Η ορατότητα του εκπαιδευτικού ρόλου της Ιδιωτικής Παράλληλης Στήριξης μαθητή με αναπηρία σε μία σχολική μονάδα δημοτικής εκπαίδευσης: μελέτη περίπτωσης.

Μέσα από την εμπειρία των σχολικών μας χρόνων, έχουμε συναντήσει ποικίλες και διαφορετικές ειδικότητες καθηγητών, καθηγητριών και δασκάλων που μας δίδαξαν. Από τον/τη νηπιαγωγό που είχαμε στο νηπιαγωγείο, μέχρι τους/τις φιλολόγους και τους/τις μαθηματικούς του λυκείου. Παρατηρώντας την υπάρχουσα δομή του εκπαιδευτικού συστήματος, θα ήταν δύσκολο να δει κανείς/καμία έναν ή μία εκπαιδευτικό προσχολικής αγωγής σε μία δομή λυκείου ή έναν/μία φιλόλογο σε μία τάξη παιδικού σταθμού. Παράλληλα, όμως, με τη ραγδαία ανάπτυξη του κλάδου της ειδικής αγωγής και το ταυτόχρονο άνοιγμα των ανάλογων θέσεων εργασίας σε σχολεία και εξωσχολικές δομές, δίνεται η ευκαιρία σε πολλούς και πολλές επαγγελματίες, εκπαιδευτικούς ή μη, εφόσον λάβουν την ανάλογη εκπαίδευση, να ασχοληθούν με παιδιά που φέρουν κάποια αναπηρία, χωρίς κάποιο περιορισμό στη βαθμίδα ή τη δομή στην οποία θα βρεθούν. Παρόλα αυτά, είναι γεγονός ότι έχοντας ως βασικό μεθοδολογικό εργαλείο τη μελέτη περίπτωσης συνδυαστικά με την έρευνα δράσης και όλα τα εργαλεία που την πλαισιώνουν, τα οποία της προσδίδουν μία σπειροειδή μορφή (παρατήρηση- σχεδιασμός- αναστοχασμός- ανασχεδιασμός κλπ.), οι εκπαιδευτικοί μπορούν να διερευνούν το πλαίσιο της εκάστοτε τάξης, να ακούν τις ανάγκες των παιδιών που βρίσκονται μέσα σε αυτό και να τις αξιοποιούν με ποικίλα μέσα, ανεξάρτητα την ηλικία των παιδιών ή τον τύπο του πλαισίου και αναλόγως να παρεμβαίνουν εκπαιδευτικά (Αυγητίδου, Τζεκάκη & Τσάφος , 2016). Στο πεδίο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, και συγκεκριμένα ως προς το κομμάτι της φοίτησης παιδιών με αναπηρία στα γενικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας, έχει θεσμοθετηθεί ο ρόλος του/της εκπαιδευτικού Παράλληλης Στήριξης, με βάση τον Νόμο 3699/2008. Ο ρόλος αυτός δημιουργήθηκε με σκοπό, αφενός τη συνύπαρξη παιδιών με ή χωρίς αναπηρία στις σχολικές αίθουσες, σε μία κατεύθυνση ενταξιακής πρακτικής και παροχής ίσων ευκαιριών, και αφετέρου την ταυτόχρονη προσπάθεια συνδιδασκαλίας μεταξύ του/της εκπαιδευτικού της τάξης και του/της εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής που υποστηρίζει ατομικά κάποιο παιδί ή πολλά ταυτόχρονα. Βέβαια, προκύπτει ένας παραπάνω επιθετικός προσδιορισμός στον τίτλο της Παράλληλης Στήριξης ˙ αυτός της δημόσιας ή της ιδιωτικής, ανάλογα το εργασιακό καθεστώς κάτω από το οποίο απασχολείται ο/η επαγγελματίας. Η παρούσα μελέτη περίπτωσης θα επιχειρήσει, αφού μελετήσει την εκπαιδευτική πολιτική που συγκροτείται γύρω από τον θεσμό της Παράλληλης Στήριξης, να καταγράψει τις προσδοκίες που σχηματίζονται αναφορικά με αυτόν από τα μέλη της σχολικής κοινότητας (εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής αγωγής, παιδιά, γονείς), μαζί με τις απόψεις και αντιλήψεις που προκύπτουν όταν προστίθενται οι ταυτότητες της «νηπιαγωγού» και του «ιδιωτικού επαγγελματικού καθεστώτος». Παράλληλα, γίνεται μία προσπάθεια διερεύνησης της ορατότητας της ερευνήτριας-εκπαιδευτικού στη δημόσια σχολική δομή που βρίσκεται και εργάζεται υπό ιδιωτικό καθεστώς. Η θεωρητική πλαισίωση της έρευνας συνδέεται με το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας και την Κριτική Παιδαγωγική. Η μεθοδολογία που ακολουθείται υιοθετεί τα χαρακτηριστικά της ποιοτικής προσέγγισης της μελέτης περίπτωσης, αξιοποιώντας ταυτόχρονα στοιχεία από τη μέθοδο της έρευνας-δράσης, ενώ η συλλογή των δεδομένων προκύπτει από το τρίπτυχο που δημιουργούν η οπτική της εκπαιδευτικού-ερευνήτριας, της κριτικής φίλης και των συμμετεχόντων σε συνδυασμό με τη χρήση πολλών διαφορετικών μεθοδολογικών εργαλείων. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου (content analysis). Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 5 παιδιά που φοιτούν σε τάξεις του δημοτικού, όπου μέσα υπάρχουν ταυτόχρονα δημόσιοι και ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης, 5 γονείς, 5 εκπαιδευτικοί γενικής εκπαίδευσης και 5 εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης (4 δημόσιας και 1 ιδιωτικής). Όλα τα πρόσωπα αυτά προέρχονται από το σχολείο στο οποίο η εκπαιδευτικός-ερευνήτρια εργάζεται ως Ιδιωτική Παράλληλη Στήριξη. Από την ανάλυση των ευρημάτων φαίνεται ότι υπάρχει μία γενικότερη σύγχυση ως προς τον ρόλο και τα καθήκοντα των εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης, ενώ ταυτόχρονα τίθενται και ζητήματα ορατότητας των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε ιδιωτικά καθεστώτα και των παιδιών που υποστηρίζουν. Τέλος, στα συμπεράσματα της έρευνας αναδύεται η γενικότερη ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ρόλου των εκπαιδευτικών ως προς την ενταξιακή εκπαίδευση και τη γενική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος.

Authors dc:creator

• ΜΗΛΙΩΝΗ ΗΡΩ
• MILIONI IRO

• Εκπαίδευση – Αθλητισμός
• Education - Sport science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5374386

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374386