Asphericity and spherical aberrations in untreated eyes: a retrospective analysis of topographic and aberrometric data

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο χαρακτηρισμός της ασφαιρικότητας του κερατοειδούς (τιμή Q) και των οφθαλμικών εκτροπών σε μεγάλο δείγμα μη χειρουργημένων οφθαλμών με χρήση σύγχρονου διαγνωστικού μηχανήματος. Συγκεκριμένα, επιδιώξαμε να περιγράψουμε τις ηλικιακές μεταβολές διαφόρων βιομετρικών και παραμέτρων οπτικής ποιότητας, να ποσοτικοποιήσουμε τη σχετική επίδραση των κερατοειδικών έναντι των ενδοφθάλμιων σφαιρικών εκτροπών (SA) στη διαμήκη σφαιρική εκτροπή (LSA) και στον διορθωμένο δείκτη Strehl, και να εντοπίσουμε ποιες παράμετροι σχετίζονται ισχυρότερα με καλύτερη οπτική ποιότητα, με πιθανές επιπτώσεις στον σχεδιασμό και την επιλογή ενδοφακών (IOLs) ροηγμένης τεχνολογίας. Ως δευτερεύοντες στόχοι, διερευνήθηκαν πιθανές διαφορές μεταξύ φύλων και μεταξύ δεξιού και αριστερού οφθαλμού, καθώς και το αν, σε νεότερους οφθαλμούς, το διαθλαστικό σφάλμα (εκφρασμένο ως σφαιρικό ισοδύναμο) σχετίζεται με τις κερατοειδικές εκτροπές υψηλής τάξης (cHOAs) ή τη σφαιρική εκτροπή του κερατοειδούς. Μέθοδοι: Η αναδρομική αυτή μελέτη περιέλαβε 400 μη χειρουργημένους οφθαλμούς ενηλίκων ασθενών (18–90 ετών), οι οποίοι υποβλήθηκαν σε τυπικό προεγχειρητικό έλεγχο διαθλαστικής χειρουργικής ή καταρράκτη σε ένα κέντρο, με χρήση του Combi Wavefront Analyzer (SCHWIND PERAMIS και SCHWIND SIRIUS). Οι παράμετροι που συλλέχθηκαν περιλάμβαναν: ηλικία, φύλο, διαθλαστικό σφάλμα, τοπογραφικό αστιγματισμό και άξονα αστιγματισμού, επίπεδη (K1), κυρτή (K2) και μέση κερατομετρική τιμή (Kavg), κεντρικό πάχος κερατοειδούς (CCT), διάμετρος κόρης, πρόσθια τιμή Q του κερατοειδούς, LSA, κερατοειδική, ενδοφθάλμια και ολική SA, τη ρίζα μέσης τετραγωνικής τιμής (RMS) των ολικών και κερατοειδικών εκτροπών υψηλής τάξης (tHOAs, cHOAs αντίστοιχα), και τον διορθωμένο συνολικό και κερατοειδικό δείκτη Strehl. Η τιμή Q και η LSA υπολογίστηκαν για πλήρη διάμετρο κόρης σύμφωνα με τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις της συσκευής, ενώ οι SA, HOAs και ο δείκτης Strehl αναλύθηκαν για διάμετρο κόρης 4,5 mm. Οι επιδράσεις της ηλικίας αξιολογήθηκαν με συσχετίσεις Pearson και συγκρίσεις μεταξύ υποομάδων ≤40 και >40 ετών. Οι συσχετίσεις με τον διορθωμένο λόγο Strehl και την LSA διερευνήθηκαν με πολυπαραγοντική παλινδρόμηση με ποινή και συσχετίσεις Pearson. Το επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε σε p < 0,05. Αποτελέσματα: Η τιμή Q ήταν κατά μέσο όρο ήπια προλατική (-0,16 ± 0,10) και γινόταν σημαντικά λιγότερο αρνητική με την ηλικία (r = 0,26, p < 0,001). Όλες οι τιμές των εκτροπών αυξάνονταν με την ηλικία: RMS των tHOAs (r = 0,26, p < 0,001), RMS των cHOAs (r = 0,29, p < 0,001), ολικ΄ή SA (r = 0,29, p < 0,001), κερατοειδική SA (r = 0,18, p < 0,001), ενδοφθαλμια SA (r = 0,22, p < 0,001) και LSA (r = 0,21, p < 0,001), ενώ ο διορθωμένος συνολικός δείκτης Strehl μειωνόταν (r = -0,30, p < 0,001). Η κερατοειδική SA παρουσίασε ισχυρή θετική συσχέτιση με την LSA (r = 0,73, p < 0,001) και ασθενέστερη αλλά σημαντική αρνητική συσχέτιση με τον διορθωμένο συνολικό δείκτη Strehl (r = -0,16, p = 0,001), ενώ η ενδοφθάλμια SA δεν συσχετίστηκε σημαντικά με καμία από τις δύο παραμέτρους (p = 0,15). Η αυτόματη επιλογή προβλεπτικών μεταβλητών και η ridge παλινδρόμηση ανέδειξαν το RMS των tHOAs ως τον κύριο καθοριστικό παράγοντα του διορθωμένου συνολικού δείκτη Strehl (R² μοντέλου ≈ 0,50· συσχέτιση RMS tHOAs–Strehl: r = -0,71, p < 0,001) και την τιμή Q ως τον κυρίαρχο καθοριστικό παράγοντα της LSA μαζί με τα K1/K2 και την κερατοειδική SA (R² μοντέλου ≈ 0,87· συσχέτιση Q–LSA: r = 0,86, p < 0,001). Δεν βρέθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές μεταξύ δεξιού και αριστερού οφθαλμού για καμία παράμετρο, ούτε σημαντικές διαφορές μεταξύ φύλων στον διορθωμένο δείκτη Strehl ή στις tHOAs· οι γυναίκες παρουσίασαν ελαφρώς υψηλότερη κερατοειδική SA από τους άνδρες (p = 0,017). Σε νεότερη υποομάδα (≤35 ετών, n = 110), ούτε το RMS των cHOAs ούτε η κερατοειδική SA συσχετίστηκαν σημαντικά με το σφαιρικό ισοδύναμο. Συμπεράσματα: Σε αυτό το κλινικό δείγμα μη χειρουργημένων οφθαλμών, η αύξηση της ηλικίας σχετιζόταν με σταδιακή μετατόπιση προς λιγότερο προλατικό κερατοειδή, αυξημένη κερατοειδική και ολική SA, αύξηση των HOAs και μείωση της αντικειμενικής οπτικής ποιότητας. Η κερατοειδική, και όχι η ενδοφθάλμια SA αποτέλεσε τη βασική συνιστώσα που συνδέεται τόσο με την LSA όσο και με τον δείκτη Strehl, ενώ το RMS των tHOAs αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος προγνωστικός δείκτης της οπτικής ποιότητας. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν μια υψηλά εξατομικευμένη και προσαρμοσμένη στην ηλικία προσέγγιση όσον αφορά στο σχεδιασμό και στην επιλογή ενδοφακών προηγμένης τεχνολογίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην ασφαιρικότητα του κερατοειδούς, την κερατοειδική SA και τις ολικές HOAs σε κλινικά σημαντικές διαμέτρους κόρης.

Authors dc:creator

• Ξανθοπούλου Ευθαλία
• Xanthopoulou Efthalia

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

English

Identifier

uoadl:5367935

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5367935