«Ήταν υποκειμενικά ευτυχισμένη μέσα στην αντικειμενική της δυστυχία...» Από την Μήδεια στο «σύνδρομο της Οφηλίας» στη Μεγάλη Χίμαιρα

Σύμφωνα με τη θεωρία της υπερκειμενικότητας του Γάλλου θεωρητικού της λογοτεχνίας Ζεράρ Ζενέτ ένα κείμενο Β μπορεί να αποτελεί το υπερκείμενο ενός άλλου προγενέστερου κειμένου Α, το οποίο ονομάζεται υπο-κείμενο, και από το οποίο το κείμενο Β εμπνέεται μέσω της άμεσης μεταφοράς ή της μίμησης του κειμένου Α σε ένα νέο κοινωνικοϊστορικό πλαίσιο. Βάσει αυτής της θεωρίας στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται αν το θεατρικό έργο Άμλετ του Σαίξπηρ μπορεί να λειτουργήσει ως το υπο-κείμενο για το μυθιστόρημα Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, με επίκεντρο μελέτης τη διαμόρφωση της τραγικής πλοκής στα δύο έργα γύρω από τους βασικούς γυναικείους χαρακτήρες, την Οφηλία και την Μαρίνα, το τέλος των οποίων σηματοδοτείται από τον υγρό θάνατο. Την αφορμή για τη διερεύνηση των κοινών συνιστώσεων μεταξύ των δύο κειμένων δίνουν οι διακειμενικές αναφορές εντός του μυθιστορήματος του Καραγάτση σε έργα του Σαίξπηρ αλλά και οι κριτικές του λογοτέχνη σε περιοδικά της εποχής του σχετικά με τη μεταφορά των θεατρικών του Βάρδου στην αθηναϊκή σκηνή. Καθώς και οι δύο ηρωίδες αντιμετωπίζονται από τη διεθνή και την εγχώρια βιβλιογραφία ως τραγικές ηρωίδες, επιδιώκεται στην παρούσα εργασία να διερευνηθούν τα τυπικά σχήματα της αρχαιοελληνικής τραγωδίας που απαντούν στα δύο έργα και συμβάλλουν στην κορύφωση του δράματος.

Authors dc:creator

• Κατσούγια Ευαγγελή Ειρήνη
• Katsougia Evangeli Eirini

• Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες
• Social, Political and Economic sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5373611

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373611