Η επίδραση της ονδανσετρόνης στη θεραπεία του μυοπεριτονιακού συνδρόμου. Μια κλινική τυχαιοποιημένη μελέτη

Σκοπός Το Μυοπεριτονιακό Σύνδρομο (MPS) αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες χρόνιου μυοσκελετικού πόνου και χαρακτηρίζεται από εντοπισμένη δυσφορία στους μυς, την περιτονία και τους γύρω μαλακούς ιστούς. Οι εγχύσεις τοπικού αναισθητικού στα σημεία πυροδότησης (trigger points) χρησιμοποιούνται συχνά για τη θεραπεία αυτού του συνδρόμου. Η ονδανσετρόνη, ως εκλεκτικός ανταγωνιστής των 5-HT₃ υποδοχέων, με ευρεία χρήση κυρίως ως αντιεμετικό, έχει φανεί ότι διαθέτει αναλγητικές δράσεις. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα εγχύσεων ροπιβακαΐνης ως μονοθεραπεία συγκριτικά με το συνδυασμό ροπιβακαΐνης και ονδανσετρόνης σε trigger points σε ασθενείς με σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου (MPS). Υλικό και Μέθοδος Σαράντα άτομα με κλινική διάγνωση μυοπεριτονιακού συνδρόμου (MPS) με κλινικά επώδυνα σημεία πυροδότησης (trigger points) στους οσφυϊκούς παρασπονδυλικούς μυς, τον τετράγωνο οσφυϊκό και τους γλουτιαίους μυς, τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: η ομάδα Α έλαβε εγχύσεις μόνο με ροπιβακαΐνη 0,2%, ενώ η ομάδα Β έλαβε εγχύσεις με ροπιβακαΐνη 0,2% σε συνδυασμό με ονδανσετρόνη. Σε κάθε trigger point έγινε έγχυση με 3 ml του αντίστοιχου διαλύματος, με τα διαλύματα και για τις δύο ομάδες να είναι οπτικά πανομοιότυπα. Η ένταση του πόνου αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας την Αριθμητική Κλίμακα Αξιολόγησης (NRS) πριν από την έγχυση των σημείων πυροδότησης, καθώς και στις 72 ώρες, μία εβδομάδα και δύο εβδομάδες μετά την έγχυση. Αποτελέσματα Και οι δύο ομάδες παρουσίασαν μείωση των βαθμολογιών του πόνου μετά τη θεραπεία. Ωστόσο, η ομάδα Α εμφάνισε σημαντικά μεγαλύτερη αναλγητική βελτίωση σε όλα τα χρονικά σημεία παρακολούθησης, σύμφωνα με τις βαθμολογίες της κλίμακας NRS, σε σύγκριση με την ομάδα Β (p<0,001 στις 72 ώρες και στη μία εβδομάδα μετά την έγχυση και p=0,003 στις δύο εβδομάδες μετά την έγχυση). Συμπεράσματα Η προσθήκη ονδανσετρόνης στη ροπιβακαΐνη μπορεί να ανταγωνίζεται την αναλγητική της αποτελεσματικότητα. Αυτή η επίδραση θα μπορούσε να εξηγηθεί από μια φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση, καθώς η ονδανσετρόνη μπορεί να τροποποιεί τη μετάδοση των αλγαισθητικών σημάτων μέσω του ανταγωνισμού των υποδοχέων 5-HT₃ και να παρεμβαίνει στη δράση των τοπικών αναισθητικών που εξαρτάται από τους διαύλους νατρίου.

Authors dc:creator

• Τριανταφύλλου Κωνσταντίνα
• Triantafyllou Konstantina

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5402898

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402898