SGLT2: Μια μετα- ανάλυση για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και αρτηριακή υπέρταση

Εισαγωγή: Οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2i) έχουν εγκριθεί για χορήγηση σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Παρ’ όλο που υπάρχουν δεδομένα για τη δράση τους σε ασθενείς που πάσχουν και από αρτηριακή υπέρταση δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως η αποτελεσματικότητά τους. Ακόμα, δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί η διαφορετική επίδραση διαφορετικών δραστικών ουσιών (πχ δαπαγλιφλοζίνη, εμπαγλιφλοζίνη, καναγλιφλοζίνη) και διαφορετικής δοσολογίας. Ως εκ τούτου, η εκπονηθείσα μετα-ανάλυση χρησιμοποίησε δημοσιευμένες κλινικές δοκιμές ώστε να εξετάσει την επίδραση και την ασφάλεια των SGLT2i σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση. Μεθοδολογία: Δεδομένα αντλήθηκαν από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές των SGLT2i με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με ΣΔ2 και ΑΥ. Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές άντλησαν δεδομένα από βάσεις δεδομένων, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που εκπονήθηκαν από το 2013 έως το 2022. Επτά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, συμπεριλήφθηκαν στην μετα-ανάλυση. Στα καταληκτικά σημεία, ώστε να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των SGLT2i περιλαμβάνονται η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση μετρούμενη στο ιατρείο, το ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, η μέση 24ωρη περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση, το σωματικό βάρος, τα ανεπιθύμητα συμβάντα και τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα. Επίσης, αναλύθηκαν υποομάδες ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν διαφορετικές δραστικές ουσίες. Αποτελέσματα: Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, μειώθηκε σημαντικά η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο (MD = −4.42 mmHg, 95% CI = [−5.83 έως −3.01] και μέση 24ωρη περιπατητική συστολικής αρτηριακής πίεσης (MD = −4.81 mmHg, 95% CI=[ −6.84 έως −2.77]. Επίσης, στατιστικά σημαντική ήταν η μείωση στο ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (MD = −0.6%, 95% CI=[ −0.69 έως −0.50] και στο σωματικό βάρος (MD = -2.01kg, 95% CI=[ −2.79 έως −1.23]. Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, αυξήθηκε σημαντικά ο κίνδυνος εμφάνισης ανεπιθύμητου συμβάντος εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο.(RR = 2.09, 95% CI=[1.53 έως 2.87], όχι όμως στατιστικά σημαντική αύξηση των σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων. Συμπέρασμα: Δραστικές ουσίες, όπως η δαπαγλιφλοζίνη, η εμπαγλιφλοζίνη και η καναγλιφλοζίνη μπορούν να προσφέρουν πολλαπλά οφέλη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση και βελτιώνοντας τους δείκτες γλυκαιμικού ελέγχου.

Authors dc:creator

• Χασάπη Παναγιώτα
• Chasapi Panagiota

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5403247

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5403247