Útilokunarregla 5. mgr. 101. gr. einkamálalaga nr. 91/1991, Áhrif á niðurstöðu dómsmála
Í ritgerðinni er fjallað um útilokunarreglu 5. mgr. 101. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 (eml.) Reglan er ein af meginreglum einkamálaréttarfars en megintilgangur reglunnar er að takmarka möguleika aðila til að bæta við nýjum málsástæðum inn í málareksturinn á seinni stigum. Takmörkunin sem reglan felur í sér getur haft talsverð áhrif á rekstur dómsmáls og jafnvel niðurstöðu mála vegna þess að ekki er heimilt að líta til þeirra gagna sem útilokuð hafa verið samkvæmt reglunni í dómsniðurstöðu. Gerð er grein fyrir málsforræðisreglunni og beitingu 2. mgr. 111. gr. eml. en ákvæði greinarinnar er mjög áþekkt því sem birtist í 5. mgr. 101. gr. eml. Beiting ákvæðanna og áhrif þeirra í dómsmálum eru þó ólík. Gerð verður grein fyrir því hvaða réttaráhrif dómsniðurstöður hafa og þá sérstaklega með tilliti til framangreindra lagaákvæða.
Lögfræði, Einkamálaréttarfar, Einkamálaréttur, Réttarstaða, Dómsmál
Networked Digital Library of Theses and Dissertations