Ο εν τω βάθει εγκεφαλικός ερεθισμός στην αντιμετώπιση της νευρογενούς ανορεξίας / The role of deep brain stimulation in the treatment of anorexia nervosa

Εισαγωγή: Η νευρογενής ανορεξία αποτελεί σοβαρή ψυχιατρική διαταραχή με υψηλή θνητότητα. Σε σοβαρή και μακράς διάρκειας νόσο, οι συμβατικές θεραπείες συχνά αποτυγχάνουν. Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση έχει αναδειχθεί ως δυνητική μέθοδος λειτουργικής ρύθμισης παθολογικών εγκεφαλικών κυκλωμάτων σε προσεκτικά επιλεγμένες ανθεκτικές περιπτώσεις. Σκοπός: Η συστηματική ανασκόπηση των κλινικών δεδομένων για την εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση στη νευρογενή ανορεξία, με έμφαση στους στόχους διέγερσης, στις παραμέτρους προγραμματισμού, στην κλινική έκβαση, στους πιθανούς μηχανισμούς δράσης, στην ασφάλεια, στα ηθικά ζητήματα και στις μελλοντικές προοπτικές. Υλικό και μέθοδος: Ανασκοπήθηκαν δεκαεννέα κλινικές μελέτες, στις οποίες περιλαμβάνονταν αναφορές περιστατικών, ανοικτές σειρές ασθενών, ελεγχόμενες δοκιμές και αναδρομικές αναλύσεις. Τα δεδομένα συντέθηκαν ως προς τα σημεία στόχευσης, τα τεχνικά χαρακτηριστικά του εμφυτεύσιμου συστήματος, τις παραμέτρους διέγερσης, τη μεταβολή του δείκτη μάζας σώματος, τις ψυχιατρικές εκβάσεις, τις ανεπιθύμητες ενέργειες και τα ευρήματα από απεικονιστικές και ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες. Αποτελέσματα: Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση επέφερε κλινικά σημαντικό όφελος σε σημαντικό ποσοστό ασθενών. Η διέγερση του υπομεσολόβιου φλοιού του προσαγωγίου συσχετίσθηκε με μέτρια αύξηση του δείκτη μάζας σώματος, αλλά με σταθερή βελτίωση της καταθλιπτικής και αγχώδους συμπτωματολογίας. Η διέγερση του επικλινούς πυρήνα εμφάνισε την ισχυρότερη αποκατάσταση του σωματικού βάρους, ιδίως στη νευρική ανορεξία περιοριστικού τύπου, με παράλληλη βελτίωση της ψυχαναγκαστικότητας και της θυμικής συμπτωματολογίας. Τα περιορισμένα δεδομένα για τον κλινοειδή πυρήνα της τελικής ταινίας και για το κοιλιακό τμήμα του προσθίου σκέλους της έσω κάψας υποδήλωσαν πιθανό όφελος, αν και οι ψυχιατρικές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν συχνότερες με τη διέγερση του τελευταίου στόχου. Τα παρακλινικά ευρήματα υποστήριξαν ότι η θεραπευτική δράση της μεθόδου ασκείται σε επίπεδο νευρωνικών δικτύων. Συμπεράσματα: Η εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση παραμένει πειραματική μέθοδος, ωστόσο αποτελεί αξιόπιστη θεραπευτική επιλογή βασισμένη στη στόχευση νευρωνικών κυκλωμάτων για προσεκτικά επιλεγμένους ασθενείς με σοβαρή και μακράς διάρκειας νευρογενή ανορεξία. Η περαιτέρω πρόοδος προϋποθέτει πολυκεντρικές μελέτες, τυποποίηση εκβάσεων, επιλογή ασθενών με καθοδήγηση από βιοδείκτες, ενσωμάτωση της ψυχοθεραπείας και αυστηρή δεοντολογική εποπτεία.

Authors dc:creator

• Δραβόπουλος Ιωάννης
• Dravopoulos Ioannis

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5374538

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374538