{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401361"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5401361","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδρασης ισομετρικής συνδυαστικής προπόνησης σε δύο γωνίες γονάτου στην αρχιτεκτονική δομή του τετρακέφαλου και στην δύναμη των κάτω άκρων","abstract":"Η ισομετρική προπόνηση αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο ενδυνάμωσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ισομετρικής προπόνησης με καθίσματα μέγιστης έντασης (ISq) σε δύο γωνίες γονάτου (85 και 145, μεγάλο και μικρό μυοτενόντιο μήκος αντιστοίχως) σε συνδυασμό με κατακόρυφα άλματα με προδιάταση (CMJ), στην αρχιτεκτονική δομή του έξω πλατύ, στο 50% και 70% του μήκους, την εγκάρσια επιφάνεια (CSA) στο 50% του μήκους, στη μέγιστη ισομετρική δύναμη (MIF) και στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (RFD) σε έξι γωνίες γονάτου (85°-160°), τη μηκο-δυναμική σχέση, στο CMJ και τη μέγιστη δύναμη (1RM) στα σύγκεντρα ημικαθίσματα. Είκοσι-δύο δοκιμαζόμενοι (11 άνδρες) χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη πραγματοποιούσε ISq στις 85° (G85 n = 7, βάρος: 73.4 ± 17.2 kg, ύψος: 176.0 ± 7.8 cm), η δεύτερη στις 145 (G145, n = 8, βάρος: 65.9 ± 12.9 kg, ύψος: 169.7 ± 9.5 cm), ενώ η τρίτη ομάδα αποτελούσε ομάδα ελέγχου (CON, n = 7, βάρος: 58.25 ± 10.05 kg , ύψος: 166.0 ± 5.9 cm). Η παρέμβαση διήρκησε έξι εβδομάδες, με δύο συνεδρίες/εβδομάδα. Την πρώτη εβδομάδα εκτελέστηκαν πέντε σειρές ISq, ενώ κάθε δύο εβδομάδες οι σειρές αυξάνονταν κατά μια. Κάθε ISq διαρκούσε 3 s, με 4 min διάλειμμα, ενώ ανά λεπτό διαλείμματος, οι συμμετέχοντες εκτελούσαν δύο CMJs. Η ομάδα CON εκτελούσε μόνο CMJs, με ίδιο όγκο και συχνότητα προπόνησης. Η στατιστική έγινε με μικτή παραγοντική ανάλυση διακύμανσης και post-hoc tests. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά δεν παρουσίασαν καμία σημαντική αλληλεπίδραση. Βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας στη CSA (p &lt; 0.05), με αύξηση μόνο στη συνθήκη G85 κατά 14.6 ± 5.7%. Στη MIF βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας (p &lt; 0.05) με παρόμοια αύξηση στη G85 (32 ± 9%) και G145 (20 ± 6%). Στον RFD στα 400 ms υπήρξε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου, ομάδας και γωνίας (p &lt; 0.05), με παρόμοια βελτίωση στη G85 και G145 στις 130°, 145 και 160. Στο CMJ βρέθηκε κύρια επίδραση του χρόνου (p &lt; 0.05), με οριακά σημαντική αλληλεπίδραση (p = 0.06, η2 = 0.27), με παρόμοια αύξηση στις G85 (15 ± 4%), G145 (11 ± 3%). Στο 1RM δεν υπήρξε μεταβολή σε καμία ομάδα. Η αύξηση σε CMJ, MIF και RFD στις ανοιχτές γωνίες ήταν παρόμοια στη G85 και G145, ενώ στη G85 παρουσιάστηκε σημαντική υπερτροφία. Στην G85 η βελτίωση πιθανά οφείλεται στο μεγαλύτερο μεταβολικό φορτίο λόγω της άσκησης σε μεγάλο μήκους μυός, ενώ στην G145 σε νευρομυϊκές προσαρμογές. Τα αποτελέσματα συμβάλλουν στην κατανόηση των μηχανισμών βελτίωσης ισχύος, δύναμης και υπερτροφίας και υπογραμμίζουν την πρακτική αξία της προπόνησης σε διαφορετικά μήκη μυών.","abstract_html":"Η ισομετρική προπόνηση αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο ενδυνάμωσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ισομετρικής προπόνησης με καθίσματα μέγιστης έντασης (ISq) σε δύο γωνίες γονάτου (85 και 145, μεγάλο και μικρό μυοτενόντιο μήκος αντιστοίχως) σε συνδυασμό με κατακόρυφα άλματα με προδιάταση (CMJ), στην αρχιτεκτονική δομή του έξω πλατύ, στο 50% και 70% του μήκους, την εγκάρσια επιφάνεια (CSA) στο 50% του μήκους, στη μέγιστη ισομετρική δύναμη (MIF) και στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (RFD) σε έξι γωνίες γονάτου (85°-160°), τη μηκο-δυναμική σχέση, στο CMJ και τη μέγιστη δύναμη (1RM) στα σύγκεντρα ημικαθίσματα. Είκοσι-δύο δοκιμαζόμενοι (11 άνδρες) χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη πραγματοποιούσε ISq στις 85° (G85 n = 7, βάρος: 73.4 ± 17.2 kg, ύψος: 176.0 ± 7.8 cm), η δεύτερη στις 145 (G145, n = 8, βάρος: 65.9 ± 12.9 kg, ύψος: 169.7 ± 9.5 cm), ενώ η τρίτη ομάδα αποτελούσε ομάδα ελέγχου (CON, n = 7, βάρος: 58.25 ± 10.05 kg , ύψος: 166.0 ± 5.9 cm). Η παρέμβαση διήρκησε έξι εβδομάδες, με δύο συνεδρίες/εβδομάδα. Την πρώτη εβδομάδα εκτελέστηκαν πέντε σειρές ISq, ενώ κάθε δύο εβδομάδες οι σειρές αυξάνονταν κατά μια. Κάθε ISq διαρκούσε 3 s, με 4 min διάλειμμα, ενώ ανά λεπτό διαλείμματος, οι συμμετέχοντες εκτελούσαν δύο CMJs. Η ομάδα CON εκτελούσε μόνο CMJs, με ίδιο όγκο και συχνότητα προπόνησης. Η στατιστική έγινε με μικτή παραγοντική ανάλυση διακύμανσης και post-hoc tests. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά δεν παρουσίασαν καμία σημαντική αλληλεπίδραση. Βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας στη CSA (p &amp;lt; 0.05), με αύξηση μόνο στη συνθήκη G85 κατά 14.6 ± 5.7%. Στη MIF βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας (p &amp;lt; 0.05) με παρόμοια αύξηση στη G85 (32 ± 9%) και G145 (20 ± 6%). Στον RFD στα 400 ms υπήρξε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου, ομάδας και γωνίας (p &amp;lt; 0.05), με παρόμοια βελτίωση στη G85 και G145 στις 130°, 145 και 160. Στο CMJ βρέθηκε κύρια επίδραση του χρόνου (p &amp;lt; 0.05), με οριακά σημαντική αλληλεπίδραση (p = 0.06, η2 = 0.27), με παρόμοια αύξηση στις G85 (15 ± 4%), G145 (11 ± 3%). Στο 1RM δεν υπήρξε μεταβολή σε καμία ομάδα. Η αύξηση σε CMJ, MIF και RFD στις ανοιχτές γωνίες ήταν παρόμοια στη G85 και G145, ενώ στη G85 παρουσιάστηκε σημαντική υπερτροφία. Στην G85 η βελτίωση πιθανά οφείλεται στο μεγαλύτερο μεταβολικό φορτίο λόγω της άσκησης σε μεγάλο μήκους μυός, ενώ στην G145 σε νευρομυϊκές προσαρμογές. Τα αποτελέσματα συμβάλλουν στην κατανόηση των μηχανισμών βελτίωσης ισχύος, δύναμης και υπερτροφίας και υπογραμμίζουν την πρακτική αξία της προπόνησης σε διαφορετικά μήκη μυών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΕΤΡΑΚΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ","PETRAKI DESPOINA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:28Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401361"],"render_values":[{"text":"uoadl:5401361","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401361","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΕΤΡΑΚΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ","PETRAKI DESPOINA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5401361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401361"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ισομετρική προπόνηση αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο ενδυνάμωσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ισομετρικής προπόνησης με καθίσματα μέγιστης έντασης (ISq) σε δύο γωνίες γονάτου (85 και 145, μεγάλο και μικρό μυοτενόντιο μήκος αντιστοίχως) σε συνδυασμό με κατακόρυφα άλματα με προδιάταση (CMJ), στην αρχιτεκτονική δομή του έξω πλατύ, στο 50% και 70% του μήκους, την εγκάρσια επιφάνεια (CSA) στο 50% του μήκους, στη μέγιστη ισομετρική δύναμη (MIF) και στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (RFD) σε έξι γωνίες γονάτου (85°-160°), τη μηκο-δυναμική σχέση, στο CMJ και τη μέγιστη δύναμη (1RM) στα σύγκεντρα ημικαθίσματα. Είκοσι-δύο δοκιμαζόμενοι (11 άνδρες) χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη πραγματοποιούσε ISq στις 85° (G85 n = 7, βάρος: 73.4 ± 17.2 kg, ύψος: 176.0 ± 7.8 cm), η δεύτερη στις 145 (G145, n = 8, βάρος: 65.9 ± 12.9 kg, ύψος: 169.7 ± 9.5 cm), ενώ η τρίτη ομάδα αποτελούσε ομάδα ελέγχου (CON, n = 7, βάρος: 58.25 ± 10.05 kg , ύψος: 166.0 ± 5.9 cm). Η παρέμβαση διήρκησε έξι εβδομάδες, με δύο συνεδρίες/εβδομάδα. Την πρώτη εβδομάδα εκτελέστηκαν πέντε σειρές ISq, ενώ κάθε δύο εβδομάδες οι σειρές αυξάνονταν κατά μια. Κάθε ISq διαρκούσε 3 s, με 4 min διάλειμμα, ενώ ανά λεπτό διαλείμματος, οι συμμετέχοντες εκτελούσαν δύο CMJs. Η ομάδα CON εκτελούσε μόνο CMJs, με ίδιο όγκο και συχνότητα προπόνησης. Η στατιστική έγινε με μικτή παραγοντική ανάλυση διακύμανσης και post-hoc tests. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά δεν παρουσίασαν καμία σημαντική αλληλεπίδραση. Βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας στη CSA (p &lt; 0.05), με αύξηση μόνο στη συνθήκη G85 κατά 14.6 ± 5.7%. Στη MIF βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας (p &lt; 0.05) με παρόμοια αύξηση στη G85 (32 ± 9%) και G145 (20 ± 6%). Στον RFD στα 400 ms υπήρξε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου, ομάδας και γωνίας (p &lt; 0.05), με παρόμοια βελτίωση στη G85 και G145 στις 130°, 145 και 160. Στο CMJ βρέθηκε κύρια επίδραση του χρόνου (p &lt; 0.05), με οριακά σημαντική αλληλεπίδραση (p = 0.06, η2 = 0.27), με παρόμοια αύξηση στις G85 (15 ± 4%), G145 (11 ± 3%). Στο 1RM δεν υπήρξε μεταβολή σε καμία ομάδα. Η αύξηση σε CMJ, MIF και RFD στις ανοιχτές γωνίες ήταν παρόμοια στη G85 και G145, ενώ στη G85 παρουσιάστηκε σημαντική υπερτροφία. Στην G85 η βελτίωση πιθανά οφείλεται στο μεγαλύτερο μεταβολικό φορτίο λόγω της άσκησης σε μεγάλο μήκους μυός, ενώ στην G145 σε νευρομυϊκές προσαρμογές. Τα αποτελέσματα συμβάλλουν στην κατανόηση των μηχανισμών βελτίωσης ισχύος, δύναμης και υπερτροφίας και υπογραμμίζουν την πρακτική αξία της προπόνησης σε διαφορετικά μήκη μυών.","Isometric training is an effective tool for enhancing performance parameters. This study aimed to investigate the effects of six weeks of maximal effort isometric squat training (ISq) at two different angles (85° and 145° - long and short muscle-tendon lengths, respectively), combined with countermovement jumps (CMJ), on muscle architecture (middle and distal area) and cross sectional area (middle area) (CSA) of the vastus lateralis, maximum isometric forced (MIF) and rated of force development (RFD) measured across six angles (85°-160°), force length relationship, CMJ and maximum repetition (1RM) of concentric half-squat. Twenty-one participants (11 men and 10 women) were recruited and divided into three groups. One group performed ISq at 85° (G85, n = 6, weight: 73.4 ± 17.2 kg, height: 176.0 ± 7.8 cm), another at 145° (G145, n = 8, weight: 65.9 ± 12.9 kg, height: 169.7 ± 9.5 cm), while the last served as a control group (CON, weight: 58.25 ± 10.05 kg, height: 166.0 ± 5.9 cm). Participants trained twice per week. Each ISq lasted three seconds, with a four-minute break. During each minute of the break, the subjects performed two CMJs. In the first week, five sets of ISq were performed, and every two weeks the sets were increased by one. The CON group performed only CMJs, with the same volume and frequency. Statistical analyses included mixed factorial analysis of variance with post-hoc tests. Muscle architecture showed no significant interaction. A significant time x group interaction was found for CSA (p &lt; 0.05), with an increase only in G85 by 14.55 ± 5.73%. For MIF, a significant time x group interaction was observed (p &lt; 0.05), with similar increases in G85 (32 ± 9%) and G145 (20 ± 6%). In RFD at 400 ms a significant time x group x angle interaction was detected (p &lt; 0.05), with comparable improvements in G85 and G145 at 130°, 145 and 160. For CMJ, a main effect of time was found (p &lt; 0.05), with a borderline significant interaction (p= 0.06, η2 = 0.27), showing similar increases in G85 (15 ± 4%) and G145 (11 ± 3%). No changes were observed in 1RM in any group. The increase in CMJ, MIF and RFD at wide angles were similar in G85 and G145, while G85 improved muscle hypertrophy. In G85, the improvements are likely due to the grater metabolic stress due to exercise at long muscle length, while G145 are due to neuromuscular adaptations. The results contribute to the understanding of the improvement mechanisms in power, strength and hypertrophy and highlight the practical value of training at different muscle lengths."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδρασης ισομετρικής συνδυαστικής προπόνησης σε δύο γωνίες γονάτου στην αρχιτεκτονική δομή του τετρακέφαλου και στην δύναμη των κάτω άκρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΕΤΡΑΚΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ","PETRAKI DESPOINA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ισομετρική προπόνηση αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο ενδυνάμωσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ισομετρικής προπόνησης με καθίσματα μέγιστης έντασης (ISq) σε δύο γωνίες γονάτου (85 και 145, μεγάλο και μικρό μυοτενόντιο μήκος αντιστοίχως) σε συνδυασμό με κατακόρυφα άλματα με προδιάταση (CMJ), στην αρχιτεκτονική δομή του έξω πλατύ, στο 50% και 70% του μήκους, την εγκάρσια επιφάνεια (CSA) στο 50% του μήκους, στη μέγιστη ισομετρική δύναμη (MIF) και στον ρυθμό εφαρμογής δύναμης (RFD) σε έξι γωνίες γονάτου (85°-160°), τη μηκο-δυναμική σχέση, στο CMJ και τη μέγιστη δύναμη (1RM) στα σύγκεντρα ημικαθίσματα. Είκοσι-δύο δοκιμαζόμενοι (11 άνδρες) χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η πρώτη πραγματοποιούσε ISq στις 85° (G85 n = 7, βάρος: 73.4 ± 17.2 kg, ύψος: 176.0 ± 7.8 cm), η δεύτερη στις 145 (G145, n = 8, βάρος: 65.9 ± 12.9 kg, ύψος: 169.7 ± 9.5 cm), ενώ η τρίτη ομάδα αποτελούσε ομάδα ελέγχου (CON, n = 7, βάρος: 58.25 ± 10.05 kg , ύψος: 166.0 ± 5.9 cm). Η παρέμβαση διήρκησε έξι εβδομάδες, με δύο συνεδρίες/εβδομάδα. Την πρώτη εβδομάδα εκτελέστηκαν πέντε σειρές ISq, ενώ κάθε δύο εβδομάδες οι σειρές αυξάνονταν κατά μια. Κάθε ISq διαρκούσε 3 s, με 4 min διάλειμμα, ενώ ανά λεπτό διαλείμματος, οι συμμετέχοντες εκτελούσαν δύο CMJs. Η ομάδα CON εκτελούσε μόνο CMJs, με ίδιο όγκο και συχνότητα προπόνησης. Η στατιστική έγινε με μικτή παραγοντική ανάλυση διακύμανσης και post-hoc tests. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά δεν παρουσίασαν καμία σημαντική αλληλεπίδραση. Βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας στη CSA (p &lt; 0.05), με αύξηση μόνο στη συνθήκη G85 κατά 14.6 ± 5.7%. Στη MIF βρέθηκε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου και ομάδας (p &lt; 0.05) με παρόμοια αύξηση στη G85 (32 ± 9%) και G145 (20 ± 6%). Στον RFD στα 400 ms υπήρξε σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου, ομάδας και γωνίας (p &lt; 0.05), με παρόμοια βελτίωση στη G85 και G145 στις 130°, 145 και 160. Στο CMJ βρέθηκε κύρια επίδραση του χρόνου (p &lt; 0.05), με οριακά σημαντική αλληλεπίδραση (p = 0.06, η2 = 0.27), με παρόμοια αύξηση στις G85 (15 ± 4%), G145 (11 ± 3%). Στο 1RM δεν υπήρξε μεταβολή σε καμία ομάδα. Η αύξηση σε CMJ, MIF και RFD στις ανοιχτές γωνίες ήταν παρόμοια στη G85 και G145, ενώ στη G85 παρουσιάστηκε σημαντική υπερτροφία. Στην G85 η βελτίωση πιθανά οφείλεται στο μεγαλύτερο μεταβολικό φορτίο λόγω της άσκησης σε μεγάλο μήκους μυός, ενώ στην G145 σε νευρομυϊκές προσαρμογές. Τα αποτελέσματα συμβάλλουν στην κατανόηση των μηχανισμών βελτίωσης ισχύος, δύναμης και υπερτροφίας και υπογραμμίζουν την πρακτική αξία της προπόνησης σε διαφορετικά μήκη μυών.","Isometric training is an effective tool for enhancing performance parameters. This study aimed to investigate the effects of six weeks of maximal effort isometric squat training (ISq) at two different angles (85° and 145° - long and short muscle-tendon lengths, respectively), combined with countermovement jumps (CMJ), on muscle architecture (middle and distal area) and cross sectional area (middle area) (CSA) of the vastus lateralis, maximum isometric forced (MIF) and rated of force development (RFD) measured across six angles (85°-160°), force length relationship, CMJ and maximum repetition (1RM) of concentric half-squat. Twenty-one participants (11 men and 10 women) were recruited and divided into three groups. One group performed ISq at 85° (G85, n = 6, weight: 73.4 ± 17.2 kg, height: 176.0 ± 7.8 cm), another at 145° (G145, n = 8, weight: 65.9 ± 12.9 kg, height: 169.7 ± 9.5 cm), while the last served as a control group (CON, weight: 58.25 ± 10.05 kg, height: 166.0 ± 5.9 cm). Participants trained twice per week. Each ISq lasted three seconds, with a four-minute break. During each minute of the break, the subjects performed two CMJs. In the first week, five sets of ISq were performed, and every two weeks the sets were increased by one. The CON group performed only CMJs, with the same volume and frequency. Statistical analyses included mixed factorial analysis of variance with post-hoc tests. Muscle architecture showed no significant interaction. A significant time x group interaction was found for CSA (p &lt; 0.05), with an increase only in G85 by 14.55 ± 5.73%. For MIF, a significant time x group interaction was observed (p &lt; 0.05), with similar increases in G85 (32 ± 9%) and G145 (20 ± 6%). In RFD at 400 ms a significant time x group x angle interaction was detected (p &lt; 0.05), with comparable improvements in G85 and G145 at 130°, 145 and 160. For CMJ, a main effect of time was found (p &lt; 0.05), with a borderline significant interaction (p= 0.06, η2 = 0.27), showing similar increases in G85 (15 ± 4%) and G145 (11 ± 3%). No changes were observed in 1RM in any group. The increase in CMJ, MIF and RFD at wide angles were similar in G85 and G145, while G85 improved muscle hypertrophy. In G85, the improvements are likely due to the grater metabolic stress due to exercise at long muscle length, while G145 are due to neuromuscular adaptations. The results contribute to the understanding of the improvement mechanisms in power, strength and hypertrophy and highlight the practical value of training at different muscle lengths."],"dc:identifier":["uoadl:5401361","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5401361"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Επίδρασης ισομετρικής συνδυαστικής προπόνησης σε δύο γωνίες γονάτου στην αρχιτεκτονική δομή του τετρακέφαλου και στην δύναμη των κάτω άκρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:28Z"}