Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και ασφάλειας των βιο-ομοειδών της ριτουξιμάμπης σε ασθενείς με ρευματικά νοσήματα

Εισαγωγή Τα διαθέσιμα δεδομένα πραγματικών συνθηκών (real-world evidence) σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των διαθέσιμων βιοομοειδών της ριτουξιμάμπης για την θεραπεία των ρευματικών νοσημάτων παραμένουν περιορισμένα. Σκοπός Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της αποτελεσματικότητας των GP2013 και CT-P10 σε ασθενείς με Ρευματοειδή Αρθρίτιδα (ΡΑ), Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο (ΣΕΛ) και ANCA-σχετιζόμενες αγγειίτιδες (AAV), καθώς και η εκτίμηση του προφίλ ασφαλείας τους σε δεδομένα πραγματικών συνθηκών. Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη παρατήρησης, στην οποία συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με ΡΑ, ΣΕΛ και AAV που έλαβαν τουλάχιστον έναν κύκλο θεραπείας με τα διαθέσιμα βιοομοειδή ριτουξιμάμπης (GP2013 ή CT-P10). Η παρακολούθηση των ασθενών διήρκησε 12 μήνες. Προηγούμενη έκθεση στο φάρμακο αναφοράς της ριτουξιμάμπης ήταν επιτρεπτή και καταγράφηκε, ενώ η επιλογή του βιοομοειδούς βασίστηκε στην διαθεσιμότητα του φαρμάκου. Η ανάλυση ακολούθησε τροποποιημένη προσέγγιση intention-to-treat (as-initiated). Πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η κλινική ανταπόκριση στους 12 μήνες, όπως αυτή ορίστηκε ανά νόσημα ως εξής: για την ΡΑ ύφεση ή χαμηλή ενεργότητα νόσου βάσει του δείκτη DAS28, για τον ΣΕΛ ανταπόκριση κατά BICLA, και για τις AAV BVAS=0 σε συνδυασμό με πρεδνιζολόνη ≤7,5 mg/ημέρα. Η συγκριτική αποτελεσματικότητα εκτιμήθηκε με inverse probability of treatment weighting (IPTW) βάσει propensity score, προκειμένου να υπολογιστούν σταθμισμένα ποσοστά ανταπόκρισης και λόγοι κινδύνου. Οι εκβάσεις ασφάλειας περιλάμβαναν σοβαρές λοιμώξεις, θανάτους, κακοήθειες και σοβαρές αντιδράσεις κατά την έγχυση. Υπολογίστηκαν επίσης ρυθμοί επίπτωσης (IR/100 ασθενείς-έτη) και λόγοι ρυθμών επίπτωσης (IRR). Ο χρόνος έως το πρώτο σοβαρό ανεπιθύμητο συμβάν αναλύθηκε με προσαρμοσμένη Cox παλινδρόμηση για ηλικία, ομάδα νοσήματος και αρχική δόση γλυκοκορτικοειδών. Αποτελέσματα Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 166 ασθενείς, εκ των οποίων 87 (52%) έλαβαν GP2013 και 79 (48%) CT-P10. Η πλειονότητα ήταν γυναίκες (79%), με διάγνωση ΡΑ στο 50% (83/166), ΣΕΛ στο 20,5% (34/166) και AAV στο 29,5% (49/166). Η διάμεση ηλικία κατά την έναρξη του βιοομοειδούς ήταν 60,6 έτη και η διάμεση διάρκεια νόσου 5,2 έτη. Στους 12 μήνες, τα συνολικά ποσοστά ανταπόκρισης ήταν παρόμοια μεταξύ GP2013 και CT-P10 [67% (58/87) έναντι 70% (55/79)]. Τα ποσοστά ανταπόκρισης δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των ομάδων ανά νόσημα: για τη ΡΑ 67% (33/49) έναντι 68% (23/34), για τον ΣΕΛ 50% (9/18) έναντι 37,5% (6/16) και για τις AAV 80% (16/20) έναντι 90% (26/29). Μετά την εφαρμογή IPTW, τα σταθμισμένα ποσοστά ανταπόκρισης παρέμειναν συγκρίσιμα [66% έναντι 67%, RR 1,01, 95% ΔΕ 0,81–1,26], χωρίς ένδειξη κλινικά ουσιώδους διαφοράς μεταξύ των δύο βιοομοειδών. Τα ευρήματα παρέμειναν σταθερά και στις αναλύσεις ευαισθησίας: μετά τον αποκλεισμό των ασθενών με EGPA (RR 1,02, 95% ΔΕ 0,82–1,26), στους ασθενείς χωρίς προηγούμενη έκθεση σε RTX (RR 0,96, 95% ΔΕ 0,69–1,33) και στους ασθενείς που είχαν μεταβεί από RTX αναφοράς (RR 1,06, 95% ΔΕ 0,80–1,39). Ο χρόνος έως το πρώτο σοβαρό ανεπιθύμητο συμβάν δεν διέφερε μεταξύ CT-P10 και GP2013 σε προσαρμοσμένο μοντέλο Cox (HR 0,91 / 95% ΔΕ 0,41–2,03). Συνολικά, τουλάχιστον ένα σοβαρό ανεπιθύμητο συμβάν καταγράφηκε στο 14% των ασθενών που έλαβαν GP2013 και στο 18% των ασθενών που έλαβαν CT-P10. Ο συνολικός ρυθμός επίπτωσης σοβαρών λοιμώξεων ήταν 7,8 ανά 100 ασθενείς-έτη (εξαιρουμένης της COVID-19), χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο βιοομοειδών. Στην ανάλυση με IPTW, ο σταθμισμένος λόγος ρυθμών επίπτωσης ήταν 2,14 (95% ΔΕ 0,68–6,71). Ανά νόσημα, σοβαρές λοιμώξεις καταγράφηκαν σε 3/83 ασθενείς με ΡΑ (3,6%), σε 4/34 ασθενείς με ΣΕΛ (11,8%) και σε 6/49 ασθενείς με AAV (12,2%). Αντίστοιχα, δεν παρατηρήθηκε διαφορά και ως προς τη διακοπή της θεραπείας (GP2013: 14%, CT-P10: 16,5%). Συμπεράσματα Στην παρούσα μεγάλη μελέτη πραγματικής κλινικής πράξης, τα δύο διαθέσιμα βιοομοειδή της ριτουξιμάμπης GP2013 και CT-P10 εμφάνισαν συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στους 12 μήνες σε ασθενείς με ΡΑ, ΣΕΛ και AAV. Τα δεδομένα αυτά μπορούν να υποστηρίξουν τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων στην καθημερινή κλινική πράξη.

Authors dc:creator

• Δημοπούλου Νίκη-Βιολέτα
• Dimopoulou Niki-Violeta

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5374325

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374325