Útilokunarregla 5. mgr. 101. gr. einkamálalaga nr. 91/1991, Áhrif á niðurstöðu dómsmála

Í ritgerðinni er fjallað um útilokunarreglu 5. mgr. 101. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 (eml.) Reglan er ein af meginreglum einkamálaréttarfars en megintilgangur reglunnar er að takmarka möguleika aðila til að bæta við nýjum málsástæðum inn í málareksturinn á seinni stigum. Takmörkunin sem reglan felur í sér getur haft talsverð áhrif á rekstur dómsmáls og jafnvel niðurstöðu mála vegna þess að ekki er heimilt að líta til þeirra gagna sem útilokuð hafa verið samkvæmt reglunni í dómsniðurstöðu. Gerð er grein fyrir málsforræðisreglunni og beitingu 2. mgr. 111. gr. eml. en ákvæði greinarinnar er mjög áþekkt því sem birtist í 5. mgr. 101. gr. eml. Beiting ákvæðanna og áhrif þeirra í dómsmálum eru þó ólík. Gerð verður grein fyrir því hvaða réttaráhrif dómsniðurstöður hafa og þá sérstaklega með tilliti til framangreindra lagaákvæða.

Author dc:creator

• Kristinn Rúnar Victorsson 1977-

Contributors dc:contributor

• Háskólinn á Bifröst

• Lögfræði
• Einkamálaréttarfar
• Einkamálaréttur
• Réttarstaða
• Dómsmál

Language dc:language.iso

is

Handle dc:identifier.uri

http://hdl.handle.net/1946/43451

OAI identifier oai:identifier

oai:skemman.is:1946/43451