{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410778"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410778","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας στη σιωπηρή αποχώρηση των νοσηλευτών ΜΕΘ και ΤΕΠ","abstract":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο της σιωπηρής αποχώρησης (quiet quitting) έχει συγκεντρώσει αυξανόμενο ερευνητικό ενδιαφέρον διεθνώς, ωστόσο η διερεύνησή του στον εγχώριο υγειονομικό κλάδο παραμένει περιορισμένη. Η παρούσα συγχρονική μελέτη εξετάζει τη σιωπηρή αποχώρηση στους νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), αξιολογώντας την επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και τον βαθμό στον οποίο η έκθεση σε αυτούς λειτουργεί ως συστημικός μηχανισμός απόσυρσης έναντι της επαγγελματικής εξουθένωσης. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και της σιωπηρής αποχώρησης σε νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Επιμέρους στόχους αποτέλεσαν η διερεύνηση της σχέσης της σιωπηρής αποχώρησης και της πρόθεσης αλλαγής εργασίας (τάσης φυγής) με τα ατομικά, δημογραφικά, οικονομικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 100 νοσηλευτές πρώτης γραμμής (64% σε ΜΕΘ και 36% σε ΤΕΠ) στην Ελλάδα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ενιαίο ερωτηματολόγιο δομημένο σε τρία μέρη: το 1ο μέρος αφορούσε την καταγραφή ατομικών, δημογραφικών, οικονομικών και επαγγελματικών στοιχείων, το 2ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας μέσω του ερωτηματολογίου COPSOQ III (Copenhagen Psychosocial Questionnaire), και το 3ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση της σιωπηρής αποχώρησης μέσω της Κλίμακας Σιωπηρής Αποχώρησης - Quiet Quitting Scale (QQS) των Galanis κ.ά. (2023). Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, ελέγχους συσχέτισης Spearman και μοντέλα πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη σιωπηρή αποχώρηση, η διάσταση «Έλλειψη κινήτρων» κατέγραψε μέση τιμή 2,8 (κλίμακα 1-5), αποτελώντας την εντονότερη εκδήλωση του φαινομένου στο δείγμα. Η «Πρόθεση αλλαγής εργασίας» σημείωσε μέση βαθμολογία 41,5 (κλίμακα 0-100), με το 26% του δείγματος να αναφέρει μόνιμη τάση φυγής. Αναφορικά με τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, η «Αναγνώριση από τη διοίκηση» αξιολογήθηκε χαμηλά (39,5/100) και η «Σύγκρουση ρόλων» υψηλά (57,1/100), ενώ το 39% εμφάνισε ενεργή επαγγελματική εξουθένωση. Η «Σύγκρουση Προσωπικής και Επαγγελματικής Ζωής» αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας της σιωπηρής αποχώρησης (p<0,001). Η οικονομική επισφάλεια (εισόδημα κάτω από 15.000€) και η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την αυξημένη αποδέσμευση. Συμπεράσματα: Στη μελέτη, η σιωπηρή αποχώρηση αποδείχθηκε ότι λειτουργεί ως στρατηγική αντιμετώπισης και διαχείρισης (staying but struggling) της επαγγελματικής εξουθένωσης. Η υποστελέχωση, οι χαμηλές αμοιβές, οι εργασιακές συγκρούσεις, η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση και η διαταραχή της ισορροπίας προσωπικής-επαγγελματικής ζωής (οφειλόμενα ρεπό) αποτελούν τους κύριους περιβαλλοντικούς προσδιοριστικούς παράγοντες του φαινομένου. Απαιτούνται στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις, μισθολογική ενίσχυση και βελτίωση του οργανωσιακού κλίματος για τη συγκράτηση του νοσηλευτικού προσωπικού στο εθνικό σύστημα υγείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο της σιωπηρής αποχώρησης (quiet quitting) έχει συγκεντρώσει αυξανόμενο ερευνητικό ενδιαφέρον διεθνώς, ωστόσο η διερεύνησή του στον εγχώριο υγειονομικό κλάδο παραμένει περιορισμένη. Η παρούσα συγχρονική μελέτη εξετάζει τη σιωπηρή αποχώρηση στους νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), αξιολογώντας την επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και τον βαθμό στον οποίο η έκθεση σε αυτούς λειτουργεί ως συστημικός μηχανισμός απόσυρσης έναντι της επαγγελματικής εξουθένωσης. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και της σιωπηρής αποχώρησης σε νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Επιμέρους στόχους αποτέλεσαν η διερεύνηση της σχέσης της σιωπηρής αποχώρησης και της πρόθεσης αλλαγής εργασίας (τάσης φυγής) με τα ατομικά, δημογραφικά, οικονομικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 100 νοσηλευτές πρώτης γραμμής (64% σε ΜΕΘ και 36% σε ΤΕΠ) στην Ελλάδα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ενιαίο ερωτηματολόγιο δομημένο σε τρία μέρη: το 1ο μέρος αφορούσε την καταγραφή ατομικών, δημογραφικών, οικονομικών και επαγγελματικών στοιχείων, το 2ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας μέσω του ερωτηματολογίου COPSOQ III (Copenhagen Psychosocial Questionnaire), και το 3ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση της σιωπηρής αποχώρησης μέσω της Κλίμακας Σιωπηρής Αποχώρησης - Quiet Quitting Scale (QQS) των Galanis κ.ά. (2023). Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, ελέγχους συσχέτισης Spearman και μοντέλα πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη σιωπηρή αποχώρηση, η διάσταση «Έλλειψη κινήτρων» κατέγραψε μέση τιμή 2,8 (κλίμακα 1-5), αποτελώντας την εντονότερη εκδήλωση του φαινομένου στο δείγμα. Η «Πρόθεση αλλαγής εργασίας» σημείωσε μέση βαθμολογία 41,5 (κλίμακα 0-100), με το 26% του δείγματος να αναφέρει μόνιμη τάση φυγής. Αναφορικά με τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, η «Αναγνώριση από τη διοίκηση» αξιολογήθηκε χαμηλά (39,5/100) και η «Σύγκρουση ρόλων» υψηλά (57,1/100), ενώ το 39% εμφάνισε ενεργή επαγγελματική εξουθένωση. Η «Σύγκρουση Προσωπικής και Επαγγελματικής Ζωής» αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας της σιωπηρής αποχώρησης (p<0,001). Η οικονομική επισφάλεια (εισόδημα κάτω από 15.000€) και η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την αυξημένη αποδέσμευση. Συμπεράσματα: Στη μελέτη, η σιωπηρή αποχώρηση αποδείχθηκε ότι λειτουργεί ως στρατηγική αντιμετώπισης και διαχείρισης (staying but struggling) της επαγγελματικής εξουθένωσης. Η υποστελέχωση, οι χαμηλές αμοιβές, οι εργασιακές συγκρούσεις, η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση και η διαταραχή της ισορροπίας προσωπικής-επαγγελματικής ζωής (οφειλόμενα ρεπό) αποτελούν τους κύριους περιβαλλοντικούς προσδιοριστικούς παράγοντες του φαινομένου. Απαιτούνται στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις, μισθολογική ενίσχυση και βελτίωση του οργανωσιακού κλίματος για τη συγκράτηση του νοσηλευτικού προσωπικού στο εθνικό σύστημα υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιάρα Χριστίνα","Tsiara Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:36Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410778"],"render_values":[{"text":"uoadl:5410778","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410778","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιάρα Χριστίνα","Tsiara Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5410778","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410778"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο της σιωπηρής αποχώρησης (quiet quitting) έχει συγκεντρώσει αυξανόμενο ερευνητικό ενδιαφέρον διεθνώς, ωστόσο η διερεύνησή του στον εγχώριο υγειονομικό κλάδο παραμένει περιορισμένη. Η παρούσα συγχρονική μελέτη εξετάζει τη σιωπηρή αποχώρηση στους νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), αξιολογώντας την επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και τον βαθμό στον οποίο η έκθεση σε αυτούς λειτουργεί ως συστημικός μηχανισμός απόσυρσης έναντι της επαγγελματικής εξουθένωσης. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και της σιωπηρής αποχώρησης σε νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Επιμέρους στόχους αποτέλεσαν η διερεύνηση της σχέσης της σιωπηρής αποχώρησης και της πρόθεσης αλλαγής εργασίας (τάσης φυγής) με τα ατομικά, δημογραφικά, οικονομικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 100 νοσηλευτές πρώτης γραμμής (64% σε ΜΕΘ και 36% σε ΤΕΠ) στην Ελλάδα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ενιαίο ερωτηματολόγιο δομημένο σε τρία μέρη: το 1ο μέρος αφορούσε την καταγραφή ατομικών, δημογραφικών, οικονομικών και επαγγελματικών στοιχείων, το 2ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας μέσω του ερωτηματολογίου COPSOQ III (Copenhagen Psychosocial Questionnaire), και το 3ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση της σιωπηρής αποχώρησης μέσω της Κλίμακας Σιωπηρής Αποχώρησης - Quiet Quitting Scale (QQS) των Galanis κ.ά. (2023). Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, ελέγχους συσχέτισης Spearman και μοντέλα πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη σιωπηρή αποχώρηση, η διάσταση «Έλλειψη κινήτρων» κατέγραψε μέση τιμή 2,8 (κλίμακα 1-5), αποτελώντας την εντονότερη εκδήλωση του φαινομένου στο δείγμα. Η «Πρόθεση αλλαγής εργασίας» σημείωσε μέση βαθμολογία 41,5 (κλίμακα 0-100), με το 26% του δείγματος να αναφέρει μόνιμη τάση φυγής. Αναφορικά με τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, η «Αναγνώριση από τη διοίκηση» αξιολογήθηκε χαμηλά (39,5/100) και η «Σύγκρουση ρόλων» υψηλά (57,1/100), ενώ το 39% εμφάνισε ενεργή επαγγελματική εξουθένωση. Η «Σύγκρουση Προσωπικής και Επαγγελματικής Ζωής» αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας της σιωπηρής αποχώρησης (p<0,001). Η οικονομική επισφάλεια (εισόδημα κάτω από 15.000€) και η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την αυξημένη αποδέσμευση. Συμπεράσματα: Στη μελέτη, η σιωπηρή αποχώρηση αποδείχθηκε ότι λειτουργεί ως στρατηγική αντιμετώπισης και διαχείρισης (staying but struggling) της επαγγελματικής εξουθένωσης. Η υποστελέχωση, οι χαμηλές αμοιβές, οι εργασιακές συγκρούσεις, η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση και η διαταραχή της ισορροπίας προσωπικής-επαγγελματικής ζωής (οφειλόμενα ρεπό) αποτελούν τους κύριους περιβαλλοντικούς προσδιοριστικούς παράγοντες του φαινομένου. Απαιτούνται στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις, μισθολογική ενίσχυση και βελτίωση του οργανωσιακού κλίματος για τη συγκράτηση του νοσηλευτικού προσωπικού στο εθνικό σύστημα υγείας.","Introduction: In recent years, the phenomenon of quiet quitting has gathered increasing research interest internationally, yet its investigation within the domestic healthcare sector remains limited. This cross-sectional study examines quiet quitting among Intensive Care Unit (ICU) and Emergency Department (ED) nurses, evaluating the impact of psychosocial work factors and the extent to which exposure to them functions as a systemic withdrawal mechanism against job burnout. Aim: The aim of the present study was to investigate the association between psychosocial work factors and quiet quitting among Intensive Care Unit (ICU) and Emergency Department (ED) nurses. Specific objectives included exploring the relationship of quiet quitting and turnover intention with the personal, demographic, financial, and professional characteristics of the participants. Material and method: The sample consisted of 100 frontline nurses (64% in ICUs and 36% in EDs) in Greece. Participants completed a unified questionnaire structured into three parts: the 1st part concerned the recording of personal, demographic, financial, and professional data; the 2nd part assessed psychosocial work factors utilizing the COPSOQ III questionnaire (Copenhagen Psychosocial Questionnaire); and the 3rd part measured quiet quitting utilizing the Quiet Quitting Scale (QQS) by Galanis et al. (2023). Statistical analysis included descriptive statistics, Spearman correlation tests, and multivariate linear regression models. Results: Regarding quiet quitting, the "Lack of motivation" dimension recorded a mean score of 2.8 (1-5 scale), constituting the most prominent manifestation of the phenomenon in this sample. "Turnover intention" scored a mean of 41.5 (0-100 scale), with 26% of the sample reporting a permanent intention to leave. Regarding psychosocial factors, "Administrative recognition" was scored low (39.5/100) and "Role conflict" high (57.1/100), while 39% exhibited active job burnout. "Work-Life Conflict" emerged as the strongest independent predictor of quiet quitting (p<0.001). Financial insecurity (income below 15,000€) and low organizational recognition were statistically significantly associated with increased disengagement. Conclusions: In the study, quiet quitting proved to function as coping mechanism ("staying but struggling") against job burnout. Understaffing, low wages, workplace conflicts, low organizational recognition, and the violation of recovery time (accumulated days off) are the primary environmental determinants of the phenomenon. Targeted institutional interventions, financial enhancement, and organizational climate improvements are required to retain nursing staff within the national health system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας στη σιωπηρή αποχώρηση των νοσηλευτών ΜΕΘ και ΤΕΠ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιάρα Χριστίνα","Tsiara Christina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια, το φαινόμενο της σιωπηρής αποχώρησης (quiet quitting) έχει συγκεντρώσει αυξανόμενο ερευνητικό ενδιαφέρον διεθνώς, ωστόσο η διερεύνησή του στον εγχώριο υγειονομικό κλάδο παραμένει περιορισμένη. Η παρούσα συγχρονική μελέτη εξετάζει τη σιωπηρή αποχώρηση στους νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), αξιολογώντας την επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και τον βαθμό στον οποίο η έκθεση σε αυτούς λειτουργεί ως συστημικός μηχανισμός απόσυρσης έναντι της επαγγελματικής εξουθένωσης. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας και της σιωπηρής αποχώρησης σε νοσηλευτές Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Επιμέρους στόχους αποτέλεσαν η διερεύνηση της σχέσης της σιωπηρής αποχώρησης και της πρόθεσης αλλαγής εργασίας (τάσης φυγής) με τα ατομικά, δημογραφικά, οικονομικά και επαγγελματικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 100 νοσηλευτές πρώτης γραμμής (64% σε ΜΕΘ και 36% σε ΤΕΠ) στην Ελλάδα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ενιαίο ερωτηματολόγιο δομημένο σε τρία μέρη: το 1ο μέρος αφορούσε την καταγραφή ατομικών, δημογραφικών, οικονομικών και επαγγελματικών στοιχείων, το 2ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας μέσω του ερωτηματολογίου COPSOQ III (Copenhagen Psychosocial Questionnaire), και το 3ο μέρος αφορούσε τη μέτρηση της σιωπηρής αποχώρησης μέσω της Κλίμακας Σιωπηρής Αποχώρησης - Quiet Quitting Scale (QQS) των Galanis κ.ά. (2023). Η στατιστική ανάλυση περιέλαβε περιγραφική στατιστική, ελέγχους συσχέτισης Spearman και μοντέλα πολυπαραγοντικής γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Στη σιωπηρή αποχώρηση, η διάσταση «Έλλειψη κινήτρων» κατέγραψε μέση τιμή 2,8 (κλίμακα 1-5), αποτελώντας την εντονότερη εκδήλωση του φαινομένου στο δείγμα. Η «Πρόθεση αλλαγής εργασίας» σημείωσε μέση βαθμολογία 41,5 (κλίμακα 0-100), με το 26% του δείγματος να αναφέρει μόνιμη τάση φυγής. Αναφορικά με τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, η «Αναγνώριση από τη διοίκηση» αξιολογήθηκε χαμηλά (39,5/100) και η «Σύγκρουση ρόλων» υψηλά (57,1/100), ενώ το 39% εμφάνισε ενεργή επαγγελματική εξουθένωση. Η «Σύγκρουση Προσωπικής και Επαγγελματικής Ζωής» αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας της σιωπηρής αποχώρησης (p<0,001). Η οικονομική επισφάλεια (εισόδημα κάτω από 15.000€) και η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά με την αυξημένη αποδέσμευση. Συμπεράσματα: Στη μελέτη, η σιωπηρή αποχώρηση αποδείχθηκε ότι λειτουργεί ως στρατηγική αντιμετώπισης και διαχείρισης (staying but struggling) της επαγγελματικής εξουθένωσης. Η υποστελέχωση, οι χαμηλές αμοιβές, οι εργασιακές συγκρούσεις, η χαμηλή οργανωσιακή αναγνώριση και η διαταραχή της ισορροπίας προσωπικής-επαγγελματικής ζωής (οφειλόμενα ρεπό) αποτελούν τους κύριους περιβαλλοντικούς προσδιοριστικούς παράγοντες του φαινομένου. Απαιτούνται στοχευμένες θεσμικές παρεμβάσεις, μισθολογική ενίσχυση και βελτίωση του οργανωσιακού κλίματος για τη συγκράτηση του νοσηλευτικού προσωπικού στο εθνικό σύστημα υγείας.","Introduction: In recent years, the phenomenon of quiet quitting has gathered increasing research interest internationally, yet its investigation within the domestic healthcare sector remains limited. This cross-sectional study examines quiet quitting among Intensive Care Unit (ICU) and Emergency Department (ED) nurses, evaluating the impact of psychosocial work factors and the extent to which exposure to them functions as a systemic withdrawal mechanism against job burnout. Aim: The aim of the present study was to investigate the association between psychosocial work factors and quiet quitting among Intensive Care Unit (ICU) and Emergency Department (ED) nurses. Specific objectives included exploring the relationship of quiet quitting and turnover intention with the personal, demographic, financial, and professional characteristics of the participants. Material and method: The sample consisted of 100 frontline nurses (64% in ICUs and 36% in EDs) in Greece. Participants completed a unified questionnaire structured into three parts: the 1st part concerned the recording of personal, demographic, financial, and professional data; the 2nd part assessed psychosocial work factors utilizing the COPSOQ III questionnaire (Copenhagen Psychosocial Questionnaire); and the 3rd part measured quiet quitting utilizing the Quiet Quitting Scale (QQS) by Galanis et al. (2023). Statistical analysis included descriptive statistics, Spearman correlation tests, and multivariate linear regression models. Results: Regarding quiet quitting, the "Lack of motivation" dimension recorded a mean score of 2.8 (1-5 scale), constituting the most prominent manifestation of the phenomenon in this sample. "Turnover intention" scored a mean of 41.5 (0-100 scale), with 26% of the sample reporting a permanent intention to leave. Regarding psychosocial factors, "Administrative recognition" was scored low (39.5/100) and "Role conflict" high (57.1/100), while 39% exhibited active job burnout. "Work-Life Conflict" emerged as the strongest independent predictor of quiet quitting (p<0.001). Financial insecurity (income below 15,000€) and low organizational recognition were statistically significantly associated with increased disengagement. Conclusions: In the study, quiet quitting proved to function as coping mechanism ("staying but struggling") against job burnout. Understaffing, low wages, workplace conflicts, low organizational recognition, and the violation of recovery time (accumulated days off) are the primary environmental determinants of the phenomenon. Targeted institutional interventions, financial enhancement, and organizational climate improvements are required to retain nursing staff within the national health system."],"dc:identifier":["uoadl:5410778","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5410778"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση των ψυχοκοινωνικών παραγόντων εργασίας στη σιωπηρή αποχώρηση των νοσηλευτών ΜΕΘ και ΤΕΠ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:36Z"}