Endurupptaka bótaákvörðunar vegna varanlegs líkamstjóns

Með 11. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 voru settar reglur um endurupptöku bótaákvarðana vegna varanlegs líkamstjóns, en ákvæðið var tekið beint upp úr dönsku skaðabótalögunum. Þar er að finna þau efnislegu skilyrði sem uppfylla þarf til þess að endurupptaka verði heimiluð. Þau skilyrði eru tvíþætt. Annars vegar þurfa að hafa orðið ófyrirsjáanlegar breytingar á heilsu tjónþola frá tjónsuppgjörinu og hins vegar þurfa þær breytingar að vera þess eðlis að ætla megi að miskastig eða örorkustig sé verulega hærra en talið var við uppgjörið. Dómstólar hafa skýrt skilyrðið um verulega hækkun á þann hátt að aðeins skuli líta til þess hversu mikil hækkunin er í stigum talið, en hafa talið að ekki skuli líta til hlutfallslegrar hækkunar við matið. Íslenskir dómstólar hafa hingað til talið að fimm stiga hækkun á miskastigi eða örorkustigi sé ekki nægjanleg svo skilyrðið um verulega hækkun teljist uppfyllt. Danskir dómstólar töldu hins vegar að ekki þyrfti að hafa orðið jafn mikil hækkun svo hækkun teljist veruleg í skilningi ákvæðisins, fimm stiga hækkun væri nægjanleg

Author dc:creator

• Þórður Már Jónsson 1974-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lögfræði
• Skaðabótaréttur
• Örorka
• Endurupptaka

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/6023

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/6023