{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402162"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5402162","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαγνωστικές προσεγγίσεις της δυσλειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και η επίδρασή της στα αποτελέσματα της τυμπανοπλαστικής σε ασθενείς με διάτρηση τυμπανικού υμένα","abstract":"Εισαγωγή Η τυμπανοπλαστική αποτελεί μία από τις συχνότερες επεμβάσεις στην ωτοχειρουργική, με κύριο στόχο την αποκατάσταση της ακεραιότητας του τυμπανικού υμένα και τη βελτίωση της ακουστικής λειτουργίας σε ασθενείς με χρόνια πυώδη μέση ωτίτιδα και διάτρηση του τυμπανικού υμένα. Παρά την εξέλιξη των χειρουργικών τεχνικών και των μοσχευμάτων, ένα ποσοστό αποτυχίας εξακολουθεί να παρατηρείται. Η λειτουργία της Ευσταχιανής σάλπιγγας (Ε.Σ.) έχει προταθεί ως βασικός προγνωστικός παράγοντας για τη μετεγχειρητική έκβαση, δεδομένου ότι διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον αερισμό και την εξισορρόπηση πιέσεων του μέσου ωτός. Ωστόσο, η απουσία τυποποιημένου διαγνωστικού πρωτοκόλλου και η χρήση ετερογενών δοκιμασιών έχουν οδηγήσει σε αντικρουόμενα αποτελέσματα στη διεθνή βιβλιογραφία. Σκοπός Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της προεγχειρητικής λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και των αποτελεσμάτων της τυμπανοπλαστικής, τόσο ως προς την ανατομική επιτυχία (ενσωμάτωση μοσχεύματος) όσο και ως προς τη λειτουργική αποκατάσταση της ακοής. Παράλληλα, διερευνήθηκε η προγνωστική αξία των διαφόρων διαγνωστικών μεθόδων αξιολόγησης της Ε.Σ., καθώς και η επίδραση επιπρόσθετων παραγόντων, όπως το μέγεθος και η εντόπιση της διάτρησης και η κατάσταση της μαστοειδούς πνευμάτωσης. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane και Scopus για μελέτες που αξιολόγησαν τη λειτουργία της Ε.Σ. πριν από τυμπανοπλαστική και ανέφεραν μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Συμπεριλήφθηκαν 20 μελέτες στην ποιοτική σύνθεση και 15 στη μετα-ανάλυση, με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Οι κύριοι δείκτες έκβασης ήταν η επιτυχής ενσωμάτωσης του μοσχεύματος (graft uptake) και η βελτίωση της ακοής, εκφραζόμενη μέσω της σύγκλισης του air–bone gap (ABG). Πραγματοποιήθηκε ανάλυση ετερογένειας, ευαισθησίας και εκτίμηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης. Αποτελέσματα Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς ενσωμάτωσης μοσχεύματος σε σύγκριση με ασθενείς με δυσλειτουργία. Παρά ταύτα, το ποσοστό επιτυχίας στην ομάδα της δυσλειτουργίας παρέμεινε υψηλό, προσεγγίζοντας το 80%, γεγονός που υποδηλώνει ότι η δυσλειτουργία της Ε.Σ. δεν συνιστά απόλυτη αντένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση. Οι αντικειμενικές διαγνωστικές μέθοδοι, όπως η tubomanometry και η δοκιμασία σακχαρίνης, εμφάνισαν μεγαλύτερη προγνωστική συνέπεια σε σχέση με τις στατικές δοκιμασίες (π.χ. Valsalva). Όσον αφορά τα ακουολογικά αποτελέσματα, παρατηρήθηκε γενική βελτίωση μετά την επέμβαση σε όλες τις ομάδες, με τάση για μικρότερο λειτουργικό όφελος σε ασθενείς με δυσλειτουργία της Ε.Σ. Επιπλέον, ανατομικοί παράγοντες, όπως μεγάλες ή πρόσθιες διατρήσεις και σκληρυντική μαστοειδής, συσχετίστηκαν με μειωμένα ποσοστά επιτυχίας. Συμπεράσματα Η επιτυχία της τυμπανοπλαστικής είναι πολυπαραγοντική και επηρεάζεται από τη συνδυαστική επίδραση της λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας, των ανατομικών χαρακτηριστικών του μέσου ωτός και της χειρουργικής τεχνικής. Αν και η φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. συνδέεται με ευνοϊκότερη πρόγνωση, ικανοποιητικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν και σε ασθενείς με δυσλειτουργία. Η ενσωμάτωση αντικειμενικών δοκιμασιών στον προεγχειρητικό έλεγχο ενδέχεται να βελτιώσει την προγνωστική ακρίβεια και να υποστηρίξει την εξατομικευμένη χειρουργική αντιμετώπιση.","abstract_html":"Εισαγωγή Η τυμπανοπλαστική αποτελεί μία από τις συχνότερες επεμβάσεις στην ωτοχειρουργική, με κύριο στόχο την αποκατάσταση της ακεραιότητας του τυμπανικού υμένα και τη βελτίωση της ακουστικής λειτουργίας σε ασθενείς με χρόνια πυώδη μέση ωτίτιδα και διάτρηση του τυμπανικού υμένα. Παρά την εξέλιξη των χειρουργικών τεχνικών και των μοσχευμάτων, ένα ποσοστό αποτυχίας εξακολουθεί να παρατηρείται. Η λειτουργία της Ευσταχιανής σάλπιγγας (Ε.Σ.) έχει προταθεί ως βασικός προγνωστικός παράγοντας για τη μετεγχειρητική έκβαση, δεδομένου ότι διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον αερισμό και την εξισορρόπηση πιέσεων του μέσου ωτός. Ωστόσο, η απουσία τυποποιημένου διαγνωστικού πρωτοκόλλου και η χρήση ετερογενών δοκιμασιών έχουν οδηγήσει σε αντικρουόμενα αποτελέσματα στη διεθνή βιβλιογραφία. Σκοπός Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της προεγχειρητικής λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και των αποτελεσμάτων της τυμπανοπλαστικής, τόσο ως προς την ανατομική επιτυχία (ενσωμάτωση μοσχεύματος) όσο και ως προς τη λειτουργική αποκατάσταση της ακοής. Παράλληλα, διερευνήθηκε η προγνωστική αξία των διαφόρων διαγνωστικών μεθόδων αξιολόγησης της Ε.Σ., καθώς και η επίδραση επιπρόσθετων παραγόντων, όπως το μέγεθος και η εντόπιση της διάτρησης και η κατάσταση της μαστοειδούς πνευμάτωσης. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane και Scopus για μελέτες που αξιολόγησαν τη λειτουργία της Ε.Σ. πριν από τυμπανοπλαστική και ανέφεραν μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Συμπεριλήφθηκαν 20 μελέτες στην ποιοτική σύνθεση και 15 στη μετα-ανάλυση, με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Οι κύριοι δείκτες έκβασης ήταν η επιτυχής ενσωμάτωσης του μοσχεύματος (graft uptake) και η βελτίωση της ακοής, εκφραζόμενη μέσω της σύγκλισης του air–bone gap (ABG). Πραγματοποιήθηκε ανάλυση ετερογένειας, ευαισθησίας και εκτίμηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης. Αποτελέσματα Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς ενσωμάτωσης μοσχεύματος σε σύγκριση με ασθενείς με δυσλειτουργία. Παρά ταύτα, το ποσοστό επιτυχίας στην ομάδα της δυσλειτουργίας παρέμεινε υψηλό, προσεγγίζοντας το 80%, γεγονός που υποδηλώνει ότι η δυσλειτουργία της Ε.Σ. δεν συνιστά απόλυτη αντένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση. Οι αντικειμενικές διαγνωστικές μέθοδοι, όπως η tubomanometry και η δοκιμασία σακχαρίνης, εμφάνισαν μεγαλύτερη προγνωστική συνέπεια σε σχέση με τις στατικές δοκιμασίες (π.χ. Valsalva). Όσον αφορά τα ακουολογικά αποτελέσματα, παρατηρήθηκε γενική βελτίωση μετά την επέμβαση σε όλες τις ομάδες, με τάση για μικρότερο λειτουργικό όφελος σε ασθενείς με δυσλειτουργία της Ε.Σ. Επιπλέον, ανατομικοί παράγοντες, όπως μεγάλες ή πρόσθιες διατρήσεις και σκληρυντική μαστοειδής, συσχετίστηκαν με μειωμένα ποσοστά επιτυχίας. Συμπεράσματα Η επιτυχία της τυμπανοπλαστικής είναι πολυπαραγοντική και επηρεάζεται από τη συνδυαστική επίδραση της λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας, των ανατομικών χαρακτηριστικών του μέσου ωτός και της χειρουργικής τεχνικής. Αν και η φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. συνδέεται με ευνοϊκότερη πρόγνωση, ικανοποιητικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν και σε ασθενείς με δυσλειτουργία. Η ενσωμάτωση αντικειμενικών δοκιμασιών στον προεγχειρητικό έλεγχο ενδέχεται να βελτιώσει την προγνωστική ακρίβεια και να υποστηρίξει την εξατομικευμένη χειρουργική αντιμετώπιση.","abstract_has_math":false,"creators":["Ελευθερίου Ανδρέας","Eleftheriou Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402162"],"render_values":[{"text":"uoadl:5402162","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402162","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελευθερίου Ανδρέας","Eleftheriou Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5402162","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402162"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η τυμπανοπλαστική αποτελεί μία από τις συχνότερες επεμβάσεις στην ωτοχειρουργική, με κύριο στόχο την αποκατάσταση της ακεραιότητας του τυμπανικού υμένα και τη βελτίωση της ακουστικής λειτουργίας σε ασθενείς με χρόνια πυώδη μέση ωτίτιδα και διάτρηση του τυμπανικού υμένα. Παρά την εξέλιξη των χειρουργικών τεχνικών και των μοσχευμάτων, ένα ποσοστό αποτυχίας εξακολουθεί να παρατηρείται. Η λειτουργία της Ευσταχιανής σάλπιγγας (Ε.Σ.) έχει προταθεί ως βασικός προγνωστικός παράγοντας για τη μετεγχειρητική έκβαση, δεδομένου ότι διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον αερισμό και την εξισορρόπηση πιέσεων του μέσου ωτός. Ωστόσο, η απουσία τυποποιημένου διαγνωστικού πρωτοκόλλου και η χρήση ετερογενών δοκιμασιών έχουν οδηγήσει σε αντικρουόμενα αποτελέσματα στη διεθνή βιβλιογραφία. Σκοπός Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της προεγχειρητικής λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και των αποτελεσμάτων της τυμπανοπλαστικής, τόσο ως προς την ανατομική επιτυχία (ενσωμάτωση μοσχεύματος) όσο και ως προς τη λειτουργική αποκατάσταση της ακοής. Παράλληλα, διερευνήθηκε η προγνωστική αξία των διαφόρων διαγνωστικών μεθόδων αξιολόγησης της Ε.Σ., καθώς και η επίδραση επιπρόσθετων παραγόντων, όπως το μέγεθος και η εντόπιση της διάτρησης και η κατάσταση της μαστοειδούς πνευμάτωσης. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane και Scopus για μελέτες που αξιολόγησαν τη λειτουργία της Ε.Σ. πριν από τυμπανοπλαστική και ανέφεραν μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Συμπεριλήφθηκαν 20 μελέτες στην ποιοτική σύνθεση και 15 στη μετα-ανάλυση, με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Οι κύριοι δείκτες έκβασης ήταν η επιτυχής ενσωμάτωσης του μοσχεύματος (graft uptake) και η βελτίωση της ακοής, εκφραζόμενη μέσω της σύγκλισης του air–bone gap (ABG). Πραγματοποιήθηκε ανάλυση ετερογένειας, ευαισθησίας και εκτίμηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης. Αποτελέσματα Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς ενσωμάτωσης μοσχεύματος σε σύγκριση με ασθενείς με δυσλειτουργία. Παρά ταύτα, το ποσοστό επιτυχίας στην ομάδα της δυσλειτουργίας παρέμεινε υψηλό, προσεγγίζοντας το 80%, γεγονός που υποδηλώνει ότι η δυσλειτουργία της Ε.Σ. δεν συνιστά απόλυτη αντένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση. Οι αντικειμενικές διαγνωστικές μέθοδοι, όπως η tubomanometry και η δοκιμασία σακχαρίνης, εμφάνισαν μεγαλύτερη προγνωστική συνέπεια σε σχέση με τις στατικές δοκιμασίες (π.χ. Valsalva). Όσον αφορά τα ακουολογικά αποτελέσματα, παρατηρήθηκε γενική βελτίωση μετά την επέμβαση σε όλες τις ομάδες, με τάση για μικρότερο λειτουργικό όφελος σε ασθενείς με δυσλειτουργία της Ε.Σ. Επιπλέον, ανατομικοί παράγοντες, όπως μεγάλες ή πρόσθιες διατρήσεις και σκληρυντική μαστοειδής, συσχετίστηκαν με μειωμένα ποσοστά επιτυχίας. Συμπεράσματα Η επιτυχία της τυμπανοπλαστικής είναι πολυπαραγοντική και επηρεάζεται από τη συνδυαστική επίδραση της λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας, των ανατομικών χαρακτηριστικών του μέσου ωτός και της χειρουργικής τεχνικής. Αν και η φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. συνδέεται με ευνοϊκότερη πρόγνωση, ικανοποιητικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν και σε ασθενείς με δυσλειτουργία. Η ενσωμάτωση αντικειμενικών δοκιμασιών στον προεγχειρητικό έλεγχο ενδέχεται να βελτιώσει την προγνωστική ακρίβεια και να υποστηρίξει την εξατομικευμένη χειρουργική αντιμετώπιση.","Introduction Tympanoplasty is considered as one of the most commonly performed interventions in otologic surgery, aiming to achieve anatomical restoration of the tympanic membrane and improve auditory function in patients with chronic suppurative otitis media and tympanic membrane perforation. Despite advances in surgical techniques and graft materials, surgical failure still occurs. Eustachian tube (ET) function plays a critical role in middle ear ventilation and pressure regulation, and has been suggested as an important prognostic factor influencing postoperative outcomes. However, the absence of standardized diagnostic protocols and the use of heterogeneous assessment methods have led to inconsistent findings across the literature. Aim This study aims to systematically evaluate how preoperative ET function can impact the success rate of tympanoplasty outcomes, including both anatomical success (graft uptake) and functional hearing improvement. Additionally, the predictive value of different ET diagnostic methods and the influence of anatomical factors (perforation size and location, mastoid pneumatization), were examined. Methods A systematic review and meta-analysis were conducted in accordance with PRISMA 2020 guidelines. PubMed, Cochrane and Scopus databases were searched for clinical studies assessing preoperative ET function in patients undergoing tympanoplasty and reporting postoperative outcomes. Twenty studies were included in the qualitative synthesis, and fifteen provided sufficient quantitative data for meta-analysis. Primary outcomes were graft uptake success and hearing improvement, assessed through postoperative air–bone gap closure. An assessment of between-study heterogeneity was undertaken, followed by sensitivity analyses and evaluation of potential publication bias to support the robustness of the analytical approach. Results Meta-analysis demonstrated that patients with normal ET function achieved significantly higher graft uptake rates compared to those with ET dysfunction. Nevertheless, graft success in the dysfunctional ET group remained high, approaching 80%, indicating that ET dysfunction is not to be considered as a contraindication to tympanoplasty. Objective diagnostic methods, such as tubomanometry and the saccharin perception test, showed greater predictive consistency compared to static functional tests like the Valsalva maneuver. Hearing outcomes improved postoperatively across most studies, although patients with ET dysfunction tended to achieve slightly reduced functional gain. Furthermore, larger and anteriorly located perforations, as well as poor mastoid pneumatization, were associated with less favorable surgical outcomes. Conclusions Tympanoplasty success is a multifactorial process influenced by ET function, anatomical characteristics of the middle ear, and surgical technique. While normal ET function is associated with better outcomes, satisfactory results can also be achieved in patients with ET dysfunction. Incorporating objective ET assessment methods into preoperative evaluation may enhance prognostic accuracy and support individualized surgical planning."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαγνωστικές προσεγγίσεις της δυσλειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και η επίδρασή της στα αποτελέσματα της τυμπανοπλαστικής σε ασθενείς με διάτρηση τυμπανικού υμένα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελευθερίου Ανδρέας","Eleftheriou Andreas"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Η τυμπανοπλαστική αποτελεί μία από τις συχνότερες επεμβάσεις στην ωτοχειρουργική, με κύριο στόχο την αποκατάσταση της ακεραιότητας του τυμπανικού υμένα και τη βελτίωση της ακουστικής λειτουργίας σε ασθενείς με χρόνια πυώδη μέση ωτίτιδα και διάτρηση του τυμπανικού υμένα. Παρά την εξέλιξη των χειρουργικών τεχνικών και των μοσχευμάτων, ένα ποσοστό αποτυχίας εξακολουθεί να παρατηρείται. Η λειτουργία της Ευσταχιανής σάλπιγγας (Ε.Σ.) έχει προταθεί ως βασικός προγνωστικός παράγοντας για τη μετεγχειρητική έκβαση, δεδομένου ότι διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στον αερισμό και την εξισορρόπηση πιέσεων του μέσου ωτός. Ωστόσο, η απουσία τυποποιημένου διαγνωστικού πρωτοκόλλου και η χρήση ετερογενών δοκιμασιών έχουν οδηγήσει σε αντικρουόμενα αποτελέσματα στη διεθνή βιβλιογραφία. Σκοπός Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της προεγχειρητικής λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και των αποτελεσμάτων της τυμπανοπλαστικής, τόσο ως προς την ανατομική επιτυχία (ενσωμάτωση μοσχεύματος) όσο και ως προς τη λειτουργική αποκατάσταση της ακοής. Παράλληλα, διερευνήθηκε η προγνωστική αξία των διαφόρων διαγνωστικών μεθόδων αξιολόγησης της Ε.Σ., καθώς και η επίδραση επιπρόσθετων παραγόντων, όπως το μέγεθος και η εντόπιση της διάτρησης και η κατάσταση της μαστοειδούς πνευμάτωσης. Μεθοδολογία Διενεργήθηκε συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA 2020. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane και Scopus για μελέτες που αξιολόγησαν τη λειτουργία της Ε.Σ. πριν από τυμπανοπλαστική και ανέφεραν μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Συμπεριλήφθηκαν 20 μελέτες στην ποιοτική σύνθεση και 15 στη μετα-ανάλυση, με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού. Οι κύριοι δείκτες έκβασης ήταν η επιτυχής ενσωμάτωσης του μοσχεύματος (graft uptake) και η βελτίωση της ακοής, εκφραζόμενη μέσω της σύγκλισης του air–bone gap (ABG). Πραγματοποιήθηκε ανάλυση ετερογένειας, ευαισθησίας και εκτίμηση πιθανής μεροληψίας δημοσίευσης. Αποτελέσματα Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς ενσωμάτωσης μοσχεύματος σε σύγκριση με ασθενείς με δυσλειτουργία. Παρά ταύτα, το ποσοστό επιτυχίας στην ομάδα της δυσλειτουργίας παρέμεινε υψηλό, προσεγγίζοντας το 80%, γεγονός που υποδηλώνει ότι η δυσλειτουργία της Ε.Σ. δεν συνιστά απόλυτη αντένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση. Οι αντικειμενικές διαγνωστικές μέθοδοι, όπως η tubomanometry και η δοκιμασία σακχαρίνης, εμφάνισαν μεγαλύτερη προγνωστική συνέπεια σε σχέση με τις στατικές δοκιμασίες (π.χ. Valsalva). Όσον αφορά τα ακουολογικά αποτελέσματα, παρατηρήθηκε γενική βελτίωση μετά την επέμβαση σε όλες τις ομάδες, με τάση για μικρότερο λειτουργικό όφελος σε ασθενείς με δυσλειτουργία της Ε.Σ. Επιπλέον, ανατομικοί παράγοντες, όπως μεγάλες ή πρόσθιες διατρήσεις και σκληρυντική μαστοειδής, συσχετίστηκαν με μειωμένα ποσοστά επιτυχίας. Συμπεράσματα Η επιτυχία της τυμπανοπλαστικής είναι πολυπαραγοντική και επηρεάζεται από τη συνδυαστική επίδραση της λειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας, των ανατομικών χαρακτηριστικών του μέσου ωτός και της χειρουργικής τεχνικής. Αν και η φυσιολογική λειτουργία της Ε.Σ. συνδέεται με ευνοϊκότερη πρόγνωση, ικανοποιητικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν και σε ασθενείς με δυσλειτουργία. Η ενσωμάτωση αντικειμενικών δοκιμασιών στον προεγχειρητικό έλεγχο ενδέχεται να βελτιώσει την προγνωστική ακρίβεια και να υποστηρίξει την εξατομικευμένη χειρουργική αντιμετώπιση.","Introduction Tympanoplasty is considered as one of the most commonly performed interventions in otologic surgery, aiming to achieve anatomical restoration of the tympanic membrane and improve auditory function in patients with chronic suppurative otitis media and tympanic membrane perforation. Despite advances in surgical techniques and graft materials, surgical failure still occurs. Eustachian tube (ET) function plays a critical role in middle ear ventilation and pressure regulation, and has been suggested as an important prognostic factor influencing postoperative outcomes. However, the absence of standardized diagnostic protocols and the use of heterogeneous assessment methods have led to inconsistent findings across the literature. Aim This study aims to systematically evaluate how preoperative ET function can impact the success rate of tympanoplasty outcomes, including both anatomical success (graft uptake) and functional hearing improvement. Additionally, the predictive value of different ET diagnostic methods and the influence of anatomical factors (perforation size and location, mastoid pneumatization), were examined. Methods A systematic review and meta-analysis were conducted in accordance with PRISMA 2020 guidelines. PubMed, Cochrane and Scopus databases were searched for clinical studies assessing preoperative ET function in patients undergoing tympanoplasty and reporting postoperative outcomes. Twenty studies were included in the qualitative synthesis, and fifteen provided sufficient quantitative data for meta-analysis. Primary outcomes were graft uptake success and hearing improvement, assessed through postoperative air–bone gap closure. An assessment of between-study heterogeneity was undertaken, followed by sensitivity analyses and evaluation of potential publication bias to support the robustness of the analytical approach. Results Meta-analysis demonstrated that patients with normal ET function achieved significantly higher graft uptake rates compared to those with ET dysfunction. Nevertheless, graft success in the dysfunctional ET group remained high, approaching 80%, indicating that ET dysfunction is not to be considered as a contraindication to tympanoplasty. Objective diagnostic methods, such as tubomanometry and the saccharin perception test, showed greater predictive consistency compared to static functional tests like the Valsalva maneuver. Hearing outcomes improved postoperatively across most studies, although patients with ET dysfunction tended to achieve slightly reduced functional gain. Furthermore, larger and anteriorly located perforations, as well as poor mastoid pneumatization, were associated with less favorable surgical outcomes. Conclusions Tympanoplasty success is a multifactorial process influenced by ET function, anatomical characteristics of the middle ear, and surgical technique. While normal ET function is associated with better outcomes, satisfactory results can also be achieved in patients with ET dysfunction. Incorporating objective ET assessment methods into preoperative evaluation may enhance prognostic accuracy and support individualized surgical planning."],"dc:identifier":["uoadl:5402162","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5402162"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαγνωστικές προσεγγίσεις της δυσλειτουργίας της Ευσταχιανής σάλπιγγας και η επίδρασή της στα αποτελέσματα της τυμπανοπλαστικής σε ασθενείς με διάτρηση τυμπανικού υμένα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:32Z"}