σωματικού βάρους. Η αλληλεπίδραση μεταξύ μεταφερόμενου φορτίου και κλίσης του εδάφους ήταν μη στατιστικά σημαντική. Επομένως, η κλίση φαίνεται να αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα που διαμορφώνει την τοπική μυϊκή οξυγόνωση κατά τη βάδιση, ενώ το φορτίο λειτουργεί ως πρόσθετος επιβαρυντικός παράγοντας. Τα αποτελέσματα μπορούν να αξιοποιηθούν για την αύξηση της συνολικής λειτουργικής και καρδιοαναπνευστικής απαίτησης σε προγράμματα άσκησης, αποκατάστασης και πρόληψης τραυματισμών.","The assessment of muscle oxygenation using near-infrared spectroscopy (NIRS) can provide important real-time information regarding muscle function and oxidative metabolism during exercise or training interventions, with broad applications in both healthy and clinical populations. Walking on different gradients and carrying external loads are common demands in many occupational settings, such as military personnel and rescue teams, as well as in athletic and recreational activities, such as hiking and mountaineering, where physical fitness, endurance, and the maintenance of muscle oxygenation are crucial for performance and injury prevention. The purpose of the present study was to investigate whether the addition of backpack load and changes in walking gradient affect lower-limb muscle oxygenation, particularly under conditions of increased slope or external loading, such as carrying a backpack. The findings may provide valuable information for professionals and athletes who are exposed to similar demands involving load carriage on inclined terrain, as well as for individuals who do not have access to outdoor environments and wish to exercise indoors. Fifteen healthy physically active participants, without musculoskeletal syndromes, neurological disorders, and marked anatomical deviations, took part in the study. Each participant performed 5-minute walking trials on a motorized treadmill under different gradient conditions: level walking (0%, 5 km/h), uphill walking (+10% and +20%, at 3.5 and 2.5 km/h, respectively), and downhill walking (-10% and -20%, at 5 and 3.5 km/h, respectively). These trials were performed with no external load and while carrying loads corresponding to 12% and 24% of body mass. Statistical analysis was performed using a linear mixed model with two main fixed factors: load, with three levels corresponding to 0%, 12%, and 24% of body mass and gradient, with five levels corresponding to −20%, −10%, 0%, +10%, and +20%. The load × gradient interaction was also examined. The results of the present study showed that muscle oxygenation changes during walking on different gradients. Specifically, during uphill walking at both +10% and +20% gradients, a greater reduction in TSI and HbDiff, together with an increase in HHb, was observed compared with downhill walking. This indicates increased muscle oxygen extraction and greater metabolic demand during uphill walking. External load also had a significant effect on local muscle oxygenation in the medial gastrocnemius, mainly in the parameters TSI, O₂Hb, HHb, and HbDiff, as well as in the vastus lateralis, mainly in TSI, HHb, tHb, and HbDiff. These differences were observed primarily between the unloaded condition and the load carriage conditions corresponding to 12% and 24% of body mass. The interaction between backpack load and walking gradient was not statistically significant. Therefore, walking gradient appears to be the primary factor influencing local muscle oxygenation during walking, whereas external load acts as an additional loading factor. These findings may be applied to exercise, rehabilitation, and injury-prevention programs aimed at increasing overall functional and cardiorespiratory demand."],"dc:identifier":["uoadl:5424525","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5424525"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Oξυγόνωση των μυών των κάτω ακρών κατά την βάδιση σε ανωφέρεια και κατωφέρεια με και χωρίς μεταφορά φορτιού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-08-21T16:41:56Z"}