{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374386"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374386","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ορατότητα του εκπαιδευτικού ρόλου της Ιδιωτικής Παράλληλης Στήριξης μαθητή με αναπηρία σε μία σχολική μονάδα δημοτικής εκπαίδευσης: μελέτη περίπτωσης.","abstract":"Μέσα από την εμπειρία των σχολικών μας χρόνων, έχουμε συναντήσει ποικίλες και διαφορετικές ειδικότητες καθηγητών, καθηγητριών και δασκάλων που μας δίδαξαν. Από τον/τη νηπιαγωγό που είχαμε στο νηπιαγωγείο, μέχρι τους/τις φιλολόγους και τους/τις μαθηματικούς του λυκείου. Παρατηρώντας την υπάρχουσα δομή του εκπαιδευτικού συστήματος, θα ήταν δύσκολο να δει κανείς/καμία έναν ή μία εκπαιδευτικό προσχολικής αγωγής σε μία δομή λυκείου ή έναν/μία φιλόλογο σε μία τάξη παιδικού σταθμού. Παράλληλα, όμως, με τη ραγδαία ανάπτυξη του κλάδου της ειδικής αγωγής και το ταυτόχρονο άνοιγμα των ανάλογων θέσεων εργασίας σε σχολεία και εξωσχολικές δομές, δίνεται η ευκαιρία σε πολλούς και πολλές επαγγελματίες, εκπαιδευτικούς ή μη, εφόσον λάβουν την ανάλογη εκπαίδευση, να ασχοληθούν με παιδιά που φέρουν κάποια αναπηρία, χωρίς κάποιο περιορισμό στη βαθμίδα ή τη δομή στην οποία θα βρεθούν. Παρόλα αυτά, είναι γεγονός ότι έχοντας ως βασικό μεθοδολογικό εργαλείο τη μελέτη περίπτωσης συνδυαστικά με την έρευνα δράσης και όλα τα εργαλεία που την πλαισιώνουν, τα οποία της προσδίδουν μία σπειροειδή μορφή (παρατήρηση- σχεδιασμός- αναστοχασμός- ανασχεδιασμός κλπ.), οι εκπαιδευτικοί μπορούν να διερευνούν το πλαίσιο της εκάστοτε τάξης, να ακούν τις ανάγκες των παιδιών που βρίσκονται μέσα σε αυτό και να τις αξιοποιούν με ποικίλα μέσα, ανεξάρτητα την ηλικία των παιδιών ή τον τύπο του πλαισίου και αναλόγως να παρεμβαίνουν εκπαιδευτικά (Αυγητίδου, Τζεκάκη & Τσάφος , 2016). Στο πεδίο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, και συγκεκριμένα ως προς το κομμάτι της φοίτησης παιδιών με αναπηρία στα γενικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας, έχει θεσμοθετηθεί ο ρόλος του/της εκπαιδευτικού Παράλληλης Στήριξης, με βάση τον Νόμο 3699/2008. Ο ρόλος αυτός δημιουργήθηκε με σκοπό, αφενός τη συνύπαρξη παιδιών με ή χωρίς αναπηρία στις σχολικές αίθουσες, σε μία κατεύθυνση ενταξιακής πρακτικής και παροχής ίσων ευκαιριών, και αφετέρου την ταυτόχρονη προσπάθεια συνδιδασκαλίας μεταξύ του/της εκπαιδευτικού της τάξης και του/της εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής που υποστηρίζει ατομικά κάποιο παιδί ή πολλά ταυτόχρονα. Βέβαια, προκύπτει ένας παραπάνω επιθετικός προσδιορισμός στον τίτλο της Παράλληλης Στήριξης ˙ αυτός της δημόσιας ή της ιδιωτικής, ανάλογα το εργασιακό καθεστώς κάτω από το οποίο απασχολείται ο/η επαγγελματίας. Η παρούσα μελέτη περίπτωσης θα επιχειρήσει, αφού μελετήσει την εκπαιδευτική πολιτική που συγκροτείται γύρω από τον θεσμό της Παράλληλης Στήριξης, να καταγράψει τις προσδοκίες που σχηματίζονται αναφορικά με αυτόν από τα μέλη της σχολικής κοινότητας (εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής αγωγής, παιδιά, γονείς), μαζί με τις απόψεις και αντιλήψεις που προκύπτουν όταν προστίθενται οι ταυτότητες της «νηπιαγωγού» και του «ιδιωτικού επαγγελματικού καθεστώτος». Παράλληλα, γίνεται μία προσπάθεια διερεύνησης της ορατότητας της ερευνήτριας-εκπαιδευτικού στη δημόσια σχολική δομή που βρίσκεται και εργάζεται υπό ιδιωτικό καθεστώς. Η θεωρητική πλαισίωση της έρευνας συνδέεται με το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας και την Κριτική Παιδαγωγική. Η μεθοδολογία που ακολουθείται υιοθετεί τα χαρακτηριστικά της ποιοτικής προσέγγισης της μελέτης περίπτωσης, αξιοποιώντας ταυτόχρονα στοιχεία από τη μέθοδο της έρευνας-δράσης, ενώ η συλλογή των δεδομένων προκύπτει από το τρίπτυχο που δημιουργούν η οπτική της εκπαιδευτικού-ερευνήτριας, της κριτικής φίλης και των συμμετεχόντων σε συνδυασμό με τη χρήση πολλών διαφορετικών μεθοδολογικών εργαλείων. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου (content analysis). Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 5 παιδιά που φοιτούν σε τάξεις του δημοτικού, όπου μέσα υπάρχουν ταυτόχρονα δημόσιοι και ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης, 5 γονείς, 5 εκπαιδευτικοί γενικής εκπαίδευσης και 5 εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης (4 δημόσιας και 1 ιδιωτικής). Όλα τα πρόσωπα αυτά προέρχονται από το σχολείο στο οποίο η εκπαιδευτικός-ερευνήτρια εργάζεται ως Ιδιωτική Παράλληλη Στήριξη. Από την ανάλυση των ευρημάτων φαίνεται ότι υπάρχει μία γενικότερη σύγχυση ως προς τον ρόλο και τα καθήκοντα των εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης, ενώ ταυτόχρονα τίθενται και ζητήματα ορατότητας των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε ιδιωτικά καθεστώτα και των παιδιών που υποστηρίζουν. Τέλος, στα συμπεράσματα της έρευνας αναδύεται η γενικότερη ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ρόλου των εκπαιδευτικών ως προς την ενταξιακή εκπαίδευση και τη γενική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος.","abstract_html":"Μέσα από την εμπειρία των σχολικών μας χρόνων, έχουμε συναντήσει ποικίλες και διαφορετικές ειδικότητες καθηγητών, καθηγητριών και δασκάλων που μας δίδαξαν. Από τον/τη νηπιαγωγό που είχαμε στο νηπιαγωγείο, μέχρι τους/τις φιλολόγους και τους/τις μαθηματικούς του λυκείου. Παρατηρώντας την υπάρχουσα δομή του εκπαιδευτικού συστήματος, θα ήταν δύσκολο να δει κανείς/καμία έναν ή μία εκπαιδευτικό προσχολικής αγωγής σε μία δομή λυκείου ή έναν/μία φιλόλογο σε μία τάξη παιδικού σταθμού. Παράλληλα, όμως, με τη ραγδαία ανάπτυξη του κλάδου της ειδικής αγωγής και το ταυτόχρονο άνοιγμα των ανάλογων θέσεων εργασίας σε σχολεία και εξωσχολικές δομές, δίνεται η ευκαιρία σε πολλούς και πολλές επαγγελματίες, εκπαιδευτικούς ή μη, εφόσον λάβουν την ανάλογη εκπαίδευση, να ασχοληθούν με παιδιά που φέρουν κάποια αναπηρία, χωρίς κάποιο περιορισμό στη βαθμίδα ή τη δομή στην οποία θα βρεθούν. Παρόλα αυτά, είναι γεγονός ότι έχοντας ως βασικό μεθοδολογικό εργαλείο τη μελέτη περίπτωσης συνδυαστικά με την έρευνα δράσης και όλα τα εργαλεία που την πλαισιώνουν, τα οποία της προσδίδουν μία σπειροειδή μορφή (παρατήρηση- σχεδιασμός- αναστοχασμός- ανασχεδιασμός κλπ.), οι εκπαιδευτικοί μπορούν να διερευνούν το πλαίσιο της εκάστοτε τάξης, να ακούν τις ανάγκες των παιδιών που βρίσκονται μέσα σε αυτό και να τις αξιοποιούν με ποικίλα μέσα, ανεξάρτητα την ηλικία των παιδιών ή τον τύπο του πλαισίου και αναλόγως να παρεμβαίνουν εκπαιδευτικά (Αυγητίδου, Τζεκάκη & Τσάφος , 2016). Στο πεδίο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, και συγκεκριμένα ως προς το κομμάτι της φοίτησης παιδιών με αναπηρία στα γενικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας, έχει θεσμοθετηθεί ο ρόλος του/της εκπαιδευτικού Παράλληλης Στήριξης, με βάση τον Νόμο 3699/2008. Ο ρόλος αυτός δημιουργήθηκε με σκοπό, αφενός τη συνύπαρξη παιδιών με ή χωρίς αναπηρία στις σχολικές αίθουσες, σε μία κατεύθυνση ενταξιακής πρακτικής και παροχής ίσων ευκαιριών, και αφετέρου την ταυτόχρονη προσπάθεια συνδιδασκαλίας μεταξύ του/της εκπαιδευτικού της τάξης και του/της εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής που υποστηρίζει ατομικά κάποιο παιδί ή πολλά ταυτόχρονα. Βέβαια, προκύπτει ένας παραπάνω επιθετικός προσδιορισμός στον τίτλο της Παράλληλης Στήριξης ˙ αυτός της δημόσιας ή της ιδιωτικής, ανάλογα το εργασιακό καθεστώς κάτω από το οποίο απασχολείται ο/η επαγγελματίας. Η παρούσα μελέτη περίπτωσης θα επιχειρήσει, αφού μελετήσει την εκπαιδευτική πολιτική που συγκροτείται γύρω από τον θεσμό της Παράλληλης Στήριξης, να καταγράψει τις προσδοκίες που σχηματίζονται αναφορικά με αυτόν από τα μέλη της σχολικής κοινότητας (εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής αγωγής, παιδιά, γονείς), μαζί με τις απόψεις και αντιλήψεις που προκύπτουν όταν προστίθενται οι ταυτότητες της «νηπιαγωγού» και του «ιδιωτικού επαγγελματικού καθεστώτος». Παράλληλα, γίνεται μία προσπάθεια διερεύνησης της ορατότητας της ερευνήτριας-εκπαιδευτικού στη δημόσια σχολική δομή που βρίσκεται και εργάζεται υπό ιδιωτικό καθεστώς. Η θεωρητική πλαισίωση της έρευνας συνδέεται με το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας και την Κριτική Παιδαγωγική. Η μεθοδολογία που ακολουθείται υιοθετεί τα χαρακτηριστικά της ποιοτικής προσέγγισης της μελέτης περίπτωσης, αξιοποιώντας ταυτόχρονα στοιχεία από τη μέθοδο της έρευνας-δράσης, ενώ η συλλογή των δεδομένων προκύπτει από το τρίπτυχο που δημιουργούν η οπτική της εκπαιδευτικού-ερευνήτριας, της κριτικής φίλης και των συμμετεχόντων σε συνδυασμό με τη χρήση πολλών διαφορετικών μεθοδολογικών εργαλείων. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου (content analysis). Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 5 παιδιά που φοιτούν σε τάξεις του δημοτικού, όπου μέσα υπάρχουν ταυτόχρονα δημόσιοι και ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης, 5 γονείς, 5 εκπαιδευτικοί γενικής εκπαίδευσης και 5 εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης (4 δημόσιας και 1 ιδιωτικής). Όλα τα πρόσωπα αυτά προέρχονται από το σχολείο στο οποίο η εκπαιδευτικός-ερευνήτρια εργάζεται ως Ιδιωτική Παράλληλη Στήριξη. Από την ανάλυση των ευρημάτων φαίνεται ότι υπάρχει μία γενικότερη σύγχυση ως προς τον ρόλο και τα καθήκοντα των εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης, ενώ ταυτόχρονα τίθενται και ζητήματα ορατότητας των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε ιδιωτικά καθεστώτα και των παιδιών που υποστηρίζουν. Τέλος, στα συμπεράσματα της έρευνας αναδύεται η γενικότερη ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ρόλου των εκπαιδευτικών ως προς την ενταξιακή εκπαίδευση και τη γενική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος.","abstract_has_math":false,"creators":["ΜΗΛΙΩΝΗ ΗΡΩ","MILIONI IRO"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374386"],"render_values":[{"text":"uoadl:5374386","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374386","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΜΗΛΙΩΝΗ ΗΡΩ","MILIONI IRO"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5374386","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374386"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μέσα από την εμπειρία των σχολικών μας χρόνων, έχουμε συναντήσει ποικίλες και διαφορετικές ειδικότητες καθηγητών, καθηγητριών και δασκάλων που μας δίδαξαν. Από τον/τη νηπιαγωγό που είχαμε στο νηπιαγωγείο, μέχρι τους/τις φιλολόγους και τους/τις μαθηματικούς του λυκείου. Παρατηρώντας την υπάρχουσα δομή του εκπαιδευτικού συστήματος, θα ήταν δύσκολο να δει κανείς/καμία έναν ή μία εκπαιδευτικό προσχολικής αγωγής σε μία δομή λυκείου ή έναν/μία φιλόλογο σε μία τάξη παιδικού σταθμού. Παράλληλα, όμως, με τη ραγδαία ανάπτυξη του κλάδου της ειδικής αγωγής και το ταυτόχρονο άνοιγμα των ανάλογων θέσεων εργασίας σε σχολεία και εξωσχολικές δομές, δίνεται η ευκαιρία σε πολλούς και πολλές επαγγελματίες, εκπαιδευτικούς ή μη, εφόσον λάβουν την ανάλογη εκπαίδευση, να ασχοληθούν με παιδιά που φέρουν κάποια αναπηρία, χωρίς κάποιο περιορισμό στη βαθμίδα ή τη δομή στην οποία θα βρεθούν. Παρόλα αυτά, είναι γεγονός ότι έχοντας ως βασικό μεθοδολογικό εργαλείο τη μελέτη περίπτωσης συνδυαστικά με την έρευνα δράσης και όλα τα εργαλεία που την πλαισιώνουν, τα οποία της προσδίδουν μία σπειροειδή μορφή (παρατήρηση- σχεδιασμός- αναστοχασμός- ανασχεδιασμός κλπ.), οι εκπαιδευτικοί μπορούν να διερευνούν το πλαίσιο της εκάστοτε τάξης, να ακούν τις ανάγκες των παιδιών που βρίσκονται μέσα σε αυτό και να τις αξιοποιούν με ποικίλα μέσα, ανεξάρτητα την ηλικία των παιδιών ή τον τύπο του πλαισίου και αναλόγως να παρεμβαίνουν εκπαιδευτικά (Αυγητίδου, Τζεκάκη & Τσάφος , 2016). Στο πεδίο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, και συγκεκριμένα ως προς το κομμάτι της φοίτησης παιδιών με αναπηρία στα γενικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας, έχει θεσμοθετηθεί ο ρόλος του/της εκπαιδευτικού Παράλληλης Στήριξης, με βάση τον Νόμο 3699/2008. Ο ρόλος αυτός δημιουργήθηκε με σκοπό, αφενός τη συνύπαρξη παιδιών με ή χωρίς αναπηρία στις σχολικές αίθουσες, σε μία κατεύθυνση ενταξιακής πρακτικής και παροχής ίσων ευκαιριών, και αφετέρου την ταυτόχρονη προσπάθεια συνδιδασκαλίας μεταξύ του/της εκπαιδευτικού της τάξης και του/της εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής που υποστηρίζει ατομικά κάποιο παιδί ή πολλά ταυτόχρονα. Βέβαια, προκύπτει ένας παραπάνω επιθετικός προσδιορισμός στον τίτλο της Παράλληλης Στήριξης ˙ αυτός της δημόσιας ή της ιδιωτικής, ανάλογα το εργασιακό καθεστώς κάτω από το οποίο απασχολείται ο/η επαγγελματίας. Η παρούσα μελέτη περίπτωσης θα επιχειρήσει, αφού μελετήσει την εκπαιδευτική πολιτική που συγκροτείται γύρω από τον θεσμό της Παράλληλης Στήριξης, να καταγράψει τις προσδοκίες που σχηματίζονται αναφορικά με αυτόν από τα μέλη της σχολικής κοινότητας (εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής αγωγής, παιδιά, γονείς), μαζί με τις απόψεις και αντιλήψεις που προκύπτουν όταν προστίθενται οι ταυτότητες της «νηπιαγωγού» και του «ιδιωτικού επαγγελματικού καθεστώτος». Παράλληλα, γίνεται μία προσπάθεια διερεύνησης της ορατότητας της ερευνήτριας-εκπαιδευτικού στη δημόσια σχολική δομή που βρίσκεται και εργάζεται υπό ιδιωτικό καθεστώς. Η θεωρητική πλαισίωση της έρευνας συνδέεται με το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας και την Κριτική Παιδαγωγική. Η μεθοδολογία που ακολουθείται υιοθετεί τα χαρακτηριστικά της ποιοτικής προσέγγισης της μελέτης περίπτωσης, αξιοποιώντας ταυτόχρονα στοιχεία από τη μέθοδο της έρευνας-δράσης, ενώ η συλλογή των δεδομένων προκύπτει από το τρίπτυχο που δημιουργούν η οπτική της εκπαιδευτικού-ερευνήτριας, της κριτικής φίλης και των συμμετεχόντων σε συνδυασμό με τη χρήση πολλών διαφορετικών μεθοδολογικών εργαλείων. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου (content analysis). Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 5 παιδιά που φοιτούν σε τάξεις του δημοτικού, όπου μέσα υπάρχουν ταυτόχρονα δημόσιοι και ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης, 5 γονείς, 5 εκπαιδευτικοί γενικής εκπαίδευσης και 5 εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης (4 δημόσιας και 1 ιδιωτικής). Όλα τα πρόσωπα αυτά προέρχονται από το σχολείο στο οποίο η εκπαιδευτικός-ερευνήτρια εργάζεται ως Ιδιωτική Παράλληλη Στήριξη. Από την ανάλυση των ευρημάτων φαίνεται ότι υπάρχει μία γενικότερη σύγχυση ως προς τον ρόλο και τα καθήκοντα των εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης, ενώ ταυτόχρονα τίθενται και ζητήματα ορατότητας των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε ιδιωτικά καθεστώτα και των παιδιών που υποστηρίζουν. Τέλος, στα συμπεράσματα της έρευνας αναδύεται η γενικότερη ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ρόλου των εκπαιδευτικών ως προς την ενταξιακή εκπαίδευση και τη γενική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος.","Throughout our school years, we have encountered a wide variety of teachers and professors who have taught us. From our kindergarten teacher to our high school literature and math teachers. Looking at this structure, it would be difficult to imagine a preschool teacher in a high school setting or a literature teacher in a kindergarten classroom. At the same time, however, with the rapid development of the special education sector and the simultaneous opening of corresponding job positions in schools and extracurricular structures, many professionals, educators, or non-educators, provided they receive the appropriate training, to work with children with disabilities, without any restrictions on the level or structure in which they will be employed. Nevertheless, it is a fact that, with case study as the basic methodological tool, combined with action research and all the tools that frame it, which give it a spiral form (observation-planning-reflection-redesign, etc.), teachers can explore the context of each class, listen to the needs of the children in it, and address them using a variety of means, regardless of the children's age or the type of context (Avgitidou, Tzekaki & Tsafos B', 2016). In the field of special education, and specifically in relation to the attendance of children with disabilities in mainstream primary schools in Greece, the role of the teacher of “Parallel Support” has been institutionalized, based on Law 3699/2088. This role was created with the aim of promoting the coexistence of children with and without disabilities in classrooms, in the direction of inclusive practice and equal opportunities, and the simultaneous co-teaching effort between the classroom main teacher and the special education teacher who supports one or more children at the same time. Of course, there is an additional descriptive term in the title of “Parallel Support”; that of public or private, depending on the employment status under which the professional is employed. The present case study will attempt, after studying the educational policy that is formed around the institution of “parallel support”, to record the expectations that are formed regarding it by members of the school community (teachers, children, parents), along with the opinions and perceptions that arise when the identities of “kindergarten teacher” and “private professional status” are added. At the same time, an attempt is made to explore the difficulties of everyday educational life and the ways in which these can be accessed through the visibility or the invisibility of the researcher-educator in the public-school structure that is located and working under private status. The theoretical framework of the research is linked to the social model of disability and Critical Pedagogy. The methodology adopted incorporates the characteristics of the qualitative approach of case study, while utilizing elements of the action research method, and the data collection results from the triptych created by the perspective of the educational researcher, the critical friend, and the children, combined with the use of several different methodological tools. The analysis of the findings was carried out using a thematic content analysis method. The participants in this study were 5 children attending primary school classes, in which there are both public and private parallel support teachers, 5 parents, 5 general education teachers, and 5 parallel support teachers. All these individuals come from the school where the teacher- researcher works as a private parallel support teacher. From the analysis of the findings, it appears that there is a general confusion regarding the role and duties of Parallel Support teachers, while at the same time, issues arise concerning the visibility of teachers working in private institutions and the children they support. Finally, the conclusions of the research highlight the general need to redefine the role of teachers in relation to inclusive education and the overall restructuring of the education system."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ορατότητα του εκπαιδευτικού ρόλου της Ιδιωτικής Παράλληλης Στήριξης μαθητή με αναπηρία σε μία σχολική μονάδα δημοτικής εκπαίδευσης: μελέτη περίπτωσης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΜΗΛΙΩΝΗ ΗΡΩ","MILIONI IRO"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Μέσα από την εμπειρία των σχολικών μας χρόνων, έχουμε συναντήσει ποικίλες και διαφορετικές ειδικότητες καθηγητών, καθηγητριών και δασκάλων που μας δίδαξαν. Από τον/τη νηπιαγωγό που είχαμε στο νηπιαγωγείο, μέχρι τους/τις φιλολόγους και τους/τις μαθηματικούς του λυκείου. Παρατηρώντας την υπάρχουσα δομή του εκπαιδευτικού συστήματος, θα ήταν δύσκολο να δει κανείς/καμία έναν ή μία εκπαιδευτικό προσχολικής αγωγής σε μία δομή λυκείου ή έναν/μία φιλόλογο σε μία τάξη παιδικού σταθμού. Παράλληλα, όμως, με τη ραγδαία ανάπτυξη του κλάδου της ειδικής αγωγής και το ταυτόχρονο άνοιγμα των ανάλογων θέσεων εργασίας σε σχολεία και εξωσχολικές δομές, δίνεται η ευκαιρία σε πολλούς και πολλές επαγγελματίες, εκπαιδευτικούς ή μη, εφόσον λάβουν την ανάλογη εκπαίδευση, να ασχοληθούν με παιδιά που φέρουν κάποια αναπηρία, χωρίς κάποιο περιορισμό στη βαθμίδα ή τη δομή στην οποία θα βρεθούν. Παρόλα αυτά, είναι γεγονός ότι έχοντας ως βασικό μεθοδολογικό εργαλείο τη μελέτη περίπτωσης συνδυαστικά με την έρευνα δράσης και όλα τα εργαλεία που την πλαισιώνουν, τα οποία της προσδίδουν μία σπειροειδή μορφή (παρατήρηση- σχεδιασμός- αναστοχασμός- ανασχεδιασμός κλπ.), οι εκπαιδευτικοί μπορούν να διερευνούν το πλαίσιο της εκάστοτε τάξης, να ακούν τις ανάγκες των παιδιών που βρίσκονται μέσα σε αυτό και να τις αξιοποιούν με ποικίλα μέσα, ανεξάρτητα την ηλικία των παιδιών ή τον τύπο του πλαισίου και αναλόγως να παρεμβαίνουν εκπαιδευτικά (Αυγητίδου, Τζεκάκη & Τσάφος , 2016). Στο πεδίο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, και συγκεκριμένα ως προς το κομμάτι της φοίτησης παιδιών με αναπηρία στα γενικά δημοτικά σχολεία της Ελλάδας, έχει θεσμοθετηθεί ο ρόλος του/της εκπαιδευτικού Παράλληλης Στήριξης, με βάση τον Νόμο 3699/2008. Ο ρόλος αυτός δημιουργήθηκε με σκοπό, αφενός τη συνύπαρξη παιδιών με ή χωρίς αναπηρία στις σχολικές αίθουσες, σε μία κατεύθυνση ενταξιακής πρακτικής και παροχής ίσων ευκαιριών, και αφετέρου την ταυτόχρονη προσπάθεια συνδιδασκαλίας μεταξύ του/της εκπαιδευτικού της τάξης και του/της εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής που υποστηρίζει ατομικά κάποιο παιδί ή πολλά ταυτόχρονα. Βέβαια, προκύπτει ένας παραπάνω επιθετικός προσδιορισμός στον τίτλο της Παράλληλης Στήριξης ˙ αυτός της δημόσιας ή της ιδιωτικής, ανάλογα το εργασιακό καθεστώς κάτω από το οποίο απασχολείται ο/η επαγγελματίας. Η παρούσα μελέτη περίπτωσης θα επιχειρήσει, αφού μελετήσει την εκπαιδευτική πολιτική που συγκροτείται γύρω από τον θεσμό της Παράλληλης Στήριξης, να καταγράψει τις προσδοκίες που σχηματίζονται αναφορικά με αυτόν από τα μέλη της σχολικής κοινότητας (εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής αγωγής, παιδιά, γονείς), μαζί με τις απόψεις και αντιλήψεις που προκύπτουν όταν προστίθενται οι ταυτότητες της «νηπιαγωγού» και του «ιδιωτικού επαγγελματικού καθεστώτος». Παράλληλα, γίνεται μία προσπάθεια διερεύνησης της ορατότητας της ερευνήτριας-εκπαιδευτικού στη δημόσια σχολική δομή που βρίσκεται και εργάζεται υπό ιδιωτικό καθεστώς. Η θεωρητική πλαισίωση της έρευνας συνδέεται με το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας και την Κριτική Παιδαγωγική. Η μεθοδολογία που ακολουθείται υιοθετεί τα χαρακτηριστικά της ποιοτικής προσέγγισης της μελέτης περίπτωσης, αξιοποιώντας ταυτόχρονα στοιχεία από τη μέθοδο της έρευνας-δράσης, ενώ η συλλογή των δεδομένων προκύπτει από το τρίπτυχο που δημιουργούν η οπτική της εκπαιδευτικού-ερευνήτριας, της κριτικής φίλης και των συμμετεχόντων σε συνδυασμό με τη χρήση πολλών διαφορετικών μεθοδολογικών εργαλείων. Η ανάλυση των ευρημάτων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης περιεχομένου (content analysis). Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 5 παιδιά που φοιτούν σε τάξεις του δημοτικού, όπου μέσα υπάρχουν ταυτόχρονα δημόσιοι και ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης, 5 γονείς, 5 εκπαιδευτικοί γενικής εκπαίδευσης και 5 εκπαιδευτικοί Παράλληλης Στήριξης (4 δημόσιας και 1 ιδιωτικής). Όλα τα πρόσωπα αυτά προέρχονται από το σχολείο στο οποίο η εκπαιδευτικός-ερευνήτρια εργάζεται ως Ιδιωτική Παράλληλη Στήριξη. Από την ανάλυση των ευρημάτων φαίνεται ότι υπάρχει μία γενικότερη σύγχυση ως προς τον ρόλο και τα καθήκοντα των εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης, ενώ ταυτόχρονα τίθενται και ζητήματα ορατότητας των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε ιδιωτικά καθεστώτα και των παιδιών που υποστηρίζουν. Τέλος, στα συμπεράσματα της έρευνας αναδύεται η γενικότερη ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ρόλου των εκπαιδευτικών ως προς την ενταξιακή εκπαίδευση και τη γενική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος.","Throughout our school years, we have encountered a wide variety of teachers and professors who have taught us. From our kindergarten teacher to our high school literature and math teachers. Looking at this structure, it would be difficult to imagine a preschool teacher in a high school setting or a literature teacher in a kindergarten classroom. At the same time, however, with the rapid development of the special education sector and the simultaneous opening of corresponding job positions in schools and extracurricular structures, many professionals, educators, or non-educators, provided they receive the appropriate training, to work with children with disabilities, without any restrictions on the level or structure in which they will be employed. Nevertheless, it is a fact that, with case study as the basic methodological tool, combined with action research and all the tools that frame it, which give it a spiral form (observation-planning-reflection-redesign, etc.), teachers can explore the context of each class, listen to the needs of the children in it, and address them using a variety of means, regardless of the children's age or the type of context (Avgitidou, Tzekaki & Tsafos B', 2016). In the field of special education, and specifically in relation to the attendance of children with disabilities in mainstream primary schools in Greece, the role of the teacher of “Parallel Support” has been institutionalized, based on Law 3699/2088. This role was created with the aim of promoting the coexistence of children with and without disabilities in classrooms, in the direction of inclusive practice and equal opportunities, and the simultaneous co-teaching effort between the classroom main teacher and the special education teacher who supports one or more children at the same time. Of course, there is an additional descriptive term in the title of “Parallel Support”; that of public or private, depending on the employment status under which the professional is employed. The present case study will attempt, after studying the educational policy that is formed around the institution of “parallel support”, to record the expectations that are formed regarding it by members of the school community (teachers, children, parents), along with the opinions and perceptions that arise when the identities of “kindergarten teacher” and “private professional status” are added. At the same time, an attempt is made to explore the difficulties of everyday educational life and the ways in which these can be accessed through the visibility or the invisibility of the researcher-educator in the public-school structure that is located and working under private status. The theoretical framework of the research is linked to the social model of disability and Critical Pedagogy. The methodology adopted incorporates the characteristics of the qualitative approach of case study, while utilizing elements of the action research method, and the data collection results from the triptych created by the perspective of the educational researcher, the critical friend, and the children, combined with the use of several different methodological tools. The analysis of the findings was carried out using a thematic content analysis method. The participants in this study were 5 children attending primary school classes, in which there are both public and private parallel support teachers, 5 parents, 5 general education teachers, and 5 parallel support teachers. All these individuals come from the school where the teacher- researcher works as a private parallel support teacher. From the analysis of the findings, it appears that there is a general confusion regarding the role and duties of Parallel Support teachers, while at the same time, issues arise concerning the visibility of teachers working in private institutions and the children they support. Finally, the conclusions of the research highlight the general need to redefine the role of teachers in relation to inclusive education and the overall restructuring of the education system."],"dc:identifier":["uoadl:5374386","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5374386"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η ορατότητα του εκπαιδευτικού ρόλου της Ιδιωτικής Παράλληλης Στήριξης μαθητή με αναπηρία σε μία σχολική μονάδα δημοτικής εκπαίδευσης: μελέτη περίπτωσης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:19Z"}