{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373189"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5373189","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση στην ειδικότητα της Δημοσίας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής: Θεσμικές προσεγγίσεις και Ευρωπαϊκή επισκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν βασικούς πυλώνες της δια βίου μάθησης των ιατρών και κρίσιμους μηχανισμούς για τη διασφάλιση της ποιότητας, της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών υγείας. Στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής, η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς καλείται να υποστηρίξει ρόλους που υπερβαίνουν την κλινική πράξη και αφορούν την υγειονομική πολιτική, την πρόληψη, την επιδημιολογική επιτήρηση και τη διαχείριση κρίσεων δημόσιας υγείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση και αποτύπωση των θεσμικών και ρυθμιστικών προσεγγίσεων της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής στον ευρωπαϊκό χώρο, με έμφαση στη σύγκριση εθνικών πλαισίων, την ανάδειξη βέλτιστων πρακτικών και τη διατύπωση προτάσεων πολιτικής για το ελληνικό σύστημα υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Embase, CINAHL και Google Scholar για την περίοδο 2000–2025. Συμπεριλήφθηκαν ποιοτικές, ποσοτικές και μεικτές μελέτες, ανασκοπήσεις και θεσμικά κείμενα που αφορούσαν ευρωπαϊκές χώρες. Η διαδικασία επιλογής ακολούθησε τις οδηγίες PRISMA. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική ετερογένεια στα ευρωπαϊκά συστήματα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης / συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης ως προς την υποχρεωτικότητα, τη μοριοδότηση, τη διαπίστευση και τη σύνδεση με την επαγγελματική επανεπικύρωση. Διαπιστώθηκε σαφής τάση μετάβασης από το παραδοσιακό μοντέλο συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης σε πιο ολοκληρωμένα μοντέλα συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε χώρες με ανεπτυγμένους μηχανισμούς ποιότητας. Συμπεράσματα: Η Ελλάδα εμφανίζει κατακερματισμένο και περιορισμένα ρυθμισμένο σύστημα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης, με ανάγκη μετάβασης σε ένα συνεκτικό πλαίσιο συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης. Η αξιοποίηση ευρωπαϊκών βέλτιστων πρακτικών μπορεί να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και στην ενίσχυση της ειδικότητας της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν βασικούς πυλώνες της δια βίου μάθησης των ιατρών και κρίσιμους μηχανισμούς για τη διασφάλιση της ποιότητας, της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών υγείας. Στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής, η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς καλείται να υποστηρίξει ρόλους που υπερβαίνουν την κλινική πράξη και αφορούν την υγειονομική πολιτική, την πρόληψη, την επιδημιολογική επιτήρηση και τη διαχείριση κρίσεων δημόσιας υγείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση και αποτύπωση των θεσμικών και ρυθμιστικών προσεγγίσεων της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής στον ευρωπαϊκό χώρο, με έμφαση στη σύγκριση εθνικών πλαισίων, την ανάδειξη βέλτιστων πρακτικών και τη διατύπωση προτάσεων πολιτικής για το ελληνικό σύστημα υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Embase, CINAHL και Google Scholar για την περίοδο 2000–2025. Συμπεριλήφθηκαν ποιοτικές, ποσοτικές και μεικτές μελέτες, ανασκοπήσεις και θεσμικά κείμενα που αφορούσαν ευρωπαϊκές χώρες. Η διαδικασία επιλογής ακολούθησε τις οδηγίες PRISMA. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική ετερογένεια στα ευρωπαϊκά συστήματα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης / συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης ως προς την υποχρεωτικότητα, τη μοριοδότηση, τη διαπίστευση και τη σύνδεση με την επαγγελματική επανεπικύρωση. Διαπιστώθηκε σαφής τάση μετάβασης από το παραδοσιακό μοντέλο συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης σε πιο ολοκληρωμένα μοντέλα συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε χώρες με ανεπτυγμένους μηχανισμούς ποιότητας. Συμπεράσματα: Η Ελλάδα εμφανίζει κατακερματισμένο και περιορισμένα ρυθμισμένο σύστημα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης, με ανάγκη μετάβασης σε ένα συνεκτικό πλαίσιο συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης. Η αξιοποίηση ευρωπαϊκών βέλτιστων πρακτικών μπορεί να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και στην ενίσχυση της ειδικότητας της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλείου Χαράλαμπος","Vasileiou Charalampos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373189"],"render_values":[{"text":"uoadl:5373189","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373189","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλείου Χαράλαμπος","Vasileiou Charalampos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5373189","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373189"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν βασικούς πυλώνες της δια βίου μάθησης των ιατρών και κρίσιμους μηχανισμούς για τη διασφάλιση της ποιότητας, της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών υγείας. Στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής, η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς καλείται να υποστηρίξει ρόλους που υπερβαίνουν την κλινική πράξη και αφορούν την υγειονομική πολιτική, την πρόληψη, την επιδημιολογική επιτήρηση και τη διαχείριση κρίσεων δημόσιας υγείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση και αποτύπωση των θεσμικών και ρυθμιστικών προσεγγίσεων της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής στον ευρωπαϊκό χώρο, με έμφαση στη σύγκριση εθνικών πλαισίων, την ανάδειξη βέλτιστων πρακτικών και τη διατύπωση προτάσεων πολιτικής για το ελληνικό σύστημα υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Embase, CINAHL και Google Scholar για την περίοδο 2000–2025. Συμπεριλήφθηκαν ποιοτικές, ποσοτικές και μεικτές μελέτες, ανασκοπήσεις και θεσμικά κείμενα που αφορούσαν ευρωπαϊκές χώρες. Η διαδικασία επιλογής ακολούθησε τις οδηγίες PRISMA. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική ετερογένεια στα ευρωπαϊκά συστήματα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης / συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης ως προς την υποχρεωτικότητα, τη μοριοδότηση, τη διαπίστευση και τη σύνδεση με την επαγγελματική επανεπικύρωση. Διαπιστώθηκε σαφής τάση μετάβασης από το παραδοσιακό μοντέλο συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης σε πιο ολοκληρωμένα μοντέλα συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε χώρες με ανεπτυγμένους μηχανισμούς ποιότητας. Συμπεράσματα: Η Ελλάδα εμφανίζει κατακερματισμένο και περιορισμένα ρυθμισμένο σύστημα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης, με ανάγκη μετάβασης σε ένα συνεκτικό πλαίσιο συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης. Η αξιοποίηση ευρωπαϊκών βέλτιστων πρακτικών μπορεί να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και στην ενίσχυση της ειδικότητας της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής.","Introduction: Continuing Medical Education and Continuing Professional Development are key pillars of lifelong learning for physicians and critical mechanisms for ensuring the quality, safety and effectiveness of health services. In the specialty of Public Health and Social Medicine, continuing medical education/continuing professional development assumes particular importance, as it is called upon to support roles that go beyond clinical practice and concern health policy, prevention, epidemiological surveillance and public health crisis management. Purpose: The purpose of this systematic review was to investigate and capture the institutional and regulatory approaches to continuing medical education/ continuing professional development in the specialty of Public Health and Social Medicine in the European area, with an emphasis on comparing national contexts, highlighting best practices and formulating policy proposals for the Greek health system. Methodology: A systematic review of the international literature was conducted in the databases PubMed, Scopus, Embase, CINAHL and Google Scholar for the period 2000–2025. Qualitative, quantitative and mixed studies, reviews and institutional texts concerning European countries were included. The selection process followed the PRISMA guidelines. Results: The results revealed significant heterogeneity in European continuing medical education/continuing professional development systems in terms of compulsivity, credit allocation, accreditation and connection to professional revalidation. A clear trend of transition from the traditional continuing medical education model to more integrated continuing professional development models was found, especially in countries with developed quality mechanisms. Conclusions: Greece has a fragmented and limitedly regulated continuing medical education system, with a need to transition to a coherent continuing professional development framework. The use of European best practices can contribute to the modernization of continuing education and the strengthening of the specialty of Public Health and Social Medicine."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση στην ειδικότητα της Δημοσίας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής: Θεσμικές προσεγγίσεις και Ευρωπαϊκή επισκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλείου Χαράλαμπος","Vasileiou Charalampos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποτελούν βασικούς πυλώνες της δια βίου μάθησης των ιατρών και κρίσιμους μηχανισμούς για τη διασφάλιση της ποιότητας, της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών υγείας. Στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής, η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση και η συνεχιζόμενη επαγγελματική ανάπτυξη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς καλείται να υποστηρίξει ρόλους που υπερβαίνουν την κλινική πράξη και αφορούν την υγειονομική πολιτική, την πρόληψη, την επιδημιολογική επιτήρηση και τη διαχείριση κρίσεων δημόσιας υγείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση και αποτύπωση των θεσμικών και ρυθμιστικών προσεγγίσεων της συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης και της συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης στην ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής στον ευρωπαϊκό χώρο, με έμφαση στη σύγκριση εθνικών πλαισίων, την ανάδειξη βέλτιστων πρακτικών και τη διατύπωση προτάσεων πολιτικής για το ελληνικό σύστημα υγείας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Embase, CINAHL και Google Scholar για την περίοδο 2000–2025. Συμπεριλήφθηκαν ποιοτικές, ποσοτικές και μεικτές μελέτες, ανασκοπήσεις και θεσμικά κείμενα που αφορούσαν ευρωπαϊκές χώρες. Η διαδικασία επιλογής ακολούθησε τις οδηγίες PRISMA. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική ετερογένεια στα ευρωπαϊκά συστήματα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης / συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης ως προς την υποχρεωτικότητα, τη μοριοδότηση, τη διαπίστευση και τη σύνδεση με την επαγγελματική επανεπικύρωση. Διαπιστώθηκε σαφής τάση μετάβασης από το παραδοσιακό μοντέλο συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης σε πιο ολοκληρωμένα μοντέλα συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα σε χώρες με ανεπτυγμένους μηχανισμούς ποιότητας. Συμπεράσματα: Η Ελλάδα εμφανίζει κατακερματισμένο και περιορισμένα ρυθμισμένο σύστημα συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης, με ανάγκη μετάβασης σε ένα συνεκτικό πλαίσιο συνεχιζόμενης επαγγελματικής ανάπτυξης. Η αξιοποίηση ευρωπαϊκών βέλτιστων πρακτικών μπορεί να συμβάλει στον εκσυγχρονισμό της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και στην ενίσχυση της ειδικότητας της Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής.","Introduction: Continuing Medical Education and Continuing Professional Development are key pillars of lifelong learning for physicians and critical mechanisms for ensuring the quality, safety and effectiveness of health services. In the specialty of Public Health and Social Medicine, continuing medical education/continuing professional development assumes particular importance, as it is called upon to support roles that go beyond clinical practice and concern health policy, prevention, epidemiological surveillance and public health crisis management. Purpose: The purpose of this systematic review was to investigate and capture the institutional and regulatory approaches to continuing medical education/ continuing professional development in the specialty of Public Health and Social Medicine in the European area, with an emphasis on comparing national contexts, highlighting best practices and formulating policy proposals for the Greek health system. Methodology: A systematic review of the international literature was conducted in the databases PubMed, Scopus, Embase, CINAHL and Google Scholar for the period 2000–2025. Qualitative, quantitative and mixed studies, reviews and institutional texts concerning European countries were included. The selection process followed the PRISMA guidelines. Results: The results revealed significant heterogeneity in European continuing medical education/continuing professional development systems in terms of compulsivity, credit allocation, accreditation and connection to professional revalidation. A clear trend of transition from the traditional continuing medical education model to more integrated continuing professional development models was found, especially in countries with developed quality mechanisms. Conclusions: Greece has a fragmented and limitedly regulated continuing medical education system, with a need to transition to a coherent continuing professional development framework. The use of European best practices can contribute to the modernization of continuing education and the strengthening of the specialty of Public Health and Social Medicine."],"dc:identifier":["uoadl:5373189","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5373189"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση στην ειδικότητα της Δημοσίας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής: Θεσμικές προσεγγίσεις και Ευρωπαϊκή επισκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:15Z"}