Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις των καταστροφών στην εκπαίδευση και ανάλυση των παραγόντων ευαλωτότητας στη μαθητική και διδακτική κοινότητα κατά τη διαχείριση κρίσης στο σχολικό περιβάλλον

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αναδειχθεί το εύρος και η σοβαρότητα των ψυχοκοινωνικών και ψυχοσωματικών επιπτώσεων ενός αιφνίδιου κρίσιμου και ψυχοπιεστικού συμβάντος όταν αυτό αφορά τα μέλη της σχολικής κοινότητας. Με περισσότερη λεπτομέρεια, κεντρικό θέμα της παρούσας Διπλωματικής εργασίας αποτελεί η καταγραφή των πολυδιάστατων ψυχοκοινωνικών επιπτώσεων από τα διάφορα κρίσιμα ή τραυματικά γεγονότα που πλήττουν κατά καιρούς τις σχολικές κοινότητες με αποτέλεσμα να επηρεάζεται σημαντικά όπως είναι αναμενόμενο η ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση μαθητών και καθηγητών – όχι μόνο εκείνη την κρίσιμη στιγμή αλλά και μακροπρόθεσμα. Επιπλέον, η εν λόγω Διπλωματική εργασία στοχεύει στην ανάδειξη των ποικίλων παραγόντων ευαλωτότητας που επιβάλλεται να συνυπολογιστούν για την ολόπλευρη διαχείριση της σχολικής κρίσης από τους εκπαιδευτικούς και το λοιπό σχολικό προσωπικό σαν τους πρωταρχικούς φορείς διαχείρισης της εκάστοτε ψυχοπιεστικής κατάστασης στο σχολικό περιβάλλον. Οι επιπτώσεις των κρίσεων και καταστροφών αφορούν άλλωστε άμεσα τη σχολική κοινότητα, τα μέλη της της οποίας κατά γενική ομολογία αποτελούν μια ευαίσθητη πληθυσμιακή ομάδα που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και φροντίδας – πολύ περισσότερο δε όταν βιώνουν τραυματικά γεγονότα ενώ παράλληλα μπορεί να βρίσκονται ήδη σε μία αρκετά ευάλωτη θέση στην κοινωνία για λόγους οι οποίοι αναλύονται εκτενώς. Η ανάλυση του εν λόγω ζητήματος γίνεται υπό το πρίσμα του πολυκλαδικού και διαθεματικού επιστημονικού πεδίου της Διαχείρισης Κρίσης και για αυτόν ακριβώς το λόγο προηγείται η εκτενής διερεύνηση του θεματικού αυτού πλαισίου με τα διάφορα εξελικτικά του στάδια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα κομβικά σημεία της Διαχείρισης Κρίσης που σχετίζονται με εθνικές και διεθνείς πρωτοβουλίες – όπως το Πλαίσιο Sendai – οδηγώντας έτσι στην εγκαθίδρυσή του πεδίου σαν ξεχωριστός διεπιστημονικός κλάδος ενόψει της αυξανόμενης πολυπλοκότητας της σύγχρονης ζωής. Ακόμα, πριν εξειδικεύουμε στην περίπτωση της σχολικής κρίσης και των ψυχοκοινωνικών της διαστάσεων, επιχειρείται η αποσαφήνιση των εννοιών της κρίσης και της καταστροφής σε σχέση με τις ψυχοκοινωνικές τους διαστάσεις ή/και την ψυχοπαθολογία που τις συνοδεύει a priori στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Μείζον θέμα μελέτης επίσης αποτελεί η έννοια της κοινωνικής τρωτότητας σαν την βαθύτερη αιτία μιας καταστροφής η οποία θα μπορούσε δυνάμει να αποτραπεί με τον ορθό και κυρίως συμπεριληπτικό σχεδιασμό για την περίπτωση μιας επείγουσας κατάστασης. Οι διάφορες μεταβλητές τρωτότητας σε κοινωνικό ή ατομικό επίπεδο που πρέπει να συνυπολογιστούν επίσης αποτελούν σημαντικό μέρος της ακαδημαϊκής μου ανάλυσης. Τέλος, μέσα από την ανθρωποκεντρική προσέγγιση, η οποία ξεκάθαρα διαπνέει την εργασία αυτή, προκύπτει πως η ψυχολογική στήριξη των πληγέντων-μελών της σχολικής κοινότητας είναι απόλυτη αναγκαιότητα για την επιστροφή στην σχολική ομαλότητα αρχικά και την κοινωνία γενικότερα. Στον απόηχο των συνεπειών της εκάστοτε σχολικής κρίσης, προτείνεται η ψυχοκοινωνική παρέμβαση σαν αποτελεσματική στρατηγική ώστε να αποκατασταθεί η ψυχολογική ισορροπία των μαθητών και των εκπαιδευτικών.

Authors dc:creator

• Σαλικοπούλου Μαρία
• Salikopoulou Maria

• Θετικές Επιστήμες
• Science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5402468

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402468