«Ο παράγοντας συμπάθεια στην αξιολόγηση των μαθητών από τους εκπαιδευτικούς στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση»

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίζει η συμπάθεια στην αξιολόγηση των μαθητών από εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Το ενδιαφέρον της μελέτης εστιάζει σε ένα λεπτό αλλά ουσιαστικό ζήτημα της σχολικής καθημερινότητας: στο κατά πόσο η θετική συναισθηματική στάση του εκπαιδευτικού απέναντι σε έναν μαθητή μπορεί να συνυπάρχει με την ανάγκη για δίκαιη, έγκυρη και υπεύθυνη αξιολογική κρίση. Η εργασία εκκινεί από την παραδοχή ότι η αξιολόγηση δεν αποτελεί μια αποκομμένη ή αποκλειστικά τεχνική διαδικασία, αλλά εντάσσεται πάντοτε στο πλαίσιο της παιδαγωγικής σχέσης, των καθημερινών αλληλεπιδράσεων, των προσδοκιών και των επαγγελματικών ορίων που διαμορφώνονται μέσα στη σχολική τάξη. Στο θεωρητικό μέρος της εργασίας η συμπάθεια προσεγγίζεται ως σύνθετη διάσταση της σχέσης εκπαιδευτικού–μαθητή και όχι ως απλή προσωπική προτίμηση ή ως μορφή εύνοιας. Η ανάλυση στηρίζεται στη βιβλιογραφία για τη σχέση εκπαιδευτικού–μαθητή, με έμφαση στην ψυχολογική, κοινωνική και ηθική της διάσταση. Ειδικότερα, αξιοποιούνται θεωρητικές προσεγγίσεις όπως η θεωρία της προσκόλλησης, η θεωρία του αυτοπροσδιορισμού και το Model for Interpersonal Teacher Behavior, καθώς συμβάλλουν στην κατανόηση εννοιών όπως η συναισθηματική ασφάλεια, η εγγύτητα, η υποστήριξη, η επικοινωνία, η εμπιστοσύνη και η παιδαγωγική επιρροή. Παράλληλα, η εργασία συνδέει τη συμπάθεια με βασικές αρχές της αξιολόγησης, όπως η εγκυρότητα, η αξιοπιστία, η αντικειμενικότητα και η παιδαγωγική δικαιοσύνη, αναδεικνύοντας τον κίνδυνο η θετική διάθεση απέναντι σε έναν μαθητή να επηρεάσει, έστω και άθελα, την ερμηνεία της προσπάθειας, της συμπεριφοράς ή της επίδοσής του. Η έρευνα ακολουθεί ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση και βασίζεται σε ημιδομημένες συνεντεύξεις εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Μέσα από τις απαντήσεις τους διερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι ίδιοι αντιλαμβάνονται τη συμπάθεια στο σχολικό πλαίσιο, πώς τη διαφοροποιούν από συγγενείς έννοιες, όπως το ενδιαφέρον, η οικειότητα και η καλή συνεργασία, καθώς και πώς αξιολογούν την πιθανή επίδρασή της στην εκπαιδευτική και αξιολογική τους πρακτική. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν τη συμπάθεια ως ανθρώπινη και αναπόφευκτη διάσταση της παιδαγωγικής σχέσης, την οποία όμως δεν ταυτίζουν με την προνομιακή μεταχείριση. Αντίθετα, τη συνδέουν με την ανάγκη για κατανόηση, προσεκτικότερη παιδαγωγική προσέγγιση, σαφή όρια, κοινά κριτήρια και συνεχή αναστοχασμό. Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει ότι η συμπάθεια δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε ως συναίσθημα που πρέπει απλώς να αποκλειστεί από τη σχολική ζωή ούτε ως ουδέτερος παράγοντας χωρίς συνέπειες. Πρόκειται για μια διακριτική αλλά σημαντική πλευρά της εκπαιδευτικής σχέσης, η οποία μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά για τον μαθητή, όταν μετασχηματίζεται σε παιδαγωγική ευαισθησία και υπεύθυνη καθοδήγηση. Ταυτόχρονα, όμως, μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους αξιολογικής μεροληψίας, όταν δεν αναγνωρίζεται και δεν οριοθετείται από τον εκπαιδευτικό. Η συμβολή της μελέτης έγκειται στο ότι φέρνει στο προσκήνιο ένα συχνά άρρητο ζήτημα της εκπαιδευτικής πράξης: την ανάγκη ο εκπαιδευτικός να αξιολογεί με δικαιοσύνη και επαγγελματική συνέπεια, χωρίς να αποκόπτει την αξιολόγηση από την ανθρώπινη και σχεσιακή διάσταση της παιδαγωγικής του αποστολής.

Authors dc:creator

• Δαρδαμάνη Κωνσταντίνα
• Dardamani Konstantina

• Εκπαίδευση – Αθλητισμός
• Education - Sport science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek, English

Identifier

uoadl:5424269

OAI record oai:identifier

https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5424269