Η επίδραση της μεθόδου κλινικού πιλάτες σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία

Η χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία αποτελεί μία από τις συχνότερες μυοσκελετικές παθήσεις διεθνώς και συνδέεται με υψηλά ποσοστά λειτουργικής αναπηρίας, μειωμένη ποιότητα ζωής και αυξημένο κοινωνικοοικονομικό κόστος. Σύμφωνα με τα παγκόσμια δεδομένα, εκτιμάται ότι περίπου το 60–80% του γενικού πληθυσμού αναμένεται να εμφανίσει ένα επεισόδιο οσφυαλγίας κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ, σε ποσοστό που υπερβαίνει το 20%, τα συμπτώματα αυτά εξελίσσονται σε χρόνια. Η χρόνια οσφυαλγία σχετίζεται με σημαντική μείωση της ποιότητας ζωής του ατόμου, καθώς και με περιορισμούς στις καθημερινές δραστηριότητες του και αυξημένο οικονομικό και κοινωνικό κόστος, λόγω της απουσίας του ασθενούς από την εργασία του και της ανάγκης για συνεχή θεραπευτική υποστήριξη. Παρά τις διαθέσιμες θεραπευτικές προσεγγίσεις, η αναζήτηση ασφαλών και αποτελεσματικών μεθόδων αποκατάστασης παραμένει μια κρίσιμη πρόκληση. Μία από τις μεθόδους που έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας είναι το κλινικό Πιλάτες (Clinical Pilates), το οποίο διαφοροποιείται από το κλασικό Πιλάτες καθώς προσαρμόζεται σε κλινικούς πληθυσμούς και εστιάζει στην ενεργοποίηση των εν τω βάθει σταθεροποιών μυών του κορμού (διάφραγμα, εγκάρσιος κοιλιακός, πολυσχιδής, μύες πυελικού εδάφους). Μέσω της αναπνοής, της συγκέντρωσης, του ελέγχου και της ακρίβειας των κινήσεων, επιδιώκεται η αποκατάσταση του κινητικού ελέγχου και τη μείωση και καλύτερη κατανομή των φορτίων στη σπονδυλική στήλη. Μελέτες έχουν δείξει ότι η εφαρμογή του κλινικoύ Πιλάτες μπορεί να μειώσει τον πόνο, να βελτιώσει τη στάση του σώματος και να περιορίσει τη λειτουργική αναπηρία σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Η παρούσα μελέτη είχε ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση ενός εξατομικευμένου προγράμματος κλινικού Πιλάτες στη λειτουργική αναπηρία ασθενών με χρόνια οσφυαλγία. Το δείγμα αποτέλεσαν δέκα (Ν = 10) ασθενείς (57.2.±8.1 έτη), οι οποίοι ακολούθησαν ένα πρόγραμμα διάρκειας έξι εβδομάδων με συχνότητα δύο συνεδριών ανά εβδομάδα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της ελληνικής σταθμισμένης έκδοσης του Quebec Back Pain Disability Scale (QBPDS) πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική μείωση στη βαθμολογία του QBPDS από 40.10 ± 10.38 πριν την εφαρμογή του προγράμματος σε 30.20 ± 9.83 μετά, με μέση διαφορά iii 9.90 μονάδων (t(9) = 8.03, p < 0.001). Επιπλέον, το ποσοστό μέγιστης αναπηρίας μειώθηκε από 25.1±10.72% σε 12.75±9.43%, αναδεικνύοντας σχεδόν 50% βελτίωση στη λειτουργική ικανότητα των συμμετεχόντων. Συνοψίζοντας, τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι η εφαρμογή του κλινικού Πιλάτες αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μείωση της λειτουργικής τους αναπηρίας. Αν και οι περιορισμοί της έρευνας, όπως το μικρό μέγεθος του δείγματος και η απουσία ομάδας ελέγχου, δεν επιτρέπουν την εξαγωγή γενικευμένων συμπερασμάτων, τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα με μεγαλύτερα δείγματα και μακροχρόνια παρακολούθηση. Η ενσωμάτωση του κλινικού Πιλάτες στην κλινική πρακτική μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνια οσφυαλγία αλλά και μειώνοντας το κόστος υγείας αυτών των ασθενών.

Authors dc:creator

• Κατωπόδη Δανάη
• Katopodi Danai

• Επιστήμες Υγείας
• Health Sciences

Language dc:language

Ελληνικά, Greek

Identifier

uoadl:5363275

OAI identifier oai:identifier

oai:lib.uoa.gr:uoadl:5363275