Επίδρασης ισομετρικής συνδυαστικής προπόνησης σε δύο γωνίες γονάτου στην αρχιτεκτονική δομή του τετρακέφαλου και στην δύναμη των κάτω άκρων

Η ισομετρική προπόνηση αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο ενδυνάμωσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ισομετρικής προπόνησης με καθίσματα μέγιστης έντασης (ISq) σε δύο γωνίες γονάτου (85 και 145, μεγάλο και μικρό μυοτενόντιο μήκος αντιστοίχως) σε συνδυασμό με κατακόρυφα άλματα με προδιάταση (CMJ), στην αρχιτεκτονική δομή του έξω πλατύ, στο 50% και 70% του μήκους, την εγκάρσια επιφάνεια (CSA) στο 50% του μήκους, στη μέγιστη ισομετρική δύναμη (MIF) και στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (RFD) σε έξι γωνίες γονάτου (85°-160°), τη μηκο-δυναμική σχέση, στο CMJ και τη μέγιστη δύναμη (1RM) στα σύγκεντρα ημικαθίσματα. Είκοσι-δύο δοκιμαζόμενοι (11 άνδρες) χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη πραγματοποιούσε ISq στις 85° (G85 n = 7, βάρος: 73.4 ± 17.2 kg, ύψος: 176.0 ± 7.8 cm), η δεύτερη στις 145 (G145, n = 8, βάρος: 65.9 ± 12.9 kg, ύψος: 169.7 ± 9.5 cm), ενώ η τρίτη ομάδα αποτελούσε ομάδα ελέγχου (CON, n = 7, βάρος: 58.25 ± 10.05 kg , ύψος: 166.0 ± 5.9 cm). Η παρέμβαση διήρκησε έξι εβδομάδες, με δύο συνεδρίες/εβδομάδα. Την πρώτη εβδομάδα εκτελέστηκαν πέντε σειρές ISq, ενώ κάθε δύο εβδομάδες οι σειρές αυξάνονταν κατά μια. Κάθε ISq διαρκούσε 3 s, με 4 min διάλειμμα, ενώ ανά λεπτό διαλείμματος, οι συμμετέχοντες εκτελούσαν δύο CMJs. Η ομάδα CON εκτελούσε μόνο CMJs, με ίδιο όγκο και συχνότητα προπόνησης. Η στατιστική έγινε με μικτή παραγοντική ανάλυση διακύμανσης και post-hoc tests. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά δεν παρουσίασαν καμία σημαντική αλληλεπίδραση. Βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας στη CSA (p < 0.05), με αύξηση μόνο στη συνθήκη G85 κατά 14.6 ± 5.7%. Στη MIF βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας (p < 0.05) με παρόμοια αύξηση στη G85 (32 ± 9%) και G145 (20 ± 6%). Στον RFD στα 400 ms υπήρξε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου, ομάδας και γωνίας (p < 0.05), με παρόμοια βελτίωση στη G85 και G145 στις 130°, 145 και 160. Στο CMJ βρέθηκε κύρια επίδραση του χρόνου (p < 0.05), με οριακά σημαντική αλληλεπίδραση (p = 0.06, η2 = 0.27), με παρόμοια αύξηση στις G85 (15 ± 4%), G145 (11 ± 3%). Στο 1RM δεν υπήρξε μεταβολή σε καμία ομάδα. Η αύξηση σε CMJ, MIF και RFD στις ανοιχτές γωνίες ήταν παρόμοια στη G85 και G145, ενώ στη G85 παρουσιάστηκε σημαντική υπερτροφία. Στην G85 η βελτίωση πιθανά οφείλεται στο μεγαλύτερο μεταβολικό φορτίο λόγω της άσκησης σε μεγάλο μήκους μυός, ενώ στην G145 σε νευρομυϊκές προσαρμογές. Τα αποτελέσματα συμβάλλουν στην κατανόηση των μηχανισμών βελτίωσης ισχύος, δύναμης και υπερτροφίας και υπογραμμίζουν την πρακτική αξία της προπόνησης σε διαφορετικά μήκη μυών.

Authors dc:creator

• ΠΕΤΡΑΚΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
• PETRAKI DESPOINA

• Εκπαίδευση – Αθλητισμός
• Education - Sport science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek, English

Identifier

uoadl:5401361

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401361