Συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση στην ειδικότητα της Δημοσίας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής: Θεσμικές προσεγγίσεις και Ευρωπαϊκή επισκόπηση

Εισαγωγή: Η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν βασικούς πυλώνες της δια βίου μάθησης των ιατρών και κρίσιμους μηχανισμούς για τη διασφάλιση της ποιότητας, της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών υγείας. Στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής, η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς καλείται να υποστηρίξει ρόλους που υπερβαίνουν την κλινική πράξη και αφορούν την υγειονομική πολιτική, την πρόληψη, την επιδημιολογική επιτήρηση και τη διαχείριση κρίσεων δημόσιας υγείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση και αποτύπωση των θεσμικών και ρυθμιστικών προσεγγίσεων της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής στον ευρωπαϊκό χώρο, με έμφαση στη σύγκριση εθνικών πλαισίων, την ανάδειξη βέλτιστων πρακτικών και τη διατύπωση προτάσεων πολιτικής για το ελληνικό σύστημα υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Embase, CINAHL και Google Scholar για την περίοδο 2000–2025. Συμπεριλήφθηκαν ποιοτικές, ποσοτικές και μεικτές μελέτες, ανασκοπήσεις και θεσμικά κείμενα που αφορούσαν ευρωπαϊκές χώρες. Η διαδικασία επιλογής ακολούθησε τις οδηγίες PRISMA. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική ετερογένεια στα ευρωπαϊκά συστήματα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης / συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης ως προς την υποχρεωτικότητα, τη μοριοδότηση, τη διαπίστευση και τη σύνδεση με την επαγγελματική επανεπικύρωση. Διαπιστώθηκε σαφής τάση μετάβασης από το παραδοσιακό μοντέλο συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης σε πιο ολοκληρωμένα μοντέλα συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε χώρες με ανεπτυγμένους μηχανισμούς ποιότητας. Συμπεράσματα: Η Ελλάδα εμφανίζει κατακερματισμένο και περιορισμένα ρυθμισμένο σύστημα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης, με ανάγκη μετάβασης σε ένα συνεκτικό πλαίσιο συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης. Η αξιοποίηση ευρωπαϊκών βέλτιστων πρακτικών μπορεί να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και στην ενίσχυση της ειδικότητας της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής.

Authors dc:creator

• Βασιλείου Χαράλαμπος
• Vasileiou Charalampos

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5373189

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373189