Έκβαση και αντιμετώπιση χρόνιων ολικών αποφράξεων

Εισαγωγή: Οι Χρόνιες Ολικές Αποφράξεις (ΧΟΑ) ανευρίσκονται στο 20% περίπου του συνόλου των ασθενών με στεφανιαία νόσο. Αριθμός μελετών υποστηρίζει τη διάνοιξη των ΧΟΑ μετά από τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου στην κατανομή της αποφραγμένης αρτηρίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας των χρονίων ολικών αποφράξεων των στεφανιαίων αγγείων, τον τρόπο αντιμετώπισής τους και την έκβαση αυτών. Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την μελέτη συμμετείχαν 50 ασθενείς με ΧΟΑ που νοσηλεύτηκαν σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο. Η στατιστική δοκιμασία που χρησιμοποιήθηκε, ήταν το χ2-test και το t-test για την ανάλυση δύο συνεχών ποσοτικών μεταβλητών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤0,05 Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της μελέτης είχαν νόσο ενός μόνο αγγείου (τη ΧΟΑ) στο 50.1% των περιπτώσεων, ενώ 31.3% είχε νόσο δύο αγγείων και 18.6% νόσο τριών αγγείων. Οι περισσότερες αποφράξεις εντοπίζονταν στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (60.4%), με τον πρόσθιο κατιόντα κλάδο και την περισπώμενη στεφανιαία αρτηρία να ακολουθούν (25.7% και 12.4% αντίστοιχα. Τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου πριν την αγγειοπλαστική έγινε στο 76.7% των περιπτώσεων (58.5% την περίοδο 2010-2011, 86% την περίοδο 2016 2017. Η διακερκιδική προσπέλαση αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια της μελέτης (9.7% το 2010-2011, 35.4% το 2016-2017, (p=0.002). Η προσπέλαση επικαρδιακών παραπλεύρων αγγείων σταδιακά αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης από 9.9% την περίοδο 2010 2011 σε 20.3% την περίοδο 2016-2017 (p<0.001). Η χρήση μικροκαθετήρων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης (0.1±0.33 το 2010- 2011, 0.97±0.81 το 2016 2017, (p<0.001). Η διάρκεια της αγγειοπλαστικής κυμάνθηκε στα 130.10±73.26 λεπτά, παρουσιάζοντας σταδιακή αύξηση κατά τη διάρκεια της μελέτης (120.50±53.82 το 2010-2011, 140.97±81.88 το 2016-2017, (p=0.027). Σημαντική συσχέτιση με την επιτυχία της αγγειοπλαστικής παρουσιάζει η αγγειακή προσπέλαση, με την κερκιδική προσπέλαση να σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας (p=0.008 για όλη τη χρονική περίοδο). Το σύνολο των επιπλοκών (any periprocedural complication) δεν παρουσίασε μεταβολή στη διάρκεια της μελέτης (p=0.820) και ήταν 11.6% στο σύνολο. Συμπεράσματα: Η παλίνδρομη προσέγγιση για την PCI CTO αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης και συσχετίστηκε με υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας, παρά την αυξανόμενη πολυπλοκότητα των βλαβών που αντιμετωπίστηκαν. Η βαθμολογία J-CTO ήταν υψηλή για ολόκληρο το μητρώο και δεν είχε προγνωστική αξία για την επιτυχία της διαδικασίας. Τα ποσοστά MACE για ολόκληρο το μητρώο ήταν χαμηλά. Τα ποσοστά ενδονοσοκομειακών επιπλοκών ήταν υψηλότερα για την παλίνδρομη προσέγγιση.

Authors dc:creator

• Νικολόπουλος Βασίλειος
• Nikolopoulos Vasileios

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5400529

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5400529