Συσχέτιση σωματικής δραστηριότητας κατά τη μέση ηλικία και αντικειμενικών μετρήσεων σωματικής ευρωστίας μετά από 20ετή παρακολούθηση σε επιλεγμένο δείγμα της μελέτης ΑΤΤΙΚΗ

Εισαγωγή: Η σωματική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες που δύναται να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας του ατόμου. Η ευπάθεια αποτελεί ένα πολυδιάστατο γηριατρικό σύνδρομο, το οποίο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πτώσεων, λειτουργικής έκπτωσης, νοσηρότητας και θνησιμότητας στους ηλικιωμένους αλλά υπάρχει η δυνατότητα καταστολής αυτής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η εκτίμηση της επίδρασης της σωματικής δραστηριότητας στην ευπάθεια, στα ηλικιωμένα άτομα Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν άτομα ηλικίας άνω των 55 ετών, για τα οποία συλλέχθηκαν δεδομένα σωματικής δραστηριότητας μέσω αυτό-αναφερόμενων ερωτηματολογίων. 30 άτομα προσήλθαν στην δια ζώσης αξιολόγηση και συμπεριελήφθησαν στην παρούσα μελέτη. Η λειτουργική ικανότητα αξιολογήθηκε με αντικειμενικές δοκιμασίες εκτίμηση της γηριατρικής ευπάθειας, Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συσχετίζονται με καλύτερη λειτουργική απόδοση, όπως αυτή αποτυπώνεται από υψηλότερες βαθμολογίες στο SPPB Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι ακόμη και χαμηλής έντασης, αλλά συστηματική φυσική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα, συνδέεται με διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σωματική δραστηριότητα ως βασικό μη φαρμακευτικό παράγοντα πρόληψης και αντιμετώπισης της ευπάθειας στους ηλικιωμένους.

Authors dc:creator

• Κυριαζόγλου Μιράντα
• Kyriazoglou Miranta

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5374777

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374777