"Ανάλυση έκφρασης μεταγράφων γονιδίων της οικογένειας BCL2 σε ανθρώπινα λευχαιμικά κύτταρα"

Η Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία (ΟΜΛ) αποτελεί μια επιθετική αιματολογική κακοήθεια που χαρακτηρίζεται από διαταραχή του πολλαπλασιασμού και της διαφοροποίησης των αιμοποιητικών βλαστικών κυττάρων, οδηγώντας σε συσσώρευση ανώριμων μυελοβλαστών στον μυελό των οστών και στο περιφερικό αίμα και τελικά σε καταστολή της φυσιολογικής αιμοποίησης. Κλινικά, η νόσος συνδέεται με αναιμία, λοιμώξεις και αιμορραγική διάθεση, ενώ η βιολογική της ετερογένεια οφείλεται σε ποικίλες γενετικές και επιγενετικές διαταραχές, καθώς και σε μηχανισμούς κλωνικής εξέλιξης. Σε σημαντικό ποσοστό περιπτώσεων, η ΟΜΛ αναπτύσσεται δευτερογενώς επί εδάφους μυελοδυσπλαστικών συνδρόμων, γεγονός που σχετίζεται με δυσμενέστερη πρόγνωση. Κεντρικό ρόλο στην παθοφυσιολογία της λευχαιμογένεσης διαδραματίζει η απορρύθμιση της απόπτωσης, ενός θεμελιώδους μηχανισμού προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, που διασφαλίζει την απομάκρυνση γενετικά βλαβερών ή δυσλειτουργικών κυττάρων. Η διαταραχή των αποπτωτικών οδών – ενδογενούς (μιτοχονδριακής) και εξωγενούς – επιτρέπει την παθολογική επιβίωση λευχαιμικών κυττάρων. Στην ΟΜΛ, έχει τεκμηριωθεί υπερέκφραση αντι αποπτωτικών μορίων τη οικογένειας BCL-2, όπως το MCL1, καθώς και απορρύθμιση της ενεργοποίησης των κασπασών, συμβάλλοντας στην ανθεκτικότητα των κακοήθων κλώνων και στην αντίσταση στη θεραπεία. Παράλληλα, η απόπτωση αποτελεί βασικό μηχανισμό δράσης πολλών θεραπευτικών παραγόντων, γεγονός που αναδεικνύει τη σημασία της ως βιολογικού δείκτη θεραπευτικής απόκρισης. Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη μοριακή διερεύνηση γονιδίων που σχετίζονται με την απόπτωση, σε κυτταρικό μοντέλο ΟΜΛ. Χρησιμοποιήθηκε η ανθρώπινη προμυελοκυτταρική σειρά HL60 ως πειραματικό σύστημα. Πραγματοποιήθηκε απομόνωση RNA, σύνθεση cDNA με χρήση oligo-dT εκκινητών, ενίσχυση γονιδιακών στόχων με PCR και ποσοτικός προσδιορισμός προϊόντων με φθορισμομετρία. Τελικό στάδιο αποτέλεσε η επιλογή γονιδίου με διακριτό ηλεκτροφορητικό πρότυπο και η επιβεβαίωση της ταυτότητας του προϊόντος μέσω αλληλούχησης κατά Sanger, διασφαλίζοντας τη μοριακή ορθότητα του ενισχυμένου τμήματος. Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει τη στενή σύνδεση μεταξύ αποπτωτικής δυσλειτουργίας και λευχαιμικής παθοφυσιολογίας, υπογραμμίζοντας τη σημασία των αποπτωτικών μοριακών δικτύων, τόσο στην κατανόηση της βιολογίας της ΟΜΛ, όσο και στην αναζήτηση νέων διαγνωστικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η περαιτέρω μελέτη γονιδίων με πιθανό αλλά μη πλήρως διευκρινισμένο ρόλο στην απόπτωση, δύναται να συμβάλλει στον εντοπισμό νέων βιοδεικτών και θεραπευτικών στόχων.

Authors dc:creator

• ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΕΛΕΝΗ-ΜΑΡΙΑ
• STEFANOU ELENI-MARIA

• Θετικές Επιστήμες
• Science

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5374209

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5374209