{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402653"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402653","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαφορετικές προσεγγίσεις ψυχοθεραπείας μητέρας-βρέφους και η αποτελεσματικότητα τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας: Μία βιβλιογραφική ανασκόπηση","abstract":"Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία μορφή πρώιμης παρέμβασης, η οποία έχει τις ρίζες της στη ψυχαναλυτική θεωρία και πρακτική. Εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που η σχέση μητέρας-βρέφους διατρέχει κίνδυνο, λόγω ποικίλων δυσκολιών που ενδέχεται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής και που υπάρχει πιθανότητα να διαταραχθεί η ανάπτυξη του βρέφους. Οι κυριότερες μορφές ψυχοπαθολογίας που ενδέχεται να περιπλέξουν την πρώιμη αυτή σχέση είναι οι περιγεννητικές ψυχικές ασθένειες, οι λειτουργικές διαταραχές του βρέφους και οι διαταραχές δεσμού. Στην παρούσα εργασία διερευνάται η αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης παρέμβασης μέσω τεσσάρων ψυχαναλυτικά προσανατολισμένων ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων μητέρας-βρέφους: της Ψυχαναλυτικής Θεραπείας Μητέρας-Βρέφους (MIP), της Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (PPIP),της Εστιασμένης Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (fPIP) και της παρέμβασης Watch, Wait, Wonder (WWW). Επιπλέον διερευνάται η διαφοροποίηση της αποτελεσματικότητας των διαφορετικών αυτών προσεγγίσεων ανάλογα με την εφαρμογή τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας. Η μεθοδολογία βασίζεται σε μία βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα δεδομένα της οποίας αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, PsycINFO, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar). Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, ποιοτικές μελέτες, μελέτες παρακολούθησης, συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα- αναλύσεις. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας, κυρίως ως προς την βελτίωση της ψυχικής κατάστασης της μητέρας και της ποιότητας της αλληλεπιδραστικής σχέσης. Οι πιο εστιασμένες και δομημένες παρεμβάσεις (fPIP, WWW) φαίνεται να ανταποκρίνονται καλύτερα σε περιπτώσεις λειτουργικών διαταραχών του βρέφους ή δυσκολιών στην αλληλεπίδραση, ενώ οι λιγότερο δομημένες (MIP, PPIP) μοιάζει να ενδείκνυνται σε περιπτώσεις σοβαρότερης ψυχοπαθολογίας της μητέρας. Ωστόσο μεθοδολογικοί περιορισμοί της συγκεκριμένης βιβλιογραφικής ανασκόπησης, αλλά και των ίδιων των μελετών που συμπεριλήφθηκαν, καθιστούν τα ευρήματα επιφυλακτικά ως προς την ισχύ και τη γενίκευση τους. Συνολικά, η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους φαίνεται να συνιστά ένα χρήσιμο και κλινικά σημαντικό μοντέλο παρέμβασης. Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες μελέτες υψηλής ποιότητας, που να τεκμηριώνουν με μεγαλύτερη αξιοπιστία την αποτελεσματικότητα της στις διάφορες δυσλειτουργίες που ενδέχεται να προσβάλλουν την πρώιμη σχέση μητέρας-βρέφους.","abstract_html":"Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία μορφή πρώιμης παρέμβασης, η οποία έχει τις ρίζες της στη ψυχαναλυτική θεωρία και πρακτική. Εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που η σχέση μητέρας-βρέφους διατρέχει κίνδυνο, λόγω ποικίλων δυσκολιών που ενδέχεται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής και που υπάρχει πιθανότητα να διαταραχθεί η ανάπτυξη του βρέφους. Οι κυριότερες μορφές ψυχοπαθολογίας που ενδέχεται να περιπλέξουν την πρώιμη αυτή σχέση είναι οι περιγεννητικές ψυχικές ασθένειες, οι λειτουργικές διαταραχές του βρέφους και οι διαταραχές δεσμού. Στην παρούσα εργασία διερευνάται η αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης παρέμβασης μέσω τεσσάρων ψυχαναλυτικά προσανατολισμένων ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων μητέρας-βρέφους: της Ψυχαναλυτικής Θεραπείας Μητέρας-Βρέφους (MIP), της Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (PPIP),της Εστιασμένης Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (fPIP) και της παρέμβασης Watch, Wait, Wonder (WWW). Επιπλέον διερευνάται η διαφοροποίηση της αποτελεσματικότητας των διαφορετικών αυτών προσεγγίσεων ανάλογα με την εφαρμογή τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας. Η μεθοδολογία βασίζεται σε μία βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα δεδομένα της οποίας αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, PsycINFO, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar). Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, ποιοτικές μελέτες, μελέτες παρακολούθησης, συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα- αναλύσεις. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας, κυρίως ως προς την βελτίωση της ψυχικής κατάστασης της μητέρας και της ποιότητας της αλληλεπιδραστικής σχέσης. Οι πιο εστιασμένες και δομημένες παρεμβάσεις (fPIP, WWW) φαίνεται να ανταποκρίνονται καλύτερα σε περιπτώσεις λειτουργικών διαταραχών του βρέφους ή δυσκολιών στην αλληλεπίδραση, ενώ οι λιγότερο δομημένες (MIP, PPIP) μοιάζει να ενδείκνυνται σε περιπτώσεις σοβαρότερης ψυχοπαθολογίας της μητέρας. Ωστόσο μεθοδολογικοί περιορισμοί της συγκεκριμένης βιβλιογραφικής ανασκόπησης, αλλά και των ίδιων των μελετών που συμπεριλήφθηκαν, καθιστούν τα ευρήματα επιφυλακτικά ως προς την ισχύ και τη γενίκευση τους. Συνολικά, η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους φαίνεται να συνιστά ένα χρήσιμο και κλινικά σημαντικό μοντέλο παρέμβασης. Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες μελέτες υψηλής ποιότητας, που να τεκμηριώνουν με μεγαλύτερη αξιοπιστία την αποτελεσματικότητα της στις διάφορες δυσλειτουργίες που ενδέχεται να προσβάλλουν την πρώιμη σχέση μητέρας-βρέφους.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρατζαφέρης Περικλής","Karatzaferis Periklis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402653"],"render_values":[{"text":"uoadl:5402653","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402653","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρατζαφέρης Περικλής","Karatzaferis Periklis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402653","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402653"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία μορφή πρώιμης παρέμβασης, η οποία έχει τις ρίζες της στη ψυχαναλυτική θεωρία και πρακτική. Εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που η σχέση μητέρας-βρέφους διατρέχει κίνδυνο, λόγω ποικίλων δυσκολιών που ενδέχεται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής και που υπάρχει πιθανότητα να διαταραχθεί η ανάπτυξη του βρέφους. Οι κυριότερες μορφές ψυχοπαθολογίας που ενδέχεται να περιπλέξουν την πρώιμη αυτή σχέση είναι οι περιγεννητικές ψυχικές ασθένειες, οι λειτουργικές διαταραχές του βρέφους και οι διαταραχές δεσμού. Στην παρούσα εργασία διερευνάται η αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης παρέμβασης μέσω τεσσάρων ψυχαναλυτικά προσανατολισμένων ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων μητέρας-βρέφους: της Ψυχαναλυτικής Θεραπείας Μητέρας-Βρέφους (MIP), της Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (PPIP),της Εστιασμένης Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (fPIP) και της παρέμβασης Watch, Wait, Wonder (WWW). Επιπλέον διερευνάται η διαφοροποίηση της αποτελεσματικότητας των διαφορετικών αυτών προσεγγίσεων ανάλογα με την εφαρμογή τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας. Η μεθοδολογία βασίζεται σε μία βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα δεδομένα της οποίας αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, PsycINFO, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar). Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, ποιοτικές μελέτες, μελέτες παρακολούθησης, συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα- αναλύσεις. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας, κυρίως ως προς την βελτίωση της ψυχικής κατάστασης της μητέρας και της ποιότητας της αλληλεπιδραστικής σχέσης. Οι πιο εστιασμένες και δομημένες παρεμβάσεις (fPIP, WWW) φαίνεται να ανταποκρίνονται καλύτερα σε περιπτώσεις λειτουργικών διαταραχών του βρέφους ή δυσκολιών στην αλληλεπίδραση, ενώ οι λιγότερο δομημένες (MIP, PPIP) μοιάζει να ενδείκνυνται σε περιπτώσεις σοβαρότερης ψυχοπαθολογίας της μητέρας. Ωστόσο μεθοδολογικοί περιορισμοί της συγκεκριμένης βιβλιογραφικής ανασκόπησης, αλλά και των ίδιων των μελετών που συμπεριλήφθηκαν, καθιστούν τα ευρήματα επιφυλακτικά ως προς την ισχύ και τη γενίκευση τους. Συνολικά, η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους φαίνεται να συνιστά ένα χρήσιμο και κλινικά σημαντικό μοντέλο παρέμβασης. Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες μελέτες υψηλής ποιότητας, που να τεκμηριώνουν με μεγαλύτερη αξιοπιστία την αποτελεσματικότητα της στις διάφορες δυσλειτουργίες που ενδέχεται να προσβάλλουν την πρώιμη σχέση μητέρας-βρέφους.","Psychoanalytic mother-infant psychotherapy is a form of early intervention, which is applied in cases where the mother-infant relationship is at risk due to various difficulties that may arise during the first year of life and which may disrupt the infant's development. The main forms of psychopathology that may complicate this early relationship are perinatal mental illness, functional disorders of the infant, and attachment disorders. This paper explores the effectiveness of this intervention through four psychoanalytically oriented mother-infant psychotherapeutic approaches: Mother-Infant Psychoanalytic Therapy (MIP), Psychoanalytic Parent-Infant Psychotherapy (PPIP), Focused Parent-Infant Psychotherapy (fPIP), and the Watch, Wait, Wonder (WWW) intervention. In addition, the differentiation in the effectiveness of these different approaches depending on their application to different forms of psychopathology is investigated. The methodology is based on a literature review, the data for which were searched in electronic databases (PubMed, PsycINFO, Scopus, Cochrane Library, and Google Scholar). Randomized controlled trials, qualitative studies, follow-up studies, systematic reviews, and meta-analyses were included. The findings show that mother-infant psychotherapy is an effective treatment method, mainly in terms of improving the mother's mental state and the quality of the interactive relationship. More focused and structured interventions (fPIP, WWW) seem to work better for functional disorders or interaction difficulties, while less structured ones (MIP, PPIP) seem to be more appropriate in cases of more severe maternal psychopathology. However, methodological limitations of this literature review, as well as of the studies included, make the findings cautious in terms of their validity and generalizability. Overall, mother-infant psychotherapy appears to be a useful and clinically important intervention model. However, more highquality studies are needed to document its effectiveness with greater reliability in the various dysfunctions that may affect the early mother-infant relationship."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαφορετικές προσεγγίσεις ψυχοθεραπείας μητέρας-βρέφους και η αποτελεσματικότητα τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας: Μία βιβλιογραφική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρατζαφέρης Περικλής","Karatzaferis Periklis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία μορφή πρώιμης παρέμβασης, η οποία έχει τις ρίζες της στη ψυχαναλυτική θεωρία και πρακτική. Εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που η σχέση μητέρας-βρέφους διατρέχει κίνδυνο, λόγω ποικίλων δυσκολιών που ενδέχεται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής και που υπάρχει πιθανότητα να διαταραχθεί η ανάπτυξη του βρέφους. Οι κυριότερες μορφές ψυχοπαθολογίας που ενδέχεται να περιπλέξουν την πρώιμη αυτή σχέση είναι οι περιγεννητικές ψυχικές ασθένειες, οι λειτουργικές διαταραχές του βρέφους και οι διαταραχές δεσμού. Στην παρούσα εργασία διερευνάται η αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης παρέμβασης μέσω τεσσάρων ψυχαναλυτικά προσανατολισμένων ψυχοθεραπευτικών προσεγγίσεων μητέρας-βρέφους: της Ψυχαναλυτικής Θεραπείας Μητέρας-Βρέφους (MIP), της Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (PPIP),της Εστιασμένης Ψυχοθεραπείας Μητέρας-Βρέφους (fPIP) και της παρέμβασης Watch, Wait, Wonder (WWW). Επιπλέον διερευνάται η διαφοροποίηση της αποτελεσματικότητας των διαφορετικών αυτών προσεγγίσεων ανάλογα με την εφαρμογή τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας. Η μεθοδολογία βασίζεται σε μία βιβλιογραφική ανασκόπηση, τα δεδομένα της οποίας αναζητήθηκαν σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (PubMed, PsycINFO, Scopus, Cochrane Library και Google Scholar). Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες, ποιοτικές μελέτες, μελέτες παρακολούθησης, συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα- αναλύσεις. Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους είναι μία αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας, κυρίως ως προς την βελτίωση της ψυχικής κατάστασης της μητέρας και της ποιότητας της αλληλεπιδραστικής σχέσης. Οι πιο εστιασμένες και δομημένες παρεμβάσεις (fPIP, WWW) φαίνεται να ανταποκρίνονται καλύτερα σε περιπτώσεις λειτουργικών διαταραχών του βρέφους ή δυσκολιών στην αλληλεπίδραση, ενώ οι λιγότερο δομημένες (MIP, PPIP) μοιάζει να ενδείκνυνται σε περιπτώσεις σοβαρότερης ψυχοπαθολογίας της μητέρας. Ωστόσο μεθοδολογικοί περιορισμοί της συγκεκριμένης βιβλιογραφικής ανασκόπησης, αλλά και των ίδιων των μελετών που συμπεριλήφθηκαν, καθιστούν τα ευρήματα επιφυλακτικά ως προς την ισχύ και τη γενίκευση τους. Συνολικά, η ψυχοθεραπεία μητέρας-βρέφους φαίνεται να συνιστά ένα χρήσιμο και κλινικά σημαντικό μοντέλο παρέμβασης. Ωστόσο, απαιτούνται περισσότερες μελέτες υψηλής ποιότητας, που να τεκμηριώνουν με μεγαλύτερη αξιοπιστία την αποτελεσματικότητα της στις διάφορες δυσλειτουργίες που ενδέχεται να προσβάλλουν την πρώιμη σχέση μητέρας-βρέφους.","Psychoanalytic mother-infant psychotherapy is a form of early intervention, which is applied in cases where the mother-infant relationship is at risk due to various difficulties that may arise during the first year of life and which may disrupt the infant's development. The main forms of psychopathology that may complicate this early relationship are perinatal mental illness, functional disorders of the infant, and attachment disorders. This paper explores the effectiveness of this intervention through four psychoanalytically oriented mother-infant psychotherapeutic approaches: Mother-Infant Psychoanalytic Therapy (MIP), Psychoanalytic Parent-Infant Psychotherapy (PPIP), Focused Parent-Infant Psychotherapy (fPIP), and the Watch, Wait, Wonder (WWW) intervention. In addition, the differentiation in the effectiveness of these different approaches depending on their application to different forms of psychopathology is investigated. The methodology is based on a literature review, the data for which were searched in electronic databases (PubMed, PsycINFO, Scopus, Cochrane Library, and Google Scholar). Randomized controlled trials, qualitative studies, follow-up studies, systematic reviews, and meta-analyses were included. The findings show that mother-infant psychotherapy is an effective treatment method, mainly in terms of improving the mother's mental state and the quality of the interactive relationship. More focused and structured interventions (fPIP, WWW) seem to work better for functional disorders or interaction difficulties, while less structured ones (MIP, PPIP) seem to be more appropriate in cases of more severe maternal psychopathology. However, methodological limitations of this literature review, as well as of the studies included, make the findings cautious in terms of their validity and generalizability. Overall, mother-infant psychotherapy appears to be a useful and clinically important intervention model. However, more highquality studies are needed to document its effectiveness with greater reliability in the various dysfunctions that may affect the early mother-infant relationship."],"dc:identifier":["uoadl:5402653","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402653"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαφορετικές προσεγγίσεις ψυχοθεραπείας μητέρας-βρέφους και η αποτελεσματικότητα τους σε διαφορετικές μορφές ψυχοπαθολογίας: Μία βιβλιογραφική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:34Z"}