{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402864"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402864","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στρατηγικές πρώιμης κινητοποίησης στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων: Μια συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η παρατεταμένη ακινητοποίηση και η βαθιά καταστολή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων συμβάλλουν σε σοβαρές επιπλοκές, όπως η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ και το Σύνδρομο μετά την Εντατική Θεραπεία στα Παιδιά (PICS-p). Ενώ τα πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίησης είναι καθιερωμένα για τους ενήλικες, η εφαρμογή του στους παιδιατρικούς πληθυσμούς παραμένει ασαφής, λόγω έλλειψης τυποποιημένων κατευθυντήριων οδηγιών. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση στοχεύει στην ολοκληρωμένη αξιολόγηση της ασφάλειας, της εφικτότητας και των κλινικών αποτελεσμάτων των στρατηγικών πρώιμης κινητοποίησης σε βαρέως πάσχοντα παιδιά. Μέθοδοι: Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 01/01/2005 και 01/01/2025. Επιλέχθηκαν ποσοτικές μελέτες που αξιολόγησαν πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίηση σε ασθενείς της ΜΕΘ Παίδων ηλικίας έως 21 ετών και ανέφεραν κλινικά αποτελέσματα. Λόγω της έντονης κλινικής, παρεμβατικής και στατιστικής ετερογένειας, πραγματοποιήθηκε αφηγηματική σύνθεση των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δέκα μελέτες που περιλαμβάνουν συνολικά 2.183 παιδιατρικούς ασθενείς, αποτελούμενες από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες βελτίωσης ποιότητας και αναδρομικές μελέτες κοόρτης. Η πρώιμη κινητοποίηση βρέθηκε να είναι εξαιρετικά ασφαλής και ιδιαίτερα εφικτή. Σε εκατοντάδες συνεδρίες, οι μελέτες ανέφεραν 0% επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ατυχηματική αποσωλήνωση ή αφαίρεση κεντρικού αγγειακού καθετήρα. Στατιστικά σημαντικές μειώσεις στη διάρκεια μηχανικού αερισμού και διάρκειας νοσηλείας παρατηρήθηκαν σε εξειδικευμένες ομάδες ασθενών της ΜΕΘ Παίδων (ασθενείς μετά από μεταμόσχευση ήπατος ή ασθενείς με πνευμονία σχετιζόμενη τον αναπνευστήρα). Αντίθετα, οι παρεμβάσεις είχαν ουδέτερη επίδραση στη διάρκεια του μηχανικού αερισμού και στη διάρκεια στον γενικό πληθυσμό. Επιπλέον, η χρήση σταθμισμένων εργαλείων αξιολόγησης απέτυχε να δείξει στατιστικά σημαντικές διαφορές στη μακροπρόθεσμη λειτουργική αποκατάσταση ή στην επίπτωση του παραληρήματος μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και συνήθους φροντίδας. Η παρατεταμένη καταστολή αναγνωρίστηκε ως σημαντικό εμπόδιο που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα έναρξης της κινητοποίησης. Συμπέρασμα: Η πρώιμη κινητοποίηση στη ΜΕΘ Παίδων αντιπροσωπεύει μια ζωτικής σημασίας αλλαγή νοοτροπίας και αποτελεί μια ασφαλή και εφικτή παρέμβαση. Ενώ η στατιστική της επίδραση στη μείωση του μηχανικού αερισμού και της διάρκειας νοσηλείας είναι πιο έντονη σε εξειδικευμένες παιδιατρικές ομάδες, για τον ευρύτερο πληθυσμό της ΜΕΘ Παίδων παραμένει εξαιρετικά ασφαλής και καλά ανεκτή, χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την κλινική πορεία των ασθενών. Τέλος, η επιτυχής εφαρμογή της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη βελτιστοποιημένη, πρωτοκολλημένη διαχείριση της καταστολής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η παρατεταμένη ακινητοποίηση και η βαθιά καταστολή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων συμβάλλουν σε σοβαρές επιπλοκές, όπως η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ και το Σύνδρομο μετά την Εντατική Θεραπεία στα Παιδιά (PICS-p). Ενώ τα πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίησης είναι καθιερωμένα για τους ενήλικες, η εφαρμογή του στους παιδιατρικούς πληθυσμούς παραμένει ασαφής, λόγω έλλειψης τυποποιημένων κατευθυντήριων οδηγιών. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση στοχεύει στην ολοκληρωμένη αξιολόγηση της ασφάλειας, της εφικτότητας και των κλινικών αποτελεσμάτων των στρατηγικών πρώιμης κινητοποίησης σε βαρέως πάσχοντα παιδιά. Μέθοδοι: Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 01/01/2005 και 01/01/2025. Επιλέχθηκαν ποσοτικές μελέτες που αξιολόγησαν πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίηση σε ασθενείς της ΜΕΘ Παίδων ηλικίας έως 21 ετών και ανέφεραν κλινικά αποτελέσματα. Λόγω της έντονης κλινικής, παρεμβατικής και στατιστικής ετερογένειας, πραγματοποιήθηκε αφηγηματική σύνθεση των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δέκα μελέτες που περιλαμβάνουν συνολικά 2.183 παιδιατρικούς ασθενείς, αποτελούμενες από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες βελτίωσης ποιότητας και αναδρομικές μελέτες κοόρτης. Η πρώιμη κινητοποίηση βρέθηκε να είναι εξαιρετικά ασφαλής και ιδιαίτερα εφικτή. Σε εκατοντάδες συνεδρίες, οι μελέτες ανέφεραν 0% επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ατυχηματική αποσωλήνωση ή αφαίρεση κεντρικού αγγειακού καθετήρα. Στατιστικά σημαντικές μειώσεις στη διάρκεια μηχανικού αερισμού και διάρκειας νοσηλείας παρατηρήθηκαν σε εξειδικευμένες ομάδες ασθενών της ΜΕΘ Παίδων (ασθενείς μετά από μεταμόσχευση ήπατος ή ασθενείς με πνευμονία σχετιζόμενη τον αναπνευστήρα). Αντίθετα, οι παρεμβάσεις είχαν ουδέτερη επίδραση στη διάρκεια του μηχανικού αερισμού και στη διάρκεια στον γενικό πληθυσμό. Επιπλέον, η χρήση σταθμισμένων εργαλείων αξιολόγησης απέτυχε να δείξει στατιστικά σημαντικές διαφορές στη μακροπρόθεσμη λειτουργική αποκατάσταση ή στην επίπτωση του παραληρήματος μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και συνήθους φροντίδας. Η παρατεταμένη καταστολή αναγνωρίστηκε ως σημαντικό εμπόδιο που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα έναρξης της κινητοποίησης. Συμπέρασμα: Η πρώιμη κινητοποίηση στη ΜΕΘ Παίδων αντιπροσωπεύει μια ζωτικής σημασίας αλλαγή νοοτροπίας και αποτελεί μια ασφαλή και εφικτή παρέμβαση. Ενώ η στατιστική της επίδραση στη μείωση του μηχανικού αερισμού και της διάρκειας νοσηλείας είναι πιο έντονη σε εξειδικευμένες παιδιατρικές ομάδες, για τον ευρύτερο πληθυσμό της ΜΕΘ Παίδων παραμένει εξαιρετικά ασφαλής και καλά ανεκτή, χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την κλινική πορεία των ασθενών. Τέλος, η επιτυχής εφαρμογή της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη βελτιστοποιημένη, πρωτοκολλημένη διαχείριση της καταστολής.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιδηρόπουλος Θεόδωρος-Κωνσταντίνος","Sidiropoulos Theodoros-Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402864"],"render_values":[{"text":"uoadl:5402864","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402864","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιδηρόπουλος Θεόδωρος-Κωνσταντίνος","Sidiropoulos Theodoros-Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402864"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η παρατεταμένη ακινητοποίηση και η βαθιά καταστολή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων συμβάλλουν σε σοβαρές επιπλοκές, όπως η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ και το Σύνδρομο μετά την Εντατική Θεραπεία στα Παιδιά (PICS-p). Ενώ τα πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίησης είναι καθιερωμένα για τους ενήλικες, η εφαρμογή του στους παιδιατρικούς πληθυσμούς παραμένει ασαφής, λόγω έλλειψης τυποποιημένων κατευθυντήριων οδηγιών. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση στοχεύει στην ολοκληρωμένη αξιολόγηση της ασφάλειας, της εφικτότητας και των κλινικών αποτελεσμάτων των στρατηγικών πρώιμης κινητοποίησης σε βαρέως πάσχοντα παιδιά. Μέθοδοι: Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 01/01/2005 και 01/01/2025. Επιλέχθηκαν ποσοτικές μελέτες που αξιολόγησαν πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίηση σε ασθενείς της ΜΕΘ Παίδων ηλικίας έως 21 ετών και ανέφεραν κλινικά αποτελέσματα. Λόγω της έντονης κλινικής, παρεμβατικής και στατιστικής ετερογένειας, πραγματοποιήθηκε αφηγηματική σύνθεση των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δέκα μελέτες που περιλαμβάνουν συνολικά 2.183 παιδιατρικούς ασθενείς, αποτελούμενες από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες βελτίωσης ποιότητας και αναδρομικές μελέτες κοόρτης. Η πρώιμη κινητοποίηση βρέθηκε να είναι εξαιρετικά ασφαλής και ιδιαίτερα εφικτή. Σε εκατοντάδες συνεδρίες, οι μελέτες ανέφεραν 0% επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ατυχηματική αποσωλήνωση ή αφαίρεση κεντρικού αγγειακού καθετήρα. Στατιστικά σημαντικές μειώσεις στη διάρκεια μηχανικού αερισμού και διάρκειας νοσηλείας παρατηρήθηκαν σε εξειδικευμένες ομάδες ασθενών της ΜΕΘ Παίδων (ασθενείς μετά από μεταμόσχευση ήπατος ή ασθενείς με πνευμονία σχετιζόμενη τον αναπνευστήρα). Αντίθετα, οι παρεμβάσεις είχαν ουδέτερη επίδραση στη διάρκεια του μηχανικού αερισμού και στη διάρκεια στον γενικό πληθυσμό. Επιπλέον, η χρήση σταθμισμένων εργαλείων αξιολόγησης απέτυχε να δείξει στατιστικά σημαντικές διαφορές στη μακροπρόθεσμη λειτουργική αποκατάσταση ή στην επίπτωση του παραληρήματος μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και συνήθους φροντίδας. Η παρατεταμένη καταστολή αναγνωρίστηκε ως σημαντικό εμπόδιο που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα έναρξης της κινητοποίησης. Συμπέρασμα: Η πρώιμη κινητοποίηση στη ΜΕΘ Παίδων αντιπροσωπεύει μια ζωτικής σημασίας αλλαγή νοοτροπίας και αποτελεί μια ασφαλή και εφικτή παρέμβαση. Ενώ η στατιστική της επίδραση στη μείωση του μηχανικού αερισμού και της διάρκειας νοσηλείας είναι πιο έντονη σε εξειδικευμένες παιδιατρικές ομάδες, για τον ευρύτερο πληθυσμό της ΜΕΘ Παίδων παραμένει εξαιρετικά ασφαλής και καλά ανεκτή, χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την κλινική πορεία των ασθενών. Τέλος, η επιτυχής εφαρμογή της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη βελτιστοποιημένη, πρωτοκολλημένη διαχείριση της καταστολής.","Background: Prolonged immobility and deep sedation in the Pediatric Intensive Care Unit contribute to severe complications such as PICU-acquired weakness and Post-Intensive Care Syndrome in pediatrics. While early mobilization (EM) protocols are established for adults, their translation to pediatric populations remains inconsistent due to a lack of standardized guidelines. This systematic review aims to comprehensively evaluate the safety, feasibility, and clinical outcomes of EM strategies in critically ill children. Methods: Adhering to PRISMA 2020 guidelines, a systematic search was conducted across PubMed/MEDLINE, Scopus, Cochrane Library, and Web of Science for studies published between January 2005 and January 2025. Eligible primary quantitative studies evaluated EM protocols in PICU patients up to 21 years of age and reported clinical outcomes. Due to profound clinical, interventional, and statistical heterogeneity, a qualitative narrative synthesis was performed. Results: Ten studies encompassing 2,183 pediatric patients were included, comprising randomized controlled trials, quality improvement projects, and retrospective cohort studies. EM was found to be exceptionally safe and highly feasible; across hundreds of sessions, studies reported 0% incidence of severe adverse events such as accidental extubation or central line dislodgement. Statistically significant reductions in the duration of mechanical ventilation and hospital length of stay were exclusively observed in specialized, high-acuity cohorts (e.g., liver transplant recipients or patients with ventilator-associated pneumonia). Conversely, EM interventions had a neutral effect on mechanical ventilation duration and length of stay in the general PICU population. Additionally, standardized measurements failed to demonstrate statistically significant differences in long-term functional recovery or delirium incidence between intervention and standard care groups Prolonged sedation was identified as a major barrier that significantly reduces the probability of initiating mobilization. Conclusion: Early mobilization in the PICU represents a vital paradigm shift and is a safe, feasible intervention. While its statistical impact on reducing mechanical ventilation and length of stay is most pronounced in specialized pediatric cohorts, for the broader PICU population remains highly safe and well-tolerated without negatively impacting clinical trajectories. Successful implementation of EM is inextricably linked to optimized, protocolized sedation management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στρατηγικές πρώιμης κινητοποίησης στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων: Μια συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιδηρόπουλος Θεόδωρος-Κωνσταντίνος","Sidiropoulos Theodoros-Konstantinos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η παρατεταμένη ακινητοποίηση και η βαθιά καταστολή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων συμβάλλουν σε σοβαρές επιπλοκές, όπως η επίκτητη μυϊκή αδυναμία στη ΜΕΘ και το Σύνδρομο μετά την Εντατική Θεραπεία στα Παιδιά (PICS-p). Ενώ τα πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίησης είναι καθιερωμένα για τους ενήλικες, η εφαρμογή του στους παιδιατρικούς πληθυσμούς παραμένει ασαφής, λόγω έλλειψης τυποποιημένων κατευθυντήριων οδηγιών. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση στοχεύει στην ολοκληρωμένη αξιολόγηση της ασφάλειας, της εφικτότητας και των κλινικών αποτελεσμάτων των στρατηγικών πρώιμης κινητοποίησης σε βαρέως πάσχοντα παιδιά. Μέθοδοι: Ακολουθώντας τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020, διενεργήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed/MEDLINE, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 01/01/2005 και 01/01/2025. Επιλέχθηκαν ποσοτικές μελέτες που αξιολόγησαν πρωτόκολλα πρώιμης κινητοποίηση σε ασθενείς της ΜΕΘ Παίδων ηλικίας έως 21 ετών και ανέφεραν κλινικά αποτελέσματα. Λόγω της έντονης κλινικής, παρεμβατικής και στατιστικής ετερογένειας, πραγματοποιήθηκε αφηγηματική σύνθεση των αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δέκα μελέτες που περιλαμβάνουν συνολικά 2.183 παιδιατρικούς ασθενείς, αποτελούμενες από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, μελέτες βελτίωσης ποιότητας και αναδρομικές μελέτες κοόρτης. Η πρώιμη κινητοποίηση βρέθηκε να είναι εξαιρετικά ασφαλής και ιδιαίτερα εφικτή. Σε εκατοντάδες συνεδρίες, οι μελέτες ανέφεραν 0% επίπτωση σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, όπως ατυχηματική αποσωλήνωση ή αφαίρεση κεντρικού αγγειακού καθετήρα. Στατιστικά σημαντικές μειώσεις στη διάρκεια μηχανικού αερισμού και διάρκειας νοσηλείας παρατηρήθηκαν σε εξειδικευμένες ομάδες ασθενών της ΜΕΘ Παίδων (ασθενείς μετά από μεταμόσχευση ήπατος ή ασθενείς με πνευμονία σχετιζόμενη τον αναπνευστήρα). Αντίθετα, οι παρεμβάσεις είχαν ουδέτερη επίδραση στη διάρκεια του μηχανικού αερισμού και στη διάρκεια στον γενικό πληθυσμό. Επιπλέον, η χρήση σταθμισμένων εργαλείων αξιολόγησης απέτυχε να δείξει στατιστικά σημαντικές διαφορές στη μακροπρόθεσμη λειτουργική αποκατάσταση ή στην επίπτωση του παραληρήματος μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και συνήθους φροντίδας. Η παρατεταμένη καταστολή αναγνωρίστηκε ως σημαντικό εμπόδιο που μειώνει σημαντικά την πιθανότητα έναρξης της κινητοποίησης. Συμπέρασμα: Η πρώιμη κινητοποίηση στη ΜΕΘ Παίδων αντιπροσωπεύει μια ζωτικής σημασίας αλλαγή νοοτροπίας και αποτελεί μια ασφαλή και εφικτή παρέμβαση. Ενώ η στατιστική της επίδραση στη μείωση του μηχανικού αερισμού και της διάρκειας νοσηλείας είναι πιο έντονη σε εξειδικευμένες παιδιατρικές ομάδες, για τον ευρύτερο πληθυσμό της ΜΕΘ Παίδων παραμένει εξαιρετικά ασφαλής και καλά ανεκτή, χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την κλινική πορεία των ασθενών. Τέλος, η επιτυχής εφαρμογή της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη βελτιστοποιημένη, πρωτοκολλημένη διαχείριση της καταστολής.","Background: Prolonged immobility and deep sedation in the Pediatric Intensive Care Unit contribute to severe complications such as PICU-acquired weakness and Post-Intensive Care Syndrome in pediatrics. While early mobilization (EM) protocols are established for adults, their translation to pediatric populations remains inconsistent due to a lack of standardized guidelines. This systematic review aims to comprehensively evaluate the safety, feasibility, and clinical outcomes of EM strategies in critically ill children. Methods: Adhering to PRISMA 2020 guidelines, a systematic search was conducted across PubMed/MEDLINE, Scopus, Cochrane Library, and Web of Science for studies published between January 2005 and January 2025. Eligible primary quantitative studies evaluated EM protocols in PICU patients up to 21 years of age and reported clinical outcomes. Due to profound clinical, interventional, and statistical heterogeneity, a qualitative narrative synthesis was performed. Results: Ten studies encompassing 2,183 pediatric patients were included, comprising randomized controlled trials, quality improvement projects, and retrospective cohort studies. EM was found to be exceptionally safe and highly feasible; across hundreds of sessions, studies reported 0% incidence of severe adverse events such as accidental extubation or central line dislodgement. Statistically significant reductions in the duration of mechanical ventilation and hospital length of stay were exclusively observed in specialized, high-acuity cohorts (e.g., liver transplant recipients or patients with ventilator-associated pneumonia). Conversely, EM interventions had a neutral effect on mechanical ventilation duration and length of stay in the general PICU population. Additionally, standardized measurements failed to demonstrate statistically significant differences in long-term functional recovery or delirium incidence between intervention and standard care groups Prolonged sedation was identified as a major barrier that significantly reduces the probability of initiating mobilization. Conclusion: Early mobilization in the PICU represents a vital paradigm shift and is a safe, feasible intervention. While its statistical impact on reducing mechanical ventilation and length of stay is most pronounced in specialized pediatric cohorts, for the broader PICU population remains highly safe and well-tolerated without negatively impacting clinical trajectories. Successful implementation of EM is inextricably linked to optimized, protocolized sedation management."],"dc:identifier":["uoadl:5402864","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402864"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στρατηγικές πρώιμης κινητοποίησης στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων: Μια συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}