Διαγνωστικές προσεγγίσεις της δυσλειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και η επίδρασή της στα αποτελέσματα της τυμπανοπλαστικής σε ασθενείς με διάτρηση τυμπανικού υμένα

Εισαγωγή Η τυμπανοπλαστική αποτελεί μία από τις συχνότερες επεμβάσεις στην ωτοχειρουργική, με κύριο στόχο την αποκατάσταση της ακεραιότητας του τυμπανικού υμένα και τη βελτίωση της ακουστικής λειτουργίας σε ασθενείς με χρόνια πυώδη μέση ωτίτιδα και διάτρηση του τυμπανικού υμένα. Παρά την εξέλιξη των χειρουργικών τεχνικών και των μοσχευμάτων, ένα ποσοστό αποτυχίας εξακολουθεί να παρατηρείται. Η λειτουργία της Ευσταχιανής σάλπιγγας (Ε.Σ.) έχει προταθεί ως βασικός προγνωστικός παράγοντας για τη μετεγχειρητική έκβαση, δεδομένου ότι διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον αερισμό και την εξισορρόπηση πιέσεων του μέσου ωτός. Ωστόσο, η απουσία τυποποιημένου διαγνωστικού πρωτοκόλλου και η χρήση ετερογενών δοκιμασιών έχουν οδηγήσει σε αντικρουόμενα αποτελέσματα στη διεθνή βιβλιογραφία. Σκοπός Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της προεγχειρητικής λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και των αποτελεσμάτων της τυμπανοπλαστικής, τόσο ως προς την ανατομική επιτυχία (ενσωμάτωση μοσχεύματος) όσο και ως προς τη λειτουργική αποκατάσταση της ακοής. Παράλληλα, διερευνήθηκε η προγνωστική αξία των διαφόρων διαγνωστικών μεθόδων αξιολόγησης της Ε.Σ., καθώς και η επίδραση επιπρόσθετων παραγόντων, όπως το μέγεθος και η εντόπιση της διάτρησης και η κατάσταση της μαστοειδούς πνευμάτωσης. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane και Scopus για μελέτες που αξιολόγησαν τη λειτουργία της Ε.Σ. πριν από τυμπανοπλαστική και ανέφεραν μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Συμπεριλήφθηκαν 20 μελέτες στην ποιοτική σύνθεση και 15 στη μετα-ανάλυση, με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Οι κύριοι δείκτες έκβασης ήταν η επιτυχής ενσωμάτωσης του μοσχεύματος (graft uptake) και η βελτίωση της ακοής, εκφραζόμενη μέσω της σύγκλισης του air–bone gap (ABG). Πραγματοποιήθηκε ανάλυση ετερογένειας, ευαισθησίας και εκτίμηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης. Αποτελέσματα Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς ενσωμάτωσης μοσχεύματος σε σύγκριση με ασθενείς με δυσλειτουργία. Παρά ταύτα, το ποσοστό επιτυχίας στην ομάδα της δυσλειτουργίας παρέμεινε υψηλό, προσεγγίζοντας το 80%, γεγονός που υποδηλώνει ότι η δυσλειτουργία της Ε.Σ. δεν συνιστά απόλυτη αντένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση. Οι αντικειμενικές διαγνωστικές μέθοδοι, όπως η tubomanometry και η δοκιμασία σακχαρίνης, εμφάνισαν μεγαλύτερη προγνωστική συνέπεια σε σχέση με τις στατικές δοκιμασίες (π.χ. Valsalva). Όσον αφορά τα ακουολογικά αποτελέσματα, παρατηρήθηκε γενική βελτίωση μετά την επέμβαση σε όλες τις ομάδες, με τάση για μικρότερο λειτουργικό όφελος σε ασθενείς με δυσλειτουργία της Ε.Σ. Επιπλέον, ανατομικοί παράγοντες, όπως μεγάλες ή πρόσθιες διατρήσεις και σκληρυντική μαστοειδής, συσχετίστηκαν με μειωμένα ποσοστά επιτυχίας. Συμπεράσματα Η επιτυχία της τυμπανοπλαστικής είναι πολυπαραγοντική και επηρεάζεται από τη συνδυαστική επίδραση της λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας, των ανατομικών χαρακτηριστικών του μέσου ωτός και της χειρουργικής τεχνικής. Αν και η φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. συνδέεται με ευνοϊκότερη πρόγνωση, ικανοποιητικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν και σε ασθενείς με δυσλειτουργία. Η ενσωμάτωση αντικειμενικών δοκιμασιών στον προεγχειρητικό έλεγχο ενδέχεται να βελτιώσει την προγνωστική ακρίβεια και να υποστηρίξει την εξατομικευμένη χειρουργική αντιμετώπιση.

Authors dc:creator

• Ελευθερίου Ανδρέας
• Eleftheriou Andreas

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5402162

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402162