Ανοσοθεραπεία κατόπιν της εμφάνισης προόδου νόσου σε διπλή ανοσοθεραπεία: Πεμπρολιζουμάμπη και Λενβατινίμπη έναντι συμβατικής χημειοθεραπείας σε ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα κατόπιν αποτυχίας αναστολής των PD-1/CTLA-4 σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού / Immunotherapy after progression to double immunotherapy: Pembrolizumab and Lenvatinib versus conventional chemotherapy for patients with metastatic melanoma after failure of PD-1/CTLA-4 inhibition

Η αναστολή του υποδοχέα προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου-1 (Programmed Cell Death-1, PD-1) ως μονοθεραπεία, ακολουθούμενη —σε περίπτωση εμφάνισης προόδου της νόσου— από αναστολή του κυτταροτοξικού αντιγόνου-4 των Τ-λεμφοκυττάρων (Cytotoxic T-Lymphocyte-Associated Protein-4, CTLA-4), ή η εξαρχής συγχορήγηση των δύο ως συνδυαστική αναστολή, έχει επιφέρει δραστική βελτίωση όσων αφορά την επιβίωση των ασθενών με μεταστατικό μελάνωμα. Ωστόσο, σημαντικό ποσοστό εξ ’αυτών αναπτύσσει πρωτογενή ή επίκτητη ανθεκτικότητα και στους δύο παράγοντες, παρουσιάζοντας πρώιμη υποτροπή της νόσου και μειωμένη συνολική επιβίωση. Για τους ασθενείς αυτούς, οι θεραπευτικές επιλογές παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένες, και επί σειρά ετών η συμβατική χημειοθεραπεία (CC) αποτελούσε το θεραπευτικό πρότυπο. Προσφάτως η μελέτη φάσης ΙΙ LEAP-004 υποστήριξε ότι η χορήγηση του συνδυασμού Πεμπρολιζουμάμπης (Pembrolizumab)/Λενβατινίμπης (Lenvatinib) ενδέχεται πιθανώς, να υπερκεράσει την ανθεκτικότητα στην ανοσοθεραπεία με αναστολείς PD-1/CTLA-4. Ελλείψει της παρουσίας προοπτικής συγκριτικής μελέτης και προκειμένου να αξιολόγηθεί, σε πραγματικές κλινικές συνθήκες, το θεραπευτικό όφελος από την επαναχορήγηση αναστολέα PD-1 (Πεμπρολιζουμάμπη, 200 mg ενδοφλεβίως ανά 3 εβδομάδες) σε συνδυασμό με αναστολέα πολλαπλών κινασών (Λενβατινίμπη, από του στόματος 10 mg ημερησίως σε μειωμένη δόση λόγω γνωστής τοξικότητας) σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών υψηλής ευπάθειας και ανεκπλήρωτων θεραπευτικών αναγκών, πραγματοποιήθηκε μία αναδρομική συγκριτική ανάλυση της συνδυαστικής αγωγής που προτάθηκε από την κλινική μελέτη LEAP-004 έναντι της χορήγησης συμβατικής χημειοθεραπείας (Καρμποπλατίνη 4 AUC σε συνδυασμό με Δακαρβαζίνη 850 mg/m² ενδοφλεβίως ανά 3 εβδομάδες) σε ασθενείς οι οποίοι παρουσίασαν πρόοδο νόσου κατόπιν της χορήγησης και των δύο αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού, είτε μετά από συνδυαστική ή διαδοχική χορήγηση τους, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο του 2022 έως τον Ιανουάριο του 2024. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τα χαρακτηριστικά της νόσου και τα θεραπευτικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων του συνολικού ποσοστού ανταπόκρισης (ORR), της ελεύθερης προόδου νόσου επιβίωσης (PFS) και της συνολικής επιβίωσης (OS). Η ανάλυση επιβίωσης πραγματοποιήθηκε μέσω της μεθόδου Kaplan–Meier, ενώ όλοι οι ασθενείς συμπεριλήφθηκαν και στην ανάλυση ασφάλειας. Συνολικά 84 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση αποτελεσματικότητας και ασφάλειας (ομάδα pembrolizumab/lenvatinib, n = 39 έναντι ομάδας συμβατικής χημειοθεραπείας (CC), n = 45). Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 67 έτη (45 ετών έως 87 ετών) και τα 64 έτη (34 ετών έως 87 ετών), ενώ το ποσοστό των ανδρών ανήλθε σε 33,3% και 46,7%, αντίστοιχα. Η κατανομή των μεταστατικών εντοπίσεων ήταν συγκρίσιμη μεταξύ των δύο ομάδων, με την παρουσία εγκεφαλικής συμμετοχής να καταγράφεται σε 12,8% και 20% των περιπτώσεων, αντίστοιχα. Η πλειονότητα των ασθενών παρουσίαζε ικανοποιητική λειτουργική κατάσταση (PS < 2) (69,9% έναντι 56,5%), αυξημένα επίπεδα γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH) (71,8% έναντι 84,4%), απουσία μεταλλαγής του γονιδίου BRAF (BRAF wild-type) (82,1% έναντι 84,8%) και είχε λάβει προηγουμένως δύο ή περισσότερες γραμμές συστηματικής θεραπείας (61,5% και 53,3%). Η μέση διάρκεια παρακολούθησης ήταν 18 μήνες. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR) ανήλθε σε 23,1% για τους ασθενείς οι οποίοι έλαβαν αγωγή με Πεμπρολιζουμάμπη/Λενβατινίμπη έναντι 11,1% για αυτούς οι οποίοι έλαβαν συμβατική χημειοθεραπεία (p < 0,0001), η μέση επιβίωση χωρίς την εμφάνιση προόδου νόσου (PFS) ήταν 4,8 μήνες έναντι διαστήματος 3,8 μηνών [HR (95% CI): 0,57 (0,36–0,92), p = 0,017], ενώ η μέση συνολική επιβίωση (OS) έφθασε τους 14,2 μήνες έναντι 7,8 μηνών [HR (95% CI): 0,39 (0,22–0,69), p = 0,0009] για την ομάδα που έλαβε Πεμπρολιζουμάμπη/Λενβατινίμπη και για αυτή που έλαβε συμβατική χημειοθεραπεία, αντίστοιχα. Η εμφάνιση σχετιζόμενων με την θεραπεία ανεπιθύμητων ενεργειών βαθμού 3 έως 5 καταγράφηκαν στο 48,7% των ασθενών της ομάδας Πεμπρολιζουμάμπης/Λενβατινίμπης και στο 75,6% της ομάδας συμβατικής χημειοθεραπείας (p = 0,034), οδηγώντας σε διακοπή θεραπείας στο 10,3% και 17,8% των περιπτώσεων αντίστοιχα. Πρόκειται για την πρώτη συγκριτική μελέτη σε ασθενείς με ανθεκτικό σε αναστολείς PD-1/CTLA-4 μεταστατικό μελάνωμα, η οποία ανέδειξε σημαντικά βελτιωμένα κλινικά αποτελέσματα με τον συνδυασμό Πεμπρολιζουμάμπης/Λενβατινίμπης σε σύγκριση με τη χορήγηση συμβατικής χημειοθεραπείας.

Authors dc:creator

• Λυραράκης Γεώργιος
• Lyrarakis Georgios

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5410672

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5410672