National and Kapodistrian University of Athens
Μελέτη των τελικών προϊόντων προηγμένης γλυκοζυλίωσης (AGEs) σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 μικρής διάρκειας με επιπλοκές
Abstract
dc:descriptionΕισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) συνδέεται στενά με την ανάπτυξη οξειδωτικού στρες και τη συσσώρευση τελικών προϊόντων προηγμένης γλυκοζυλίωσης (Advanced Glycation End-products, AGEs), μηχανισμοί που συμβάλλουν καθοριστικά στην παθογένεση μικροαγγειακών και μακροαγγειακών επιπλοκών. Σκοπός: Η διερεύνηση των επιπέδων AGEs και δεικτών οξειδωτικού στρες σε άτομα με ΣΔτ2 διαφορετικής διάρκειας, καθώς και η αξιολόγηση της συσχέτισής τους με τη διάρκεια και τις επιπλοκές του διαβήτη. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν 73 ενήλικες ασθενείς με ΣΔτ2, οι οποίοι κατανεμήθηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τη διάρκεια της νόσου (≤10 έτη και >10 έτη). Πραγματοποιήθηκε καταγραφή δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών, φυσική εξέταση και εργαστηριακές αναλύσεις. Τα επίπεδα των AGEs στο δέρμα και στον οφθαλμό αξιολογήθηκαν μέσω της τεχνικής του αυτοφθορισμού, ενώ τα AGEs στον ορό και οι δείκτες οξειδωτικού στρες ποσοτικοποιήθηκαν μέσω ανοσοενζυμικής μεθόδου (enzyme-linked immunosorbent assay - ELISA). Αποτελέσματα: Η μέση τιμή HbA1c ήταν 7,1% (6,4–10,0) στην Ομάδα 1 (ΣΔτ2 ≤10 έτη) και 7,9% (7,1–11,9) στην Ομάδα 2 (ΣΔτ2 >10 έτη), με στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0,013). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν μη στατιστικά σημαντικές διαφορές στα επίπεδα AGEs (82,3 έναντι 126,4 ng/ml, p=0,270) και sRAGE (864 έναντι 900 pg/ml, p=0,370) στον ορό μεταξύ των δύο ομάδων. Αντίθετα, οι τιμές ROS ήταν σημαντικά αυξημένες στους ασθενείς με μεγαλύτερη διάρκεια ΣΔτ2 (85,8 έναντι 67,5 μmol/l, p=0,003), υποδηλώνοντας εντονότερη οξειδωτική επιβάρυνση. Επιπλέον, παρατηρήθηκαν σημαντικά υψηλότερες τιμές AGEs στο δέρμα (6,2 έναντι 3,4 AU, p<0,001) και στον φακό του οφθαλμού (0,29 έναντι 0,26 AU, p=0,028) στην ομάδα με διάρκεια νόσου >10 έτη, γεγονός που καταδεικνύει αυξημένη ιστική συσσώρευση AGEs με την πάροδο του χρόνου. Συμπεράσματα: Η μεγαλύτερη διάρκεια ΣΔτ2 σχετίζεται με αυξημένο οξειδωτικό στρες και αυξημένη ιστική συσσώρευση AGEs. Τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία της διάρκειας της νόσου στη γλυκοξειδωτική επιβάρυνση και υποστηρίζουν τη χρησιμότητα μη επεμβατικών μεθόδων εκτίμησης AGEs ως πιθανών βιοδεικτών κινδύνου επιπλοκών.
Author and committee
dc:creator, dc:contributor.*- Authors dc:creator
-
- Θεοδωρακοπούλου Αικατερίνη
- Theodorakopoulou Aikaterini
Subjects
dc:subject × 2Rights
- Language dc:language
- Ελληνικά, Greek
Identifiers
dc:identifier.*- Identifier
- uoadl:5367907
- OAI identifier oai:identifier
- oai:lib.uoa.gr:uoadl:5367907