Η Δυαδικότητα Φύλου και Φύσης: Ψυχαναλυτικές και Οικοφεμινιστικές Τομές στη Μεταπατριαρχική Ερμηνεία της Οντότητας: Για μια Ηθική της Συνέχειας της Ζωής

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την κοινή οντολογική και ιστορική ρίζα της έμφυλης ανισότητας και της οικολογικής κρίσης, εντοπίζοντάς την στη θεμελιώδη δυαδικότητα της δυτικής σκέψης (Άνδρας/Γυναίκα, Πολιτισμός/Φύση, Λόγος/Συναίσθημα). Μέσα από μια διεπιστημονική προσέγγιση που συνθέτει την ψυχαναλυτική θεωρία, τον υλιστικό οικοφεμινισμό και την queer οικολογία, η μελέτη υποστηρίζει ότι η πατριαρχία δεν συνιστά απλώς ένα σύστημα κοινωνικών διακρίσεων, αλλά μια «λογική της κυριαρχίας» (logic of mastery) που οργανώνει την πραγματικότητα μέσω της συστηματικής υποτίμησης του «Άλλου», είτε αυτός είναι το θηλυκό υποκείμενο είτε ο φυσικός κόσμος.Αρχικά, η εργασία αναλύει τους ψυχικούς μηχανισμούς συγκρότησης του υποκειμένου (Kristeva, Chodorow, Laplanche), δείχνοντας πώς η ανδρική ταυτότητα δομείται ιστορικά μέσω της άρνησης της εξάρτησης και της απώθησης της σωματικότητας. Αξιοποιώντας και επανερμηνεύοντας τη γιουνγκιανή θεωρία των αρχετύπων (Anima/Animus) υπό το πρίσμα της μεταδομιστικής κριτικής, προτείνεται η αποβιολογικοποίηση των έμφυλων χαρακτηριστικών και η κατανόησή τους ως ιστορικά διαμορφωμένων ψυχικών δυνατοτήτων. Σε ιστορικό και υλικό επίπεδο, εξετάζεται η μετάβαση στον καπιταλισμό και τη μηχανιστική κοσμοαντίληψη (Merchant, Federici), η οποία επέβαλε τον «θάνατο της φύσης» και την «πατριαρχία του μισθού», μετατρέποντας τη γη και τη γυναικεία εργασία φροντίδας σε αόρατους και δωρεάν πόρους συσσώρευσης. Η ανάλυση επεκτείνεται στη σύγχρονη εποχή, ασκώντας κριτική σε φαινόμενα όπως η «θηλυκή φαλλοκρατία» (female chauvinism) και αντιπαραβάλλοντάς τα με το πρόταγμα της «οικολογικής αρρενωπότητας», αποδεικνύοντας ότι η κυριαρχία είναι συστημική λειτουργία και όχι βιολογικό πεπρωμένο. Καταληκτικά, η εργασία προτείνει τη μετάβαση σε μια μεταπατριαρχική ερμηνεία της οντότητας, η οποία υπερβαίνει τους ουσιοκρατικούς δυϊσμούς. Μέσω της Queer Οικολογίας, που αποδομεί την κανονιστική έννοια του «φυσικού», και της Ηθικής της Φροντίδας (Ethics of Care), που πολιτικοποιεί την ευαλωτότητα και την αλληλεξάρτηση, διατυπώνεται το αίτημα για έναν πολιτισμό της «σχέσης». Σε αυτό το πλαίσιο, η φροντίδα παύει να αποτελεί ιδιωτική αρετή και αναδεικνύεται σε οικουμενική πολιτική αρχή, ικανή να θεμελιώσει μια βιώσιμη συμβίωση ανθρώπινων και μη ανθρώπινων όντων πέρα από τη λογική της επιβολής.

Authors dc:creator

• ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
• LAMPRAKI AIKATERINI

• Φιλοσοφία- Ψυχολογία
• Philosophy - Psychology

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5371875

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5371875