Συστηματική ανασκόπηση και Μετα-Ανάλυση αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των από του στόματος λαμβανόμενων αντιπηκτικών έναντι των αντιαιμοπεταλιακών στη δευτερογενή πρόληψη μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων, σε ασθενείς με ιστορικό αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου εμβολικού τύπου αδιευκρίνιστης αιτιολογίας / Oral anticoagulants versus antiplatelets for secondary prevention of major adverse cardiovascular events (MACE) in patients with Embolic Stroke of Undetermined Source (ESUS). A systematic review and meta-analysis

Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο εμβολικού τύπου αδιευκρίνιστης αιτιολογίας (Embolic Stroke of Undetermined Source, ESUS) αποτελεί ετερογενή υποκατηγορία ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, για την οποία η βέλτιστη θεραπεία δευτερογενούς πρόληψης παραμένει ασαφής. Τα από του στόματος αντιπηκτικά έχουν προταθεί ως δυνητικά αποτελεσματικότερη θεραπευτική προσέγγιση συγκριτικά με την αντιαιμοπεταλιακή αγωγή για την πρόληψη υποτροπιαζόντων εμβολικών συμβαμάτων · ωστόσο, τα δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες παραμένουν αντικρουόμενα. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτελεί μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών με στόχο τη συστηματική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της αντιπηκτικής έναντι της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής σε ασθενείς με ESUS, διερευνώντας επιπλέον κλινικά σημαντικές υποομάδες αυτών, ώστε να διαπιστωθεί η βέλτιστη θεραπευτική στρατηγική δευτερογενούς πρόληψης. Ως πρωτεύον καταληκτικό σημείο επιλέχθηκε το πρώτο υποτροπιάζον αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο οποιουδήποτε τύπου, ενώ αξιολογήθηκαν και επιπλέον δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Η αξιολόγηση της εγκυρότητας των συμπεριλαμβανομένων τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του εργαλείου “Risk of bias 2” του οργανισμού Cochrane. Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 8 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και 7 δευτερογενείς αναλύσεις αυτών και τελικά φάνηκε ότι η χορήγηση αντιπηκτικής αγωγής δεν οδήγησε σε στατιστικά σημαντική μείωση του κινδύνου υποτροπής εγκεφαλικού επεισοδίου σε σύγκριση με την αντιαιμοπεταλιακή αγωγή, ενώ συνοδεύτηκε από αυξημένο αιμορραγικό κίνδυνο. Ωστόσο διερευνητικές αναλύσεις ανέδειξαν πιθανή παρουσία οφέλους σχετικά με τη δευτερογενή πρόληψη σε επιλεγμένους φαινοτυπικά υποπληθυσμούς, ιδίως σε ασθενείς με ανοικτό ωοειδές τρήμα και σε εκείνους με δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας. Συμπερασματικά, αν και η αντιπηκτική αγωγή φαίνεται να μην υπερτερεί της αντιαιμοπεταλιακής στη δευτερογενή πρόληψη ενώ, παράλληλα φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο αιμορραγικό κίνδυνο συνολικά στο πληθυσμό με ΕSUS, διερευνητικές αναλύσεις αναδεικνύουν την ανάγκη σχεδιασμού στοχευμένων φαινοτυπικά τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών μελλοντικά, έτσι ώστε να μπορέσει διερευνηθεί η βέλτιστη αγωγή δευτερογενούς πρόληψης σε αυτή την παθοφυσιολογικά ετερογενή υποομάδα ισχαιμικών αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων.

Authors dc:creator

• Παναγιώτου Νικόλαος
• Panagiotou Nikolaos

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5402650

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402650