Η επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας στη σιωπηρή αποχώρηση των νοσηλευτών ΜΕΘ και ΤΕΠ

Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο της σιωπηρής αποχώρησης (quiet quitting) έχει συγκεντρώσει αυξανόμενο ερευνητικό ενδιαφέρον διεθνώς, ωστόσο η διερεύνησή του στον εγχώριο υγειονομικό κλάδο παραμένει περιορισμένη. Η παρούσα συγχρονική μελέτη εξετάζει τη σιωπηρή αποχώρηση στους νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), αξιολογώντας την επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και τον βαθμό στον οποίο η έκθεση σε αυτούς λειτουργεί ως συστημικός μηχανισμός απόσυρσης έναντι της επαγγελματικής εξουθένωσης. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και της σιωπηρής αποχώρησης σε νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Επιμέρους στόχους αποτέλεσαν η διερεύνηση της σχέσης της σιωπηρής αποχώρησης και της πρόθεσης αλλαγής εργασίας (τάσης φυγής) με τα ατομικά, δημογραφικά, οικονομικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 100 νοσηλευτές πρώτης γραμμής (64% σε ΜΕΘ και 36% σε ΤΕΠ) στην Ελλάδα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ενιαίο ερωτηματολόγιο δομημένο σε τρία μέρη: το 1ο μέρος αφορούσε την καταγραφή ατομικών, δημογραφικών, οικονομικών και επαγγελματικών στοιχείων, το 2ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας μέσω του ερωτηματολογίου COPSOQ III (Copenhagen Psychosocial Questionnaire), και το 3ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση της σιωπηρής αποχώρησης μέσω της Κλίμακας Σιωπηρής Αποχώρησης - Quiet Quitting Scale (QQS) των Galanis κ.ά. (2023). Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, ελέγχους συσχέτισης Spearman και μοντέλα πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη σιωπηρή αποχώρηση, η διάσταση «Έλλειψη κινήτρων» κατέγραψε μέση τιμή 2,8 (κλίμακα 1-5), αποτελώντας την εντονότερη εκδήλωση του φαινομένου στο δείγμα. Η «Πρόθεση αλλαγής εργασίας» σημείωσε μέση βαθμολογία 41,5 (κλίμακα 0-100), με το 26% του δείγματος να αναφέρει μόνιμη τάση φυγής. Αναφορικά με τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, η «Αναγνώριση από τη διοίκηση» αξιολογήθηκε χαμηλά (39,5/100) και η «Σύγκρουση ρόλων» υψηλά (57,1/100), ενώ το 39% εμφάνισε ενεργή επαγγελματική εξουθένωση. Η «Σύγκρουση Προσωπικής και Επαγγελματικής Ζωής» αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας της σιωπηρής αποχώρησης (p<0,001). Η οικονομική επισφάλεια (εισόδημα κάτω από 15.000€) και η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την αυξημένη αποδέσμευση. Συμπεράσματα: Στη μελέτη, η σιωπηρή αποχώρηση αποδείχθηκε ότι λειτουργεί ως στρατηγική αντιμετώπισης και διαχείρισης (staying but struggling) της επαγγελματικής εξουθένωσης. Η υποστελέχωση, οι χαμηλές αμοιβές, οι εργασιακές συγκρούσεις, η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση και η διαταραχή της ισορροπίας προσωπικής-επαγγελματικής ζωής (οφειλόμενα ρεπό) αποτελούν τους κύριους περιβαλλοντικούς προσδιοριστικούς παράγοντες του φαινομένου. Απαιτούνται στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις, μισθολογική ενίσχυση και βελτίωση του οργανωσιακού κλίματος για τη συγκράτηση του νοσηλευτικού προσωπικού στο εθνικό σύστημα υγείας.

Authors dc:creator

• Τσιάρα Χριστίνα
• Tsiara Christina

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5410778

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410778