Συσχέτιση ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξής με τη διαταραχή αυτιστικού φάσματος και τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας: Συστηματική Ανασκόπηση

Εισαγωγή: Η ενδομήτρια υπολειπόμενη ανάπτυξη (FGR) αποτελεί σημαντική μαιευτική επιπλοκή, που χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή ανάπτυξη του εμβρύου και αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων νεογνικών και μακροχρόνιων εκβάσεων. Σύγχρονες μελέτες υποδεικνύουν ισχυρή συσχέτιση μεταξύ ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης, διαταραχής αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ, ASD) και διαταραχής ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ, ADHD). Σκοπός: Η παρούσα ανασκόπηση εξετάζει τη σχέση μεταξύ της ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης και του κινδύνου εμφάνισης νευροαναπτυξιακών διαταραχών, με έμφαση στη ΔΑΦ και στη ΔΕΠΥ. Παρουσιάζονται δεδομένα από επιδημιολογικές μελέτες, νευροαπεικονιστικά ευρήματα και πειραματικές έρευνες, αναδεικνύοντας τους μηχανισμούς μέσω των οποίων η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης μπορεί να επηρεάσει την εγκεφαλική ανάπτυξη. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βιβλιογραφία (PubMed, Scopus) ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες κοορτής, ελέγχου-μαρτύρων και πειραματικές έρευνες που διερευνούσαν τη σχέση μεταξύ ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης και διάγνωσης ΔΑΦ ή ΔΕΠΥ. Αποτελέσματα: Οι περισσότερες πληθυσμιακές μελέτες δείχνουν ότι τα νεογνά με FGR εμφανίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης ΔΑΦ και ΔΕΠΥ σε σύγκριση με τα νεογνά με φυσιολογική ανάπτυξη. Τα νευροαπεικονιστικά δεδομένα καταδεικνύουν μεταβολές στη λευκή ουσία, διαταραχές στη συνδεσιμότητα του φλοιού και μειωμένους όγκους υποφλοιωτικών περιοχών, που σχετίζονται με γνωστικές και συμπεριφορικές δυσκολίες. Σύγχρονες μελέτες ενοχοποιούν την ανεπάρκεια πλακούντα, τη χρόνια υποξία, τη νευροφλεγμονή και τις επιγενετικές τροποποιήσεις. Η ισχυρότερη συσχέτιση αφορά τη ΔΕΠΥ και τις εκτελεστικές λειτουργίες, αν και συσχέτιση με τη ΔΑΦ είναι επίσης σημαντικοί. Συμπεράσματα: Η ενδομήτρια υπολειπόμενη ανάπτυξη αποτελεί σημαντικό προγεννητικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση νευροαναπτυξιακών διαταραχών, ιδιαίτερα ΔΑΦ και ΔΕΠΥ. Η έγκαιρη αναγνώριση και παρακολούθηση των νεογνών με ιστορικό FGR μπορεί να επιτρέψει στοχευμένες παρεμβάσεις. Μελλοντική έρευνα που θα συνδυάζει νευροαπεικόνιση, μοριακούς δείκτες και μακροχρόνιες κοορτές είναι απαραίτητη για την κατανόηση των αιτιολογικών μηχανισμών και την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης.

Authors dc:creator

• Κοζώνης Αλέξιος
• Kozonis Alexios

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5402311

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402311