{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5403247"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5403247","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"SGLT2: Μια μετα- ανάλυση για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και αρτηριακή υπέρταση","abstract":"Εισαγωγή: Οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2i) έχουν εγκριθεί για χορήγηση σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Παρ’ όλο που υπάρχουν δεδομένα για τη δράση τους σε ασθενείς που πάσχουν και από αρτηριακή υπέρταση δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως η αποτελεσματικότητά τους. Ακόμα, δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί η διαφορετική επίδραση διαφορετικών δραστικών ουσιών (πχ δαπαγλιφλοζίνη, εμπαγλιφλοζίνη, καναγλιφλοζίνη) και διαφορετικής δοσολογίας. Ως εκ τούτου, η εκπονηθείσα μετα-ανάλυση χρησιμοποίησε δημοσιευμένες κλινικές δοκιμές ώστε να εξετάσει την επίδραση και την ασφάλεια των SGLT2i σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση. Μεθοδολογία: Δεδομένα αντλήθηκαν από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές των SGLT2i με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με ΣΔ2 και ΑΥ. Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές άντλησαν δεδομένα από βάσεις δεδομένων, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που εκπονήθηκαν από το 2013 έως το 2022. Επτά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, συμπεριλήφθηκαν στην μετα-ανάλυση. Στα καταληκτικά σημεία, ώστε να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των SGLT2i περιλαμβάνονται η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση μετρούμενη στο ιατρείο, το ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, η μέση 24ωρη περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση, το σωματικό βάρος, τα ανεπιθύμητα συμβάντα και τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα. Επίσης, αναλύθηκαν υποομάδες ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν διαφορετικές δραστικές ουσίες. Αποτελέσματα: Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, μειώθηκε σημαντικά η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο (MD = −4.42 mmHg, 95% CI = [−5.83 έως −3.01] και μέση 24ωρη περιπατητική συστολικής αρτηριακής πίεσης (MD = −4.81 mmHg, 95% CI=[ −6.84 έως −2.77]. Επίσης, στατιστικά σημαντική ήταν η μείωση στο ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (MD = −0.6%, 95% CI=[ −0.69 έως −0.50] και στο σωματικό βάρος (MD = -2.01kg, 95% CI=[ −2.79 έως −1.23]. Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, αυξήθηκε σημαντικά ο κίνδυνος εμφάνισης ανεπιθύμητου συμβάντος εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο.(RR = 2.09, 95% CI=[1.53 έως 2.87], όχι όμως στατιστικά σημαντική αύξηση των σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων. Συμπέρασμα: Δραστικές ουσίες, όπως η δαπαγλιφλοζίνη, η εμπαγλιφλοζίνη και η καναγλιφλοζίνη μπορούν να προσφέρουν πολλαπλά οφέλη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση και βελτιώνοντας τους δείκτες γλυκαιμικού ελέγχου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2i) έχουν εγκριθεί για χορήγηση σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Παρ’ όλο που υπάρχουν δεδομένα για τη δράση τους σε ασθενείς που πάσχουν και από αρτηριακή υπέρταση δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως η αποτελεσματικότητά τους. Ακόμα, δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί η διαφορετική επίδραση διαφορετικών δραστικών ουσιών (πχ δαπαγλιφλοζίνη, εμπαγλιφλοζίνη, καναγλιφλοζίνη) και διαφορετικής δοσολογίας. Ως εκ τούτου, η εκπονηθείσα μετα-ανάλυση χρησιμοποίησε δημοσιευμένες κλινικές δοκιμές ώστε να εξετάσει την επίδραση και την ασφάλεια των SGLT2i σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση. Μεθοδολογία: Δεδομένα αντλήθηκαν από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές των SGLT2i με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με ΣΔ2 και ΑΥ. Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές άντλησαν δεδομένα από βάσεις δεδομένων, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που εκπονήθηκαν από το 2013 έως το 2022. Επτά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, συμπεριλήφθηκαν στην μετα-ανάλυση. Στα καταληκτικά σημεία, ώστε να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των SGLT2i περιλαμβάνονται η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση μετρούμενη στο ιατρείο, το ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, η μέση 24ωρη περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση, το σωματικό βάρος, τα ανεπιθύμητα συμβάντα και τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα. Επίσης, αναλύθηκαν υποομάδες ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν διαφορετικές δραστικές ουσίες. Αποτελέσματα: Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, μειώθηκε σημαντικά η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο (MD = −4.42 mmHg, 95% CI = [−5.83 έως −3.01] και μέση 24ωρη περιπατητική συστολικής αρτηριακής πίεσης (MD = −4.81 mmHg, 95% CI=[ −6.84 έως −2.77]. Επίσης, στατιστικά σημαντική ήταν η μείωση στο ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (MD = −0.6%, 95% CI=[ −0.69 έως −0.50] και στο σωματικό βάρος (MD = -2.01kg, 95% CI=[ −2.79 έως −1.23]. Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, αυξήθηκε σημαντικά ο κίνδυνος εμφάνισης ανεπιθύμητου συμβάντος εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο.(RR = 2.09, 95% CI=[1.53 έως 2.87], όχι όμως στατιστικά σημαντική αύξηση των σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων. Συμπέρασμα: Δραστικές ουσίες, όπως η δαπαγλιφλοζίνη, η εμπαγλιφλοζίνη και η καναγλιφλοζίνη μπορούν να προσφέρουν πολλαπλά οφέλη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση και βελτιώνοντας τους δείκτες γλυκαιμικού ελέγχου.","abstract_has_math":false,"creators":["Χασάπη Παναγιώτα","Chasapi Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5403247"],"render_values":[{"text":"uoadl:5403247","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5403247","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χασάπη Παναγιώτα","Chasapi Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5403247","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5403247"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2i) έχουν εγκριθεί για χορήγηση σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Παρ’ όλο που υπάρχουν δεδομένα για τη δράση τους σε ασθενείς που πάσχουν και από αρτηριακή υπέρταση δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως η αποτελεσματικότητά τους. Ακόμα, δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί η διαφορετική επίδραση διαφορετικών δραστικών ουσιών (πχ δαπαγλιφλοζίνη, εμπαγλιφλοζίνη, καναγλιφλοζίνη) και διαφορετικής δοσολογίας. Ως εκ τούτου, η εκπονηθείσα μετα-ανάλυση χρησιμοποίησε δημοσιευμένες κλινικές δοκιμές ώστε να εξετάσει την επίδραση και την ασφάλεια των SGLT2i σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση. Μεθοδολογία: Δεδομένα αντλήθηκαν από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές των SGLT2i με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με ΣΔ2 και ΑΥ. Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές άντλησαν δεδομένα από βάσεις δεδομένων, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που εκπονήθηκαν από το 2013 έως το 2022. Επτά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, συμπεριλήφθηκαν στην μετα-ανάλυση. Στα καταληκτικά σημεία, ώστε να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των SGLT2i περιλαμβάνονται η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση μετρούμενη στο ιατρείο, το ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, η μέση 24ωρη περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση, το σωματικό βάρος, τα ανεπιθύμητα συμβάντα και τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα. Επίσης, αναλύθηκαν υποομάδες ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν διαφορετικές δραστικές ουσίες. Αποτελέσματα: Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, μειώθηκε σημαντικά η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο (MD = −4.42 mmHg, 95% CI = [−5.83 έως −3.01] και μέση 24ωρη περιπατητική συστολικής αρτηριακής πίεσης (MD = −4.81 mmHg, 95% CI=[ −6.84 έως −2.77]. Επίσης, στατιστικά σημαντική ήταν η μείωση στο ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (MD = −0.6%, 95% CI=[ −0.69 έως −0.50] και στο σωματικό βάρος (MD = -2.01kg, 95% CI=[ −2.79 έως −1.23]. Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, αυξήθηκε σημαντικά ο κίνδυνος εμφάνισης ανεπιθύμητου συμβάντος εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο.(RR = 2.09, 95% CI=[1.53 έως 2.87], όχι όμως στατιστικά σημαντική αύξηση των σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων. Συμπέρασμα: Δραστικές ουσίες, όπως η δαπαγλιφλοζίνη, η εμπαγλιφλοζίνη και η καναγλιφλοζίνη μπορούν να προσφέρουν πολλαπλά οφέλη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση και βελτιώνοντας τους δείκτες γλυκαιμικού ελέγχου.","Ιntroduction: Sodium–glucose cotransporter type 2 inhibitors (SGLT2i) have been approved for use in patients with type 2 diabetes mellitus. Although there are data regarding their effects in patients who also suffer from hypertension, their effectiveness in this population has not been fully established. Furthermore, the different effects of different active substances (e.g. dapagliflozin, empagliflozin, canagliflozin) and different dosages have not been fully clarified. Therefore, the present meta-analysis used published clinical trials to investigate the efficacy and safety of SGLT2 inhibitors in patients with type 2 diabetes mellitus and hypertension. Methods: Data were extracted from randomized controlled trials comparing SGLT2 inhibitors with placebo in patients with T2DM and hypertension. Two independent investigators retrieved data from electronic databases, and studies published between 2013 and 2022. Seven randomized controlled trials were included in the meta-analysis, as they met the predefined inclusion and exclusion criteria. Outcomes used to evaluate the efficacy and safety of SGLT2 inhibitors included office-measured seated systolic blood pressure, glycated hemoglobin , mean 24-hour ambulatory systolic blood pressure, body weight, adverse events, and serious adverse events. Subgroups of patients who received different active substances were also analyzed. Results: Participants who received SGLT2i, regardless of type, a statistically significant reduction in seated systolic blood pressure was observed compared with placebo (MD = −4.42 mmHg, 95% CI [−5.83 to −3.01]), as well as in mean 24-hour ambulatory systolic blood pressure (MD = −4.81 mmHg, 95% CI [−6.84 to −2.77]). Additionally, significant reductions were observed in glycated hemoglobin (MD = −0.60%, 95% CI [−0.69 to −0.50]) and body weight (MD = −2.01 kg, 95% CI [−2.79 to −1.23]). Treatment with SGLT2 inhibitors, regardless of type, was associated with a significantly increased risk of adverse events compared with placebo (RR = 2.09, 95% CI [1.53 to 2.87]); however, no statistically significant increase in serious adverse events was observed. Conclusion: Active substances such as dapagliflozin, empagliflozin, and canagliflozin may provide multiple benefits in patients with type 2 diabetes mellitus and arterial hypertension, by reducing blood pressure and improving markers of glycemic control."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["SGLT2: Μια μετα- ανάλυση για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και αρτηριακή υπέρταση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χασάπη Παναγιώτα","Chasapi Panagiota"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2i) έχουν εγκριθεί για χορήγηση σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Παρ’ όλο που υπάρχουν δεδομένα για τη δράση τους σε ασθενείς που πάσχουν και από αρτηριακή υπέρταση δεν έχει εξακριβωθεί πλήρως η αποτελεσματικότητά τους. Ακόμα, δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί η διαφορετική επίδραση διαφορετικών δραστικών ουσιών (πχ δαπαγλιφλοζίνη, εμπαγλιφλοζίνη, καναγλιφλοζίνη) και διαφορετικής δοσολογίας. Ως εκ τούτου, η εκπονηθείσα μετα-ανάλυση χρησιμοποίησε δημοσιευμένες κλινικές δοκιμές ώστε να εξετάσει την επίδραση και την ασφάλεια των SGLT2i σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση. Μεθοδολογία: Δεδομένα αντλήθηκαν από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές των SGLT2i με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με ΣΔ2 και ΑΥ. Δύο ανεξάρτητοι ερευνητές άντλησαν δεδομένα από βάσεις δεδομένων, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μελέτες που εκπονήθηκαν από το 2013 έως το 2022. Επτά τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, συμπεριλήφθηκαν στην μετα-ανάλυση. Στα καταληκτικά σημεία, ώστε να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των SGLT2i περιλαμβάνονται η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση μετρούμενη στο ιατρείο, το ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, η μέση 24ωρη περιπατητική συστολική αρτηριακή πίεση, το σωματικό βάρος, τα ανεπιθύμητα συμβάντα και τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα. Επίσης, αναλύθηκαν υποομάδες ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν διαφορετικές δραστικές ουσίες. Αποτελέσματα: Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, μειώθηκε σημαντικά η καθιστή συστολική αρτηριακή πίεση εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο (MD = −4.42 mmHg, 95% CI = [−5.83 έως −3.01] και μέση 24ωρη περιπατητική συστολικής αρτηριακής πίεσης (MD = −4.81 mmHg, 95% CI=[ −6.84 έως −2.77]. Επίσης, στατιστικά σημαντική ήταν η μείωση στο ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (MD = −0.6%, 95% CI=[ −0.69 έως −0.50] και στο σωματικό βάρος (MD = -2.01kg, 95% CI=[ −2.79 έως −1.23]. Στους συμμετέχοντες που έλαβαν SGLT2i, ανεξαρτήτως του είδους, αυξήθηκε σημαντικά ο κίνδυνος εμφάνισης ανεπιθύμητου συμβάντος εν συγκρίσει με την ομάδα των συμμετεχόντων που έλαβε εικονικό φάρμακο.(RR = 2.09, 95% CI=[1.53 έως 2.87], όχι όμως στατιστικά σημαντική αύξηση των σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων. Συμπέρασμα: Δραστικές ουσίες, όπως η δαπαγλιφλοζίνη, η εμπαγλιφλοζίνη και η καναγλιφλοζίνη μπορούν να προσφέρουν πολλαπλά οφέλη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και αρτηριακή υπέρταση, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση και βελτιώνοντας τους δείκτες γλυκαιμικού ελέγχου.","Ιntroduction: Sodium–glucose cotransporter type 2 inhibitors (SGLT2i) have been approved for use in patients with type 2 diabetes mellitus. Although there are data regarding their effects in patients who also suffer from hypertension, their effectiveness in this population has not been fully established. Furthermore, the different effects of different active substances (e.g. dapagliflozin, empagliflozin, canagliflozin) and different dosages have not been fully clarified. Therefore, the present meta-analysis used published clinical trials to investigate the efficacy and safety of SGLT2 inhibitors in patients with type 2 diabetes mellitus and hypertension. Methods: Data were extracted from randomized controlled trials comparing SGLT2 inhibitors with placebo in patients with T2DM and hypertension. Two independent investigators retrieved data from electronic databases, and studies published between 2013 and 2022. Seven randomized controlled trials were included in the meta-analysis, as they met the predefined inclusion and exclusion criteria. Outcomes used to evaluate the efficacy and safety of SGLT2 inhibitors included office-measured seated systolic blood pressure, glycated hemoglobin , mean 24-hour ambulatory systolic blood pressure, body weight, adverse events, and serious adverse events. Subgroups of patients who received different active substances were also analyzed. Results: Participants who received SGLT2i, regardless of type, a statistically significant reduction in seated systolic blood pressure was observed compared with placebo (MD = −4.42 mmHg, 95% CI [−5.83 to −3.01]), as well as in mean 24-hour ambulatory systolic blood pressure (MD = −4.81 mmHg, 95% CI [−6.84 to −2.77]). Additionally, significant reductions were observed in glycated hemoglobin (MD = −0.60%, 95% CI [−0.69 to −0.50]) and body weight (MD = −2.01 kg, 95% CI [−2.79 to −1.23]). Treatment with SGLT2 inhibitors, regardless of type, was associated with a significantly increased risk of adverse events compared with placebo (RR = 2.09, 95% CI [1.53 to 2.87]); however, no statistically significant increase in serious adverse events was observed. Conclusion: Active substances such as dapagliflozin, empagliflozin, and canagliflozin may provide multiple benefits in patients with type 2 diabetes mellitus and arterial hypertension, by reducing blood pressure and improving markers of glycemic control."],"dc:identifier":["uoadl:5403247","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5403247"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["SGLT2: Μια μετα- ανάλυση για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια τους σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και αρτηριακή υπέρταση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}