{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375575"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5375575","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Evaluation of survival and complication rates of monolithic lithium disilicate implant-supported single crowns. A systematic review and meta-analysis.","abstract":"Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο την αξιολόγηση της μακροχρόνιας κλινικής απόδοσης, και συγκεκριμένα των ποσοστών επιβίωσης και επιπλοκών, των μονολιθικών επιμφυτευματικών μονήρων στεφανών από διπυριτικό λίθιο. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed (MEDLINE), Scopus και EMBASE έως τις 30 Ιουνίου 2025, ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA. Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες και προοπτικές μελέτες που αφορούσαν μονολιθικές επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες διπυριτικού λιθίου με ελάχιστο χρόνο παρακολούθησης ενός έτους. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο RoB 2 και την κλίμακα Newcastle–Ottawa. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας Γενικευμένα Γραμμικά Μικτά Μοντέλα Poisson (Generalized Linear Mixed Models) για τον υπολογισμό των ποσοστών αποτυχίας και επιπλοκών ανά έτος-στεφάνης (crown-year). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δώδεκα μελέτες (οκτώ τυχαιοποιημένες μελέτες και τέσσερις προοπτικές μελέτες κοόρτης) που περιελάμβαναν 930 ISSCs (επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες). Το συγκεντρωτικό ετήσιο ποσοστό αποτυχίας ήταν 0,36% (95% CI: 0,15%–0,87%), οδηγώντας σε εκτιμώμενο αθροιστικό ποσοστό 5ετούς επιβίωσης 98,21%. Οι τεχνικές επιπλοκές ήταν σπάνιες (συγκεντρωτική επίπτωση: 0,23% ανά έτος-στεφάνης) , με τη χαλάρωση της βίδας κοχλίωσης (πιθανότητα 5ετίας: 1,85%) να εμφανίζεται συχνότερα από την αποφλοίωση (chipping) του κεραμικού (0,54%). Οι αναλύσεις υποομάδων δεν κατέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά επιβίωσης μεταξύ των μεθόδων κατασκευής CAD/CAM (κοπής) και πρεσαριστής κατασκευής (p = 0.561) ή μεταξύ των πρωτοκόλλων ψηφιακής ενδοστοματικής σάρωσης και συμβατικής αποτύπωσης (p = 0.881). Επιπλέον, η επιβίωση ήταν συγκρίσιμη μεταξύ των κοχλιούμενων και των συγκολούμενων συστημάτων. Συμπεράσματα: Οι μονολιθικές επιμφυτευματικές στεφάνες διπυριτικού λιθίου παρουσιάζουν εξαιρετικά ποσοστά βραχυπρόθεσμης έως μεσοπρόθεσμης επιβίωσης και ελάχιστες τεχνικές επιπλοκές. Το υλικό αποτελεί μια αξιόπιστη θεραπευτική επιλογή για την αποκατάσταση μονήρους νωδότητας, είτε με τη χρήση ψηφιακών είτε συμβατικών ροών εργασίας.","abstract_html":"Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο την αξιολόγηση της μακροχρόνιας κλινικής απόδοσης, και συγκεκριμένα των ποσοστών επιβίωσης και επιπλοκών, των μονολιθικών επιμφυτευματικών μονήρων στεφανών από διπυριτικό λίθιο. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed (MEDLINE), Scopus και EMBASE έως τις 30 Ιουνίου 2025, ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA. Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες και προοπτικές μελέτες που αφορούσαν μονολιθικές επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες διπυριτικού λιθίου με ελάχιστο χρόνο παρακολούθησης ενός έτους. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο RoB 2 και την κλίμακα Newcastle–Ottawa. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας Γενικευμένα Γραμμικά Μικτά Μοντέλα Poisson (Generalized Linear Mixed Models) για τον υπολογισμό των ποσοστών αποτυχίας και επιπλοκών ανά έτος-στεφάνης (crown-year). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δώδεκα μελέτες (οκτώ τυχαιοποιημένες μελέτες και τέσσερις προοπτικές μελέτες κοόρτης) που περιελάμβαναν 930 ISSCs (επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες). Το συγκεντρωτικό ετήσιο ποσοστό αποτυχίας ήταν 0,36% (95% CI: 0,15%–0,87%), οδηγώντας σε εκτιμώμενο αθροιστικό ποσοστό 5ετούς επιβίωσης 98,21%. Οι τεχνικές επιπλοκές ήταν σπάνιες (συγκεντρωτική επίπτωση: 0,23% ανά έτος-στεφάνης) , με τη χαλάρωση της βίδας κοχλίωσης (πιθανότητα 5ετίας: 1,85%) να εμφανίζεται συχνότερα από την αποφλοίωση (chipping) του κεραμικού (0,54%). Οι αναλύσεις υποομάδων δεν κατέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά επιβίωσης μεταξύ των μεθόδων κατασκευής CAD/CAM (κοπής) και πρεσαριστής κατασκευής (p = 0.561) ή μεταξύ των πρωτοκόλλων ψηφιακής ενδοστοματικής σάρωσης και συμβατικής αποτύπωσης (p = 0.881). Επιπλέον, η επιβίωση ήταν συγκρίσιμη μεταξύ των κοχλιούμενων και των συγκολούμενων συστημάτων. Συμπεράσματα: Οι μονολιθικές επιμφυτευματικές στεφάνες διπυριτικού λιθίου παρουσιάζουν εξαιρετικά ποσοστά βραχυπρόθεσμης έως μεσοπρόθεσμης επιβίωσης και ελάχιστες τεχνικές επιπλοκές. Το υλικό αποτελεί μια αξιόπιστη θεραπευτική επιλογή για την αποκατάσταση μονήρους νωδότητας, είτε με τη χρήση ψηφιακών είτε συμβατικών ροών εργασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Υψηλάντη Ελένη","Ypsilanti Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375575"],"render_values":[{"text":"uoadl:5375575","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375575","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Υψηλάντη Ελένη","Ypsilanti Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5375575","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375575"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο την αξιολόγηση της μακροχρόνιας κλινικής απόδοσης, και συγκεκριμένα των ποσοστών επιβίωσης και επιπλοκών, των μονολιθικών επιμφυτευματικών μονήρων στεφανών από διπυριτικό λίθιο. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed (MEDLINE), Scopus και EMBASE έως τις 30 Ιουνίου 2025, ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA. Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες και προοπτικές μελέτες που αφορούσαν μονολιθικές επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες διπυριτικού λιθίου με ελάχιστο χρόνο παρακολούθησης ενός έτους. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο RoB 2 και την κλίμακα Newcastle–Ottawa. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας Γενικευμένα Γραμμικά Μικτά Μοντέλα Poisson (Generalized Linear Mixed Models) για τον υπολογισμό των ποσοστών αποτυχίας και επιπλοκών ανά έτος-στεφάνης (crown-year). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δώδεκα μελέτες (οκτώ τυχαιοποιημένες μελέτες και τέσσερις προοπτικές μελέτες κοόρτης) που περιελάμβαναν 930 ISSCs (επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες). Το συγκεντρωτικό ετήσιο ποσοστό αποτυχίας ήταν 0,36% (95% CI: 0,15%–0,87%), οδηγώντας σε εκτιμώμενο αθροιστικό ποσοστό 5ετούς επιβίωσης 98,21%. Οι τεχνικές επιπλοκές ήταν σπάνιες (συγκεντρωτική επίπτωση: 0,23% ανά έτος-στεφάνης) , με τη χαλάρωση της βίδας κοχλίωσης (πιθανότητα 5ετίας: 1,85%) να εμφανίζεται συχνότερα από την αποφλοίωση (chipping) του κεραμικού (0,54%). Οι αναλύσεις υποομάδων δεν κατέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά επιβίωσης μεταξύ των μεθόδων κατασκευής CAD/CAM (κοπής) και πρεσαριστής κατασκευής (p = 0.561) ή μεταξύ των πρωτοκόλλων ψηφιακής ενδοστοματικής σάρωσης και συμβατικής αποτύπωσης (p = 0.881). Επιπλέον, η επιβίωση ήταν συγκρίσιμη μεταξύ των κοχλιούμενων και των συγκολούμενων συστημάτων. Συμπεράσματα: Οι μονολιθικές επιμφυτευματικές στεφάνες διπυριτικού λιθίου παρουσιάζουν εξαιρετικά ποσοστά βραχυπρόθεσμης έως μεσοπρόθεσμης επιβίωσης και ελάχιστες τεχνικές επιπλοκές. Το υλικό αποτελεί μια αξιόπιστη θεραπευτική επιλογή για την αποκατάσταση μονήρους νωδότητας, είτε με τη χρήση ψηφιακών είτε συμβατικών ροών εργασίας.","Objectives: This systematic review and meta-analysis aimed to evaluate the long-term clinical performance, specifically survival and complication rates, of monolithic lithium disilicate implant-supported single crowns (ISSCs). Materials and Methods: A search was conducted in PubMed (MEDLINE), Scopus, and EMBASE up to June 30, 2025, following PRISMA guidelines. Randomized controlled trials and prospective studies reporting on monolithic lithium disilicate ISSCs with a minimum follow-up of one year were included. Risk of bias was assessed using the RoB 2 tool and Newcastle–Ottawa Scale. Data were analyzed using Poisson Generalized Linear Mixed Models to calculate failure and complication rates per crown-year. Results: Twelve studies (eight RCTs and four prospective cohorts) comprising 930 ISSCs were included. The pooled annual failure rate was 0.36% (95% CI: 0.15%–0.87%), yielding an estimated 5-year cumulative survival rate of 98.21%. Technical complications were rare (pooled incidence: 0.23% per crown-year), with screw loosening (5-year probability: 1.85%) occurring more frequently than ceramic chipping (0.54%). Subgroup analyses revealed no statistically significant differences in survival rates between CAD/CAM milled and heat-pressed manufacturing methods (p = 0.561) or between digital intraoral scanning and conventional impression protocols (p = 0.881). Furthermore, survival was comparable between screw-retained and cement-retained systems. Conclusions: Monolithic lithium disilicate ISSCs demonstrate excellent short- to medium-term survival rates and minimal technical complications. The material is a reliable treatment option for single-tooth replacement using either digital or conventional workflows."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Evaluation of survival and complication rates of monolithic lithium disilicate implant-supported single crowns. A systematic review and meta-analysis."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Υψηλάντη Ελένη","Ypsilanti Eleni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση είχε ως στόχο την αξιολόγηση της μακροχρόνιας κλινικής απόδοσης, και συγκεκριμένα των ποσοστών επιβίωσης και επιπλοκών, των μονολιθικών επιμφυτευματικών μονήρων στεφανών από διπυριτικό λίθιο. Υλικά και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed (MEDLINE), Scopus και EMBASE έως τις 30 Ιουνίου 2025, ακολουθώντας τις οδηγίες PRISMA. Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες και προοπτικές μελέτες που αφορούσαν μονολιθικές επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες διπυριτικού λιθίου με ελάχιστο χρόνο παρακολούθησης ενός έτους. Ο κίνδυνος μεροληψίας αξιολογήθηκε με το εργαλείο RoB 2 και την κλίμακα Newcastle–Ottawa. Τα δεδομένα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας Γενικευμένα Γραμμικά Μικτά Μοντέλα Poisson (Generalized Linear Mixed Models) για τον υπολογισμό των ποσοστών αποτυχίας και επιπλοκών ανά έτος-στεφάνης (crown-year). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν δώδεκα μελέτες (οκτώ τυχαιοποιημένες μελέτες και τέσσερις προοπτικές μελέτες κοόρτης) που περιελάμβαναν 930 ISSCs (επιεμφυτευματικές μονήρεις στεφάνες). Το συγκεντρωτικό ετήσιο ποσοστό αποτυχίας ήταν 0,36% (95% CI: 0,15%–0,87%), οδηγώντας σε εκτιμώμενο αθροιστικό ποσοστό 5ετούς επιβίωσης 98,21%. Οι τεχνικές επιπλοκές ήταν σπάνιες (συγκεντρωτική επίπτωση: 0,23% ανά έτος-στεφάνης) , με τη χαλάρωση της βίδας κοχλίωσης (πιθανότητα 5ετίας: 1,85%) να εμφανίζεται συχνότερα από την αποφλοίωση (chipping) του κεραμικού (0,54%). Οι αναλύσεις υποομάδων δεν κατέδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ποσοστά επιβίωσης μεταξύ των μεθόδων κατασκευής CAD/CAM (κοπής) και πρεσαριστής κατασκευής (p = 0.561) ή μεταξύ των πρωτοκόλλων ψηφιακής ενδοστοματικής σάρωσης και συμβατικής αποτύπωσης (p = 0.881). Επιπλέον, η επιβίωση ήταν συγκρίσιμη μεταξύ των κοχλιούμενων και των συγκολούμενων συστημάτων. Συμπεράσματα: Οι μονολιθικές επιμφυτευματικές στεφάνες διπυριτικού λιθίου παρουσιάζουν εξαιρετικά ποσοστά βραχυπρόθεσμης έως μεσοπρόθεσμης επιβίωσης και ελάχιστες τεχνικές επιπλοκές. Το υλικό αποτελεί μια αξιόπιστη θεραπευτική επιλογή για την αποκατάσταση μονήρους νωδότητας, είτε με τη χρήση ψηφιακών είτε συμβατικών ροών εργασίας.","Objectives: This systematic review and meta-analysis aimed to evaluate the long-term clinical performance, specifically survival and complication rates, of monolithic lithium disilicate implant-supported single crowns (ISSCs). Materials and Methods: A search was conducted in PubMed (MEDLINE), Scopus, and EMBASE up to June 30, 2025, following PRISMA guidelines. Randomized controlled trials and prospective studies reporting on monolithic lithium disilicate ISSCs with a minimum follow-up of one year were included. Risk of bias was assessed using the RoB 2 tool and Newcastle–Ottawa Scale. Data were analyzed using Poisson Generalized Linear Mixed Models to calculate failure and complication rates per crown-year. Results: Twelve studies (eight RCTs and four prospective cohorts) comprising 930 ISSCs were included. The pooled annual failure rate was 0.36% (95% CI: 0.15%–0.87%), yielding an estimated 5-year cumulative survival rate of 98.21%. Technical complications were rare (pooled incidence: 0.23% per crown-year), with screw loosening (5-year probability: 1.85%) occurring more frequently than ceramic chipping (0.54%). Subgroup analyses revealed no statistically significant differences in survival rates between CAD/CAM milled and heat-pressed manufacturing methods (p = 0.561) or between digital intraoral scanning and conventional impression protocols (p = 0.881). Furthermore, survival was comparable between screw-retained and cement-retained systems. Conclusions: Monolithic lithium disilicate ISSCs demonstrate excellent short- to medium-term survival rates and minimal technical complications. The material is a reliable treatment option for single-tooth replacement using either digital or conventional workflows."],"dc:identifier":["uoadl:5375575","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5375575"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Evaluation of survival and complication rates of monolithic lithium disilicate implant-supported single crowns. A systematic review and meta-analysis."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:23Z"}