{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374777"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374777","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση σωματικής δραστηριότητας κατά τη μέση ηλικία και αντικειμενικών μετρήσεων σωματικής ευρωστίας μετά από 20ετή παρακολούθηση σε επιλεγμένο δείγμα της μελέτης ΑΤΤΙΚΗ","abstract":"Εισαγωγή: Η σωματική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες που δύναται να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας του ατόμου. Η ευπάθεια αποτελεί ένα πολυδιάστατο γηριατρικό σύνδρομο, το οποίο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πτώσεων, λειτουργικής έκπτωσης, νοσηρότητας και θνησιμότητας στους ηλικιωμένους αλλά υπάρχει η δυνατότητα καταστολής αυτής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η εκτίμηση της επίδρασης της σωματικής δραστηριότητας στην ευπάθεια, στα ηλικιωμένα άτομα Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν άτομα ηλικίας άνω των 55 ετών, για τα οποία συλλέχθηκαν δεδομένα σωματικής δραστηριότητας μέσω αυτό-αναφερόμενων ερωτηματολογίων. 30 άτομα προσήλθαν στην δια ζώσης αξιολόγηση και συμπεριελήφθησαν στην παρούσα μελέτη. Η λειτουργική ικανότητα αξιολογήθηκε με αντικειμενικές δοκιμασίες εκτίμηση της γηριατρικής ευπάθειας, Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συσχετίζονται με καλύτερη λειτουργική απόδοση, όπως αυτή αποτυπώνεται από υψηλότερες βαθμολογίες στο SPPB Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι ακόμη και χαμηλής έντασης, αλλά συστηματική φυσική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα, συνδέεται με διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σωματική δραστηριότητα ως βασικό μη φαρμακευτικό παράγοντα πρόληψης και αντιμετώπισης της ευπάθειας στους ηλικιωμένους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σωματική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες που δύναται να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας του ατόμου. Η ευπάθεια αποτελεί ένα πολυδιάστατο γηριατρικό σύνδρομο, το οποίο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πτώσεων, λειτουργικής έκπτωσης, νοσηρότητας και θνησιμότητας στους ηλικιωμένους αλλά υπάρχει η δυνατότητα καταστολής αυτής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η εκτίμηση της επίδρασης της σωματικής δραστηριότητας στην ευπάθεια, στα ηλικιωμένα άτομα Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν άτομα ηλικίας άνω των 55 ετών, για τα οποία συλλέχθηκαν δεδομένα σωματικής δραστηριότητας μέσω αυτό-αναφερόμενων ερωτηματολογίων. 30 άτομα προσήλθαν στην δια ζώσης αξιολόγηση και συμπεριελήφθησαν στην παρούσα μελέτη. Η λειτουργική ικανότητα αξιολογήθηκε με αντικειμενικές δοκιμασίες εκτίμηση της γηριατρικής ευπάθειας, Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συσχετίζονται με καλύτερη λειτουργική απόδοση, όπως αυτή αποτυπώνεται από υψηλότερες βαθμολογίες στο SPPB Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι ακόμη και χαμηλής έντασης, αλλά συστηματική φυσική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα, συνδέεται με διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σωματική δραστηριότητα ως βασικό μη φαρμακευτικό παράγοντα πρόληψης και αντιμετώπισης της ευπάθειας στους ηλικιωμένους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριαζόγλου Μιράντα","Kyriazoglou Miranta"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374777"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374777","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374777","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριαζόγλου Μιράντα","Kyriazoglou Miranta"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374777","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374777"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σωματική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες που δύναται να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας του ατόμου. Η ευπάθεια αποτελεί ένα πολυδιάστατο γηριατρικό σύνδρομο, το οποίο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πτώσεων, λειτουργικής έκπτωσης, νοσηρότητας και θνησιμότητας στους ηλικιωμένους αλλά υπάρχει η δυνατότητα καταστολής αυτής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η εκτίμηση της επίδρασης της σωματικής δραστηριότητας στην ευπάθεια, στα ηλικιωμένα άτομα Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν άτομα ηλικίας άνω των 55 ετών, για τα οποία συλλέχθηκαν δεδομένα σωματικής δραστηριότητας μέσω αυτό-αναφερόμενων ερωτηματολογίων. 30 άτομα προσήλθαν στην δια ζώσης αξιολόγηση και συμπεριελήφθησαν στην παρούσα μελέτη. Η λειτουργική ικανότητα αξιολογήθηκε με αντικειμενικές δοκιμασίες εκτίμηση της γηριατρικής ευπάθειας, Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συσχετίζονται με καλύτερη λειτουργική απόδοση, όπως αυτή αποτυπώνεται από υψηλότερες βαθμολογίες στο SPPB Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι ακόμη και χαμηλής έντασης, αλλά συστηματική φυσική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα, συνδέεται με διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σωματική δραστηριότητα ως βασικό μη φαρμακευτικό παράγοντα πρόληψης και αντιμετώπισης της ευπάθειας στους ηλικιωμένους.","Background: Physical activity has been recognized as one of the most important modifiable factors that can contribute to the maintenance of functional capacity. Frailty is a multidimensional geriatric syndrome associated with an increased risk of falls, functional decline, morbidity, and mortality among older adults; however, its progression may be mitigated. Objective: The aim of the present study was to assess the effect of physical activity on frailty in older adults. Methods: The study included individuals aged over 55 years, for whom physical activity data were collected through self-reported questionnaires. Thirty participants attended the face-to-face assessment and were included in the present study. Functional capacity was evaluated using objective performance-based tests for the assessment of geriatric frailty. Results: The findings indicated that higher levels of physical activity were associated with better functional performance, as reflected by higher scores on the Short Physical Performance Battery (SPPB). Furthermore, even low-intensity but regular physical activity, such as walking, was found to be associated with the preservation of functional capacity. Conclusions: The present study highlights physical activity as a key non-pharmacological factor for the prevention and management of frailty in older adults."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση σωματικής δραστηριότητας κατά τη μέση ηλικία και αντικειμενικών μετρήσεων σωματικής ευρωστίας μετά από 20ετή παρακολούθηση σε επιλεγμένο δείγμα της μελέτης ΑΤΤΙΚΗ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριαζόγλου Μιράντα","Kyriazoglou Miranta"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σωματική δραστηριότητα έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους σημαντικότερους τροποποιήσιμους παράγοντες που δύναται να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας του ατόμου. Η ευπάθεια αποτελεί ένα πολυδιάστατο γηριατρικό σύνδρομο, το οποίο συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πτώσεων, λειτουργικής έκπτωσης, νοσηρότητας και θνησιμότητας στους ηλικιωμένους αλλά υπάρχει η δυνατότητα καταστολής αυτής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η εκτίμηση της επίδρασης της σωματικής δραστηριότητας στην ευπάθεια, στα ηλικιωμένα άτομα Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν άτομα ηλικίας άνω των 55 ετών, για τα οποία συλλέχθηκαν δεδομένα σωματικής δραστηριότητας μέσω αυτό-αναφερόμενων ερωτηματολογίων. 30 άτομα προσήλθαν στην δια ζώσης αξιολόγηση και συμπεριελήφθησαν στην παρούσα μελέτη. Η λειτουργική ικανότητα αξιολογήθηκε με αντικειμενικές δοκιμασίες εκτίμηση της γηριατρικής ευπάθειας, Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συσχετίζονται με καλύτερη λειτουργική απόδοση, όπως αυτή αποτυπώνεται από υψηλότερες βαθμολογίες στο SPPB Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι ακόμη και χαμηλής έντασης, αλλά συστηματική φυσική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα, συνδέεται με διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τη σωματική δραστηριότητα ως βασικό μη φαρμακευτικό παράγοντα πρόληψης και αντιμετώπισης της ευπάθειας στους ηλικιωμένους.","Background: Physical activity has been recognized as one of the most important modifiable factors that can contribute to the maintenance of functional capacity. Frailty is a multidimensional geriatric syndrome associated with an increased risk of falls, functional decline, morbidity, and mortality among older adults; however, its progression may be mitigated. Objective: The aim of the present study was to assess the effect of physical activity on frailty in older adults. Methods: The study included individuals aged over 55 years, for whom physical activity data were collected through self-reported questionnaires. Thirty participants attended the face-to-face assessment and were included in the present study. Functional capacity was evaluated using objective performance-based tests for the assessment of geriatric frailty. Results: The findings indicated that higher levels of physical activity were associated with better functional performance, as reflected by higher scores on the Short Physical Performance Battery (SPPB). Furthermore, even low-intensity but regular physical activity, such as walking, was found to be associated with the preservation of functional capacity. Conclusions: The present study highlights physical activity as a key non-pharmacological factor for the prevention and management of frailty in older adults."],"dc:identifier":["uoadl:5374777","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374777"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση σωματικής δραστηριότητας κατά τη μέση ηλικία και αντικειμενικών μετρήσεων σωματικής ευρωστίας μετά από 20ετή παρακολούθηση σε επιλεγμένο δείγμα της μελέτης ΑΤΤΙΚΗ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:21Z"}