Ζητήματα «Ποιητικής του Χρόνου» στον Κινηματογράφο του καπιταλιστικού ρεαλισμού – Η περίπτωση του Elia Suleiman

Το κεντρικό ερώτημα της παρούσας εργασίας είναι κατά πόσο ο χρονικός αποπροσανατολισµός των µεταψυχροπολεµικών υποκειµένων µετά το «τέλος της Ιστορίας», όπως τον διαγιγνώσκουν ορισµένοι θεωρητικοί µε προεξάρχοντες τον Fredric Jameson και τον Mark Fisher, µπορεί να αλλάξει τη δοµή των κινηµατογραφικών αφήγησεων. Ενώ, ερευνάται και το ερώτηµα αν οι νέες πρακτικές, που έχουν ως στόχο να εκφράσουν αυτόν τον αποπροσανατολισµό, µπορούν να οργανωθούν σε ένα σύστηµα, σχηµατίζοντας έτσι µια ποιητική. Στόχος είναι πρωτίστως να αποδειχθεί πως αυτή η ποιητική του χρόνου µπορεί να γίνει αντικείµενο µελέτης, και συγκεκριμένα εστιάζουµε στο έργο του σκηνοθέτη Elia Suleiman. Η υπόθεση που λανθάνει –και που η αξία της δοκιµάζεται µέσα στην εργασία– είναι αν και σε ποιον βαθµό υπάρχει αντιστοιχία ανάµεσα στο δυτικό «τέλος της Ιστορίας» και στην αδιέξοδη κατάσταση του παλαιστινιακού ζητήµατος· αν, δηλαδή, η διαρκής κατοχή µπορεί να γεννήσει ένα παλαιστινιακό ανάλογο του δικού µας χρονικού αποπροσανατολισµού. Ως εκ τούτου, ο στόχος αυτής της εργασίας αποδεικνύεται τελικά διπλός: πρώτον, να αποδείξει την ύπαρξη της ανωτέρω ποιητικής και δεύτερον, να µελετήσει την καθολικότητά της.

Authors dc:creator

• Δεσποτίδης Νικήτας
• Despotidis Nikitas

• Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες
• Social, Political and Economic sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5373603

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373603