{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368610"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5368610","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The cost of bearing witness: Εmotional burnout among interpreters in the Greek refugee crisis","abstract":"Η παρούσα μελέτη διερευνά το συναισθηματικό βάρος που βιώνουν οι κοινοτική διερμηνείς ή οι διερμηνείς δημόσιων υπηρεσιών που εργάζονται με πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από καθεστώς παρατεταμένης κρίσης και συστηματικού κατακερματισμού των υπηρεσιών. Ακολουθώντας ένα ερμηνευτικό πρότυπο, η παρούσα μελέτη χρησιμοποιεί κυρίως ποιοτικό, μικτό σχεδιασμό μεθόδων για να διερευνήσει το ψυχολογικό άχθος όπως το βιώνουν 31 διερμηνείς, οι οποίοι συμπλήρωσαν ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για τους σκοπούς της έρευνας. Τα ποσοτικά δεδομένα επέτρεψαν τη δημιουργία ενός λεπτομερούς δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ των συμμετεχόντων και συμμετοχουσών, καθώς και την κατηγοριοποίηση των απαντήσεων που περιλάμβαναν στοιχεία της κλίμακας Likert. Οι ποιοτικές πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν μέσω ερωτήσεων ανοιχτού τύπου στο ερωτηματολόγιο παρείχαν πλούσιο αφηγηματικό υλικό προς ανάλυση βασισμένο στις εμπειρίες των ερωτηθέντων, καθώς και προτάσεις σχετικά με τη θεσμική υποστήριξη του επαγγέλματος. Μέσω των ερωτήσεων ανοιχτού τύπου συλλέχθηκαν επίσης δεδομένα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματικοί κανονισμοί που ορίζουν οι κανόνες δεοντολογίας, ιδίως ως προς τη χρήση του πρώτου προσώπου είναι πιθανό να αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι το συναισθηματικό βάρος είναι ένα πολύπλοκο και πολυδιάστατο φαινόμενο με συναισθηματικές, σωματικές και σχεσιακές πτυχές, καθώς οι διερμηνείς ανέφεραν συχνά επαναλαμβανόμενες παρεμβατικές σχέσεις σχετιζόμενες με τις αφηγήσεις των πελατών τους και διάφορα σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με την εργασία τους. Ένα κεντρικό, τόσο ποσοτικό όσο και ποιοτικό εύρημα, είναι η έλλειψη θεσμικής υποστήριξης με πολλούς διερμηνείς να περιγράφουν ελάχιστη πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή δομημένης αποσυμφόρησης (debriefing). Η έρευνα εξετάζει περαιτέρω τη δράση των διερμηνέων ως προς τη χρήση της γλώσσας, καθώς πολλοί περιέγραψαν τη στρατηγική μετάβαση στην τριτοπρόσωπη αφήγηση ως μέσο συναισθηματικής αποστασιοποίησης ή ικανοποίησης των αναγκών των πελατών τους, διαπραγματευόμενοι έτσι ενεργά το άκαμπτο μοντέλο διαμεσολάβησης (conduit model) που χαρακτηρίζει το επάγγελμα. Οι απαντήσεις των συμμετεχόντων τονίζουν το ασυμβίβαστο μεταξύ των δικών τους στρατηγικών αντιμετώπισης και της απουσίας συστημικών μέτρων προστασίας ή εκπαίδευσης που να λαμβάνουν υπόψη την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Η μελέτη υποστηρίζει ότι η ευημερία των διερμηνέων πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συλλογική, θεσμική υποχρέωση και όχι ως ατομική ευθύνη. Οι συστάσεις, που πηγάζουν από τις προτάσεις των ίδιων των διερμηνέων, κινούνται σε πολλές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ενός κανονιστικού πλαισίου στην Ελλάδα, της εφαρμογής πρωτοκόλλων προστασίας από τους εργοδότες, καθώς και της προάσπισης των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων των διερμηνέων στην ψυχική υγεία από επαγγελματικές ενώσεις διερμηνέων. Φέρνοντας τις φωνές των διερμηνέων στο προσκήνιο, η έρευνα αυτή παρέχει μια τεκμηριωμένη βάση για την προώθηση πολιτικών που προστατεύουν την ψυχική υγεία των διερμηνέων, εξασφαλίζοντας έτσι τη βιωσιμότητα ενός επαγγέλματος και την ενσυναίσθηση όλων των εμπλεκομένων στην κοινοτική διερμηνέα φορέων που λειτουργεί ως ζωτική γέφυρα επικοινωνίας στο χώρο της ανθρωπιστικής παρέμβασης.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη διερευνά το συναισθηματικό βάρος που βιώνουν οι κοινοτική διερμηνείς ή οι διερμηνείς δημόσιων υπηρεσιών που εργάζονται με πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από καθεστώς παρατεταμένης κρίσης και συστηματικού κατακερματισμού των υπηρεσιών. Ακολουθώντας ένα ερμηνευτικό πρότυπο, η παρούσα μελέτη χρησιμοποιεί κυρίως ποιοτικό, μικτό σχεδιασμό μεθόδων για να διερευνήσει το ψυχολογικό άχθος όπως το βιώνουν 31 διερμηνείς, οι οποίοι συμπλήρωσαν ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για τους σκοπούς της έρευνας. Τα ποσοτικά δεδομένα επέτρεψαν τη δημιουργία ενός λεπτομερούς δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ των συμμετεχόντων και συμμετοχουσών, καθώς και την κατηγοριοποίηση των απαντήσεων που περιλάμβαναν στοιχεία της κλίμακας Likert. Οι ποιοτικές πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν μέσω ερωτήσεων ανοιχτού τύπου στο ερωτηματολόγιο παρείχαν πλούσιο αφηγηματικό υλικό προς ανάλυση βασισμένο στις εμπειρίες των ερωτηθέντων, καθώς και προτάσεις σχετικά με τη θεσμική υποστήριξη του επαγγέλματος. Μέσω των ερωτήσεων ανοιχτού τύπου συλλέχθηκαν επίσης δεδομένα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματικοί κανονισμοί που ορίζουν οι κανόνες δεοντολογίας, ιδίως ως προς τη χρήση του πρώτου προσώπου είναι πιθανό να αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι το συναισθηματικό βάρος είναι ένα πολύπλοκο και πολυδιάστατο φαινόμενο με συναισθηματικές, σωματικές και σχεσιακές πτυχές, καθώς οι διερμηνείς ανέφεραν συχνά επαναλαμβανόμενες παρεμβατικές σχέσεις σχετιζόμενες με τις αφηγήσεις των πελατών τους και διάφορα σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με την εργασία τους. Ένα κεντρικό, τόσο ποσοτικό όσο και ποιοτικό εύρημα, είναι η έλλειψη θεσμικής υποστήριξης με πολλούς διερμηνείς να περιγράφουν ελάχιστη πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή δομημένης αποσυμφόρησης (debriefing). Η έρευνα εξετάζει περαιτέρω τη δράση των διερμηνέων ως προς τη χρήση της γλώσσας, καθώς πολλοί περιέγραψαν τη στρατηγική μετάβαση στην τριτοπρόσωπη αφήγηση ως μέσο συναισθηματικής αποστασιοποίησης ή ικανοποίησης των αναγκών των πελατών τους, διαπραγματευόμενοι έτσι ενεργά το άκαμπτο μοντέλο διαμεσολάβησης (conduit model) που χαρακτηρίζει το επάγγελμα. Οι απαντήσεις των συμμετεχόντων τονίζουν το ασυμβίβαστο μεταξύ των δικών τους στρατηγικών αντιμετώπισης και της απουσίας συστημικών μέτρων προστασίας ή εκπαίδευσης που να λαμβάνουν υπόψη την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Η μελέτη υποστηρίζει ότι η ευημερία των διερμηνέων πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συλλογική, θεσμική υποχρέωση και όχι ως ατομική ευθύνη. Οι συστάσεις, που πηγάζουν από τις προτάσεις των ίδιων των διερμηνέων, κινούνται σε πολλές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ενός κανονιστικού πλαισίου στην Ελλάδα, της εφαρμογής πρωτοκόλλων προστασίας από τους εργοδότες, καθώς και της προάσπισης των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων των διερμηνέων στην ψυχική υγεία από επαγγελματικές ενώσεις διερμηνέων. Φέρνοντας τις φωνές των διερμηνέων στο προσκήνιο, η έρευνα αυτή παρέχει μια τεκμηριωμένη βάση για την προώθηση πολιτικών που προστατεύουν την ψυχική υγεία των διερμηνέων, εξασφαλίζοντας έτσι τη βιωσιμότητα ενός επαγγέλματος και την ενσυναίσθηση όλων των εμπλεκομένων στην κοινοτική διερμηνέα φορέων που λειτουργεί ως ζωτική γέφυρα επικοινωνίας στο χώρο της ανθρωπιστικής παρέμβασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Πετροπούλου Θεοδοσία-Βαρβάρα","Petropoulou Theodosia Varvara"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:04Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5368610"],"render_values":[{"text":"uoadl:5368610","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368610","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πετροπούλου Θεοδοσία-Βαρβάρα","Petropoulou Theodosia Varvara"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5368610","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368610"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη διερευνά το συναισθηματικό βάρος που βιώνουν οι κοινοτική διερμηνείς ή οι διερμηνείς δημόσιων υπηρεσιών που εργάζονται με πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από καθεστώς παρατεταμένης κρίσης και συστηματικού κατακερματισμού των υπηρεσιών. Ακολουθώντας ένα ερμηνευτικό πρότυπο, η παρούσα μελέτη χρησιμοποιεί κυρίως ποιοτικό, μικτό σχεδιασμό μεθόδων για να διερευνήσει το ψυχολογικό άχθος όπως το βιώνουν 31 διερμηνείς, οι οποίοι συμπλήρωσαν ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για τους σκοπούς της έρευνας. Τα ποσοτικά δεδομένα επέτρεψαν τη δημιουργία ενός λεπτομερούς δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ των συμμετεχόντων και συμμετοχουσών, καθώς και την κατηγοριοποίηση των απαντήσεων που περιλάμβαναν στοιχεία της κλίμακας Likert. Οι ποιοτικές πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν μέσω ερωτήσεων ανοιχτού τύπου στο ερωτηματολόγιο παρείχαν πλούσιο αφηγηματικό υλικό προς ανάλυση βασισμένο στις εμπειρίες των ερωτηθέντων, καθώς και προτάσεις σχετικά με τη θεσμική υποστήριξη του επαγγέλματος. Μέσω των ερωτήσεων ανοιχτού τύπου συλλέχθηκαν επίσης δεδομένα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματικοί κανονισμοί που ορίζουν οι κανόνες δεοντολογίας, ιδίως ως προς τη χρήση του πρώτου προσώπου είναι πιθανό να αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι το συναισθηματικό βάρος είναι ένα πολύπλοκο και πολυδιάστατο φαινόμενο με συναισθηματικές, σωματικές και σχεσιακές πτυχές, καθώς οι διερμηνείς ανέφεραν συχνά επαναλαμβανόμενες παρεμβατικές σχέσεις σχετιζόμενες με τις αφηγήσεις των πελατών τους και διάφορα σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με την εργασία τους. Ένα κεντρικό, τόσο ποσοτικό όσο και ποιοτικό εύρημα, είναι η έλλειψη θεσμικής υποστήριξης με πολλούς διερμηνείς να περιγράφουν ελάχιστη πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή δομημένης αποσυμφόρησης (debriefing). Η έρευνα εξετάζει περαιτέρω τη δράση των διερμηνέων ως προς τη χρήση της γλώσσας, καθώς πολλοί περιέγραψαν τη στρατηγική μετάβαση στην τριτοπρόσωπη αφήγηση ως μέσο συναισθηματικής αποστασιοποίησης ή ικανοποίησης των αναγκών των πελατών τους, διαπραγματευόμενοι έτσι ενεργά το άκαμπτο μοντέλο διαμεσολάβησης (conduit model) που χαρακτηρίζει το επάγγελμα. Οι απαντήσεις των συμμετεχόντων τονίζουν το ασυμβίβαστο μεταξύ των δικών τους στρατηγικών αντιμετώπισης και της απουσίας συστημικών μέτρων προστασίας ή εκπαίδευσης που να λαμβάνουν υπόψη την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Η μελέτη υποστηρίζει ότι η ευημερία των διερμηνέων πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συλλογική, θεσμική υποχρέωση και όχι ως ατομική ευθύνη. Οι συστάσεις, που πηγάζουν από τις προτάσεις των ίδιων των διερμηνέων, κινούνται σε πολλές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ενός κανονιστικού πλαισίου στην Ελλάδα, της εφαρμογής πρωτοκόλλων προστασίας από τους εργοδότες, καθώς και της προάσπισης των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων των διερμηνέων στην ψυχική υγεία από επαγγελματικές ενώσεις διερμηνέων. Φέρνοντας τις φωνές των διερμηνέων στο προσκήνιο, η έρευνα αυτή παρέχει μια τεκμηριωμένη βάση για την προώθηση πολιτικών που προστατεύουν την ψυχική υγεία των διερμηνέων, εξασφαλίζοντας έτσι τη βιωσιμότητα ενός επαγγέλματος και την ενσυναίσθηση όλων των εμπλεκομένων στην κοινοτική διερμηνέα φορέων που λειτουργεί ως ζωτική γέφυρα επικοινωνίας στο χώρο της ανθρωπιστικής παρέμβασης.","This study investigates the emotional burden experienced by community or public service interpreters working with refugee and asylum-seeking populations in Greece, in the frontline interpreting context characterized by protracted crisis and systemic fragmentation. Grounded in an interpretivist paradigm, the research employs a primarily qualitative, mixed-methods design to explore the lived reality of psychological strain among 31 interpreters, who completed an anonymous online questionnaire. Quantitative data allowed for the creation of a detailed demographic and professional profile of participants, as well as the grading of the Likert-scale items. Qualitative insights, gathered through open-ended survey questions, provided a rich narrative-driven analysis of experiences, institutional support suggestions, and data on the way professional mandates, particularly the use of the first person, may pose as risk factors for interpreters’ mental health. Findings reveal emotional burden as a complex, multidimensional phenomenon with emotional, somatic and relational facets, since interpreters frequently reported intrusive thoughts about clients’ narratives and various physical symptoms linked to their work. A central, both qualitative and quantitative finding is a considerable gap in institutional support, with many interpreters describing minimal access to psychological services or structured debriefing. The analysis further examines interpreters’ agency in their use of language, as many described the strategic shift to third person narration as means for creating emotional distance or meeting clients’ needs, thereby actively negotiating the rigid conduit model expected in the profession. The participants’ responses highlight a critical misalignment between interpreters’ self directed coping strategies and the absence of systemic, trauma-informed safeguards or training. The study argues that interpreter well-being must be approached as a collective, institutional obligation rather than an individual responsibility. Recommendations, which derive directly from interpreters’ own suggestions, are directed at multiple levels, including the development of regulatory framework in Greece, the implementation of protective protocols by employers and advocacy by professional interpreter associations. By bringing interpreters’ voices at the forefront, this research provides empirical support to advocate for policies that protect interpreters’ mental health, thereby ensuring sustainability and empathy for professionals who act as a vital communication bridge in the humanitarian response context."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The cost of bearing witness: Εmotional burnout among interpreters in the Greek refugee crisis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πετροπούλου Θεοδοσία-Βαρβάρα","Petropoulou Theodosia Varvara"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη διερευνά το συναισθηματικό βάρος που βιώνουν οι κοινοτική διερμηνείς ή οι διερμηνείς δημόσιων υπηρεσιών που εργάζονται με πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από καθεστώς παρατεταμένης κρίσης και συστηματικού κατακερματισμού των υπηρεσιών. Ακολουθώντας ένα ερμηνευτικό πρότυπο, η παρούσα μελέτη χρησιμοποιεί κυρίως ποιοτικό, μικτό σχεδιασμό μεθόδων για να διερευνήσει το ψυχολογικό άχθος όπως το βιώνουν 31 διερμηνείς, οι οποίοι συμπλήρωσαν ανώνυμο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο ειδικά σχεδιασμένο για τους σκοπούς της έρευνας. Τα ποσοτικά δεδομένα επέτρεψαν τη δημιουργία ενός λεπτομερούς δημογραφικού και επαγγελματικού προφίλ των συμμετεχόντων και συμμετοχουσών, καθώς και την κατηγοριοποίηση των απαντήσεων που περιλάμβαναν στοιχεία της κλίμακας Likert. Οι ποιοτικές πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν μέσω ερωτήσεων ανοιχτού τύπου στο ερωτηματολόγιο παρείχαν πλούσιο αφηγηματικό υλικό προς ανάλυση βασισμένο στις εμπειρίες των ερωτηθέντων, καθώς και προτάσεις σχετικά με τη θεσμική υποστήριξη του επαγγέλματος. Μέσω των ερωτήσεων ανοιχτού τύπου συλλέχθηκαν επίσης δεδομένα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματικοί κανονισμοί που ορίζουν οι κανόνες δεοντολογίας, ιδίως ως προς τη χρήση του πρώτου προσώπου είναι πιθανό να αποτελούν παράγοντες κινδύνου για την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι το συναισθηματικό βάρος είναι ένα πολύπλοκο και πολυδιάστατο φαινόμενο με συναισθηματικές, σωματικές και σχεσιακές πτυχές, καθώς οι διερμηνείς ανέφεραν συχνά επαναλαμβανόμενες παρεμβατικές σχέσεις σχετιζόμενες με τις αφηγήσεις των πελατών τους και διάφορα σωματικά συμπτώματα που συνδέονται με την εργασία τους. Ένα κεντρικό, τόσο ποσοτικό όσο και ποιοτικό εύρημα, είναι η έλλειψη θεσμικής υποστήριξης με πολλούς διερμηνείς να περιγράφουν ελάχιστη πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας ή δομημένης αποσυμφόρησης (debriefing). Η έρευνα εξετάζει περαιτέρω τη δράση των διερμηνέων ως προς τη χρήση της γλώσσας, καθώς πολλοί περιέγραψαν τη στρατηγική μετάβαση στην τριτοπρόσωπη αφήγηση ως μέσο συναισθηματικής αποστασιοποίησης ή ικανοποίησης των αναγκών των πελατών τους, διαπραγματευόμενοι έτσι ενεργά το άκαμπτο μοντέλο διαμεσολάβησης (conduit model) που χαρακτηρίζει το επάγγελμα. Οι απαντήσεις των συμμετεχόντων τονίζουν το ασυμβίβαστο μεταξύ των δικών τους στρατηγικών αντιμετώπισης και της απουσίας συστημικών μέτρων προστασίας ή εκπαίδευσης που να λαμβάνουν υπόψη την ψυχική υγεία των διερμηνέων. Η μελέτη υποστηρίζει ότι η ευημερία των διερμηνέων πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συλλογική, θεσμική υποχρέωση και όχι ως ατομική ευθύνη. Οι συστάσεις, που πηγάζουν από τις προτάσεις των ίδιων των διερμηνέων, κινούνται σε πολλές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ενός κανονιστικού πλαισίου στην Ελλάδα, της εφαρμογής πρωτοκόλλων προστασίας από τους εργοδότες, καθώς και της προάσπισης των θεμελιωδών εργασιακών δικαιωμάτων των διερμηνέων στην ψυχική υγεία από επαγγελματικές ενώσεις διερμηνέων. Φέρνοντας τις φωνές των διερμηνέων στο προσκήνιο, η έρευνα αυτή παρέχει μια τεκμηριωμένη βάση για την προώθηση πολιτικών που προστατεύουν την ψυχική υγεία των διερμηνέων, εξασφαλίζοντας έτσι τη βιωσιμότητα ενός επαγγέλματος και την ενσυναίσθηση όλων των εμπλεκομένων στην κοινοτική διερμηνέα φορέων που λειτουργεί ως ζωτική γέφυρα επικοινωνίας στο χώρο της ανθρωπιστικής παρέμβασης.","This study investigates the emotional burden experienced by community or public service interpreters working with refugee and asylum-seeking populations in Greece, in the frontline interpreting context characterized by protracted crisis and systemic fragmentation. Grounded in an interpretivist paradigm, the research employs a primarily qualitative, mixed-methods design to explore the lived reality of psychological strain among 31 interpreters, who completed an anonymous online questionnaire. Quantitative data allowed for the creation of a detailed demographic and professional profile of participants, as well as the grading of the Likert-scale items. Qualitative insights, gathered through open-ended survey questions, provided a rich narrative-driven analysis of experiences, institutional support suggestions, and data on the way professional mandates, particularly the use of the first person, may pose as risk factors for interpreters’ mental health. Findings reveal emotional burden as a complex, multidimensional phenomenon with emotional, somatic and relational facets, since interpreters frequently reported intrusive thoughts about clients’ narratives and various physical symptoms linked to their work. A central, both qualitative and quantitative finding is a considerable gap in institutional support, with many interpreters describing minimal access to psychological services or structured debriefing. The analysis further examines interpreters’ agency in their use of language, as many described the strategic shift to third person narration as means for creating emotional distance or meeting clients’ needs, thereby actively negotiating the rigid conduit model expected in the profession. The participants’ responses highlight a critical misalignment between interpreters’ self directed coping strategies and the absence of systemic, trauma-informed safeguards or training. The study argues that interpreter well-being must be approached as a collective, institutional obligation rather than an individual responsibility. Recommendations, which derive directly from interpreters’ own suggestions, are directed at multiple levels, including the development of regulatory framework in Greece, the implementation of protective protocols by employers and advocacy by professional interpreter associations. By bringing interpreters’ voices at the forefront, this research provides empirical support to advocate for policies that protect interpreters’ mental health, thereby ensuring sustainability and empathy for professionals who act as a vital communication bridge in the humanitarian response context."],"dc:identifier":["uoadl:5368610","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5368610"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["The cost of bearing witness: Εmotional burnout among interpreters in the Greek refugee crisis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:04Z"}