Evaluation of survival and complication rates of monolithic lithium disilicate implant-supported single crowns. A systematic review and meta-analysis.

Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο την αξιολόγηση της μακροχρόνιας κλινικής απόδοσης, και συγκεκριμένα των ποσοστών επιβίωσης και επιπλοκών, των μονολιθικών επιμφυτευματικών μονήρων στεφανών από διπυριτικό λίθιο. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed (MEDLINE), Scopus και EMBASE έως τις 30 Ιουνίου 2025, ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA. Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες και προοπτικές μελέτες που αφορούσαν μονολιθικές επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες διπυριτικού λιθίου με ελάχιστο χρόνο παρακολούθησης ενός έτους. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο RoB 2 και την κλίμακα Newcastle–Ottawa. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας Γενικευμένα Γραμμικά Μικτά Μοντέλα Poisson (Generalized Linear Mixed Models) για τον υπολογισμό των ποσοστών αποτυχίας και επιπλοκών ανά έτος-στεφάνης (crown-year). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δώδεκα μελέτες (οκτώ τυχαιοποιημένες μελέτες και τέσσερις προοπτικές μελέτες κοόρτης) που περιελάμβαναν 930 ISSCs (επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες). Το συγκεντρωτικό ετήσιο ποσοστό αποτυχίας ήταν 0,36% (95% CI: 0,15%–0,87%), οδηγώντας σε εκτιμώμενο αθροιστικό ποσοστό 5ετούς επιβίωσης 98,21%. Οι τεχνικές επιπλοκές ήταν σπάνιες (συγκεντρωτική επίπτωση: 0,23% ανά έτος-στεφάνης) , με τη χαλάρωση της βίδας κοχλίωσης (πιθανότητα 5ετίας: 1,85%) να εμφανίζεται συχνότερα από την αποφλοίωση (chipping) του κεραμικού (0,54%). Οι αναλύσεις υποομάδων δεν κατέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά επιβίωσης μεταξύ των μεθόδων κατασκευής CAD/CAM (κοπής) και πρεσαριστής κατασκευής (p = 0.561) ή μεταξύ των πρωτοκόλλων ψηφιακής ενδοστοματικής σάρωσης και συμβατικής αποτύπωσης (p = 0.881). Επιπλέον, η επιβίωση ήταν συγκρίσιμη μεταξύ των κοχλιούμενων και των συγκολούμενων συστημάτων. Συμπεράσματα: Οι μονολιθικές επιμφυτευματικές στεφάνες διπυριτικού λιθίου παρουσιάζουν εξαιρετικά ποσοστά βραχυπρόθεσμης έως μεσοπρόθεσμης επιβίωσης και ελάχιστες τεχνικές επιπλοκές. Το υλικό αποτελεί μια αξιόπιστη θεραπευτική επιλογή για την αποκατάσταση μονήρους νωδότητας, είτε με τη χρήση ψηφιακών είτε συμβατικών ροών εργασίας.

Authors dc:creator

• Υψηλάντη Ελένη
• Ypsilanti Eleni

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5375575

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375575