{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5370528"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5370528","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εμβολισμός νεφρικών αγγειομυολιπωμάτων","abstract":"Εισαγωγή: Το νεφρικό αγγειομυολίπωμα (AML) είναι καλοήθης νεοπλασματική οντότητα που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως αιμορραγία ή άλγος, και σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτεί θεραπευτική παρέμβαση. Η θεραπευτική παρέμβαση κρίνεται αναγκαία σε συμπτωματικές βλάβες ή σε περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με παράγοντες όπως το μέγεθος του όγκου ή/και την παρουσία του συμπλέγματος οζώδους σκλήρυνσης (TSC). Οι κύριοι θεραπευτικοί στόχοι στη διαχείρισή του περιλαμβάνουν την πρόληψη οξέων επιπλοκών, τη διατήρηση του νεφρικού παρεγχύματος και τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης νεφρικής λειτουργίας. Ο ενδαρτηριακός εμβολισμός έχει καθιερωθεί ως ελάχιστα επεμβατική επιλογή για επείγουσα και προφυλακτική αντιμετώπιση. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του ενδαρτηριακού εμβολισμού αγγειομυολιπωμάτων. Υλικό & Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά επτά συνεχόμενα περιστατικά εμβολισμών αγγειομυολιπωμάτων νεφρού που διενεργήθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου 2018 και Ιανουαρίου 2021, στο Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας του Π.Γ.Ν.. Για τους παραπάνω ασθενείς καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τα χειρουργικά δεδομένα και τα δεδομένα παρακολούθησης. Το μέγεθος του όγκου κατά τον χρόνο του εμβολισμού και κατά την παρακολούθηση συγκρίθηκε με τη δοκιμή Student’s t-test. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 9 ασθενείς, από τους οποίους αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Η μέση ηλικία ήταν 46,2 ± 7,8 έτη και ο μέσος χρόνος παρακολούθησης 44,1 ± 2,4 μήνες (IQR: 2,1 – 62 μήνες). Δύο ασθενείς παρουσίαζαν σχετιζόμενο σύνδρομο (TSC), μία ασθενής βρισκόταν στην 18η εβδομάδα κύησης, ενώ δύο ασθενείς αντιμετωπίστηκαν επειγόντως λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Από το σύνολο των 9 ασθενών, 7 (77,8%) ασθενείς υποβλήθηκαν σε προληπτικό εμβολισμό για τη διαχείριση αγγειομυολιπωμάτων, ενώ οι υπόλοιποι (n = 2, 22,3%) αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση, λόγω οξείας κλινικής εικόνας με συμπτωματικά και ακτινολογικά επιβεβαιωμένα ραγέντα ή αιμορραγούντα αγγειομυολιπώματα. Μετά τον εμβολισμό παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του όγκου των αγγειομυολιπωμάτων (p = 0,015), από 197,8 ± 4,2 cm³ σε 58,1 ± 3,9 cm³, αντιστοιχώντας σε μείωση περίπου 70,6%. Αντίστοιχα, η μέση διάμετρος των όγκων μειώθηκε σημαντικά (p < 0,001), από 9,4 ± 0,7 cm σε 5,5 ± 1,1 cm, με συνολική ποσοστιαία μείωση περίπου 41,5%. Επαναληπτικός εμβολισμός κρίθηκε απαραίτητος σε έναν ασθενή (11,1%) λόγω υποτροπιάζουσας αιμορραγίας από νεοεμφανιζόμενα μικροανευρύσματα. Οι επιπλοκές περιελάμβαναν ένα περιστατικό νεφρικού αποστήματος (11,1%) και πέντε περιπτώσεις ήπιου μετεμβολικού πυρετού (55,5%), ενώ όλοι οι ασθενείς ανέφεραν ήπια έως μέτρια κοιλιακή δυσφορία. Δεν παρατηρήθηκε απώλεια νεφρικής λειτουργίας ή ανάγκη επανεισαγωγής λόγω αιμορραγίας ή νεφρικού άλγους. Συμπεράσματα: Η διαδικασία του εμβολισμού των αγγειομυολιπωμάτων (AMLs) στην εξεταζόμενη ομάδα απέδειξε σημαντική αποτελεσματικότητα στη μείωση του όγκου των βλαβών, χωρίς να συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ή επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. O εκλεκτικός ενδαρτηριακός εμβολισμός αναδεικνύεται ως μια ασφαλής, αποτελεσματική και ελάχιστα επεμβατική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση των AMLs.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το νεφρικό αγγειομυολίπωμα (AML) είναι καλοήθης νεοπλασματική οντότητα που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως αιμορραγία ή άλγος, και σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτεί θεραπευτική παρέμβαση. Η θεραπευτική παρέμβαση κρίνεται αναγκαία σε συμπτωματικές βλάβες ή σε περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με παράγοντες όπως το μέγεθος του όγκου ή/και την παρουσία του συμπλέγματος οζώδους σκλήρυνσης (TSC). Οι κύριοι θεραπευτικοί στόχοι στη διαχείρισή του περιλαμβάνουν την πρόληψη οξέων επιπλοκών, τη διατήρηση του νεφρικού παρεγχύματος και τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης νεφρικής λειτουργίας. Ο ενδαρτηριακός εμβολισμός έχει καθιερωθεί ως ελάχιστα επεμβατική επιλογή για επείγουσα και προφυλακτική αντιμετώπιση. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του ενδαρτηριακού εμβολισμού αγγειομυολιπωμάτων. Υλικό & Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά επτά συνεχόμενα περιστατικά εμβολισμών αγγειομυολιπωμάτων νεφρού που διενεργήθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου 2018 και Ιανουαρίου 2021, στο Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας του Π.Γ.Ν.. Για τους παραπάνω ασθενείς καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τα χειρουργικά δεδομένα και τα δεδομένα παρακολούθησης. Το μέγεθος του όγκου κατά τον χρόνο του εμβολισμού και κατά την παρακολούθηση συγκρίθηκε με τη δοκιμή Student’s t-test. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 9 ασθενείς, από τους οποίους αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Η μέση ηλικία ήταν 46,2 ± 7,8 έτη και ο μέσος χρόνος παρακολούθησης 44,1 ± 2,4 μήνες (IQR: 2,1 – 62 μήνες). Δύο ασθενείς παρουσίαζαν σχετιζόμενο σύνδρομο (TSC), μία ασθενής βρισκόταν στην 18η εβδομάδα κύησης, ενώ δύο ασθενείς αντιμετωπίστηκαν επειγόντως λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Από το σύνολο των 9 ασθενών, 7 (77,8%) ασθενείς υποβλήθηκαν σε προληπτικό εμβολισμό για τη διαχείριση αγγειομυολιπωμάτων, ενώ οι υπόλοιποι (n = 2, 22,3%) αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση, λόγω οξείας κλινικής εικόνας με συμπτωματικά και ακτινολογικά επιβεβαιωμένα ραγέντα ή αιμορραγούντα αγγειομυολιπώματα. Μετά τον εμβολισμό παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του όγκου των αγγειομυολιπωμάτων (p = 0,015), από 197,8 ± 4,2 cm³ σε 58,1 ± 3,9 cm³, αντιστοιχώντας σε μείωση περίπου 70,6%. Αντίστοιχα, η μέση διάμετρος των όγκων μειώθηκε σημαντικά (p < 0,001), από 9,4 ± 0,7 cm σε 5,5 ± 1,1 cm, με συνολική ποσοστιαία μείωση περίπου 41,5%. Επαναληπτικός εμβολισμός κρίθηκε απαραίτητος σε έναν ασθενή (11,1%) λόγω υποτροπιάζουσας αιμορραγίας από νεοεμφανιζόμενα μικροανευρύσματα. Οι επιπλοκές περιελάμβαναν ένα περιστατικό νεφρικού αποστήματος (11,1%) και πέντε περιπτώσεις ήπιου μετεμβολικού πυρετού (55,5%), ενώ όλοι οι ασθενείς ανέφεραν ήπια έως μέτρια κοιλιακή δυσφορία. Δεν παρατηρήθηκε απώλεια νεφρικής λειτουργίας ή ανάγκη επανεισαγωγής λόγω αιμορραγίας ή νεφρικού άλγους. Συμπεράσματα: Η διαδικασία του εμβολισμού των αγγειομυολιπωμάτων (AMLs) στην εξεταζόμενη ομάδα απέδειξε σημαντική αποτελεσματικότητα στη μείωση του όγκου των βλαβών, χωρίς να συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ή επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. O εκλεκτικός ενδαρτηριακός εμβολισμός αναδεικνύεται ως μια ασφαλής, αποτελεσματική και ελάχιστα επεμβατική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση των AMLs.","abstract_has_math":false,"creators":["Μηλάτου Μαρία","Milatou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5370528"],"render_values":[{"text":"uoadl:5370528","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370528","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μηλάτου Μαρία","Milatou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5370528","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370528"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το νεφρικό αγγειομυολίπωμα (AML) είναι καλοήθης νεοπλασματική οντότητα που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως αιμορραγία ή άλγος, και σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτεί θεραπευτική παρέμβαση. Η θεραπευτική παρέμβαση κρίνεται αναγκαία σε συμπτωματικές βλάβες ή σε περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με παράγοντες όπως το μέγεθος του όγκου ή/και την παρουσία του συμπλέγματος οζώδους σκλήρυνσης (TSC). Οι κύριοι θεραπευτικοί στόχοι στη διαχείρισή του περιλαμβάνουν την πρόληψη οξέων επιπλοκών, τη διατήρηση του νεφρικού παρεγχύματος και τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης νεφρικής λειτουργίας. Ο ενδαρτηριακός εμβολισμός έχει καθιερωθεί ως ελάχιστα επεμβατική επιλογή για επείγουσα και προφυλακτική αντιμετώπιση. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του ενδαρτηριακού εμβολισμού αγγειομυολιπωμάτων. Υλικό & Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά επτά συνεχόμενα περιστατικά εμβολισμών αγγειομυολιπωμάτων νεφρού που διενεργήθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου 2018 και Ιανουαρίου 2021, στο Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας του Π.Γ.Ν.. Για τους παραπάνω ασθενείς καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τα χειρουργικά δεδομένα και τα δεδομένα παρακολούθησης. Το μέγεθος του όγκου κατά τον χρόνο του εμβολισμού και κατά την παρακολούθηση συγκρίθηκε με τη δοκιμή Student’s t-test. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 9 ασθενείς, από τους οποίους αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Η μέση ηλικία ήταν 46,2 ± 7,8 έτη και ο μέσος χρόνος παρακολούθησης 44,1 ± 2,4 μήνες (IQR: 2,1 – 62 μήνες). Δύο ασθενείς παρουσίαζαν σχετιζόμενο σύνδρομο (TSC), μία ασθενής βρισκόταν στην 18η εβδομάδα κύησης, ενώ δύο ασθενείς αντιμετωπίστηκαν επειγόντως λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Από το σύνολο των 9 ασθενών, 7 (77,8%) ασθενείς υποβλήθηκαν σε προληπτικό εμβολισμό για τη διαχείριση αγγειομυολιπωμάτων, ενώ οι υπόλοιποι (n = 2, 22,3%) αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση, λόγω οξείας κλινικής εικόνας με συμπτωματικά και ακτινολογικά επιβεβαιωμένα ραγέντα ή αιμορραγούντα αγγειομυολιπώματα. Μετά τον εμβολισμό παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του όγκου των αγγειομυολιπωμάτων (p = 0,015), από 197,8 ± 4,2 cm³ σε 58,1 ± 3,9 cm³, αντιστοιχώντας σε μείωση περίπου 70,6%. Αντίστοιχα, η μέση διάμετρος των όγκων μειώθηκε σημαντικά (p < 0,001), από 9,4 ± 0,7 cm σε 5,5 ± 1,1 cm, με συνολική ποσοστιαία μείωση περίπου 41,5%. Επαναληπτικός εμβολισμός κρίθηκε απαραίτητος σε έναν ασθενή (11,1%) λόγω υποτροπιάζουσας αιμορραγίας από νεοεμφανιζόμενα μικροανευρύσματα. Οι επιπλοκές περιελάμβαναν ένα περιστατικό νεφρικού αποστήματος (11,1%) και πέντε περιπτώσεις ήπιου μετεμβολικού πυρετού (55,5%), ενώ όλοι οι ασθενείς ανέφεραν ήπια έως μέτρια κοιλιακή δυσφορία. Δεν παρατηρήθηκε απώλεια νεφρικής λειτουργίας ή ανάγκη επανεισαγωγής λόγω αιμορραγίας ή νεφρικού άλγους. Συμπεράσματα: Η διαδικασία του εμβολισμού των αγγειομυολιπωμάτων (AMLs) στην εξεταζόμενη ομάδα απέδειξε σημαντική αποτελεσματικότητα στη μείωση του όγκου των βλαβών, χωρίς να συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ή επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. O εκλεκτικός ενδαρτηριακός εμβολισμός αναδεικνύεται ως μια ασφαλής, αποτελεσματική και ελάχιστα επεμβατική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση των AMLs.","Introduction: Renal angiomyolipoma (AML) is a benign neoplastic entity that may lead to serious complications such as hemorrhage or pain, occasionally necessitating therapeutic intervention. Intervention is indicated for symptomatic lesions or in cases at increased risk of complications, particularly when associated with factors such as tumor size and/or the presence of tuberous sclerosis complex (TSC). The primary treatment goals include prevention of acute complications, preservation of renal parenchyma, and improvement of long-term renal function. Endovascular embolization has been established as a minimally invasive option for both emergent and prophylactic management of AMLs. Objective: To evaluate the efficacy and safety of endovascular embolization for the management of renal AMLs. Materials & Methods: We retrospectively analyzed seven consecutive AML embolization procedures performed between February 2018 and January 2021 at the Department of Interventional Radiology of Attikon Hospital. Patient demographics, procedural data, and follow-up information were collected. Tumor size at the time of embolization and during follow-up was compared using Student’s t-test. Results: Nine patients were included in the study, of whom two were treated emergently due to spontaneous retroperitoneal hemorrhage. The mean age was 46.2 ± 7.8 years, and the 7 median follow-up period was 44.1 ± 2.4 months (IQR: 2.1–62 months). Two patients had TSC-related AML, one patient was at 18 weeks of gestation, and two patients underwent urgent treatment due to spontaneous retroperitoneal bleeding. Seven patients (77.8%) received prophylactic embolization, while two patients (22.3%) were treated emergently or subacutely for symptomatic and radiologically confirmed ruptured or bleeding AMLs. Post- embolization, tumor volume decreased significantly from 197.8 ± 4.2 cm³ to 58.1 ± 3.9 cm³ (p = 0.015), corresponding to a reduction of approximately 70.6%. Tumor diameter was also significantly reduced from 9.4 ± 0.7 cm to 5.5 ± 1.1 cm (p < 0.001), corresponding to an overall reduction of approximately 41.5%. Repeat embolization was required in one patient (11.1%) due to recurrent hemorrhage from newly developed aneurysms. Procedure-related complications included one case of renal abscess (11.1%) and five cases of mild post- embolization fever (55.5%), while all patients reported mild to moderate post-procedural abdominal discomfort. No deterioration in renal function or readmissions due to hemorrhage or renal pain were observed. Conclusion: Endovascular embolization of renal AMLs in this cohort demonstrated significant efficacy in reducing tumor size without severe adverse events or impairment of renal function. Selective arterial embolization is a safe, effective, and minimally invasive therapeutic option for the management of AMLs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εμβολισμός νεφρικών αγγειομυολιπωμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μηλάτου Μαρία","Milatou Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το νεφρικό αγγειομυολίπωμα (AML) είναι καλοήθης νεοπλασματική οντότητα που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως αιμορραγία ή άλγος, και σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτεί θεραπευτική παρέμβαση. Η θεραπευτική παρέμβαση κρίνεται αναγκαία σε συμπτωματικές βλάβες ή σε περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου, ιδιαίτερα όταν συνδέονται με παράγοντες όπως το μέγεθος του όγκου ή/και την παρουσία του συμπλέγματος οζώδους σκλήρυνσης (TSC). Οι κύριοι θεραπευτικοί στόχοι στη διαχείρισή του περιλαμβάνουν την πρόληψη οξέων επιπλοκών, τη διατήρηση του νεφρικού παρεγχύματος και τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης νεφρικής λειτουργίας. Ο ενδαρτηριακός εμβολισμός έχει καθιερωθεί ως ελάχιστα επεμβατική επιλογή για επείγουσα και προφυλακτική αντιμετώπιση. Σκοπός: Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του ενδαρτηριακού εμβολισμού αγγειομυολιπωμάτων. Υλικό & Μέθοδος: Εξετάστηκαν αναδρομικά επτά συνεχόμενα περιστατικά εμβολισμών αγγειομυολιπωμάτων νεφρού που διενεργήθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου 2018 και Ιανουαρίου 2021, στο Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας του Π.Γ.Ν.. Για τους παραπάνω ασθενείς καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τα χειρουργικά δεδομένα και τα δεδομένα παρακολούθησης. Το μέγεθος του όγκου κατά τον χρόνο του εμβολισμού και κατά την παρακολούθηση συγκρίθηκε με τη δοκιμή Student’s t-test. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 9 ασθενείς, από τους οποίους αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Η μέση ηλικία ήταν 46,2 ± 7,8 έτη και ο μέσος χρόνος παρακολούθησης 44,1 ± 2,4 μήνες (IQR: 2,1 – 62 μήνες). Δύο ασθενείς παρουσίαζαν σχετιζόμενο σύνδρομο (TSC), μία ασθενής βρισκόταν στην 18η εβδομάδα κύησης, ενώ δύο ασθενείς αντιμετωπίστηκαν επειγόντως λόγω αυτόματης οπισθοπεριτοναϊκής αιμορραγίας. Από το σύνολο των 9 ασθενών, 7 (77,8%) ασθενείς υποβλήθηκαν σε προληπτικό εμβολισμό για τη διαχείριση αγγειομυολιπωμάτων, ενώ οι υπόλοιποι (n = 2, 22,3%) αντιμετωπίστηκαν σε επείγουσα βάση, λόγω οξείας κλινικής εικόνας με συμπτωματικά και ακτινολογικά επιβεβαιωμένα ραγέντα ή αιμορραγούντα αγγειομυολιπώματα. Μετά τον εμβολισμό παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του όγκου των αγγειομυολιπωμάτων (p = 0,015), από 197,8 ± 4,2 cm³ σε 58,1 ± 3,9 cm³, αντιστοιχώντας σε μείωση περίπου 70,6%. Αντίστοιχα, η μέση διάμετρος των όγκων μειώθηκε σημαντικά (p < 0,001), από 9,4 ± 0,7 cm σε 5,5 ± 1,1 cm, με συνολική ποσοστιαία μείωση περίπου 41,5%. Επαναληπτικός εμβολισμός κρίθηκε απαραίτητος σε έναν ασθενή (11,1%) λόγω υποτροπιάζουσας αιμορραγίας από νεοεμφανιζόμενα μικροανευρύσματα. Οι επιπλοκές περιελάμβαναν ένα περιστατικό νεφρικού αποστήματος (11,1%) και πέντε περιπτώσεις ήπιου μετεμβολικού πυρετού (55,5%), ενώ όλοι οι ασθενείς ανέφεραν ήπια έως μέτρια κοιλιακή δυσφορία. Δεν παρατηρήθηκε απώλεια νεφρικής λειτουργίας ή ανάγκη επανεισαγωγής λόγω αιμορραγίας ή νεφρικού άλγους. Συμπεράσματα: Η διαδικασία του εμβολισμού των αγγειομυολιπωμάτων (AMLs) στην εξεταζόμενη ομάδα απέδειξε σημαντική αποτελεσματικότητα στη μείωση του όγκου των βλαβών, χωρίς να συνοδεύεται από σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ή επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. O εκλεκτικός ενδαρτηριακός εμβολισμός αναδεικνύεται ως μια ασφαλής, αποτελεσματική και ελάχιστα επεμβατική θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση των AMLs.","Introduction: Renal angiomyolipoma (AML) is a benign neoplastic entity that may lead to serious complications such as hemorrhage or pain, occasionally necessitating therapeutic intervention. Intervention is indicated for symptomatic lesions or in cases at increased risk of complications, particularly when associated with factors such as tumor size and/or the presence of tuberous sclerosis complex (TSC). The primary treatment goals include prevention of acute complications, preservation of renal parenchyma, and improvement of long-term renal function. Endovascular embolization has been established as a minimally invasive option for both emergent and prophylactic management of AMLs. Objective: To evaluate the efficacy and safety of endovascular embolization for the management of renal AMLs. Materials & Methods: We retrospectively analyzed seven consecutive AML embolization procedures performed between February 2018 and January 2021 at the Department of Interventional Radiology of Attikon Hospital. Patient demographics, procedural data, and follow-up information were collected. Tumor size at the time of embolization and during follow-up was compared using Student’s t-test. Results: Nine patients were included in the study, of whom two were treated emergently due to spontaneous retroperitoneal hemorrhage. The mean age was 46.2 ± 7.8 years, and the 7 median follow-up period was 44.1 ± 2.4 months (IQR: 2.1–62 months). Two patients had TSC-related AML, one patient was at 18 weeks of gestation, and two patients underwent urgent treatment due to spontaneous retroperitoneal bleeding. Seven patients (77.8%) received prophylactic embolization, while two patients (22.3%) were treated emergently or subacutely for symptomatic and radiologically confirmed ruptured or bleeding AMLs. Post- embolization, tumor volume decreased significantly from 197.8 ± 4.2 cm³ to 58.1 ± 3.9 cm³ (p = 0.015), corresponding to a reduction of approximately 70.6%. Tumor diameter was also significantly reduced from 9.4 ± 0.7 cm to 5.5 ± 1.1 cm (p < 0.001), corresponding to an overall reduction of approximately 41.5%. Repeat embolization was required in one patient (11.1%) due to recurrent hemorrhage from newly developed aneurysms. Procedure-related complications included one case of renal abscess (11.1%) and five cases of mild post- embolization fever (55.5%), while all patients reported mild to moderate post-procedural abdominal discomfort. No deterioration in renal function or readmissions due to hemorrhage or renal pain were observed. Conclusion: Endovascular embolization of renal AMLs in this cohort demonstrated significant efficacy in reducing tumor size without severe adverse events or impairment of renal function. Selective arterial embolization is a safe, effective, and minimally invasive therapeutic option for the management of AMLs."],"dc:identifier":["uoadl:5370528","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5370528"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εμβολισμός νεφρικών αγγειομυολιπωμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:07Z"}