Στρατηγικές πρώιμης κινητοποίησης στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων: Μια συστηματική ανασκόπηση

Εισαγωγή: Η παρατεταμένη ακινητοποίηση και η βαθιά καταστολή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων συμβάλλουν σε σοβαρές επιπλοκές, όπως η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ και το Σύνδρομο μετά την Εντατική Θεραπεία στα Παιδιά (PICS-p). Ενώ τα πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίησης είναι καθιερωμένα για τους ενήλικες, η εφαρμογή του στους παιδιατρικούς πληθυσμούς παραμένει ασαφής, λόγω έλλειψης τυποποιημένων κατευθυντήριων οδηγιών. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση στοχεύει στην ολοκληρωμένη αξιολόγηση της ασφάλειας, της εφικτότητας και των κλινικών αποτελεσμάτων των στρατηγικών πρώιμης κινητοποίησης σε βαρέως πάσχοντα παιδιά. Μέθοδοι: Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 01/01/2005 και 01/01/2025. Επιλέχθηκαν ποσοτικές μελέτες που αξιολόγησαν πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίηση σε ασθενείς της ΜΕΘ Παίδων ηλικίας έως 21 ετών και ανέφεραν κλινικά αποτελέσματα. Λόγω της έντονης κλινικής, παρεμβατικής και στατιστικής ετερογένειας, πραγματοποιήθηκε αφηγηματική σύνθεση των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δέκα μελέτες που περιλαμβάνουν συνολικά 2.183 παιδιατρικούς ασθενείς, αποτελούμενες από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες βελτίωσης ποιότητας και αναδρομικές μελέτες κοόρτης. Η πρώιμη κινητοποίηση βρέθηκε να είναι εξαιρετικά ασφαλής και ιδιαίτερα εφικτή. Σε εκατοντάδες συνεδρίες, οι μελέτες ανέφεραν 0% επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ατυχηματική αποσωλήνωση ή αφαίρεση κεντρικού αγγειακού καθετήρα. Στατιστικά σημαντικές μειώσεις στη διάρκεια μηχανικού αερισμού και διάρκειας νοσηλείας παρατηρήθηκαν σε εξειδικευμένες ομάδες ασθενών της ΜΕΘ Παίδων (ασθενείς μετά από μεταμόσχευση ήπατος ή ασθενείς με πνευμονία σχετιζόμενη τον αναπνευστήρα). Αντίθετα, οι παρεμβάσεις είχαν ουδέτερη επίδραση στη διάρκεια του μηχανικού αερισμού και στη διάρκεια στον γενικό πληθυσμό. Επιπλέον, η χρήση σταθμισμένων εργαλείων αξιολόγησης απέτυχε να δείξει στατιστικά σημαντικές διαφορές στη μακροπρόθεσμη λειτουργική αποκατάσταση ή στην επίπτωση του παραληρήματος μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και συνήθους φροντίδας. Η παρατεταμένη καταστολή αναγνωρίστηκε ως σημαντικό εμπόδιο που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα έναρξης της κινητοποίησης. Συμπέρασμα: Η πρώιμη κινητοποίηση στη ΜΕΘ Παίδων αντιπροσωπεύει μια ζωτικής σημασίας αλλαγή νοοτροπίας και αποτελεί μια ασφαλή και εφικτή παρέμβαση. Ενώ η στατιστική της επίδραση στη μείωση του μηχανικού αερισμού και της διάρκειας νοσηλείας είναι πιο έντονη σε εξειδικευμένες παιδιατρικές ομάδες, για τον ευρύτερο πληθυσμό της ΜΕΘ Παίδων παραμένει εξαιρετικά ασφαλής και καλά ανεκτή, χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την κλινική πορεία των ασθενών. Τέλος, η επιτυχής εφαρμογή της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη βελτιστοποιημένη, πρωτοκολλημένη διαχείριση της καταστολής.

Authors dc:creator

• Σιδηρόπουλος Θεόδωρος-Κωνσταντίνος
• Sidiropoulos Theodoros-Konstantinos

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5402864

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402864