{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5363275"},"canonical_url":"https://search.dev.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5363275","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της μεθόδου κλινικού πιλάτες σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία","abstract":"Η χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία αποτελεί μία από τις συχνότερες μυοσκελετικές παθήσεις διεθνώς και συνδέεται με υψηλά ποσοστά λειτουργικής αναπηρίας, μειωμένη ποιότητα ζωής και αυξημένο κοινωνικοοικονομικό κόστος. Σύμφωνα με τα παγκόσμια δεδομένα, εκτιμάται ότι περίπου το 60–80% του γενικού πληθυσμού αναμένεται να εμφανίσει ένα επεισόδιο οσφυαλγίας κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ, σε ποσοστό που υπερβαίνει το 20%, τα συμπτώματα αυτά εξελίσσονται σε χρόνια. Η χρόνια οσφυαλγία σχετίζεται με σημαντική μείωση της ποιότητας ζωής του ατόμου, καθώς και με περιορισμούς στις καθημερινές δραστηριότητες του και αυξημένο οικονομικό και κοινωνικό κόστος, λόγω της απουσίας του ασθενούς από την εργασία του και της ανάγκης για συνεχή θεραπευτική υποστήριξη. Παρά τις διαθέσιμες θεραπευτικές προσεγγίσεις, η αναζήτηση ασφαλών και αποτελεσματικών μεθόδων αποκατάστασης παραμένει μια κρίσιμη πρόκληση. Μία από τις μεθόδους που έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας είναι το κλινικό Πιλάτες (Clinical Pilates), το οποίο διαφοροποιείται από το κλασικό Πιλάτες καθώς προσαρμόζεται σε κλινικούς πληθυσμούς και εστιάζει στην ενεργοποίηση των εν τω βάθει σταθεροποιών μυών του κορμού (διάφραγμα, εγκάρσιος κοιλιακός, πολυσχιδής, μύες πυελικού εδάφους). Μέσω της αναπνοής, της συγκέντρωσης, του ελέγχου και της ακρίβειας των κινήσεων, επιδιώκεται η αποκατάσταση του κινητικού ελέγχου και τη μείωση και καλύτερη κατανομή των φορτίων στη σπονδυλική στήλη. Μελέτες έχουν δείξει ότι η εφαρμογή του κλινικoύ Πιλάτες μπορεί να μειώσει τον πόνο, να βελτιώσει τη στάση του σώματος και να περιορίσει τη λειτουργική αναπηρία σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Η παρούσα μελέτη είχε ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση ενός εξατομικευμένου προγράμματος κλινικού Πιλάτες στη λειτουργική αναπηρία ασθενών με χρόνια οσφυαλγία. Το δείγμα αποτέλεσαν δέκα (Ν = 10) ασθενείς (57.2.±8.1 έτη), οι οποίοι ακολούθησαν ένα πρόγραμμα διάρκειας έξι εβδομάδων με συχνότητα δύο συνεδριών ανά εβδομάδα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της ελληνικής σταθμισμένης έκδοσης του Quebec Back Pain Disability Scale (QBPDS) πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική μείωση στη βαθμολογία του QBPDS από 40.10 ± 10.38 πριν την εφαρμογή του προγράμματος σε 30.20 ± 9.83 μετά, με μέση διαφορά iii 9.90 μονάδων (t(9) = 8.03, p < 0.001). Επιπλέον, το ποσοστό μέγιστης αναπηρίας μειώθηκε από 25.1±10.72% σε 12.75±9.43%, αναδεικνύοντας σχεδόν 50% βελτίωση στη λειτουργική ικανότητα των συμμετεχόντων. Συνοψίζοντας, τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι η εφαρμογή του κλινικού Πιλάτες αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μείωση της λειτουργικής τους αναπηρίας. Αν και οι περιορισμοί της έρευνας, όπως το μικρό μέγεθος του δείγματος και η απουσία ομάδας ελέγχου, δεν επιτρέπουν την εξαγωγή γενικευμένων συμπερασμάτων, τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα με μεγαλύτερα δείγματα και μακροχρόνια παρακολούθηση. Η ενσωμάτωση του κλινικού Πιλάτες στην κλινική πρακτική μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνια οσφυαλγία αλλά και μειώνοντας το κόστος υγείας αυτών των ασθενών.","abstract_html":"Η χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία αποτελεί μία από τις συχνότερες μυοσκελετικές παθήσεις διεθνώς και συνδέεται με υψηλά ποσοστά λειτουργικής αναπηρίας, μειωμένη ποιότητα ζωής και αυξημένο κοινωνικοοικονομικό κόστος. Σύμφωνα με τα παγκόσμια δεδομένα, εκτιμάται ότι περίπου το 60–80% του γενικού πληθυσμού αναμένεται να εμφανίσει ένα επεισόδιο οσφυαλγίας κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ, σε ποσοστό που υπερβαίνει το 20%, τα συμπτώματα αυτά εξελίσσονται σε χρόνια. Η χρόνια οσφυαλγία σχετίζεται με σημαντική μείωση της ποιότητας ζωής του ατόμου, καθώς και με περιορισμούς στις καθημερινές δραστηριότητες του και αυξημένο οικονομικό και κοινωνικό κόστος, λόγω της απουσίας του ασθενούς από την εργασία του και της ανάγκης για συνεχή θεραπευτική υποστήριξη. Παρά τις διαθέσιμες θεραπευτικές προσεγγίσεις, η αναζήτηση ασφαλών και αποτελεσματικών μεθόδων αποκατάστασης παραμένει μια κρίσιμη πρόκληση. Μία από τις μεθόδους που έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας είναι το κλινικό Πιλάτες (Clinical Pilates), το οποίο διαφοροποιείται από το κλασικό Πιλάτες καθώς προσαρμόζεται σε κλινικούς πληθυσμούς και εστιάζει στην ενεργοποίηση των εν τω βάθει σταθεροποιών μυών του κορμού (διάφραγμα, εγκάρσιος κοιλιακός, πολυσχιδής, μύες πυελικού εδάφους). Μέσω της αναπνοής, της συγκέντρωσης, του ελέγχου και της ακρίβειας των κινήσεων, επιδιώκεται η αποκατάσταση του κινητικού ελέγχου και τη μείωση και καλύτερη κατανομή των φορτίων στη σπονδυλική στήλη. Μελέτες έχουν δείξει ότι η εφαρμογή του κλινικoύ Πιλάτες μπορεί να μειώσει τον πόνο, να βελτιώσει τη στάση του σώματος και να περιορίσει τη λειτουργική αναπηρία σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Η παρούσα μελέτη είχε ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση ενός εξατομικευμένου προγράμματος κλινικού Πιλάτες στη λειτουργική αναπηρία ασθενών με χρόνια οσφυαλγία. Το δείγμα αποτέλεσαν δέκα (Ν = 10) ασθενείς (57.2.±8.1 έτη), οι οποίοι ακολούθησαν ένα πρόγραμμα διάρκειας έξι εβδομάδων με συχνότητα δύο συνεδριών ανά εβδομάδα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της ελληνικής σταθμισμένης έκδοσης του Quebec Back Pain Disability Scale (QBPDS) πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική μείωση στη βαθμολογία του QBPDS από 40.10 ± 10.38 πριν την εφαρμογή του προγράμματος σε 30.20 ± 9.83 μετά, με μέση διαφορά iii 9.90 μονάδων (t(9) = 8.03, p < 0.001). Επιπλέον, το ποσοστό μέγιστης αναπηρίας μειώθηκε από 25.1±10.72% σε 12.75±9.43%, αναδεικνύοντας σχεδόν 50% βελτίωση στη λειτουργική ικανότητα των συμμετεχόντων. Συνοψίζοντας, τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι η εφαρμογή του κλινικού Πιλάτες αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μείωση της λειτουργικής τους αναπηρίας. Αν και οι περιορισμοί της έρευνας, όπως το μικρό μέγεθος του δείγματος και η απουσία ομάδας ελέγχου, δεν επιτρέπουν την εξαγωγή γενικευμένων συμπερασμάτων, τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα με μεγαλύτερα δείγματα και μακροχρόνια παρακολούθηση. Η ενσωμάτωση του κλινικού Πιλάτες στην κλινική πρακτική μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνια οσφυαλγία αλλά και μειώνοντας το κόστος υγείας αυτών των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατωπόδη Δανάη","Katopodi Danai"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5363275"],"render_values":[{"text":"uoadl:5363275","href":null,"code":true}]}]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363275","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατωπόδη Δανάη","Katopodi Danai"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5363275","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363275"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία αποτελεί μία από τις συχνότερες μυοσκελετικές παθήσεις διεθνώς και συνδέεται με υψηλά ποσοστά λειτουργικής αναπηρίας, μειωμένη ποιότητα ζωής και αυξημένο κοινωνικοοικονομικό κόστος. Σύμφωνα με τα παγκόσμια δεδομένα, εκτιμάται ότι περίπου το 60–80% του γενικού πληθυσμού αναμένεται να εμφανίσει ένα επεισόδιο οσφυαλγίας κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ, σε ποσοστό που υπερβαίνει το 20%, τα συμπτώματα αυτά εξελίσσονται σε χρόνια. Η χρόνια οσφυαλγία σχετίζεται με σημαντική μείωση της ποιότητας ζωής του ατόμου, καθώς και με περιορισμούς στις καθημερινές δραστηριότητες του και αυξημένο οικονομικό και κοινωνικό κόστος, λόγω της απουσίας του ασθενούς από την εργασία του και της ανάγκης για συνεχή θεραπευτική υποστήριξη. Παρά τις διαθέσιμες θεραπευτικές προσεγγίσεις, η αναζήτηση ασφαλών και αποτελεσματικών μεθόδων αποκατάστασης παραμένει μια κρίσιμη πρόκληση. Μία από τις μεθόδους που έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας είναι το κλινικό Πιλάτες (Clinical Pilates), το οποίο διαφοροποιείται από το κλασικό Πιλάτες καθώς προσαρμόζεται σε κλινικούς πληθυσμούς και εστιάζει στην ενεργοποίηση των εν τω βάθει σταθεροποιών μυών του κορμού (διάφραγμα, εγκάρσιος κοιλιακός, πολυσχιδής, μύες πυελικού εδάφους). Μέσω της αναπνοής, της συγκέντρωσης, του ελέγχου και της ακρίβειας των κινήσεων, επιδιώκεται η αποκατάσταση του κινητικού ελέγχου και τη μείωση και καλύτερη κατανομή των φορτίων στη σπονδυλική στήλη. Μελέτες έχουν δείξει ότι η εφαρμογή του κλινικoύ Πιλάτες μπορεί να μειώσει τον πόνο, να βελτιώσει τη στάση του σώματος και να περιορίσει τη λειτουργική αναπηρία σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Η παρούσα μελέτη είχε ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση ενός εξατομικευμένου προγράμματος κλινικού Πιλάτες στη λειτουργική αναπηρία ασθενών με χρόνια οσφυαλγία. Το δείγμα αποτέλεσαν δέκα (Ν = 10) ασθενείς (57.2.±8.1 έτη), οι οποίοι ακολούθησαν ένα πρόγραμμα διάρκειας έξι εβδομάδων με συχνότητα δύο συνεδριών ανά εβδομάδα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της ελληνικής σταθμισμένης έκδοσης του Quebec Back Pain Disability Scale (QBPDS) πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική μείωση στη βαθμολογία του QBPDS από 40.10 ± 10.38 πριν την εφαρμογή του προγράμματος σε 30.20 ± 9.83 μετά, με μέση διαφορά iii 9.90 μονάδων (t(9) = 8.03, p < 0.001). Επιπλέον, το ποσοστό μέγιστης αναπηρίας μειώθηκε από 25.1±10.72% σε 12.75±9.43%, αναδεικνύοντας σχεδόν 50% βελτίωση στη λειτουργική ικανότητα των συμμετεχόντων. Συνοψίζοντας, τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι η εφαρμογή του κλινικού Πιλάτες αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μείωση της λειτουργικής τους αναπηρίας. Αν και οι περιορισμοί της έρευνας, όπως το μικρό μέγεθος του δείγματος και η απουσία ομάδας ελέγχου, δεν επιτρέπουν την εξαγωγή γενικευμένων συμπερασμάτων, τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα με μεγαλύτερα δείγματα και μακροχρόνια παρακολούθηση. Η ενσωμάτωση του κλινικού Πιλάτες στην κλινική πρακτική μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνια οσφυαλγία αλλά και μειώνοντας το κόστος υγείας αυτών των ασθενών.","Chronic non-specific low back pain is among the most common musculoskeletal disorders worldwide and is associated with high rates of functional disability, reduced quality of life, and increased socioeconomic costs. According to global data, it is estimated that approxi- mately 60–80% of the general population will experience an episode of low back pain at some point in their lives, while in more than 20% of cases, the symptoms progress to a chronic form. Chronic low back pain is associated with significant reductions in quality of life, restrictions on daily activities, and increased economic and social burden, due to ab- sence from work and the need for continuous therapeutic support. Despite the available ther- apeutic approaches, the search for safe and effective rehabilitation methods remains a critical challenge. One method that has attracted the interest of the research community is Clinical Pilates, which differs from classical Pilates as it is adapted for clinical populations and focuses on activating the deep stabilizing muscles of the trunk (diaphragm, transversus abdominis, mul- tifidus, pelvic floor muscles). Through breathing, concentration, control, and movement pre- cision, it aims to restore motor control and improve load distribution across the spine. Pre- vious studies have shown that the application of clinical Pilates can reduce pain, improve posture, and limit functional disability in patients with chronic low back pain. The present study aimed to evaluate the effect of an individualized clinical Pilates program on functional disability in patients with chronic low back pain. The sample consisted of ten (N = 10) patients (57.2±8.1 years), who followed a six-week program with two sessions per week. Assessment was conducted using the Greek validated version of the Quebec Back Pain Disability Scale (QBPDS) before and after the intervention. The results of the study showed a significant reduction in QBPDS scores from 40.10 ± 10.38 before the intervention to 30.20 ± 9.83 after that, with a mean difference of 9.90 points (t(9) = 8.03, p < 0.001). Furthermore, the percentage of maximum disability decreased from 25.1 ± 10.72% to 12.75 ± 9.43%, reflecting an almost 50% improvement in participants’ func- tional capacity. In summary, the findings of this study demonstrate that the implementation of clinical Pilates is a safe and effective therapeutic intervention for patients with chronic non-specific low v back pain, significantly contributing to the reduction of their functional disability. Although the limitations of the study, such as the small sample size and the absence of a control group, do not allow for generalized conclusions, the results are highly encouraging and highlight the need for further research with larger samples and long-term follow-up. Integrating clin- ical Pilates into clinical practice can provide substantial benefits, improving patients’ quality of life while also reducing healthcare costs in this clinical population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της μεθόδου κλινικού πιλάτες σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατωπόδη Δανάη","Katopodi Danai"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία αποτελεί μία από τις συχνότερες μυοσκελετικές παθήσεις διεθνώς και συνδέεται με υψηλά ποσοστά λειτουργικής αναπηρίας, μειωμένη ποιότητα ζωής και αυξημένο κοινωνικοοικονομικό κόστος. Σύμφωνα με τα παγκόσμια δεδομένα, εκτιμάται ότι περίπου το 60–80% του γενικού πληθυσμού αναμένεται να εμφανίσει ένα επεισόδιο οσφυαλγίας κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ, σε ποσοστό που υπερβαίνει το 20%, τα συμπτώματα αυτά εξελίσσονται σε χρόνια. Η χρόνια οσφυαλγία σχετίζεται με σημαντική μείωση της ποιότητας ζωής του ατόμου, καθώς και με περιορισμούς στις καθημερινές δραστηριότητες του και αυξημένο οικονομικό και κοινωνικό κόστος, λόγω της απουσίας του ασθενούς από την εργασία του και της ανάγκης για συνεχή θεραπευτική υποστήριξη. Παρά τις διαθέσιμες θεραπευτικές προσεγγίσεις, η αναζήτηση ασφαλών και αποτελεσματικών μεθόδων αποκατάστασης παραμένει μια κρίσιμη πρόκληση. Μία από τις μεθόδους που έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον της ερευνητικής κοινότητας είναι το κλινικό Πιλάτες (Clinical Pilates), το οποίο διαφοροποιείται από το κλασικό Πιλάτες καθώς προσαρμόζεται σε κλινικούς πληθυσμούς και εστιάζει στην ενεργοποίηση των εν τω βάθει σταθεροποιών μυών του κορμού (διάφραγμα, εγκάρσιος κοιλιακός, πολυσχιδής, μύες πυελικού εδάφους). Μέσω της αναπνοής, της συγκέντρωσης, του ελέγχου και της ακρίβειας των κινήσεων, επιδιώκεται η αποκατάσταση του κινητικού ελέγχου και τη μείωση και καλύτερη κατανομή των φορτίων στη σπονδυλική στήλη. Μελέτες έχουν δείξει ότι η εφαρμογή του κλινικoύ Πιλάτες μπορεί να μειώσει τον πόνο, να βελτιώσει τη στάση του σώματος και να περιορίσει τη λειτουργική αναπηρία σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία. Η παρούσα μελέτη είχε ως σκοπό να αξιολογήσει την επίδραση ενός εξατομικευμένου προγράμματος κλινικού Πιλάτες στη λειτουργική αναπηρία ασθενών με χρόνια οσφυαλγία. Το δείγμα αποτέλεσαν δέκα (Ν = 10) ασθενείς (57.2.±8.1 έτη), οι οποίοι ακολούθησαν ένα πρόγραμμα διάρκειας έξι εβδομάδων με συχνότητα δύο συνεδριών ανά εβδομάδα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της ελληνικής σταθμισμένης έκδοσης του Quebec Back Pain Disability Scale (QBPDS) πριν και μετά την παρέμβαση. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντική μείωση στη βαθμολογία του QBPDS από 40.10 ± 10.38 πριν την εφαρμογή του προγράμματος σε 30.20 ± 9.83 μετά, με μέση διαφορά iii 9.90 μονάδων (t(9) = 8.03, p < 0.001). Επιπλέον, το ποσοστό μέγιστης αναπηρίας μειώθηκε από 25.1±10.72% σε 12.75±9.43%, αναδεικνύοντας σχεδόν 50% βελτίωση στη λειτουργική ικανότητα των συμμετεχόντων. Συνοψίζοντας, τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν ότι η εφαρμογή του κλινικού Πιλάτες αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με χρόνια μη-ειδική οσφυαλγία, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη μείωση της λειτουργικής τους αναπηρίας. Αν και οι περιορισμοί της έρευνας, όπως το μικρό μέγεθος του δείγματος και η απουσία ομάδας ελέγχου, δεν επιτρέπουν την εξαγωγή γενικευμένων συμπερασμάτων, τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα με μεγαλύτερα δείγματα και μακροχρόνια παρακολούθηση. Η ενσωμάτωση του κλινικού Πιλάτες στην κλινική πρακτική μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνια οσφυαλγία αλλά και μειώνοντας το κόστος υγείας αυτών των ασθενών.","Chronic non-specific low back pain is among the most common musculoskeletal disorders worldwide and is associated with high rates of functional disability, reduced quality of life, and increased socioeconomic costs. According to global data, it is estimated that approxi- mately 60–80% of the general population will experience an episode of low back pain at some point in their lives, while in more than 20% of cases, the symptoms progress to a chronic form. Chronic low back pain is associated with significant reductions in quality of life, restrictions on daily activities, and increased economic and social burden, due to ab- sence from work and the need for continuous therapeutic support. Despite the available ther- apeutic approaches, the search for safe and effective rehabilitation methods remains a critical challenge. One method that has attracted the interest of the research community is Clinical Pilates, which differs from classical Pilates as it is adapted for clinical populations and focuses on activating the deep stabilizing muscles of the trunk (diaphragm, transversus abdominis, mul- tifidus, pelvic floor muscles). Through breathing, concentration, control, and movement pre- cision, it aims to restore motor control and improve load distribution across the spine. Pre- vious studies have shown that the application of clinical Pilates can reduce pain, improve posture, and limit functional disability in patients with chronic low back pain. The present study aimed to evaluate the effect of an individualized clinical Pilates program on functional disability in patients with chronic low back pain. The sample consisted of ten (N = 10) patients (57.2±8.1 years), who followed a six-week program with two sessions per week. Assessment was conducted using the Greek validated version of the Quebec Back Pain Disability Scale (QBPDS) before and after the intervention. The results of the study showed a significant reduction in QBPDS scores from 40.10 ± 10.38 before the intervention to 30.20 ± 9.83 after that, with a mean difference of 9.90 points (t(9) = 8.03, p < 0.001). Furthermore, the percentage of maximum disability decreased from 25.1 ± 10.72% to 12.75 ± 9.43%, reflecting an almost 50% improvement in participants’ func- tional capacity. In summary, the findings of this study demonstrate that the implementation of clinical Pilates is a safe and effective therapeutic intervention for patients with chronic non-specific low v back pain, significantly contributing to the reduction of their functional disability. Although the limitations of the study, such as the small sample size and the absence of a control group, do not allow for generalized conclusions, the results are highly encouraging and highlight the need for further research with larger samples and long-term follow-up. Integrating clin- ical Pilates into clinical practice can provide substantial benefits, improving patients’ quality of life while also reducing healthcare costs in this clinical population."],"dc:identifier":["uoadl:5363275","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5363275"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της μεθόδου κλινικού πιλάτες σε ασθενείς με χρόνια οσφυαλγία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-07-24T01:02:00Z"}