The cost of bearing witness: Εmotional burnout among interpreters in the Greek refugee crisis

Η παρούσα μελέτη διερευνά το συναισθηματικό βάρος που βιώνουν οι κοινοτική διερμηνείς ή οι διερμηνείς δημόσιων υπηρεσιών που εργάζονται με πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από καθεστώς παρατεταμένης κρίσης και συστηματικού κατακερματισμού των υπηρεσιών. Ακολουθώντας ένα ερμηνευτικό πρότυπο, η παρούσα μελέτη χρησιμοποιεί κυρίως ποιοτικό, μικτό σχεδιασμό μεθόδων για να διερευνήσει το ψυχολογικό άχθος όπως το βιώνουν 31 διερμηνείς, οι οποίοι συμπλήρωσαν ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για τους σκοπούς της έρευνας. Τα ποσοτικά δεδομένα επέτρεψαν τη δημιουργία ενός λεπτομερούς δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ των συμμετεχόντων και συμμετοχουσών, καθώς και την κατηγοριοποίηση των απαντήσεων που περιλάμβαναν στοιχεία της κλίμακας Likert. Οι ποιοτικές πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν μέσω ερωτήσεων ανοιχτού τύπου στο ερωτηματολόγιο παρείχαν πλούσιο αφηγηματικό υλικό προς ανάλυση βασισμένο στις εμπειρίες των ερωτηθέντων, καθώς και προτάσεις σχετικά με τη θεσμική υποστήριξη του επαγγέλματος. Μέσω των ερωτήσεων ανοιχτού τύπου συλλέχθηκαν επίσης δεδομένα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματικοί κανονισμοί που ορίζουν οι κανόνες δεοντολογίας, ιδίως ως προς τη χρήση του πρώτου προσώπου είναι πιθανό να αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι το συναισθηματικό βάρος είναι ένα πολύπλοκο και πολυδιάστατο φαινόμενο με συναισθηματικές, σωματικές και σχεσιακές πτυχές, καθώς οι διερμηνείς ανέφεραν συχνά επαναλαμβανόμενες παρεμβατικές σχέσεις σχετιζόμενες με τις αφηγήσεις των πελατών τους και διάφορα σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με την εργασία τους. Ένα κεντρικό, τόσο ποσοτικό όσο και ποιοτικό εύρημα, είναι η έλλειψη θεσμικής υποστήριξης με πολλούς διερμηνείς να περιγράφουν ελάχιστη πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή δομημένης αποσυμφόρησης (debriefing). Η έρευνα εξετάζει περαιτέρω τη δράση των διερμηνέων ως προς τη χρήση της γλώσσας, καθώς πολλοί περιέγραψαν τη στρατηγική μετάβαση στην τριτοπρόσωπη αφήγηση ως μέσο συναισθηματικής αποστασιοποίησης ή ικανοποίησης των αναγκών των πελατών τους, διαπραγματευόμενοι έτσι ενεργά το άκαμπτο μοντέλο διαμεσολάβησης (conduit model) που χαρακτηρίζει το επάγγελμα. Οι απαντήσεις των συμμετεχόντων τονίζουν το ασυμβίβαστο μεταξύ των δικών τους στρατηγικών αντιμετώπισης και της απουσίας συστημικών μέτρων προστασίας ή εκπαίδευσης που να λαμβάνουν υπόψη την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Η μελέτη υποστηρίζει ότι η ευημερία των διερμηνέων πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συλλογική, θεσμική υποχρέωση και όχι ως ατομική ευθύνη. Οι συστάσεις, που πηγάζουν από τις προτάσεις των ίδιων των διερμηνέων, κινούνται σε πολλές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ενός κανονιστικού πλαισίου στην Ελλάδα, της εφαρμογής πρωτοκόλλων προστασίας από τους εργοδότες, καθώς και της προάσπισης των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων των διερμηνέων στην ψυχική υγεία από επαγγελματικές ενώσεις διερμηνέων. Φέρνοντας τις φωνές των διερμηνέων στο προσκήνιο, η έρευνα αυτή παρέχει μια τεκμηριωμένη βάση για την προώθηση πολιτικών που προστατεύουν την ψυχική υγεία των διερμηνέων, εξασφαλίζοντας έτσι τη βιωσιμότητα ενός επαγγέλματος και την ενσυναίσθηση όλων των εμπλεκομένων στην κοινοτική διερμηνέα φορέων που λειτουργεί ως ζωτική γέφυρα επικοινωνίας στο χώρο της ανθρωπιστικής παρέμβασης.

Authors dc:creator

• Πετροπούλου Θεοδοσία-Βαρβάρα
• Petropoulou Theodosia Varvara

• Γλώσσα – Λογοτεχνία
• Language – Literature

Language dc:language

Ελληνικά, Greek, English

Identifier

uoadl:5368610

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368610