Διαφορετικές προσεγγίσεις ψυχοθεραπείας μητέρας-βρέφους και η αποτελεσματικότητα τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας: Μία βιβλιογραφική ανασκόπηση

Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία μορφή πρώιμης παρέμβασης, η οποία έχει τις ρίζες της στη ψυχαναλυτική θεωρία και πρακτική. Εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που η σχέση μητέρας-βρέφους διατρέχει κίνδυνο, λόγω ποικίλων δυσκολιών που ενδέχεται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής και που υπάρχει πιθανότητα να διαταραχθεί η ανάπτυξη του βρέφους. Οι κυριότερες μορφές ψυχοπαθολογίας που ενδέχεται να περιπλέξουν την πρώιμη αυτή σχέση είναι οι περιγεννητικές ψυχικές ασθένειες, οι λειτουργικές διαταραχές του βρέφους και οι διαταραχές δεσμού. Στην παρούσα εργασία διερευνάται η αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης παρέμβασης μέσω τεσσάρων ψυχαναλυτικά προσανατολισμένων ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων μητέρας-βρέφους: της Ψυχαναλυτικής Θεραπείας Μητέρας-Βρέφους (MIP), της Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (PPIP),της Εστιασμένης Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (fPIP) και της παρέμβασης Watch, Wait, Wonder (WWW). Επιπλέον διερευνάται η διαφοροποίηση της αποτελεσματικότητας των διαφορετικών αυτών προσεγγίσεων ανάλογα με την εφαρμογή τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας. Η μεθοδολογία βασίζεται σε μία βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα δεδομένα της οποίας αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, PsycINFO, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar). Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, ποιοτικές μελέτες, μελέτες παρακολούθησης, συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα- αναλύσεις. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας, κυρίως ως προς την βελτίωση της ψυχικής κατάστασης της μητέρας και της ποιότητας της αλληλεπιδραστικής σχέσης. Οι πιο εστιασμένες και δομημένες παρεμβάσεις (fPIP, WWW) φαίνεται να ανταποκρίνονται καλύτερα σε περιπτώσεις λειτουργικών διαταραχών του βρέφους ή δυσκολιών στην αλληλεπίδραση, ενώ οι λιγότερο δομημένες (MIP, PPIP) μοιάζει να ενδείκνυνται σε περιπτώσεις σοβαρότερης ψυχοπαθολογίας της μητέρας. Ωστόσο μεθοδολογικοί περιορισμοί της συγκεκριμένης βιβλιογραφικής ανασκόπησης, αλλά και των ίδιων των μελετών που συμπεριλήφθηκαν, καθιστούν τα ευρήματα επιφυλακτικά ως προς την ισχύ και τη γενίκευση τους. Συνολικά, η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους φαίνεται να συνιστά ένα χρήσιμο και κλινικά σημαντικό μοντέλο παρέμβασης. Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες μελέτες υψηλής ποιότητας, που να τεκμηριώνουν με μεγαλύτερη αξιοπιστία την αποτελεσματικότητα της στις διάφορες δυσλειτουργίες που ενδέχεται να προσβάλλουν την πρώιμη σχέση μητέρας-βρέφους.

Authors dc:creator

• Καρατζαφέρης Περικλής
• Karatzaferis Periklis

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5402653

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402653