{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373611"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373611","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Ήταν υποκειμενικά ευτυχισμένη μέσα στην αντικειμενική της δυστυχία...» Από την Μήδεια στο «σύνδρομο της Οφηλίας» στη Μεγάλη Χίμαιρα","abstract":"Σύμφωνα με τη θεωρία της υπερκειμενικότητας του Γάλλου θεωρητικού της λογοτεχνίας Ζεράρ Ζενέτ ένα κείμενο Β μπορεί να αποτελεί το υπερκείμενο ενός άλλου προγενέστερου κειμένου Α, το οποίο ονομάζεται υπο-κείμενο, και από το οποίο το κείμενο Β εμπνέεται μέσω της άμεσης μεταφοράς ή της μίμησης του κειμένου Α σε ένα νέο κοινωνικοϊστορικό πλαίσιο. Βάσει αυτής της θεωρίας στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται αν το θεατρικό έργο Άμλετ του Σαίξπηρ μπορεί να λειτουργήσει ως το υπο-κείμενο για το μυθιστόρημα Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, με επίκεντρο μελέτης τη διαμόρφωση της τραγικής πλοκής στα δύο έργα γύρω από τους βασικούς γυναικείους χαρακτήρες, την Οφηλία και την Μαρίνα, το τέλος των οποίων σηματοδοτείται από τον υγρό θάνατο. Την αφορμή για τη διερεύνηση των κοινών συνιστώσεων μεταξύ των δύο κειμένων δίνουν οι διακειμενικές αναφορές εντός του μυθιστορήματος του Καραγάτση σε έργα του Σαίξπηρ αλλά και οι κριτικές του λογοτέχνη σε περιοδικά της εποχής του σχετικά με τη μεταφορά των θεατρικών του Βάρδου στην αθηναϊκή σκηνή. Καθώς και οι δύο ηρωίδες αντιμετωπίζονται από τη διεθνή και την εγχώρια βιβλιογραφία ως τραγικές ηρωίδες, επιδιώκεται στην παρούσα εργασία να διερευνηθούν τα τυπικά σχήματα της αρχαιοελληνικής τραγωδίας που απαντούν στα δύο έργα και συμβάλλουν στην κορύφωση του δράματος.","abstract_html":"Σύμφωνα με τη θεωρία της υπερκειμενικότητας του Γάλλου θεωρητικού της λογοτεχνίας Ζεράρ Ζενέτ ένα κείμενο Β μπορεί να αποτελεί το υπερκείμενο ενός άλλου προγενέστερου κειμένου Α, το οποίο ονομάζεται υπο-κείμενο, και από το οποίο το κείμενο Β εμπνέεται μέσω της άμεσης μεταφοράς ή της μίμησης του κειμένου Α σε ένα νέο κοινωνικοϊστορικό πλαίσιο. Βάσει αυτής της θεωρίας στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται αν το θεατρικό έργο Άμλετ του Σαίξπηρ μπορεί να λειτουργήσει ως το υπο-κείμενο για το μυθιστόρημα Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, με επίκεντρο μελέτης τη διαμόρφωση της τραγικής πλοκής στα δύο έργα γύρω από τους βασικούς γυναικείους χαρακτήρες, την Οφηλία και την Μαρίνα, το τέλος των οποίων σηματοδοτείται από τον υγρό θάνατο. Την αφορμή για τη διερεύνηση των κοινών συνιστώσεων μεταξύ των δύο κειμένων δίνουν οι διακειμενικές αναφορές εντός του μυθιστορήματος του Καραγάτση σε έργα του Σαίξπηρ αλλά και οι κριτικές του λογοτέχνη σε περιοδικά της εποχής του σχετικά με τη μεταφορά των θεατρικών του Βάρδου στην αθηναϊκή σκηνή. Καθώς και οι δύο ηρωίδες αντιμετωπίζονται από τη διεθνή και την εγχώρια βιβλιογραφία ως τραγικές ηρωίδες, επιδιώκεται στην παρούσα εργασία να διερευνηθούν τα τυπικά σχήματα της αρχαιοελληνικής τραγωδίας που απαντούν στα δύο έργα και συμβάλλουν στην κορύφωση του δράματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσούγια Ευαγγελή Ειρήνη","Katsougia Evangeli Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:17Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373611"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373611","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373611","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσούγια Ευαγγελή Ειρήνη","Katsougia Evangeli Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373611","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373611"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σύμφωνα με τη θεωρία της υπερκειμενικότητας του Γάλλου θεωρητικού της λογοτεχνίας Ζεράρ Ζενέτ ένα κείμενο Β μπορεί να αποτελεί το υπερκείμενο ενός άλλου προγενέστερου κειμένου Α, το οποίο ονομάζεται υπο-κείμενο, και από το οποίο το κείμενο Β εμπνέεται μέσω της άμεσης μεταφοράς ή της μίμησης του κειμένου Α σε ένα νέο κοινωνικοϊστορικό πλαίσιο. Βάσει αυτής της θεωρίας στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται αν το θεατρικό έργο Άμλετ του Σαίξπηρ μπορεί να λειτουργήσει ως το υπο-κείμενο για το μυθιστόρημα Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, με επίκεντρο μελέτης τη διαμόρφωση της τραγικής πλοκής στα δύο έργα γύρω από τους βασικούς γυναικείους χαρακτήρες, την Οφηλία και την Μαρίνα, το τέλος των οποίων σηματοδοτείται από τον υγρό θάνατο. Την αφορμή για τη διερεύνηση των κοινών συνιστώσεων μεταξύ των δύο κειμένων δίνουν οι διακειμενικές αναφορές εντός του μυθιστορήματος του Καραγάτση σε έργα του Σαίξπηρ αλλά και οι κριτικές του λογοτέχνη σε περιοδικά της εποχής του σχετικά με τη μεταφορά των θεατρικών του Βάρδου στην αθηναϊκή σκηνή. Καθώς και οι δύο ηρωίδες αντιμετωπίζονται από τη διεθνή και την εγχώρια βιβλιογραφία ως τραγικές ηρωίδες, επιδιώκεται στην παρούσα εργασία να διερευνηθούν τα τυπικά σχήματα της αρχαιοελληνικής τραγωδίας που απαντούν στα δύο έργα και συμβάλλουν στην κορύφωση του δράματος.","According to the hypertextuality theory of the French literary theorist Gerard Genette, a text B could be considered as the hypertext of another earlier text A, that is called hypo-text, and from which text B is inspired, through the direct transformation or the imitation of text A into a new social history. Based on the theory above, in this thesis it is being studied whether the theatrical work Amlet by Shakespeare could work as the hypo-text of the novel The Great Chimera by M. Karagatsis, focusing the research on the formation of the tragic plot in the two texts surrounding the two female characters, Ophelia and Marina, whose end is marked by the liquid death. The reason for investigating the common components between the two texts is provided by the intertextual references within Karagatsis' novel to Shakespeare's works, as well as the literary critic's reviews in magazines of his time regarding the transfer of the Bard's plays to the Athenian stage. As both heroines are considered by the foreign and greek bibliography tragic heroines, this thesis seeks to investigate the typical patterns of ancient Greek tragedy that can be located in the two plays, contributing to the climax of the drama."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Ήταν υποκειμενικά ευτυχισμένη μέσα στην αντικειμενική της δυστυχία...» Από την Μήδεια στο «σύνδρομο της Οφηλίας» στη Μεγάλη Χίμαιρα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσούγια Ευαγγελή Ειρήνη","Katsougia Evangeli Eirini"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σύμφωνα με τη θεωρία της υπερκειμενικότητας του Γάλλου θεωρητικού της λογοτεχνίας Ζεράρ Ζενέτ ένα κείμενο Β μπορεί να αποτελεί το υπερκείμενο ενός άλλου προγενέστερου κειμένου Α, το οποίο ονομάζεται υπο-κείμενο, και από το οποίο το κείμενο Β εμπνέεται μέσω της άμεσης μεταφοράς ή της μίμησης του κειμένου Α σε ένα νέο κοινωνικοϊστορικό πλαίσιο. Βάσει αυτής της θεωρίας στην παρούσα διπλωματική εξετάζεται αν το θεατρικό έργο Άμλετ του Σαίξπηρ μπορεί να λειτουργήσει ως το υπο-κείμενο για το μυθιστόρημα Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση, με επίκεντρο μελέτης τη διαμόρφωση της τραγικής πλοκής στα δύο έργα γύρω από τους βασικούς γυναικείους χαρακτήρες, την Οφηλία και την Μαρίνα, το τέλος των οποίων σηματοδοτείται από τον υγρό θάνατο. Την αφορμή για τη διερεύνηση των κοινών συνιστώσεων μεταξύ των δύο κειμένων δίνουν οι διακειμενικές αναφορές εντός του μυθιστορήματος του Καραγάτση σε έργα του Σαίξπηρ αλλά και οι κριτικές του λογοτέχνη σε περιοδικά της εποχής του σχετικά με τη μεταφορά των θεατρικών του Βάρδου στην αθηναϊκή σκηνή. Καθώς και οι δύο ηρωίδες αντιμετωπίζονται από τη διεθνή και την εγχώρια βιβλιογραφία ως τραγικές ηρωίδες, επιδιώκεται στην παρούσα εργασία να διερευνηθούν τα τυπικά σχήματα της αρχαιοελληνικής τραγωδίας που απαντούν στα δύο έργα και συμβάλλουν στην κορύφωση του δράματος.","According to the hypertextuality theory of the French literary theorist Gerard Genette, a text B could be considered as the hypertext of another earlier text A, that is called hypo-text, and from which text B is inspired, through the direct transformation or the imitation of text A into a new social history. Based on the theory above, in this thesis it is being studied whether the theatrical work Amlet by Shakespeare could work as the hypo-text of the novel The Great Chimera by M. Karagatsis, focusing the research on the formation of the tragic plot in the two texts surrounding the two female characters, Ophelia and Marina, whose end is marked by the liquid death. The reason for investigating the common components between the two texts is provided by the intertextual references within Karagatsis' novel to Shakespeare's works, as well as the literary critic's reviews in magazines of his time regarding the transfer of the Bard's plays to the Athenian stage. As both heroines are considered by the foreign and greek bibliography tragic heroines, this thesis seeks to investigate the typical patterns of ancient Greek tragedy that can be located in the two plays, contributing to the climax of the drama."],"dc:identifier":["uoadl:5373611","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373611"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["«Ήταν υποκειμενικά ευτυχισμένη μέσα στην αντικειμενική της δυστυχία...» Από την Μήδεια στο «σύνδρομο της Οφηλίας» στη Μεγάλη Χίμαιρα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:17Z"}