Εμβολισμός νεφρικών αγγειομυολιπωμάτων

Εισαγωγή: Το νεφρικό αγγειομυολίπωμα (AML) είναι καλοήθης νεοπλασματική οντότητα που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως αιμορραγία ή άλγος, και σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτεί θεραπευτική παρέμβαση. Η θεραπευτική παρέμβαση κρίνεται αναγκαία σε συμπτωματικές βλάβες ή σε περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με παράγοντες όπως το μέγεθος του όγκου ή/και την παρουσία του συμπλέγματος οζώδους σκλήρυνσης (TSC). Οι κύριοι θεραπευτικοί στόχοι στη διαχείρισή του περιλαμβάνουν την πρόληψη οξέων επιπλοκών, τη διατήρηση του νεφρικού παρεγχύματος και τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης νεφρικής λειτουργίας. Ο ενδαρτηριακός εμβολισμός έχει καθιερωθεί ως ελάχιστα επεμβατική επιλογή για επείγουσα και προφυλακτική αντιμετώπιση. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του ενδαρτηριακού εμβολισμού αγγειομυολιπωμάτων. Υλικό & Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά επτά συνεχόμενα περιστατικά εμβολισμών αγγειομυολιπωμάτων νεφρού που διενεργήθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου 2018 και Ιανουαρίου 2021, στο Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας του Π.Γ.Ν.. Για τους παραπάνω ασθενείς καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τα χειρουργικά δεδομένα και τα δεδομένα παρακολούθησης. Το μέγεθος του όγκου κατά τον χρόνο του εμβολισμού και κατά την παρακολούθηση συγκρίθηκε με τη δοκιμή Student’s t-test. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 9 ασθενείς, από τους οποίους αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Η μέση ηλικία ήταν 46,2 ± 7,8 έτη και ο μέσος χρόνος παρακολούθησης 44,1 ± 2,4 μήνες (IQR: 2,1 – 62 μήνες). Δύο ασθενείς παρουσίαζαν σχετιζόμενο σύνδρομο (TSC), μία ασθενής βρισκόταν στην 18η εβδομάδα κύησης, ενώ δύο ασθενείς αντιμετωπίστηκαν επειγόντως λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Από το σύνολο των 9 ασθενών, 7 (77,8%) ασθενείς υποβλήθηκαν σε προληπτικό εμβολισμό για τη διαχείριση αγγειομυολιπωμάτων, ενώ οι υπόλοιποι (n = 2, 22,3%) αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση, λόγω οξείας κλινικής εικόνας με συμπτωματικά και ακτινολογικά επιβεβαιωμένα ραγέντα ή αιμορραγούντα αγγειομυολιπώματα. Μετά τον εμβολισμό παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του όγκου των αγγειομυολιπωμάτων (p = 0,015), από 197,8 ± 4,2 cm³ σε 58,1 ± 3,9 cm³, αντιστοιχώντας σε μείωση περίπου 70,6%. Αντίστοιχα, η μέση διάμετρος των όγκων μειώθηκε σημαντικά (p < 0,001), από 9,4 ± 0,7 cm σε 5,5 ± 1,1 cm, με συνολική ποσοστιαία μείωση περίπου 41,5%. Επαναληπτικός εμβολισμός κρίθηκε απαραίτητος σε έναν ασθενή (11,1%) λόγω υποτροπιάζουσας αιμορραγίας από νεοεμφανιζόμενα μικροανευρύσματα. Οι επιπλοκές περιελάμβαναν ένα περιστατικό νεφρικού αποστήματος (11,1%) και πέντε περιπτώσεις ήπιου μετεμβολικού πυρετού (55,5%), ενώ όλοι οι ασθενείς ανέφεραν ήπια έως μέτρια κοιλιακή δυσφορία. Δεν παρατηρήθηκε απώλεια νεφρικής λειτουργίας ή ανάγκη επανεισαγωγής λόγω αιμορραγίας ή νεφρικού άλγους. Συμπεράσματα: Η διαδικασία του εμβολισμού των αγγειομυολιπωμάτων (AMLs) στην εξεταζόμενη ομάδα απέδειξε σημαντική αποτελεσματικότητα στη μείωση του όγκου των βλαβών, χωρίς να συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ή επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. O εκλεκτικός ενδαρτηριακός εμβολισμός αναδεικνύεται ως μια ασφαλής, αποτελεσματική και ελάχιστα επεμβατική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση των AMLs.

Authors dc:creator

• Μηλάτου Μαρία
• Milatou Maria

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5370528

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5370528