{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5400529"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5400529","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έκβαση και αντιμετώπιση χρόνιων ολικών αποφράξεων","abstract":"Εισαγωγή: Οι Χρόνιες Ολικές Αποφράξεις (ΧΟΑ) ανευρίσκονται στο 20% περίπου του συνόλου των ασθενών με στεφανιαία νόσο. Αριθμός μελετών υποστηρίζει τη διάνοιξη των ΧΟΑ μετά από τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου στην κατανομή της αποφραγμένης αρτηρίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας των χρονίων ολικών αποφράξεων των στεφανιαίων αγγείων, τον τρόπο αντιμετώπισής τους και την έκβαση αυτών. Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την μελέτη συμμετείχαν 50 ασθενείς με ΧΟΑ που νοσηλεύτηκαν σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο. Η στατιστική δοκιμασία που χρησιμοποιήθηκε, ήταν το χ2-test και το t-test για την ανάλυση δύο συνεχών ποσοτικών μεταβλητών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤0,05 Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της μελέτης είχαν νόσο ενός μόνο αγγείου (τη ΧΟΑ) στο 50.1% των περιπτώσεων, ενώ 31.3% είχε νόσο δύο αγγείων και 18.6% νόσο τριών αγγείων. Οι περισσότερες αποφράξεις εντοπίζονταν στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (60.4%), με τον πρόσθιο κατιόντα κλάδο και την περισπώμενη στεφανιαία αρτηρία να ακολουθούν (25.7% και 12.4% αντίστοιχα. Τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου πριν την αγγειοπλαστική έγινε στο 76.7% των περιπτώσεων (58.5% την περίοδο 2010-2011, 86% την περίοδο 2016 2017. Η διακερκιδική προσπέλαση αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια της μελέτης (9.7% το 2010-2011, 35.4% το 2016-2017, (p=0.002). Η προσπέλαση επικαρδιακών παραπλεύρων αγγείων σταδιακά αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης από 9.9% την περίοδο 2010 2011 σε 20.3% την περίοδο 2016-2017 (p&lt;0.001). Η χρήση μικροκαθετήρων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης (0.1±0.33 το 2010- 2011, 0.97±0.81 το 2016 2017, (p&lt;0.001). Η διάρκεια της αγγειοπλαστικής κυμάνθηκε στα 130.10±73.26 λεπτά, παρουσιάζοντας σταδιακή αύξηση κατά τη διάρκεια της μελέτης (120.50±53.82 το 2010-2011, 140.97±81.88 το 2016-2017, (p=0.027). Σημαντική συσχέτιση με την επιτυχία της αγγειοπλαστικής παρουσιάζει η αγγειακή προσπέλαση, με την κερκιδική προσπέλαση να σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας (p=0.008 για όλη τη χρονική περίοδο). Το σύνολο των επιπλοκών (any periprocedural complication) δεν παρουσίασε μεταβολή στη διάρκεια της μελέτης (p=0.820) και ήταν 11.6% στο σύνολο. Συμπεράσματα: Η παλίνδρομη προσέγγιση για την PCI CTO αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης και συσχετίστηκε με υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας, παρά την αυξανόμενη πολυπλοκότητα των βλαβών που αντιμετωπίστηκαν. Η βαθμολογία J-CTO ήταν υψηλή για ολόκληρο το μητρώο και δεν είχε προγνωστική αξία για την επιτυχία της διαδικασίας. Τα ποσοστά MACE για ολόκληρο το μητρώο ήταν χαμηλά. Τα ποσοστά ενδονοσοκομειακών επιπλοκών ήταν υψηλότερα για την παλίνδρομη προσέγγιση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι Χρόνιες Ολικές Αποφράξεις (ΧΟΑ) ανευρίσκονται στο 20% περίπου του συνόλου των ασθενών με στεφανιαία νόσο. Αριθμός μελετών υποστηρίζει τη διάνοιξη των ΧΟΑ μετά από τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου στην κατανομή της αποφραγμένης αρτηρίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας των χρονίων ολικών αποφράξεων των στεφανιαίων αγγείων, τον τρόπο αντιμετώπισής τους και την έκβαση αυτών. Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την μελέτη συμμετείχαν 50 ασθενείς με ΧΟΑ που νοσηλεύτηκαν σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο. Η στατιστική δοκιμασία που χρησιμοποιήθηκε, ήταν το χ2-test και το t-test για την ανάλυση δύο συνεχών ποσοτικών μεταβλητών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤0,05 Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της μελέτης είχαν νόσο ενός μόνο αγγείου (τη ΧΟΑ) στο 50.1% των περιπτώσεων, ενώ 31.3% είχε νόσο δύο αγγείων και 18.6% νόσο τριών αγγείων. Οι περισσότερες αποφράξεις εντοπίζονταν στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (60.4%), με τον πρόσθιο κατιόντα κλάδο και την περισπώμενη στεφανιαία αρτηρία να ακολουθούν (25.7% και 12.4% αντίστοιχα. Τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου πριν την αγγειοπλαστική έγινε στο 76.7% των περιπτώσεων (58.5% την περίοδο 2010-2011, 86% την περίοδο 2016 2017. Η διακερκιδική προσπέλαση αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια της μελέτης (9.7% το 2010-2011, 35.4% το 2016-2017, (p=0.002). Η προσπέλαση επικαρδιακών παραπλεύρων αγγείων σταδιακά αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης από 9.9% την περίοδο 2010 2011 σε 20.3% την περίοδο 2016-2017 (p&amp;lt;0.001). Η χρήση μικροκαθετήρων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης (0.1±0.33 το 2010- 2011, 0.97±0.81 το 2016 2017, (p&amp;lt;0.001). Η διάρκεια της αγγειοπλαστικής κυμάνθηκε στα 130.10±73.26 λεπτά, παρουσιάζοντας σταδιακή αύξηση κατά τη διάρκεια της μελέτης (120.50±53.82 το 2010-2011, 140.97±81.88 το 2016-2017, (p=0.027). Σημαντική συσχέτιση με την επιτυχία της αγγειοπλαστικής παρουσιάζει η αγγειακή προσπέλαση, με την κερκιδική προσπέλαση να σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας (p=0.008 για όλη τη χρονική περίοδο). Το σύνολο των επιπλοκών (any periprocedural complication) δεν παρουσίασε μεταβολή στη διάρκεια της μελέτης (p=0.820) και ήταν 11.6% στο σύνολο. Συμπεράσματα: Η παλίνδρομη προσέγγιση για την PCI CTO αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης και συσχετίστηκε με υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας, παρά την αυξανόμενη πολυπλοκότητα των βλαβών που αντιμετωπίστηκαν. Η βαθμολογία J-CTO ήταν υψηλή για ολόκληρο το μητρώο και δεν είχε προγνωστική αξία για την επιτυχία της διαδικασίας. Τα ποσοστά MACE για ολόκληρο το μητρώο ήταν χαμηλά. Τα ποσοστά ενδονοσοκομειακών επιπλοκών ήταν υψηλότερα για την παλίνδρομη προσέγγιση.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολόπουλος Βασίλειος","Nikolopoulos Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5400529"],"render_values":[{"text":"uoadl:5400529","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5400529","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολόπουλος Βασίλειος","Nikolopoulos Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5400529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5400529"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι Χρόνιες Ολικές Αποφράξεις (ΧΟΑ) ανευρίσκονται στο 20% περίπου του συνόλου των ασθενών με στεφανιαία νόσο. Αριθμός μελετών υποστηρίζει τη διάνοιξη των ΧΟΑ μετά από τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου στην κατανομή της αποφραγμένης αρτηρίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας των χρονίων ολικών αποφράξεων των στεφανιαίων αγγείων, τον τρόπο αντιμετώπισής τους και την έκβαση αυτών. Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την μελέτη συμμετείχαν 50 ασθενείς με ΧΟΑ που νοσηλεύτηκαν σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο. Η στατιστική δοκιμασία που χρησιμοποιήθηκε, ήταν το χ2-test και το t-test για την ανάλυση δύο συνεχών ποσοτικών μεταβλητών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤0,05 Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της μελέτης είχαν νόσο ενός μόνο αγγείου (τη ΧΟΑ) στο 50.1% των περιπτώσεων, ενώ 31.3% είχε νόσο δύο αγγείων και 18.6% νόσο τριών αγγείων. Οι περισσότερες αποφράξεις εντοπίζονταν στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (60.4%), με τον πρόσθιο κατιόντα κλάδο και την περισπώμενη στεφανιαία αρτηρία να ακολουθούν (25.7% και 12.4% αντίστοιχα. Τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου πριν την αγγειοπλαστική έγινε στο 76.7% των περιπτώσεων (58.5% την περίοδο 2010-2011, 86% την περίοδο 2016 2017. Η διακερκιδική προσπέλαση αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια της μελέτης (9.7% το 2010-2011, 35.4% το 2016-2017, (p=0.002). Η προσπέλαση επικαρδιακών παραπλεύρων αγγείων σταδιακά αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης από 9.9% την περίοδο 2010 2011 σε 20.3% την περίοδο 2016-2017 (p&lt;0.001). Η χρήση μικροκαθετήρων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης (0.1±0.33 το 2010- 2011, 0.97±0.81 το 2016 2017, (p&lt;0.001). Η διάρκεια της αγγειοπλαστικής κυμάνθηκε στα 130.10±73.26 λεπτά, παρουσιάζοντας σταδιακή αύξηση κατά τη διάρκεια της μελέτης (120.50±53.82 το 2010-2011, 140.97±81.88 το 2016-2017, (p=0.027). Σημαντική συσχέτιση με την επιτυχία της αγγειοπλαστικής παρουσιάζει η αγγειακή προσπέλαση, με την κερκιδική προσπέλαση να σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας (p=0.008 για όλη τη χρονική περίοδο). Το σύνολο των επιπλοκών (any periprocedural complication) δεν παρουσίασε μεταβολή στη διάρκεια της μελέτης (p=0.820) και ήταν 11.6% στο σύνολο. Συμπεράσματα: Η παλίνδρομη προσέγγιση για την PCI CTO αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης και συσχετίστηκε με υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας, παρά την αυξανόμενη πολυπλοκότητα των βλαβών που αντιμετωπίστηκαν. Η βαθμολογία J-CTO ήταν υψηλή για ολόκληρο το μητρώο και δεν είχε προγνωστική αξία για την επιτυχία της διαδικασίας. Τα ποσοστά MACE για ολόκληρο το μητρώο ήταν χαμηλά. Τα ποσοστά ενδονοσοκομειακών επιπλοκών ήταν υψηλότερα για την παλίνδρομη προσέγγιση.","Introduction: Chronic total occlusions (CTOs) are found in approximately 20% of all patients with coronary artery disease. A number of studies support the opening of CTOs after documentation of ischemia and myocardial viability in the distribution of the occluded artery. Objective: The aim of this study was to assess the frequency of chronic total occlusions of the coronary arteries, how they are treated, and their outcome. Materials and Methods: Fifty patients with CTOs who were treated at a large public hospital participated in this study. The statistical tests used were the chi-square test and the t-test for the analysis of two continuous quantitative variables. Statistical significance was set at ≤0.05. Results: The patients in the study had single-vessel disease (CTO) in 50.1% of cases, while 31.3% had two-vessel disease and 18.6% had three-vessel disease. Most occlusions were located in the right coronary artery (60.4%), followed by the anterior descending branch and the circumflex coronary artery (25.7% and 12.4%, respectively). Documentation of ischemia and myocardial viability prior to angioplasty was performed in 76.7% of cases (58.5% in 2010-2011, 86% in 2016-2017). Transcatheter access increased significantly during the study (9.7% in 2010-2011, 35.4% in 2016-2017, (p=0.002). Access to epicardial side vessels gradually increased during the study from 9.9% in the period 2010-2011 to 20.3% in the period 2016-2017 (p&lt;0.001). The use of microcatheters increased during the study (0.1±0.33 in 2010-2011, 0.97±0.81 in 2016-2017, (p&lt;0.001). The duration of angioplasty ranged from 130.10±73.26 minutes, showing a gradual increase during the study (120.50±53.82 in 2010-2011, 140.97±81.88 in 2016-2017, (p=0.027). Vascular access is significantly correlated with the success of angioplasty, with radial access being associated with higher success rates (p=0.008 for the entire period). The total number of complications (any periprocedural complication) did not change during the study (p=0.820) and was 11.6% overall. Conclusion: Retrograde approach for CTO PCI increased through the study period and was associated with high technical success rate, despite the increasing complexity of the lesions attempted. The J-CTO score was high for the entire registry and had no predictive value for procedural success. MACE rates for the entire registry was low. Inhospital complication rates were higher for the retrograde approach."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έκβαση και αντιμετώπιση χρόνιων ολικών αποφράξεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολόπουλος Βασίλειος","Nikolopoulos Vasileios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι Χρόνιες Ολικές Αποφράξεις (ΧΟΑ) ανευρίσκονται στο 20% περίπου του συνόλου των ασθενών με στεφανιαία νόσο. Αριθμός μελετών υποστηρίζει τη διάνοιξη των ΧΟΑ μετά από τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου στην κατανομή της αποφραγμένης αρτηρίας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η εκτίμηση της συχνότητας των χρονίων ολικών αποφράξεων των στεφανιαίων αγγείων, τον τρόπο αντιμετώπισής τους και την έκβαση αυτών. Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την μελέτη συμμετείχαν 50 ασθενείς με ΧΟΑ που νοσηλεύτηκαν σε ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο. Η στατιστική δοκιμασία που χρησιμοποιήθηκε, ήταν το χ2-test και το t-test για την ανάλυση δύο συνεχών ποσοτικών μεταβλητών. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο ≤0,05 Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της μελέτης είχαν νόσο ενός μόνο αγγείου (τη ΧΟΑ) στο 50.1% των περιπτώσεων, ενώ 31.3% είχε νόσο δύο αγγείων και 18.6% νόσο τριών αγγείων. Οι περισσότερες αποφράξεις εντοπίζονταν στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία (60.4%), με τον πρόσθιο κατιόντα κλάδο και την περισπώμενη στεφανιαία αρτηρία να ακολουθούν (25.7% και 12.4% αντίστοιχα. Τεκμηρίωση ισχαιμίας και βιωσιμότητας του μυοκαρδίου πριν την αγγειοπλαστική έγινε στο 76.7% των περιπτώσεων (58.5% την περίοδο 2010-2011, 86% την περίοδο 2016 2017. Η διακερκιδική προσπέλαση αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια της μελέτης (9.7% το 2010-2011, 35.4% το 2016-2017, (p=0.002). Η προσπέλαση επικαρδιακών παραπλεύρων αγγείων σταδιακά αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης από 9.9% την περίοδο 2010 2011 σε 20.3% την περίοδο 2016-2017 (p&lt;0.001). Η χρήση μικροκαθετήρων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης (0.1±0.33 το 2010- 2011, 0.97±0.81 το 2016 2017, (p&lt;0.001). Η διάρκεια της αγγειοπλαστικής κυμάνθηκε στα 130.10±73.26 λεπτά, παρουσιάζοντας σταδιακή αύξηση κατά τη διάρκεια της μελέτης (120.50±53.82 το 2010-2011, 140.97±81.88 το 2016-2017, (p=0.027). Σημαντική συσχέτιση με την επιτυχία της αγγειοπλαστικής παρουσιάζει η αγγειακή προσπέλαση, με την κερκιδική προσπέλαση να σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας (p=0.008 για όλη τη χρονική περίοδο). Το σύνολο των επιπλοκών (any periprocedural complication) δεν παρουσίασε μεταβολή στη διάρκεια της μελέτης (p=0.820) και ήταν 11.6% στο σύνολο. Συμπεράσματα: Η παλίνδρομη προσέγγιση για την PCI CTO αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης και συσχετίστηκε με υψηλό ποσοστό τεχνικής επιτυχίας, παρά την αυξανόμενη πολυπλοκότητα των βλαβών που αντιμετωπίστηκαν. Η βαθμολογία J-CTO ήταν υψηλή για ολόκληρο το μητρώο και δεν είχε προγνωστική αξία για την επιτυχία της διαδικασίας. Τα ποσοστά MACE για ολόκληρο το μητρώο ήταν χαμηλά. Τα ποσοστά ενδονοσοκομειακών επιπλοκών ήταν υψηλότερα για την παλίνδρομη προσέγγιση.","Introduction: Chronic total occlusions (CTOs) are found in approximately 20% of all patients with coronary artery disease. A number of studies support the opening of CTOs after documentation of ischemia and myocardial viability in the distribution of the occluded artery. Objective: The aim of this study was to assess the frequency of chronic total occlusions of the coronary arteries, how they are treated, and their outcome. Materials and Methods: Fifty patients with CTOs who were treated at a large public hospital participated in this study. The statistical tests used were the chi-square test and the t-test for the analysis of two continuous quantitative variables. Statistical significance was set at ≤0.05. Results: The patients in the study had single-vessel disease (CTO) in 50.1% of cases, while 31.3% had two-vessel disease and 18.6% had three-vessel disease. Most occlusions were located in the right coronary artery (60.4%), followed by the anterior descending branch and the circumflex coronary artery (25.7% and 12.4%, respectively). Documentation of ischemia and myocardial viability prior to angioplasty was performed in 76.7% of cases (58.5% in 2010-2011, 86% in 2016-2017). Transcatheter access increased significantly during the study (9.7% in 2010-2011, 35.4% in 2016-2017, (p=0.002). Access to epicardial side vessels gradually increased during the study from 9.9% in the period 2010-2011 to 20.3% in the period 2016-2017 (p&lt;0.001). The use of microcatheters increased during the study (0.1±0.33 in 2010-2011, 0.97±0.81 in 2016-2017, (p&lt;0.001). The duration of angioplasty ranged from 130.10±73.26 minutes, showing a gradual increase during the study (120.50±53.82 in 2010-2011, 140.97±81.88 in 2016-2017, (p=0.027). Vascular access is significantly correlated with the success of angioplasty, with radial access being associated with higher success rates (p=0.008 for the entire period). The total number of complications (any periprocedural complication) did not change during the study (p=0.820) and was 11.6% overall. Conclusion: Retrograde approach for CTO PCI increased through the study period and was associated with high technical success rate, despite the increasing complexity of the lesions attempted. The J-CTO score was high for the entire registry and had no predictive value for procedural success. MACE rates for the entire registry was low. Inhospital complication rates were higher for the retrograde approach."],"dc:identifier":["uoadl:5400529","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5400529"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Έκβαση και αντιμετώπιση χρόνιων ολικών αποφράξεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:26Z"}